Pytanie: Czy w Kabale istnieje patent na to, jak czerpać przyjemność?

Odpowiedź: Nasz świat coraz mniej daje nam możliwości czerpania przyjemności, mimo że wkładamy w to ogromne wysiłki: reklama, telewizja, wszelkiego rodzaju chwyty – sport, rozrywka, turystyka. Człowiek robi wszystko, aby otrzymać przyjemność. I nic. Wszystko bardzo szybko znika, pozostaje pustka.

Kiedyś człowiek zadowalał się kawałkiem mięsa lub sera i paroma warzywami. Dzisiaj wchodzisz do supermarketu – jest taki nadmiar wszystkiego, że nie wiesz, co wybrać. A mimo to człowiek nie ma smaku życia. Kabała – to nauka o otrzymywaniu, nasyceniu się. Bada naturę naszego świata, pragnienie otrzymywania przyjemności i uczy człowieka, jak właściwie to robić.

Dlaczego Kabała była uważana za naukę tajemną, ukrytą przed ludźmi? Ponieważ ludzie musieli przejść przez swoją ogromną, wielotysięczną historię, aby przekonać się, że nie mogą otrzymać przyjemności w ramach naszej natury. Natomiast na kolejnym poziomie, w ramach duchowej natury, mogą napełnić się wyższą, wieczną przyjemnością.

Odczucie wieczności to odczucie wiecznej przyjemności, wiecznego ruchu w ogromnej przestrzeni miłości, poznania, napełnienia, odkrywania. To właśnie nazywa się wyższym światem, przyszłym światem, ogrodem Eden. Kabała prowadzi nas do tego, ponieważ wszystko to jest dla nas dostępne.

Pytanie: Czy trzeba w tym celu wykonywać jakieś ćwiczenia, medytować?

Odpowiedź: Nie. Nie trzeba ani się modlić, ani medytować. Należy po prostu uczyć się, poświęcając nauce dwie-trzy godziny, przynajmniej kilka razy w tygodniu. Można zajmować się tym codziennie. W tym celu działa Międzynarodowa Akademia Kabały.

Oprócz nauki, organizujemy kongresy w różnych częściach świata – od Ameryki Południowej po Amerykę Północną, w Europie i innych krajach. Zapraszani są na nie wszyscy, również ci, którzy dopiero rozpoczynają naukę.

Najważniejsze jest studiowanie właściwego wzajemnego oddziaływania między ludźmi, ponieważ dzięki temu, ludzie zaczynają rozumieć, jak zbudowany jest system połączenia w wyższym świecie. Jest on przeciwieństwem naszego systemu i popycha ludzi do coraz silniejszej więzi między sobą. Przecież właśnie w połączeniu między nami znajdujemy drogę do wyższego świata.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czym jest dobro?

Odpowiedź: Dobro to zrozumienie wzajemnej zależności, aż do miłości. A zło – wręcz przeciwnie.

Pytanie: Ale każda ze stron w każdym konflikcie uważa, że czyni dobro.

Odpowiedź: Musimy wznieść się ponad siebie i zacząć myśleć tylko o tym, żeby wszystkim było dobrze – nie tak, żeby jeden korzystał kosztem drugiego. W przeciwnym razie do niczego nie dojdziemy. Musimy tutaj nauczyć się, co oznacza wzajemne połączenie, wzajemna zależność, wzajemne ograniczenie, wzajemne zapewnienie sobie bezpieczeństwa itd.

Czyli trzeba tworzyć systemy, które obejmowałyby absolutnie całą ludzkość. Są to systemy integralnego rozwoju. Musimy zrozumieć, że inaczej nie będziemy mogli przetrwać. Natura usunie nas z tego świata, z tego świata fizycznego, jeśli nie będziemy w stanie ustanowić systemu, który będzie troszczył się o wszystkich.

Z programu TV „Błyskawiczne pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Pytania&Odpowiedzi

Człowiek powinien zrobić wszystko co możliwe aby, nie opuścić lekcji. Ponieważ przychodzisz nie tylko na lekcję, ale na spotkanie ze Stwórcą, kiedy łączysz się z przyjaciółmi. I nawet jeśli nie czujesz tego połączenia, Stwórca o nim wie i je rozumie, widząc was zjednoczonych i troszczy się o was.

A jeśli nie przyszedłeś na lekcję i zlekceważyłeś możliwość połączenia się z grupą, oznacza to, że zlekceważyłeś połączenie ze Stwórcą. Dlatego wynik również będzie odpowiedni … Starajcie się pracować w taki sposób, aby każdy pobudzał swoich przyjaciół do działania!

Z lekcji na temat „Wzajemne włączenie”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Dlaczego praca duchowa zajmuje tak dużo czasu? Jeśli pochodzi z nieskończoności, to czy nie powinna trwać nieskończoność?

Odpowiedź: Każda rzecz ma swój koniec. Naukowcy twierdzą, że ten świat istnieje od około dwudziestu miliardów lat. Jak długo istnieje człowiek? Powiedzmy że milion lat.

Jak długo istnieje punkt w sercu, który znajduje się w człowieku? Po raz pierwszy ujawnił się w człowieku ponad 5700 lat temu, a od Abrahama minęło ponad 3700 lat. Widzisz więc, że rozwój jest bardzo powolny. Jednak im bliżej Końca Naprawy, tym szybkość rozwoju rośnie w postępie geometrycznym.

Widzimy, że w ciągu ostatnich 120 lat świat rozwinął się tak bardzo, jak wcześniej nie rozwijał się przez tysiące lat. A w naszych czasach, w ciągu dziesięciu lat może nastąpić rozwój porównywalny z tym, który wcześniej wymagał dwóch tysięcy lat. W każdym razie wszystko to trwa długo, ponieważ nasza ogólna struktura jest bardzo złożona a my jej nie znamy. Nie rozumiemy, że każdy z nas jest zawarty w nieskończonym kli.

W nim jest tylko jeden punkt – mój, a wszystkie pozostałe nie są moje, lecz pochodzą z pozostałej części Malchut świata Nieskończoności. Wszystkie punkty muszę przyłączyć do siebie dla obdarzania Stwórcy, włączyć je w siebie, zapoznać się z nimi, ponieważ nie znam nawet swojego punktu. Muszę anulować go i połączyć z pozostałymi punktami, zbudować z tego kli i z nim zwrócić się do Stwórcy, rozpocząć dokonywanie z nim zjednoczenia (Ziwug) w celu obdarzania Jego.

Krótko mówiąc, są to bardzo powolne działania. Nie dlatego, że same w sobie są powolne. Naprawy zachodzą bardzo szybko – miliardy działań na sekundę, jeśli można tak powiedzieć. Nie ma liczby ruchów ani czasu, podaję po prostu konkretne liczby dla przykładu.

Ale mimo że jest to miliardy działań na sekundę, przypomina to komputer: który chociaż wykonuje wiele działań w ciągu sekundy, czasami zmusza nas do czekania, aby wydobyć z niego jakąś informację. Zdarza się, że trzeba czekać pół godziny, aż dotrze ona małym przewodem z jakiegoś dużego magazynu.

To samo jest z nami. Dlatego wydaje się nam, że stoimy w miejscu. Posuwamy się naprzód w bardzo szybkim tempie, znacznie szybciej niż w materialnym świecie. O ile szybkie są obecnie zmiany w materialnym świecie, o tyle w duchowym zachodzą one jeszcze szybciej. W porównaniu z milionami i miliardami lat naszego rozwoju na różnych poziomach – nieożywionym, roślinnym, zwierzęcym, mówiącym, a teraz w duchowym, nasza prędkość znajduje się w takim przyspieszeniu.

Jeszcze zobaczycie, jak w ciągu roku-dwóch zmieni się świat.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 10.08.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Rozwój egoizmu