Pytanie: Czy powinniśmy pracować z przeszkodami, przezwyciężać je i usuwać?

Odpowiedź: Jeśli na naszej drodze osiągnięcia celu stworzenia, pojawiają się przeciwności, to musimy przeciwstawić się im.

Pytanie: Są ludzie, których rodzina wspiera w studiowaniu Kabały, i są tacy, którzy wręcz przeciwnie, ich rodziny starają się odwieść ich od tych zajęć. Co to oznacza? Co poprzez takie przeszkody Stwórca pragnie dać człowiekowi?

Odpowiedź: Stwórca chce dać człowiekowi możliwość, aby przezwyciężał te przeszkody.

Pytanie: Kto jest prawdziwym pracownikiem w oczach Stwórcy?

Odpowiedź: Ten, który troszczy się o naprawę wspólnego kli.

Pytanie: Czy moje osobiste wątpliwości są także przeszkodami? Czy konieczne jest ich wyjaśnienie, czy trzeba modlić się do Stwórcy?

Odpowiedź: Należy modlić się do Stwórcy i wyjaśniać.

Pytanie: Wszystko, co nam się przydarza, łącznie z przeszkodami, pochodzi od Stwórcy. Żeby się o tym przekonać, można zaobserwować, jak te przeszkody są później rozwiązywane: jest problem i okazuje się, że wszystko wyszło na dobre. Czy można zobaczyć, jak wszystkie przeszkody są rozwiązywane?

Odpowiedź: Nie, zdecydowanie nie. Nie warto poświęcać temu czasu. To odwiedzie cię od właściwego podejścia do Stwórcy, do natury i w ogóle do wszystkiego.

Pytanie: Jaki jest związek pomiędzy uczuciem uderzenia, które odczuwam wewnątrz, gdy pojawia się przeszkoda, i uczuciem zjednoczenia?

Odpowiedź: Związek między tymi dwoma doznaniami jest taki, że poprzez uderzenie czujesz, jak bardzo oddalasz się od źródła ciosu, a poprzez zjednoczenie, czujesz jak bardzo przybliżasz się do przyjaciół.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 15.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: W materialnym życiu odczuwamy smaki poprzez nasze organy zmysłów. A gdzie odczuwamy duchowe smaki? Co oznacza „smak Tory, smak przykazań”? Kiedy obdarzam, to przyzwyczajam się do tego. I to naprawdę jest przyjemne, nawet jeśli jest to obdarzanie dla otrzymywania.

Odpowiedź: Otrzymujemy i obdarzamy w naszych duchowych działaniach, tak samo jak i w ziemskich. Dlatego musimy zwracać na to uwagę i prosić o możliwość spełnienia.

Pytanie: Czy jest to swego rodzaju „bank danych”, który ciągle kumuluje się, i wracamy do niego, dodajemy, uzyskujemy więcej smaku, i w taki sposób rozwijamy się?

Odpowiedź: Tak.

Z lekcji na temat „Sukkot”, 20.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Przykazania

Ostatniego dnia święta Sukkot musimy połączyć wszystkie nasze prośby w jeden wielki krzyk o zbawienie – Hoszana Raba. Jeśli przez wszystkie dni świat rozmawialiśmy o tym, studiowaliśmy i chcieliśmy poczuć, co się w nas dzieje, to z pewnością pod koniec święta będziemy mogli zebrać wszystkie efekty i osiągnąć wielkie zbawienie.

Chcemy, aby wszystkie prośby które wznosiliśmy podczas dni świątecznych, wspólnie połączyły się i sprawiły że poczujemy ogromną potrzebę wielkiego zbawienia.

Prosimy Stwórcę o zbawienie, czyli o warunki, w których światło może się przez nas odkryć. Przygotowywaliśmy się do tego przez wszystkie dni Sukkot, w przeciwnym razie nie mielibyśmy odpowiedniego pragnienia ani odpowiedniego cienia. Krzyk objawia się jako nagroda za wysiłek.

Za pomocą tego cienia Stwórca ukrywa przed nami to, jak blisko jesteśmy zbawienia, jeśli zwrócimy się do Niego z tą wzniosłą i mocną prośbą: „Stwórco, zbaw nas!”

Tak samo jak Stwórca tworzy cień nad swoim światłem i stopniowo nas rozwija, etap po etapie, tak my musimy przyjąć ten cień i spróbować dostrzec w nim środek do wzniesienia się ponad wiedzę, ponad cień, aby osiągnąć światło wiary. Kiedy osiągniemy taką potrzebę, jest to już początek zbawienia.

Stan, kiedy człowiek osiąga pragnienie życia w świetle wiary, nazywany jest nocą Hoszana Raba. Przez wszystkie dni święta człowiek odkrywał coraz silniejsze i wewnętrzne dążenie do zbawienia, ponieważ każdego dnia odkrywało się mu coraz więcej światła naprawy. Cieszy się z tego faktu, że osiągnął zrozumienie i poczucie, że tylko Stwórca może i jest gotowy go zbawić.

Światło wiary odkrywa się w kli, które człowiek przygotowuje poprzez swoją odmowę przyjęcia światła bezpośrednio i pragnienie pozostać w cieniu. Należy osiągnąć takie połączenie ze Stwórcą, kiedy nam świeci, a my nie chcemy przyjąć tego bezpośredniego światła i odpychamy je, pragnąc upodobnić się w odniesieniu Stwórcy do działania światła.

A wtedy nasza właściwa postawa wobec Stwórcy jest również nazywana światłem. W ten sposób zaczynamy odczuwać, jak światło kończące całą naszą pracę. Stwórca daje nam przykład pokazując, jak możemy obdarzać Go w takiej samej formie, w jakiej On obdarza nas.

Z lekcji na temat „Hoszana Raba”, 23.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Patrzę na przyjaciela, którego nie akceptuję, a widzę przed sobą siebie, to jest mój obraz. Jeśli nie mogę prosić o siebie, to o kogo mogę prosić, skoro mam przed sobą swój obraz?

Odpowiedź: To jest to, co jest przeciwko tobie. Co to znaczy, że widzę naprzeciwko siebie kogoś innego? Widzę swoje negatywne cechy. Gdybym miał naprawione właściwości, nie postrzegałbym żadnego człowieka jako złego. Proś więc o naprawę, abyś mógł widzieć wszystkich absolutnie naprawionych.

O co jeszcze powinieneś prosić? O to, aby Stwórca naprawiał innych? Jest to możliwe tylko w dziesiątce, kiedy pomagamy sobie nawzajem. Mamy tu dylemat: modlić się za świat, aby świat był lepszy, czy naprawić siebie, aby nie postrzegać świata jako złego. Jest to osobista i wspólna praca.

Kiedy prosisz o swoją naprawę, by właściwie odnosić się do przyjaciół w dziesiątce, nie prosisz za swój egoizm. Prosisz o to, żeby naprawić się, podnieść, i w taki sposób właściwie współdziałać z przyjaciółmi, włączyć się w nich, pomagać im. Nie liczy się to jako prośba o siebie, ponieważ prosisz za dziesiątkę. Dlatego istnieje warunek: zwracać się do Stwórcy tylko poprzez dziesiątkę.

Trzeba cały czas prosić, jak jest powiedziane: „Daj Bóg, żeby człowiek prosił nieustannie”, czyli cały czas modlić się.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Ukrywamy się przed światłem Stwórcy. Ale Stwórca już się ukrywa przed nami. Nie jest odczuwany w naszych kelim jako Dobry, Czyniący dobro. W takim razie przed czym się ukrywamy?

Odpowiedź: Chodzi o to, że nie mamy jeszcze prawdziwych kelim: pragnień, w których moglibyśmy poczuć Stwórcę i być z Nim w stałym połączeniu. Dlatego w każdym z naszych stanów musimy próbować znaleźć połączenie między nami a Stwórcą.

Pytanie: Co można uznać za stały stan wśród wszystkich zmieniających się doznań?

Odpowiedź: Należy to mierzyć w odniesieniu do człowieka.

Pytanie: Czy nasze wysiłki, aby odczuć wolę Stwórcy, być z Nim w kontakcie, usprawiedliwiać wszystko, co się dzieje, będą uważane za stały stan?

Odpowiedź: Tak, jeśli dążycie do tego poprzez połączenie z przyjaciółmi.

Z lekcji według listu Rabasza, 18.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Prawidłowe kli dziesiątki formuje się wtedy, gdy dziesięciu przyjaciół pragnie zjednoczyć wszystkie swoje pragnienia, cele i intencje dla dobra Stwórcy. Musimy dążyć do zbliżenia się do Stwórcy, aby odkrył się nam tak bardzo, jak to możliwe i abyśmy mogli korzystać z Jego właściwości, Jego siły. W takim przypadku pojawi się w nas właściwość obdarzania i staniemy się do Niego podobni.

Pytanie: W jaki sposób dziesiątka powinna odpłacić Stwórcy za prawdziwą nagrodę – połączenia z Nim?

Odpowiedź: Poprzez to, że dziesiątka pragnie być podobna do Stwórcy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 15.10.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Do czego lepiej dążyć z punktu egoistycznego strachu: do prawdziwej trwogi czy do stanu zaufania do Stwórcy?

Odpowiedź: Potrzebne jest jedno i drugie. Powinieneś odkrywać wszystkie kelim, które są w tobie, sprawdzać, co się w nich odczuwa i z tym powracać do Stwórcy.

Pytanie: Stwórca nie ma pragnienia otrzymywania, dlatego nie ma strachu. Czy możemy osiągnąć ten sam stan, aby upodobnić się do Niego?

Odpowiedź: Chcesz być podobny do Stwórcy, dlatego pracujesz, nad tym. W rezultacie wszystkie twoje egoistyczne lęki znikają, ponieważ zostają zastąpione połączeniem ze Stwórcą, zjednoczeniem z Nim. Właśnie tak powinniśmy odczuwać nasz postęp.

Pytanie: W dziesiątce, próbujemy odczuwać stan trwogi. W jaki sposób możemy potem wspólnie przekazać to Stwórcy?

Odpowiedź: Musicie przedyskutować między sobą i wypracować określony rezultat – czego dokładnie żądacie od Stwórcy. A następnie zjednoczyć się ze sobą i wyrazić Stwórcy swoje życzenia. To jest możliwe.

Pytanie: Boję się swoich pragnień, których nawet nie znam, a tym bardziej nie kontroluję. Czy powinniśmy się tego bać?

Odpowiedź: Bój się o to, co jest teraz w twoim sercu, o twoje obecne właściwości.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 14.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W ostatnim czasie mam takie odczucie, że nie ma nic ważniejszego niż osiągnięcie połączenia ze Stwórcą, a nie mamy na to zbyt wiele czasu. Ale jednocześnie odczuwamy pewien spokój, że to zrobimy, musimy tylko podążać we właściwym kierunku. Jak zachować tę zgodność, spokój i jednocześnie dążyć do Stwórcy?

Odpowiedź: Musicie być bardziej połączeni ze sobą, w grupach, i zwracać uwagę na to, gdzie skierowane jest wasze pragnienie. Pragnienie musi być skierowane bezpośrednio do Stwórcy, który może odkryć się jedynie w prawidłowym połączeniu między wami. Ponieważ tylko Stwórca może pomóc wam odczuć Go i zjednoczenie z Nim. Wtedy wszystko będzie dobrze.

Z lekcji w Dzień pamięci Baala HaSulama, 13.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W pierwszy dzień święta Sukkot otrzymujemy nowy dodatek do naszych kelim – obłóczenie w nas Sefirot Chesed, które nazywa się „Uszpizin Abraham”. Stopniowo ożywiamy ciało wspólnej duszy Adama Riszon, która była rozbita. W pierwszej kolejności zbieramy taki duchowy parcuf, który jest gotowy na przyjęcie światła Chesed.

Chesed – to najwyższa właściwość, którą otrzymujemy od głowy duchowego parcufa (Sefirot Keter, Chochma, Bina), dlatego przyobleka się w nas jako pierwsza. Czujemy, że nadszedł nowy stan i przyniósł nowego ducha, nowe zrozumienie. Jest dana jako prezent, musimy tylko czekać, pragnąć, prosić. Jeśli chcę obdarzać przyjaciela, to staję się godny otrzymania daru.

Powiedziano, że każdy, kto zechce przybliżyć się do Stwórcy, zobowiązany jest najpierw przyjąć właściwość prawej linii, czyli właściwość wiary. Grupa, która dąży do zjednoczenia, w pierwszej kolejności musi osiągnąć właściwość Abrahama – właściwość wiary. Gdy we wszystkich pragnieniach króluje właściwość miłosierdzia, oznacza to, że Abraham przyoblekł się w nie.

W Księdze Zohar jest powiedziane: „Nie ma na świecie nikogo, kto mógłby zrównać się z wielkością Abrahama, który okazał miłosierdzie wszystkim stworzeniom”. Obdarzanie, dokonane przez Abrahama było tak ogromne, że dlatego nazywa się go ojcem narodu – pierwszym z praojców.

Z lekcji na temat „Uszpizin Abraham – Sefirot Chesed”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Kiedy pracujemy w dziesiątce, wkładamy wiele wysiłków dla zjednoczenia, ale kiedy spotykamy się z innymi dziesiątkami, zjednoczenie odczuwane jest znacznie mocniej: nie ma podziałów, jest tylko siła, moc, jedność myśli i dusz.

Jak utrzymywać taki prezent w grupie? Czy to oznacza, że jesteśmy gotowi do zjednoczenia ze światowym kli?

Odpowiedź: Być może jesteście już gotowi, ale mimo wszystko trzeba to jeszcze wzmacniać i rozwijać.

Pytanie: W jaki sposób nasze wysiłki i nasza miłość do Stwórcy, powinny być połączone? Gdyż czasami wydaje się, że jedno anuluje drugie.

Odpowiedź: Spróbujcie połączyć wszystko razem i na tej podstawie, proście Stwórcę aby was przybliżył.

Pytanie: Jeśli człowiek zainteresowany jest Kabałą, słucha naszych materiałów, ale nie ma pragnienia, by samemu podjąć wysiłki do studiowania, czy warto go do tego namawiać? Czy czekać, kiedy odkryją się jego reszimot?

Odpowiedź: Zawsze warto naciskać. Nawet dla samego siebie.

Pytanie: Jeśli w sercu odkrywa się nie tylko miłość do Stwórcy, ale na przykład pytania do Niego, jak można to szybko naprawić?

Odpowiedź: Próbować zadawać pytania i jednocześnie wyrażać miłość.

Pytanie: Czy pragnienie otrzymywania dla obdarzania – jest rzeczywiście miłością?

Odpowiedź: Ogólnie to symbolizuje dobre nastawienie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 11.08.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie