Pytanie: Przed kongresem postawiliśmy sobie za cel w dziesiątce, aby zbliżyć się do siebie tak blisko jak można najmocniej i dać sobie nawzajem siłę, aby poczuć punkt jedności, który pociągnie nas do przodu. Czy na kongresie będziemy mieli jakieś inne zadanie? Jak mamy się odpowiednio przygotować?

Odpowiedź: Uczymy się jednoczyć ze sobą nawzajem. Teraz stawiamy pierwsze kroki. To jest największy problem w świecie duchowym, kiedy ludzie którzy są sobie przeciwni muszą spotkać i zjednoczyć się tak, aby mogło odkryć się w nich wyższe światło Stwórcy.

Dlaczego jest to potrzebne? Jesteśmy egoistami i tak zostaliśmy stworzeni od samego początku. Jeśli próbujemy się zjednoczyć, to odnosimy sukces tylko gdy stawiamy opór naszemu egoizmowi. Dlatego cała nasza praca nad sobą polega na przezwyciężeniu egoizmu.

W taki sposób, każdy przedkłada swoje połączenie z innymi ponad wszystko inne. To jest nasze jedyne zadanie w nauce Kabały, która wyjaśnia nam strukturę natury, dziesięć Sefirot, parcufim, światy, prawa zjednoczenia, prawa komutacji.

Ale są to tylko wyjaśnienia czysto zewnętrzne. A kiedy próbujemy opanować te siły, doświadczamy silnego wzajemnego odrzucenia, egoizm zaczyna się budzić i robi z nami wszystko, co chce. I nie możemy już spokojnie czytać o zjednoczeniu, o połączeniu. To jest najważniejsza rzecz w naszym świecie, na naszym stopniu.

Dlatego powinniśmy starać się zjednoczyć tak, żeby pozostało w nas dobre wrażenie o sobie nawzajem, a wówczas stopniowo zbliżymy się do siebie. To właśnie musimy zrobić.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.09.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak postrzegać kongres jako pozytywny cios, abyśmy mogli przyjąć władzę Stwórcy na całe życie, a nie tylko na czas trwania kongresu?

Odpowiedź: Wszystko zależy od tego, jak będziemy się do tego odnosić. W przeddzień kongresu muszę poczuć że stoję przed najważniejszym zadaniem w życiu i teraz rozstrzyga się mój los, kiedy mogę wznieść się na wyższy stopień duchowej drabiny, albo pozostać taki, jaki jestem teraz, lub ogólnie gdzieś upaść. To jest dzisiaj przed nami – wybierajcie!

Pytanie: Jak możemy się skoncentrować, a nie rozpraszać i upewnić się, że potrafimy się skonsolidować i przygotować się?

Odpowiedź: Jeśli zaczniecie gromadzić się razem jakby w duchowej przestrzeni, to poczujecie ogromne wspólne kli, gdzie jesteście blisko siebie i rozumiecie się nawzajem, a Stwórca reaguje na to w bardzo poważnej formie.

Pytanie: Powiedział Pan, że człowiek nie może iść naprzód bez ciosów, ale może się przygotować, aby nie odczuwać stanów, przez które przechodzi, jako uderzeń. Czy teraz, w przededniu kongresu, nie oczekujemy ciosów?

Odpowiedź: Nie, musisz być gotowy na ciosy, po to, aby zmierzać do przodu. Różnica jest tylko taka, jak się tego spodziewasz i zgodnie ze swoim pragnieniem odczujesz to jako wsparcie, pchnięcie do przodu. A jeśli jest to sprzeczne z twoim pragnieniem, to poczujesz to jako przeszkodę.

Pytanie: Co na kongresie może dać nam takie uderzenie, które pozwoli nam przyjąć dla siebie coś nowego jako władzę Stwórcy?

Odpowiedź: Jeśli poczujemy się wspólnie połączeni w jedną całość, wówczas nasze wspólne pragnienie wypchnie nas z egoizmu i wzniesiemy się na następny stopień.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 09.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy celem kongresu jaki stawiamy sobie, jest odkrycie w naszej jedności malchut?

Odpowiedź: Tak, to da nam początek odkrycia wspólnego kli. Nie ma znaczenia, jakiego rodzaju jest to działanie: otrzymywanie ze względu na obdarzanie czy obdarzanie ze względu na obdarzanie.

W obu przypadkach pracujemy z pełną malchut, tylko na różnych poziomach intensywności.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 09.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Na kongresie nie zawsze będzie techniczna możliwość bycia ze swoją dziesiątką. Czujemy, że musimy utrzymać wewnętrzne połączenie. Jak wewnętrznie utrzymać ten punkt jedności?

Odpowiedź: Nie sądzę, że zawsze będziemy się zbierać w takiej formie, jak dzisiaj. Przecież ta dziesiątka, którą dzisiaj zbierzecie na kongresie, nie będzie się zbierać za każdym razem, ponieważ następnym razem przyjdą inni, potem jeszcze inni. Dlatego musimy coś zrobić, żeby to wszystko się nie rozsypało. Nie wiem, na ile to pomaga, że organizujemy kongresy. Może jest wręcz odwrotnie.

Faktem jest, że ludzie są przyzwyczajeni do pracy we własnym miejscu, w swoim mieście, w swoim kraju. A tutaj jest zmieszanie wszystkich. Kiedyś, wiele lat temu, było to dobre. A teraz… Trzeba się dobrze zastanowić, co dalej robić z kongresami.

Pytanie: Jesteśmy teraz wirtualnie połączeni ze swoimi dziesiątkami. Co dodam, będąc tutaj teraz, że chcę, aby przyjaciele z mojej dziesiątki wznieśli się do Stwórcy?

Odpowiedź: Wszyscy przekazujecie to poprzez wewnętrzne połączenie, łączące wasze serca.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 08.09.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co pomogłoby nam odczuwać wstyd przed Obdarzającym? Jakie działania należy wykonać, aby to poczuć?

Odpowiedź: Należy stale się podnosić. Wtedy poczujesz, że w rzeczywistości jesteś głęboko w pragnieniu otrzymywania i odczujesz wstyd.

Pytanie: Czy wstyd może przeszkadzać w modlitwie? Kim jestem, żeby Stwórca mnie usłyszał i zwrócił na mnie uwagę?

Odpowiedź: Wstyd nie powinien spychać człowieka do kąta, gdzie będzie cicho siedział i wstydził się, aby nikt go nie zobaczył i nie usłyszał. To na pewno błąd.

Pytanie: Co zrobić, jeśli praktycznie nie ma wstydu a jest tylko strach?

Odpowiedź: W takim razie nie masz nic do roboty. Nie masz jeszcze świadomości zła.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Pracując w grupie, jesteśmy zadowoleni ze swojej pracy dla Stwórcy. Skąd możemy mieć pewność, że Stwórca przyjmie naszą pracę?

Odpowiedź: Musicie to poczuć. Jeśli jednoczycie się między sobą w odniesieniu do Stwórcy, chcecie Go wszystkim obdarzać, we wszystkim być razem z Nim, to poczujecie, co wznosicie do Stwórcy, i co wam Stwórca posyła.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 06.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Zazwyczaj uświadomienie zła jest czymś nagłym i zaskakującym. Czy może być zrównoważone, oczekiwane lub pożądane?

Odpowiedź: Oczywiście. Zależy to od tego, jak bardzo człowiek pragnie otrzymać wyższe światło, zobaczyć siebie i świat w tym świetle i kontynuować swoją naprawę.

Pytanie: Ale zdarza się to niezwykle rzadko. Czy można się tego nauczyć? Jak zbliżyć się do uświadomienia zła?

Odpowiedź: Tylko poprzez dążenie do pragnienia naprawienia siebie, oczywiście razem z przyjaciółmi. Nie mogę powiedzieć nic innego.

Pytanie: Czy istnieje jakiś określony proces, by zostać godnym otrzymania naprawy.

Odpowiedź: Tak, musisz rozpoznać, czym różnisz się od Stwórcy, dlaczego jesteś otrzymujący, a nie obdarzający, i musisz prosić o naprawę.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 30.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czym jest pragnienie otrzymywania, które mogę wykorzystać, aby obdarzać bliźniego?

Odpowiedź: Wszystkim czego pragnie bliźni. Jeśli życzysz mu powodzenia, musisz wykorzystać swoje pragnienie otrzymywania, aby mu je następnie przekazać.

Pytanie: Człowiek ma 613 egoistycznych pragnień. Czy najpierw naprawiają się na obdarzanie dla obdarzania, a potem już na otrzymywanie dla obdarzania?

Odpowiedź: Nie wszystkie i niekoniecznie w określonej kolejności. Każdy człowiek naprawia na swój sposób, ale w zasadzie najpierw naprawia się obdarzanie ze względu na obdarzanie, a następnie otrzymywanie ze względu na obdarzanie. Od słabej przyjemności do dużej.

Pytanie: Co to znaczy, że Tora napełnia pragnienia?

Odpowiedź: Tora – jest właściwością obdarzania, miłości, połączenia i pokoju. Powinieneś poczuć, że to właśnie te uczucia napełniają twoje pragnienia. Proś o to. Proś za siebie, za przyjaciół, za dziesiątkę, za wszystkich.

Pytanie: Jako dziecko widziałam, jak tefilin wpływał na rodziców, gdy ojciec zakładał go. Wydawało się, że to wzmacniało ich więź i wywoływało jeszcze większy chisaron. Jak my mamy wzmocnić nasz chisaron w taki sposób, aby odnosić się do tego, jak do tefilinu?

Odpowiedź: Mamy znacznie silniejsze oddziaływanie – jest to nasze połączenie. Jeśli zjednoczymy się ze sobą nawzajem i razem zwrócimy do Stwórcy, nie ma nic większego i wyższego od tego.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 04.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy grzesznik może sprawić zadowolenie Stwórcy?

Odpowiedź: Nie, w żadnym wypadku. Ponieważ z definicji jest grzesznikiem. Jest przeciwieństwem Stwórcy.

Pytanie: Ale jeśli stara się wyrazić intencję, żeby sprawić zadowolenie Stwórcy?

Odpowiedź: W takim razie powinien być sprawiedliwy. Jeśli zacznie wykonywać działania, które odnoszą się do prawości, wówczas sprawi zadowolenie Stwórcy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 27.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czym różni się upadek od wygnania, i jak z tym pracować?

Odpowiedź: Upadek – jest odkryciem dodatkowych egoistycznych pragnień, które są niezbędne dla mnie do wzniesienia. Oznacza to, że upadek służy do wzniesienia, ponieważ jedno jest niemożliwe bez drugiego: upadam po to, żeby się podnieść.

Praktycznie upadek jest częścią wzniesienia. Mamy nawet taką piosenkę: „My upadamy w górę, wznosimy się nad sobą” – tak w rzeczywistości jest. Kiedy człowiek pracując duchowo upada, cieszy się z tego, ponieważ powoduje to dodatkowe możliwości, zrozumienie tego, co jeszcze w nim jest, że wcześniej nie potrafił tego zdefiniować.

Musimy zrozumieć, że nasze egoistyczne intencje, pragnienia, myśli, uczucia odkrywają się nie tylko w nas. Widzimy, że nikt wokół nas nie myśli w ten sposób: „Och, jak we mnie odkrywa się egoizm!”. Czy słyszeliście coś takiego od jakiegoś lidera czy kogoś innego? Nie ma nic takiego.

Ale jeśli my to czujemy, powinniśmy się radować, ponieważ odkrywa się materiał do naszego wzniesienia. Nazywamy to upadkiem, ale w rzeczywistości jest to wzniesienie w lewej linii. Równolegle z tym w prawej linii budujemy swoje wzniesienie już w obdarzaniu.

Z lekcji na temat „Pytania światowego kli”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa