Pytanie: Czy dobrze rozumiem, że jedność ze Stwórcą to nie tylko połączenie się z Nim, ale stan, w którym człowiek całkowicie oddaje siebie, stając się kanałem dla światła i pozwala temu światłu przejawić się w innych, nawet bez przywiązania do samego uczucia jedności?

Odpowiedź: Tak, masz rację. Podałeś bardzo dobre określenie!

Pytanie: Czy powinniśmy odczuwać radość, uświadamiając sobie siłę Stwórcy, która porusza nami?

Odpowiedź: Oczywiście. Musimy osiągnąć taki stan, kiedy wszystkie nasze działania, myśli, idee będą radować Stwórcę.

Pytanie: Kto bardziej podoba się Stwórcy: człowiek, który przez całe życie był sprawiedliwy, czy grzesznik, który stał się sprawiedliwy?

Odpowiedź: Grzesznik, który stał się sprawiedliwy.

Pytanie: Co jest nadrzędne: moje dążenie do obdarzania przyjaciół, ponieważ chcę obdarzać Stwórcę, czy też otrzymuję energię do rozwoju od przyjaciół i dlatego coraz bardziej dążę do Stwórcy?

Odpowiedź: Stwórca jest najważniejszy. Naszymi myślami i działaniami czynimy że Stwórca zawsze jest najpierwszy. Dla Niego w zasadzie, wszystko robimy.

Pytanie: Przyjęliśmy warunek poręczenia. Ale większość ludzi nie poświęca się miłości do bliźniego i to jest przyczyną cierpienia całego narodu. Czy możemy my jako „Bnei Baruch“, bez pomocy całego narodu osiągnąć pragnienie „liszma“?

Odpowiedź: Tak, wystarczy do tego nawet jedna zjednoczona dziesiątka.

Pytanie: Chcę kochać przyjaciółkę i postrzegać ją jako sprawiedliwą, ale nie mogę, ponieważ widzę w niej tę właściwość, która nie jest naprawiona we mnie. Ta moja właściwość jest jak mur pomiędzy mną a Stwórcą. Jak kochać w przyjaciołach to, czego nie kocham w sobie? Jak mogę być ponad to?

Odpowiedź: Prosić Stwórcę, aby naprawił w tobie tę właściwość, a wtedy nie znajdziesz jej w przyjaciółce.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 28.10.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie