Drodzy towarzysze, przyjaciele, dzieci, wnuki! Gratuluję wam z okazji zbliżającego się święta Tu be-Aw!

To szczególne święto przypadające 15 dnia Awa, symbolizuje miłość która budowana jest ponad nienawiścią, ponad zburzeniem Świątyni, która runęła z powodu ludzkiej wzajemnej nienawiści. Naprawiamy ją, wznosząc się ponad nią i w taki sposób osiągamy wielką zasadę miłości – „Kochaj bliźniego swego jak siebie samego”.

To szczególne uczucie więzi między nami, zwane „prawdziwą miłością”, wznosi nas na poziom wieczności, doskonałości, nieskończenie poszerza nasze uczucia i myśli. Zaczynamy czuć, że istniejemy w wieczności, napełnieni wszystkimi uczuciami, całą wiedzą, wszystkim, co mogą odkryć człowiekowi, inni ludzie, odnoszący się do niego z miłością.

Wyobraźcie sobie to uczucie, wszyscy cię kochają, wszyscy patrzą na ciebie i odnoszą się do ciebie jak do swojego małego dziecka! Właśnie takie poczucie powinniśmy dać każdemu z nas. To właśnie uosabia dzień 15 Awa. Ale powstaje ponad nienawiścią, która dzisiaj odkrywa się między nami.

Przyspieszmy jej odkrycie!

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Izrael dzisiaj, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jeśli właściwość obdarzania jest sama w sobie przyjemnością, to co ją napełnia?

Odpowiedź: Obdarzanie jest właśnie napełnieniem, niczego więcej nie potrzeba. Jeśli obdarzam, to znaczy że odczuwam przyjemność. Oczywiście, aby znajdować się na poziomie Obdarzającego, muszę wiedzieć, kogo obdarzam, jaką On ma przyjemność z mojego obdarzania, czyli muszę włączyć w siebie Jego kelim, Jego chisarony.

Muszę zjednoczyć się ze Stwórcą i otrzymać od Niego wszystkie Jego kelim, wszystkie przyjemności, których doświadcza, napełniając mnie. Jak dziecko, które osiągnęło poziom matki i odczuwa wszystko, co znajduje się w niej w odniesieniu do niego, zarówno w kelim, jak i w przyjemnościach: odczuwa jak matka w odniesieniu do niego, jak otrzymuje od dziecka wszystko i odczuwa zadowolenie na 100%.

Oznacza to, że poprzez pragnienie zwrócenia Stwórcy nawet najmniejszej przyjemności, stworzenie powinno poznać Stwórcę w całej Jego wielkości.

Właściwość obdarzania wydaje nam się czymś nieznaczącym: jakby ktoś obdarzał i o niczym więcej nie myślał. Wręcz przeciwnie, forma obdarzania zobowiązuje człowieka do osiągnięcia ogromnych kelim, natomiast forma otrzymywania właśnie nie. Podczas otrzymywania kelim niejako się zamykają i nie chcą już więcej: „Wystarczy mi i tak jest dobrze”.

Kli zaczyna nawet obawiać się, że zniknie, ponieważ jest odciśnięte przez przyjemność, której pragnęło, a większa przyjemność, jeśli nie budzi się nowe kli, wygasza je. Oznacza to że właśnie forma obdarzania, zobowiązuje człowieka do nieograniczonego, nieustannego wzrostu i do ciągłego wznoszenia się.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 23.07.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Dzień 15 Awa, według tradycji żydowskiej – to święto miłości. Ludzie szukają miłości przez całe swoje życie, można by rzec, że jest to najbardziej pożądany towar. Niełatwo ją odnaleźć, a jednak ludzie się nie poddają i nie ustają w poszukiwaniach.

Nawet po jednej porażce nie tracą nadziei na rozpoczęcie wszystkiego od nowa i znalezienia nowej miłości. Mówi się, że miłość jest cudem. Co takiego pociągającego jest w miłości, że jesteśmy gotowi poświęcić dla niej wszystko?

Odpowiedź: Ludzie szukają miłości, lecz jej nie znajdują, ponieważ w naszym świecie, jest to niemożliwe. Miłość jest wynikiem zjednoczenia naszego pragnienia, naszej podstawy, podstawowego materiału – i jego napełnienia. W nauce Kabały pragnienie nazywane jest naczyniem, a światło napełnieniem, ponieważ stworzenie – to właśnie pragnienie, a Stwórca jest napełnieniem.

Musimy osiągnąć taki stan w całej jego pełni, aby nasze pragnienie napełniło się wyższym światłem i wzniosło na poziom wyższej siły, rozwijając się zarówno ilościowo, a co najważniejsze, jakościowo. Dlatego nieustannie gonimy za miłością.

Musimy spojrzeć na jej duchowy korzeń, bo bez tego nie zrozumiemy, co się dzieje. Jest to szczególne zjawisko w naszym życiu, fascynujące wszystkich, ponieważ nikt nie potrafi uwolnić się od miłości. A jednocześnie nikt tak naprawdę nie wie czym ona jest.

Powstały niezliczone ilości powieści, książek, nakręcono mnóstwo filmów, cała ludzkość kręci się tylko wokół miłości, a jednak nikt nie wie, czym ona naprawdę jest. Wszystko dlatego, że miłość pochodzi z wyższego źródła – od Stwórcy, który stworzył niższą siłę, czyli stworzenie, aby to stworzenie zapragnęło zbliżyć się do swego Stworzyciela i aby pokochali się nawzajem.

Wydawałoby się, cóż może być piękniejszego! To bardzo wzruszająca historia. Okazuje się, że wyższa siła stworzyła nas wszystkich po to, abyśmy mogli się do niej zbliżyć, objąć i zjednoczyć w miłości. Problem jednak w tym, że nie rozumiemy, czym jest ta miłość, przecież powinna być prawdziwa.

Każdy marzy o prawdziwej miłości, a szczególnie kobiety. Kobiety silniej odczuwają potrzebę miłości, ale też nie wiedzą, czym ona jest. Prawdziwa miłość oznacza, że kocham drugiego, a nie siebie! Napełniam partnera, a nie sam siebie jego kosztem. Nie chodzi tu więc o seks, lecz o to, że chcę poczuć wszystkie pragnienia drugiego człowieka i otrzymuje przyjemność że są napełnione. To właśnie nazywa się miłością.

Taka miłość może być zupełnie niezwiązana z relacją między mężczyzną a kobietą. Ten, kto napełnia drugiego, nazywa się mężczyzną, a ten, kto otrzymuje napełnienie, nazywa się kobietą. Może to być przeciwieństwem naszych właściwości fizjologicznych, ponieważ chodzi o zasadę duchową, która jest wyższa od naszych ciał fizycznych.

Dla prawdziwej miłości należy wznieść się ponad swoim egoizmem, aby rzeczywiście pokochać bliźniego. To znaczy, że kocham drugiego nie dlatego, że jest to dla mnie przyjemne, słodkie i przynosi mi zadowolenie. Nie patrzę na piękną twarz, nogi czy włosy, ani nawet na dobry charakter, czyli na zewnętrzne cechy kobiety, ani na wewnętrzne. Szukam jedynie sposobu, jak ją napełnić, wznosząc się ponad wszelkie osobiste nastawienie, które jest egoistyczne.

W takim przypadku mężczyzna również może być obiektem mojej duchowej miłości i dlatego w Kabale mówi się o miłości do przyjaciół. Umawiamy się, że będziemy budować relacje miłości między nami i oczywiście nie chodzi tu o żadne intymne więzi.

Miłość – polega na tym, że każdy jest gotowy otworzyć swoje pragnienie na to, aby przyjaciel mógł je napełnić. A przyjaciel z kolei otwiera swoje pragnienie przede mną, abym ja mógł je napełnić i w ten sposób jednoczymy się we wzajemnej miłości. Wzajemna, obustronna miłość nazywa się zjednoczeniem.

Ja przenikam do wewnętrznych pragnień przyjaciela, napełniając je, a on przenika do moich napełniając mnie. Nie ma w tym żadnej różnicy między mężczyznami i kobietami w naszym świecie – w takiej formie wszyscy zaczynają się jednoczyć. Ta miłość absolutnie nie jest związana z naszymi zwierzęcymi ciałami czy płcią.

W takiej miłości nie może być jeden kochający, a drugi kochany – każdy z nas jednocześnie otrzymuje miłość i obdarza miłością.

Z 601-tej rozmowy o “Nowym życiu”

Kategorie: Mężczyzna i kobieta, Praca duchowa, Święta i specjalne daty, Wychowanie, dzieci

Pytanie: Piętnasty dzień Awa (Tu be-Aw) – to święto miłości. Co może Pan powiedzieć o miłości?

Odpowiedź: W Kabale mówi się bardzo dużo o miłości i o niczym innym. Cały nasz rozwój jest drogą do absolutnej miłości. Nie wystarczy „kochać bliźniego jak siebie samego”, ale poprzez miłość do bliźniego kochać wszystko, a przede wszystkim Stwórcę. Cały wszechświat, wszystkie światy trzeba wypełnić swoją miłością. 15 dzień Awa to największe święto, koniec całego rozwoju ludzkości.

Pytanie: Dlaczego więc to święto jest takie skromne?

Odpowiedź: Jeszcze go nie osiągnęliśmy, nie ma ono swojego korzenia w przeszłości, w historii. Wszystkie inne święta już przeszliśmy, jakoś je przepracowaliśmy i ostatecznie pozostało nam tylko jedno święto – 15 Awa, Dzień Miłości.

Komentarz: Ciekawe, że to święto miłości przypada zaledwie tydzień po 9 Awa, najbardziej tragicznym dniu w historii.

Odpowiedź: Tak, sześć dni później. Ponieważ musimy przejść przez największe cierpienie i dopiero w przeciwieństwie do niego, osiągniemy absolutną przyjemność, napełnienie, miłość. To znaczy całkowite ukrycie Stwórcy – przypada na dzień 9 Awa, a pełne odkrycie Stwórcy w nas – to dzień 15 Awa.

Pytanie: Król Salomon napisał, że w dniu 15 Awa jerozolimskie dziewczęta wychodzą w białych strojach, tańczą, i pojawia się przed nimi oblubieniec. Kim są te dziewczęta? Kogo one szukają? Kim jest ten oblubieniec który pojawia się przed nimi?

Odpowiedź: Oblubieniec alegorycznie uosabia Stwórcę. Dziewczęta – to stworzenia, pragnienia ludzi. Kiedy wychodzą poza granice Jerozolimy, do ogrodów i winnic, które ją otaczają, w białych sukniach – symbolizuje to egoizm, który osiągnął czystość. I te egoistyczne pragnienia, które stały się altruistyczne, w takim stanie są gotowe przyjąć w siebie Stwórcę.

Dlatego Stwórca jest gotowy spotkać się z nimi. Nie chodzi tu o żadną inną miłość. Wszystko jest napisane i wszystko jest czynione tylko po to, by osiągnąć tę wysokość, ten szczyt, dzień 15 Awa. Ale jednak to święto jest niezauważalne.

Pytanie: Czym jest miłość z punktu widzenia Kabały?

Odpowiedź: Miłość – to pełne zjednoczenie całego stworzenia między sobą i ze Stwórcą w swoim pragnieniu, by napełniać się wzajemnie, sprawiać zadowolenie, pomagać sobie nawzajem.

Z programu TV „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Święta i specjalne daty, Wiadomości