W stworzeniu istnieją tylko światło i naczynie dla niego. Jednak naczyniem dla światła nie jest samo pragnieniem otrzymywania przyjemności, które stworzył Stwórca, lecz dążeniem do wyższego, pochodzące od samego człowieka.

Aby stworzenie mogło rozwinąć w sobie to pragnienie, Stwórca budzi je za pomocą iskry światła. Zadaniem stworzenia jest właściwie wykorzystać tę iskrę, zwracając się do otoczenia, czyli do siły zewnętrznej. W nim samym jest tylko pierwotne pragnienie i iskra.

Pragnienie pochodzi od Stwórcy i nie może stać się naczyniem dla światła, jest jedynie ogólnym pragnieniem otrzymywania przyjemności. Natomiast iskra kieruje to pragnienie ku zewnętrznej sile, ku zewnętrznemu czynnikowi. Jeśli dzięki temu zewnętrznemu czynnikowi stworzenie rozwinie w sobie dodatkowe pragnienie, stanie się ono naczyniem dla światła, przygotowane przez samo stworzenie.

To dodatkowe pragnienie może być wyłącznie pragnieniem obdarzania, ponieważ w naturę stworzenia wpisane jest pragnienie otrzymywania. Wszystko co wykracza poza to pragnienie może być jedynie pragnieniem obdarzania.

Nam się wydaje, że Światło Chochma (mądrości) jest światłem rozumu, które napełnia nasze pragnienie poznania. Ale tak nie jest, Światło Chochma jest Światłem Życia. To właśnie ono stworzyło jako przeciwieństwo samego siebie pragnienie przyjemności. Napełniając to pragnienie, daje mu życiową siłę.

A naczyniem dla Światła Chochma jest miara Chasadim, czyli miara obdarzania, które stworzenie może rozwinąć w sobie. Powiedziano „Mądrość (Chochma) dana jest mędrcom” – oznacza to, że Światło Chochma przychodzi do naczynia przygotowanego na mądrość, do pragnienia przyjemności, które dąży do tego by stać się obdarzającym, czyli upodobnić się do Tego który obdarza. Wówczas Światło Chochma obleka się w takie naczynie.

Na tyle, na ile stworzenie dokłada wysiłku, by osiągnąć pragnienie Światła Życia (a życie oznacza obdarzanie), na tyle Światło Życia – Światło Chochma obleka się w nie i objawia się w nim. Światło nie pochodzi z skądś z zewnątrz ani z daleka, odkrywa się wewnątrz stworzenia, ponieważ zawsze w nim było, a dopiero teraz zostaje odkryte.

Dlatego powinniśmy jedynie starać się nie być głupcami i nie oczekiwać, że otrzymamy światło egoistycznie. Należy zrozumieć, że iskra którą otrzymaliśmy, została nam dana po to, aby z pomocą czynnika zewnętrznego, czyli otoczenia, rozwinąć w sobie właściwość obdarzania. To ta zewnętrzna siła przekaże nam dążenie do obdarzania, które oznacza życie i Światło Życia.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Dlaczego obmowa i plotkowanie są szkodliwe?

Odpowiedź: Nie ma nic bardziej szkodliwego dla ludzi niż złe myśli, a tym bardziej słowa. Ich obecność, rozwój, wpływ, oddziaływanie wyrządzają światu ogromną szkodę. Największy pożytek przynosi milczenie.

Pytanie: Opowiadał Pan, że czasami pański nauczyciel Rabasz, mówił sam do siebie i wyjaśniał, że jego słowa powinny wyjść do świata. Jaka siła kryła się w słowach, których używał?

Odpowiedź: Słowa, wypowiadane przez człowieka, tym bardziej przez kogoś takiego jak Rabasz, mają ogromną siłę oddziaływania na świat.

Zresztą słowa wypowiadane przez każdego człowieka, zarówno moje jak i twoje, rozchodzą się od nas do otaczającej nas rzeczywistości, i wpływają na wszystkich oraz na wszystko.

Pytanie: Jakie najlepsze słowo warto wypowiadać jak najczęściej?

Odpowiedź: Miłość.

Z programu TV „Błyskawiczne pytania do kabalisty”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Rabasz

Pytanie: Czy poprzez nawiązanie więzi ze Stwórcą (gdy zaczynamy Go odczuwać), sprawiamy Mu zadowolenie?

Odpowiedź: Zdecydowanie i tylko dzięki temu.

Pytanie: Czy można powiedzieć, że Stwórca ma własne, „żywe” pragnienie obdarzania nas i że odczuwa niespełnienie tego pragnienia, gdy my cierpimy?

Odpowiedź: Nie, tak mówimy jedynie po to aby w jakiś sposób mówić o Nim, ale Stwórca jest ponad takimi odczuciami.

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Stwórca

Pytanie: Mędrcy napisali, że istotą poziomu „człowiek” jest bojaźń przed Stwórcą i że cały świat został stworzony tylko dlatego. Co to oznacza?

Odpowiedź: Aby osiągnąć poziom Stwórcy, musimy zmienić swoją naturę, wznieść się ponad siebie i przyswoić sobie właściwości Stwórcy. Nie jest to wcale łatwe, ale Kabała uczy nas i prowadzi do tego celu. Przede wszystkim człowiek poznaje, jakie są jego właściwości, istoty stworzonej w naszym świecie na poziomie zwierzęcym a jakie są właściwości Stwórcy, który znajduje się w wyższym świecie.

Naszą naturę stanowią egoistyczne właściwości, pragniemy jedynie otrzymywać to, co jak nam się wydaje, przynosi korzyść nam samym. Natomiast Stwórca jest właściwością obdarzania, jednoczy wszystko. Dlatego musimy wznieść się do Jego poziomu, aby odczuć Stwórcę aż do osiągnięcia z Nim pełnego zjednoczenia.

Bojaźń przed Stwórcą jest takim pragnieniem człowieka, kiedy tak bardzo pragnie upodobnić się do Stwórcy, że jest gotowy obdarzać innych, czyli zmienić swoją naturę, zamiast myśleć o sobie, zacząć myśleć o innych.

Z programu TV „Praktyczna Kabała”

Kategorie: Praca duchowa