Pytanie: Jak możemy stworzyć takie warunki, aby nawet po zakończeniu kongresu każdy człowiek nadal czuł się jak w domu?

Odpowiedź: Człowiek powinien powrócić z kongresu z uczuciem stworzenia dla siebie takiego wirtualnego miejsca, w którym naprawdę istnieje fizycznie. Niezależnie od tego, gdzie by nie poszedł, będzie znajdował się w tym miejscu. Przebywa cały czas w tej energii, w tym uczuciu.

Gdziekolwiek będzie się później znajdował – w pracy czy w domu, tysiące kilometrów oddalony od miejsca kongresu – znajdzie się wewnątrz tej energii, wewnątrz tego balonu, w tej sferze, ponieważ w duchowości nie ma odległości.

Dlatego bardzo ważne jest, aby wziąć udział w kongresie fizycznie.

Z wirtualnej lekcji, 29.07.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Cały tydzień podczas Pana nieobecności światowa grupa była bardzo aktywna. Po raz pierwszy naprawdę poczuliśmy, że jesteśmy od siebie nawzajem zależni. Jak to teraz zrobić, aby nie przeoczyć momentu i nie wrócić z powrotem w pasywność?

Odpowiedź: Pod żadnym pozorem nie należy myśleć o przeszłym stanie. On minął, jest wypalony. Nie powinniśmy oglądać się wstecz, jak to uczyniła żona Lota. Co się skończyło, to się skończyło – nie grzebiemy w przeszłości ani na poziomie uczuć, ani na poziomie myśli. Nawet jeśli wydaje ci się, że rozstajesz się z czymś wyjątkowym, to nie ma znaczenia. Musisz uciekać zarówno od najlepszego jak i od najgorszego przeszłego stanu.

W żadnym przypadku nie powinieneś próbować przypominać sobie o swoich myślach, pragnieniach, słowach, nie powinieneś próbować czegokolwiek odtwarzać. Uwolnij się od wszystkiego, co się wydarzyło. Nawet jeśli czułeś się dobrze – teraz będziesz czuć się jeszcze lepiej. Musisz zacząć nowy dzień od zera.

Nikt Ci nie przeszkadza, ani ja, ani przyjaciele, cokolwiek by nie odczuwali. Sytuacja w świecie zewnętrznym też nie ma znaczenia. Musisz osiągnąć następny stan, następny etap połączenia, nie obciążony przez nic, tak jak byś o niczym nie wiedział, tak aby wszystko w twoich oczach było nowe. Obecnego etapu w żadnym przypadku nie należy porównywać z tym, co było. Zacznij wszystko od początku – tylko w taki sposób budujesz siebie.

Nawet jeśli wszyscy osiągnęliście sukces, to teraz jest tak, jak gdyby nigdy nic się nie wydarzyło. Nie bójcie się straty. Jeżeli boicie się coś stracić, to w taki sposób demonstrujecie niską formę otrzymywania. Cokolwiek byście nie osiągnęli i poczuli, w tej chwili to wszystko nie istnieje, a także nie jest potrzebne. Ponieważ jeżeli jest inaczej, to troszczysz się tylko o własne odczucia. Najważniejsze jest aby zerwać z przeszłością. W przeciwnym razie nie ma postępu. Ponieważ idziesz ku obdarzaniu a to oznacza, że zrywasz za sobą wszystkie mosty.

Z lekcji Wprowadzenie do księgi Zohar, 25.07.2012

Kategorie: Duchowość, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój, Wewnętrzna praca

Pytanie: Jak mogę zanurzyć się w kongres? Jak przyjechać na kongres z płonącym sercem, aby od samego początku móc odczuć wszystkich?

Odpowiedź: Powinieneś z pełną powagą przeczytać ponownie wszystkie artykuły Rabasza o pracy w grupie, o anulowaniu siebie przed innymi, o postrzeganiu przyjaciół jako wielkich z pokolenia, którzy znajdują się w całkowitej naprawie, o akceptacji każdego przyjaciela jako wielkiego kabalisty.

Powinieneś spróbować za wszystkimi słowami, które słyszysz od przyjaciela i które wydają Ci się głupie, zobaczyć, że przez niego Stwórca przemawia do Ciebie. Jeśli podłączysz się w ten sposób, to zaczniesz wewnątrz niego naprawdę postrzegać, co za nim stoi .

Musisz po prostu rozbić ten egoistyczny obraz, który pokazuje Ci, że oni wszyscy nic nie rozumieją, nic nie wiedzą i kim oni w ogóle są itp.. Musisz zobaczyć przez nich manifestację wyższej siły. I jest to możliwe dopiero wówczas, jeśli będziesz postrzegać ich tak, jakby twoje skupienie rozmywało się i wtedy zaczynasz naprawdę widzieć wspólnotę i Stwórcę.

Pytanie: Czy powinienem przedstawić sobie w ten sposób każdego, kto wychodzi mi naprzeciw, czy grupę ludzi na sali w całości?

Odpowiedź: Grupę w całości, i również każdego, kto wychodzi Ci naprzeciw. Powinieneś postrzegać wszystkich, którzy biorą udział w kongresie, którzy w jakiś sposób nagle tam wylądowali, jako tych, których Stwórca tam doprowadził.

Replika: Na kongresie w Wilnie powiedział Pan, że człowiek sortuje innych w naturalny sposób: jednego lubi, innego nie, a większości z nich nawet nie dostrzega.

Odpowiedź: Tak jest tylko na początku, aż do pierwszego włączenia, po czym zanikają wszystkie te fizyczne różnice. Wówczas zaczyna on zdawać sobie sprawę, że wszystko to jest jeden system, jedna jedyna postać.

Z wirtualnej lekcji, 29.07.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój, Środowisko, Wzajemne poręczenie

 Pytanie: W jaki sposób nasze połączenie staje się podstawą do odkrycia duchowych stopni?

Odpowiedź: Każdy stopien to świat, który odczuwasz, świat, który jest „utkany” z połączenia między wszystkimi duszami. Pierwotne połączenie, które pochodzi ze świata Ein Sof (nieskończoności), stopniowo zanikało, aż uległo rozbiciu i zostało całkowicie rozłączone w naszym świecie. Teraz, od tego punktu, zaczyna się wznoszenie po tych samych stopniach połączenia, i to jest jedyne co powinniśmy odkryć.

„Materię” dusz stanowi pragnienie otrzymywania, a połączenie między nimi jest tym systemem, który studiujemy. Dziesięć sfirot, duchowe parcufimy, wszystko to jest zasadą różnych metod wzajemnego połączenia między duszami.

Całościowo rzecz ujmując, całe ciało zostaje uformowane w taki sposób, gdy wznosimy się do Malchut świata Ein Sof, a wszystkie połączenia przenikają absolutną emanacją bez żadnych przeszkód i trudności. Wówczas wszelki opór w połączeniu między nami zanika i połączenia natychmiast wypełniają się nieskończenie prędko. To jest poziom Ein Sof.

Dostąpienie tego uzmysławia prostą  rzecz: gdy ja coś mam, to w tym samym momencie ty także to masz, i odwrotnie. Tego rodzaju komunikacja jest nieograniczona. Nie jest limitowana czasem ani oporem ego. „Opornik” pomiędzy nami zanika i nasze pragnienia współpracują swobodnie i w całym swoim zakresie.

Pytanie: W jaki sposób powinno to zostać przedstawiane podczas warsztatów?

Odpowiedź: Nasze połączenie podczas warsztatów to wysiłek. Chcemy się połączyć tak mocno, jak tylko potrafimy to sobie wyobrazić, aby każdy z nas stracił poczucie samego siebie i abyśmy razem poczuli jedno pragnienie, jedną myśl, jedną całość. Poprzez te wysiłki, z punktu jedności, myślimy nad rozwiązaniem pytania zadanego nam przez nauczyciela. Rozwiązanie znajduje się na poziome połączenia.

Dlatego, podczas warsztatów usilnie pragniemy odszukać odpowiedź poprzez jedność. Za każdym razem, gdy szukamy rozwiązania, pragniemy dotrzeć do niego poprzez jedność, nie używając logicznego myślenia. Przecież nie mamy zamiaru logicznie sprawdzać i analizować słów kabalistów.

Bez połączenia siedzenie w kręgu jest bezcelowe. Po co byłoby to nam potrzebne? W celu prowadzenia intelektualnej konwersacji lub debaty naukowej? Nie, misja polega tylko na wykreowaniu nowej jakości poprzez połączenie między nami na poziomie uczuć. Zatem we  wspólnym odczuciu odnajdziemy rozwiązanie.

Warsztaty mają na celu stworzenie wspólnego naczynia, które należy do wyższego poziomu. Próbujemy to osiągnąć z całych naszych sił, lecz gdy rozwiązanie nie zostało odnalezione, oznacza to, że nam się nie udało.

Nie ma sensu mówienie o połączeniu, gdy jesteśmy już zaangażowani w proces, to powinno być celem od samego początku. Czyż możemy przyjść na warsztaty bez zamiaru połączenia i odnalezienia w tym połączeniu następnego poziomu lub przynajmniej odnalezienia  odpowiedzi na pytanie, które ma nas na to naprowadzić?

Z lekcji do artykułu Rabasza , 13.07.2012

Kategorie: Duchowość, Jedność, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Warsztaty

Musimy przyspieszyć działania. Musimy przygotować się przed jesiennymi świętami w Izraelu, aby móc wykorzystać ten czas właściwie.

Zaczyna się szczególny czas, który prowadzi na całym świecie do właściwego zrozumienia kryzysu. To, o czym mówiliśmy już kilka lat temu, pojawia się dzisiaj wreszcie w gazetach. Miejmy nadzieję, że ludzie uświadomią sobie powagę sytuacji.

Nie chcemy, aby oni cierpieli, chcemy, aby zrozumieli. I to zależy od nas. Pusty żołądek i pusta kieszeń, strach i przygniatające zmartwienia o przyszłość, o dzieci – wszystko to musimy przemienić w zrozumienie. Ponieważ stan kryzysu wynika z wielkiego miłosierdzia, pochodzi on od Stwórcy, który w ten sposób chce nas wznieść ku dobroci i wielkiemu napełnieniu.

Wkraczamy w niezwykły etap i musimy prowadzić intensywne rozpowszechnianie, bez jakiegokolwiek rozważenia. Dziś zdejmujemy białe rękawiczki i nie idziemy z nikim na żaden kompromis. Oczywiście, musimy robić to solidnie, tak jak jest to przyjęte w społeczeństwie, ale jednocześnie musimy być maksymalnie otwarci, i wykorzystywać wszystkie możliwości i formy prezentacji.

To nas uratuje. Musimy wpłynąć na świat, aby pociągnąć go do przodu, w tym leży nasz sukces. Wszystkie nasze dotychczasowe wysiłki były przygotowaniem do ataku, który zaczyna się dziś a jutro będzie kontynuowany. Wtedy odniesiemy sukces.

Musimy się zjednoczyć, by stać się potężną siłą i poprowadzić świat. Jest bardzo łatwo uciec od odpowiedzialności, jednak musimy bez wykrętów i wymówek zrealizować to, o czym Baal ha-Sulam pisze we wszystkich swoich artykułach. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość muszą być połączone w jedna całość. My sami, nasze centrum, grupy w Izraelu i na całym świecie, jak również masy, muszą zjednoczyć się w jednym wspólnym systemie, system ten musi otrzymać potężny impuls, przez który wszystko zostanie połączone w jedną całość. Tylko wtedy będziemy mogli osiągnąć sukces. Na tym polega nasza praca, nasze przeznaczenie.

Dzisiaj spełnienia się to, o czym rozmawialiśmy, jednakże jeszcze nie w dramatycznej formie. Miejmy nadzieję, że uda nam się uniknąć prawdziwego dramatu, że ludzie przez zrozumienie i odczucie tego co się dzieje odmienią nadchodzące wydarzenia, zrozumieją powstałą sytuację i nie będą musieli znosić żadnego wielkiego cierpienia, ale za pomocą duchowej analizy odnajdą się i będą postępować w szybki i łatwy sposób, zamiast podążać długą i trudną drogą. To jest to, co nas czeka.

I dlatego musimy okazać wielką troskę wobec całego świata. Nie jesteśmy w żadnym wypadku zadowoleni z faktu, że nieszczęścia innych potwierdzają, że mamy rację, jednak cieszymy się, że ten stan nastąpił i teraz możemy przekształcić go we wspaniałą drogę, w cudowne wzniesienie.

Wszystko jest w naszych rękach. Najważniejsze jest, abyśmy nie stracili skupienia na celu. Musimy wziąć ze sobą świat i razem z nim dążyć do Stwórcy.

Z rozmowy w trakcie posiłku z okazji rocznicy śmierci ARI, 25.07.2012 

Kategorie: Jedność, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozpowszechnianie metody, Rozwój, Świat

Pytanie: Co zrobić, aby po odczuciu tak ogromnej bliskości w stosunku do przyjaciół i połączenia, których mięliśmy możliwość doświadczyć na kongresie, nie wpaść z powrotem w rutynę, lecz pozostać na tym samym poziomie wysokiej intencji w odniesieniu do drogi i przyjaciół?

Odpowiedź: Musicie zamknąć oczy i zostać w połączeniu!

1. Po pierwsze, musicie brać udział we wszystkich lekcjach, warsztatach, wszelkich możliwych działaniach. Bez tego to nie zadziała.

2. Po drugie, nie powinniście polegać na własnym rozumie! Widziałem, że są bardzo inteligentni studenci z dobrym analitycznym podejściem, którzy jednak nie są w stanie zbadać i przeanalizować siebie samych – i to jest problem. I nawet, jeśli mogą oni poddać się krytycznej analizie, nie są w stanie przeanalizować tej krytyki. W ten sposób poruszają się oni w kierunku umysłu, a nie w kierunku oddania i poświęcenia. Jednak bez tego człowiek utonie w nieczystych, egoistycznych siłach (klipa), a nie w duchowości, w dawaniu.

Właśnie tego należy się obawiać, aby nie iść drogą umysłu zamiast bezinteresownego oddania duszy. Widzieliśmy już wielu przyjaciół, którzy w ten sposób upadli, i wielu jeszcze upadnie, ale cel osiągnie tylko ten, który z całej duszy jest oddany i gotowy iść z zamkniętymi oczami.

Z lekcji do artykułu Rabasza, 21.07.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia

https://www.youtube.com/watch?v=AHlpjVmVA-I

Kategorie: Duchowość, Jedność, KABAŁA, Klipy, filmy, Postrzeganie rzeczywistości

Pytanie: Do jakiego poziomu przygotowania studentów przeznaczony jest kongres w Charkowie?

Odpowiedź: Myślę, że jest to konwencja zjednoczenia, która nie zależy od poziomu przygotowania człowieka, ale od jego wysiłków. Jeśli uświadamia on sobie, że musi osiągnąć zrozumienie metody odkryciaWyższego Świata, by zbliżyć się do niej, uczynić przynajmniej poważny krok, a może nawet ujawnić dla siebie Wyższy Świat – bo jest to możliwe i zależy tylko od naszych wspólnych wysiłków, to jest on mile widzianym gościem, przyjacielem, uczestnikiem.

Z wirtualnej lekcji, 15.07.2012

Kategorie: Duchowość, Jedność, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój

Pytanie: Dlaczego za każdym razem, gdy wzmacniam się na drodze i inwestuję w grupę, powstaje przede mną coraz więcej problemów?

Odpowiedź: Aby pomóc Ci iść naprzód, pojawia się coraz więcej przeszkód na drodze. W ten sposób przeszkody stają się ogromne, ale również twoje pragnienie, aby je pokonać, staje się równie wielkie.

Jeżeli nie zmobilizujesz się i nie przezwyciężysz tej przeszkody, wtedy twoje pragnienie nie będzie rosnąć. Wtedy zostaną ci dane takie przeszkody na drodze, jak w sytuacji gdy twój samochód nie może ruszyć a koła kręcą się w miejscu.

Oznacza to, że nie oszczędzasz czasu, lecz tracisz go. I zamiast w ciągu kilku lat wejść do świata duchowego, będziesz czołgał się do niego przez 20-40 lat albo w ogóle tam nie dojdziesz.

Będziesz wierzyć, że całe życie poświeciłeś pracy dla Stwórcy i dążyłeś do tego, aby Go osiągnąć, a w rzeczywistości nie dążyłeś do niczego.

Dlatego postanowiliśmy przed kongresem zjednoczenia ustalić zewnętrzne uwarunkowania, aby człowiek mógł przynajmniej w ten sposób kontrolować, czy inwestuje w swój rozwój czy nie: czy jest każdego dnia obecny na lekcji, czy bierze codziennie udział w rozpowszechnianiu, płaci Maaser. Każdy będzie musiał co tydzień wypełnić ankietę dotyczącą tego co zrobił dla grupy, aby móc siebie krytycznie ocenić.

Bo jeśli nie podejmujesz w każdej chwili wysiłków dla stworzenia nowego pragnienia w sobie i nie przygotujesz go do objawienia Stwórcy, to w jaki sposób masz zamiar posuwać się naprzód?

Znajdujesz się wewnątrz systemu jak pająk w pajęczej sieci i wszystkie twoje myśli i pragnienia, które mają do czynienia z wewnętrzną pracą, z duchowym celem, doświadczają wpływu Światła. Światło wywiera wpływ na Ciebie i pomaga iść naprzód. Z wszystkich tych trudności, problemów, odrzuceń, z „Syjonu” (hebr. jecja – wyjście) ukaże się Tora.

Jednak nie możesz zrobić tego sam. Jeżeli nie będziesz uczestniczył w codziennych lekcjach, myślał o rozpowszechnianiu, pracował razem z przyjaciółmi, wypełniał ankietę „Co zrobiłem dla grupy”, nie będziesz miał żadnego postępu. Wymagania te nie wynikają z chęci dręczenia Cię, ale ze starań, by pomoc Ci przynajmniej w mechanicznej formie postępu. Jeśli ugrzązłeś w miejscu i nie możesz się ruszyć, to chcemy cię „popchnąć” i zobowiązać do postępu.

Z lekcji do artykułu Rabasza, 12.07.2012

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pragnienie, Praktyka połączenia, Rozwój

Pytanie: Jak możemy nadać kongresowi w Charkowie tą samą powagę i ważność, tak jak to było na kongresie w Izraelu?

Odpowiedź: Po pierwsze, macie na kongresie możliwość zadawania pytań i uzyskania na nie odpowiedzi.

Po drugie, ostatecznie konwencja jest najsilniejszym działaniem połączenia, gdzie w połączeniu między nami ujawnimy Wyższy Świat. Tak więc nasz cały wysiłek skierowany jest na naprawę rozbitych Kilim, a tym samym ujawnienia ich połączenia. Wyższy Świat jest światem połączenia.

Gdy zbiera się na kongresie kilka tysięcy ludzi reprezentuje to olbrzymią siłę. Nawet jeśli ludzie nie są jeszcze wystarczająco dojrzali, choć jest ich wielu, to niemniej jednak ilość pomnożona przez jakość przynosi ogromną siłę. Osobiście traktuję to bardzo poważnie. Wywiera to naprawdę poważny wpływ na ludzi.

Dlatego musimy próbować mobilizować jak najwięcej osób, aby znaleźli sposób i wzięli udział w kongresie. Kto wie, kiedy będziemy mogli zorganizować następny kongres, ponieważ czasy nie będą najlepsze.

Z wirtualnej lekcji 15.07.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Połączenie, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi