Jeśli, nie patrząc na nic, odrzucimy wszystkie wymyślone zajęcia i będziemy myśleć tylko o tym, jak połączyć serca (pragnienia) w jedno serce (pragnienie) miłości, tak aby ona pokryła wszystkie na pozór wydające się nam wady, na warunkach „Pokochaj bliźniego swego jak siebie samego” , to odkryjemy jeden system natury i jej siły i miłość, która wypełni nasze wspólne pragnienie (serce).

(Zgodnie z pismem Baal HaSulama z książki „Owoce Mądrości. Listy”, list 47, 1927 r., str. 142)

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Zasady pracy w grupie

 Pytanie: Wielu mówi, że człowiek chory na jakąś nieuleczalną chorobę i wiedzący, że w ciągu kilku miesięcy umrze, zaczyna myśleć o sensie życia. Czy można powiedzieć, że śmierć popycha człowieka do wyjaśnienia sensu życia?

Odpowiedź: Oczywiście. Dlatego śmierć jest tak niewytłumaczalna i paradoksalnie odczuwana przez nas na długo przed jej pojawieniem się, czego nie ma u zwierząt. U zwierząt, przeczucie śmierci jest bardziej wyraźne niż u człowieka, ale bliżej samej śmierci.

Gdyby nie było śmierci, ludzie zachowywaliby się zupełnie inaczej. W materialnym świecie wszystkie spekulacje dokonuje się tylko przez śmierć. I to jest niedobrze, dlatego że człowiek przywiązany jest do swojego zwierzęcego ciała.

A kabała pozwala nam wznieść się ponad ciało i robić już inne obliczenia niezależne od niego. Jak tylko wychodzimy z niego i dostajemy się do wiecznego, doskonałego przepływu energii, informacji, światła, natychmiast przestajemy zwracać uwagę na ciało.

Innymi słowy, dopóki żyjemy, musimy troszczyć się o ciało, ponieważ przeprowadzamy przez nie pewne naprawy w tym życiu, ale troska o nie, praktycznie powinna dotyczyć tylko tego.

Z lekcji w języku rosyjskim, 01.11.2015

Kategorie: Dusza i ciało, Pytania&Odpowiedzi

Dążący do harmonii z Naturą powinni starać się wszystkimi siłami umocnić miłość między przyjaciółmi, wymyślić różne sposoby powiększenia miłości między członkami grupy, usunąć egoistyczne dążenia, dlatego że one doprowadzają do nienawiści a między pracującymi nad zjednoczeniem się nie może być żadnej nienawiści, a przeciwnie – miłosierdzie i duża miłość.

Wszystko złe, co zachodzi między członkami grupy, dzieje się z powodu niedostatecznego wysiłku w miłości do przyjaciół, przecież tylko to jest niezbędny i wystarczający środek naprawy wszystkich osobistych i ogólnych niedostatków. Tylko na miarę wysiłków w pracy nad zjednoczeniem, człowiek może zrozumieć zamiar Natury – doprowadzić wszystkich do harmonii w jedynym systemie powiązań między sobą silnymi więzami miłości.

Grupa zobowiązana jest wciąż kontrolować i oceniać swoje postępy w dążeniu do jedności, sprawdzać czy jest jednolita i czy wzrasta jej zjednoczenie. Przecież właśnie ten wskaźnik wyznacza jej drogę od zwycięstwa do zwycięstwa, ponieważ to jest fundament całej naszej przyszłości.

Pomimo że całe zjednoczenie, o jakim mówimy, które powinna osiągnąć cała ludzkość, odczuwa się między przyjaciółmi w ciele, w teraźniejszości i przyszłości, to jednak realizuje się je w naszym wirtualnym (duchowym) wspólnym pragnieniu (duszy). Właśnie nasze wysiłki serca rodzą między nami wspólne dążenie do zjednoczenia. Przy czym w tych wspólnych staraniach fizyczne oddalanie między nami nie ma żadnego znaczenia. Jednak dopóki przyjaciele nie wejdą w jawne odczucie ogólnego pragnienia jednoczenia się i miłości, potrzebują fizycznego kontaktu. Ale jest to tylko przejściowe w pracy nad zjednoczeniem.

Jak mogła absolutna Natura stworzyć taki niedoskonały, zły świat i owoc swojego rozwoju – człowieka, który cierpi w ciągu całego swojego życia.

Przyczyną i celem wszystkich cierpień na świecie jest uświadomienie sobie ludzkości, że źródłem wszystkich jej cierpień jest egoizm, a rezygnując z niego, odzyskuje się doskonałość. Czyli właśnie plan doprowadzenia człowieka w jego rozwoju do uświadomienia sobie doskonałości, zmusza Naturę do przeprowadzenia go przez odczucie egoizmu jako zła, jako przyczynę wszystkich cierpień.

Ponieważ egoizm jest przeciwny Naturze, dlatego my, oderwawszy się od niego, odrywamy się od wszystkich nieprzyjemnych odczuć. Wszystkie odczuwane przez nas cierpienia są związane tylko z egoizmem naszego ciała. Egoistyczne pragnienia stworzone są tylko do ich wykorzenienia, a cierpienia towarzyszące tym pragnieniom służą ujawnieniu marności i szkodliwości egoizmu.

A kiedy cały świat zgodzi się oswobodzić od egoizmu, wyeliminuje tym wszystkie obawy i wszystko co szkodliwe, a wtedy każdy z pewnością będzie żył pełnym i zdrowym życiem, dlatego że cały ogromny świat będzie się troszczył o niego.

A póki co egoistyczne pragnienia rodzą niepokoje, cierpienia, zabójstwa i wojny. Tylko egoizm jest przyczyną wszystkich bólów, chorób ciała i duszy. Wszystkie cierpienia w naszym świecie istnieją tylko po to, ażeby otworzyć nasze oczy, pchnąć nas do uwolnienia się od złego egoizmu ciała.

Właśnie następstwo odczuwania cierpień doprowadza nas do powzięcia decyzji, aby uwolnić się od egoizmu. A rozwój darowania i miłości do przyjaciół doprowadza do pojawienia się w człowieku ogólnej właściwości oddawania i miłości do całej ludzkości i natury. I w tym jest niezbędność integralnej edukacji i wychowania w grupie.

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Zasady pracy w grupie

Opinia: Świat okazał się nieprzygotowany na kryzys ekonomiczny, w wyniku którego wielu ludzi straciło pracę. W tych okolicznościach wybuchł kryzys uchodźców.

Obecny kryzys nie jest konfrontacją pomiędzy państwami.

Obecny kryzys – jest brakiem możliwości międzynarodowego społeczeństwa do wspólnego przeciwstawienia się terroryzmowi i zmianom klimatycznym.

W rezultacie globalnego kapitalizmu człowiek już nie zarządza pieniędzmi. Rośnie przepaść pomiędzy bogatymi i biednymi. Politycy powinni zająć się nie zapewnieniem wzrostu, a ponownym podziałem bogactw.

Komentarz: Tylko, że ponowny podział bogactw nie rozwiąże kryzysu, bo ludzie tylko dobrami się nie napełnią, chociaż to jest najważniejsze na piramidzie „żywność – seks – rodzina“.

Terror –  jest ideologiczny i dlatego pieniędzmi go nie zniszczysz.

Przymusowy, ponowny podział bogactwa – to rewolucje i wojny domowe. Na razie politycy są zajęci ponownym podziałem bogactw, ale w drugą stronę. Jak się okazało, 1% ludności posiada praktycznie całe światowe bogactwo.

Dlatego nie zostaje żadne inne rozwiązanie, jak wychowanie na nowo samego człowieka, aby zrobić go, jakby to nie brzmiało paradoksalnie, innym. Innej drogi nie ma. Tylko w takim przypadku możliwe jest rozwiązanie wszystkich światowych problemów.

Kategorie: Aktualności, Ekonomia i pieniądze, Kryzys, globalizacja

Kategorie: Klipy, filmy

Pytanie: Czy doświadczony kabalista może ujawnić swoją świadomość innym ludziom, żeby oni dążyli ku temu, by wszyscy pokochali bliźnich?

Odpowiedź: A jak wy im to ujawnicie? W żaden sposób! Jak możesz odkryć dziecku wyższą matematykę albo fizykę? Do tego on musi dorosnąć.

Dlatego organizujemy wykłady, zajęcia, objaśniamy porządek wyższego świata, ale wszystko czysto teoretycznie: na schematach, na wszelkiego rodzaju przykładach.

Pokazać wam wyższy świat, żeby niebo nagle się otworzyło i żebyście zobaczyli następny poziom istnienia materii?

A czym zobaczycie, jakimi właściwościami?

W tym celu należy zostawić swoje egoistyczne właściwości trochę w dole i otworzyć się. Zasada „kochaj bliźniego swego jak siebie samego“ istnieje po to, aby otworzyć się i zobaczyć następny poziom świata.

Dlaczego Stwórca stworzył wszystko w takiej strasznej formie? – Żebyśmy właśnie w związku między sobą stworzyli nowe konkretne organy odczuwania wyższego świata i weszli w niego, a nie dlatego, żeby naprawić nasze ziemskie schronisko wspólne istnienie.

Ale jak to zrobić, jeśli nie zbudowaliście systemu postrzegania na współrzędnych wyższego świata? Jak mogę go wam przekazać? W żaden sposób.

Przede wszystkim powinniście zbudować w sobie organy odczuć następnego poziomu i wtedy zaczniecie go odczuwać.

 Z wykładu w Moskwie 24.11.2015

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój

„Jak dobrze i przyjemnie siedzieć razem z braćmi“ – są to przyjaciele, którzy siedzą razem, nie rozstając się ze sobą. Na początku wydają się być ludźmi, walczącymi między sobą i chcącymi pozabijać się nawzajem. Ale potem wracają do braterskiej miłości. I wtedy wołają: „Jak dobrze i przyjemnie siedzieć razem z braćmi“. I tym osiągają podobieństwo do systemu integralnej natury i harmonizują z nią. A w swojej wspólnej miłości odkrywają istotę natury, jej doskonałość i wieczność.

(Z Księgi Zohar, rozdział „Acharei mot“, p.64-65)

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Zasady pracy w grupie, ZOHAR

Kategorie: Klipy, filmy

Pytanie: Czy to możliwe, aby osiągnąć prawidłowy rezultat w grupie pomiędzy dwiema osobami?

Odpowiedź: Jest to bardzo trudne, ale możliwe.

Pytanie: Co robić ze strachem przed zbliżającą się starością i związanymi z nią problemami?

Odpowiedź: Żadna starość nie istnieje, jest tylko przejście w inny stan. Jedynie należy uczynić tak, aby on był dobry.

Nie martw się! Zacznij zajmować się metodą kabałyi w wielu aspektach będziesz odnosić sukces, i starość nie będzie dla ciebie straszna.

Pytanie: Po co przykładać wysiłek, jeśli wszystko jest przeznaczeniem?

Odpowiedź: Rzeczywiście, wszystko jest przeznaczone. Ale tak długo, dopóki swoimi wysiłkami nie osiągniemy tego przeznaczenia, ono pozostanie tylko przeznaczeniem.

Pytanie: Co Kabała mówi o Mesjaszu?

Odpowiedź: Mesjasz (heb. Mesziach) – jest to siła, która pomaga człowiekowi rozwijać się i wejść w odczucie wyższego świata. Mesjasz – od słowa „limszoh” (wyciągnąć) – tj. wyciągnąć człowieka z odczuwania naszego świata.

Pytanie: Dlaczego czasami człowieka odrzuca od Kabały?

Odpowiedź: Dlatego, że nie docenia tego co daje mu się do rąk. Nic więcej. A dokąd on wraca?!  W zwyczajne zwierzęce życie.

Pytanie: Czy możliwy jest postęp duchowy w komfortowych warunkach? Czy jest to konieczne, aby nasze „zwierze” cierpiało?

Odpowiedź: W żadnym wypadku nie są konieczne jakiekolwiek cierpienia! Kabała nie mówi o ascetyzmie.

Pytanie: Kiedy studiujesz Kabałę tracisz chęć, aby zarabiać więcej pieniędzy itd. Jak zmusić siebie, aby zacząć cokolwiek zmieniać?

Odpowiedź: Dlaczego? Ty wzbogacasz się wewnętrznie a nie zewnętrznie. A zewnętrzne mimo wszystko przychodzi i odchodzi. Tracisz wiele czasu i wysiłku, aby zarobić. Pomyśl: dlaczego ty to robisz? Dlatego, żeby wyglądać w oczach otoczenia, jak człowiek sukcesu? Czy oni są tego warci, aby w imię tego tak się starać?

Pytanie: Jak zbawić duszę jeśli wprowadzają cię w błąd lub ty sam wprowadzasz się w błąd?

Odpowiedź: Do tego jest niezbędne odpowiednie środowisko. Jest ono również konieczne, aby szybko robić postęp.

Pytanie: Moje dzieci mają dziewięć i jedenaście lat. Co mam im odpowiedzieć na pytanie: „Jaki jest sens życia”?

Odpowiedź: Sens życia jest w tym, żeby w tym świecie poczuć wieczny, nieskończony świat.

Z lekcji w języku rosyjskim, 25.10.2015

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy człowiek wyznający zasadę: „kochaj bliźniego swego jak siebie samego” może nazwać się częścią narodu Izraela, nawet jeśli etnicznie nie przynależy do tego narodu?

Odpowiedź: W systemie naszej Międzynarodowej Akademii Kabały znajduje się około dwóch milionów różnych ludzi wszystkich ras i narodowości. Wszyscy oni – to przedstawiciele tego Starożytnego Babilonu, który teraz zaczyna się zbierać pod hasłem jedności, ponieważ inaczej nie przeżyjemy.

To właśnie dlatego, że nie niesiemy światu zasady zjednoczenia, uważa się, że ideologia jedności – jest to coś oddzielnego, należącego tylko do Żydów. A w rzeczywistości zasada ta należy do całego Babilonu, do całej ludzkości.

Dlatego, gdy otwarcie prezentujemy ją światu to ludzie absolutnie spokojnie uświadamiają ją sobie i przychodzą do nas nie odczuwając żadnej różnicy. Wręcz przeciwnie, oni czują się nam bliscy a na pewno w żaden sposób nie gorsi.

Rzecz w tym, że cała ludzkość pochodzi ze Starożytnego Babilonu, w którym nagle pojawiła się sprzeczność między rządzącym królem Nimrodem i babilońskim kapłanem Abrahamem.

Nimrod uważał, że należy rozwijać kapitalizm, to znaczy iść naprzód razem z egoizmem a Abraham mówił: „Nie – doszliśmy do takiego stanu, w którym musimy zjednoczyć się ponad egoizmem w przeciwnym razie zniszczymy się nawzajem”.

Ta część, która przyłączyła się do Abrahama, i którą on wyprowadził z Babilonu, historycznie zaczęła nazywać się żydowskim narodem. A polityka Nimroda doprowadziła do tego, że cała reszta Babilończyków rozproszyła i osiedliła się na całej kuli ziemskiej.

W taki sposób egoistyczna zasada została już złagodzona ponieważ ludzie rozdzielali się przestając ostro kontaktować się między sobą. I dlatego ludzkość oddaliła się od idei jedności na 3500 lat. Dziś ponownie, stopniowo łączy się wokół kuli ziemskiej, odkrywając swoją zależność i egoistyczne przeciwstawienie się sobie nawzajem – to znaczy doszła do tego samego Babilonu.

I nie możemy nic zrobić. I tutaj pojawia się przed nami alternatywne rozwiązanie: albo zaczniemy brutalnie walczyć ze sobą (kabaliści piszą o możliwości jeszcze dwóch wojen światowych w tym atomowych), albo wyjaśnimy ludziom, że nie ma innego wyboru, jak zjednoczenie.

Ponieważ nieożywiona, roślinna i zwierzęca część przyrody znajduje się między sobą w  prawidłowym współdziałaniu. Tylko my swoim egoizmem zmuszamy ją do bycia w konflikcie. Wszystko zależy od człowieka. Dlatego mimo wszystko będziemy zobowiązani – albo kijem do szczęścia, albo świadomie – dojść do pełnej wzajemnej interakcji między sobą, jak jeden jedyny organizm.

Z wykładu w Moskwie w Żydowskim kulturowym centrum, 24.11.2015

Kategorie: Izrael i narody świata, Starożytny Babilon