Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Człowiek sam nie może podnieść się i wyrwać ze swojego kręgu. To jest jak próba podniesienia siebie za włosy, oczywiście nie można tego zrobić.

Dlatego człowiek powinien pożywiać się od swojego otoczenia, czyli czerpać od niego siły, właściwą intencję, wysokość i wielkość celu. Jeśli człowiek będzie otrzymywał to wszystko od otoczenia, wtedy może wznieść się ponad siebie, ponad swój egoizm.

Mamy wiele takich środowisk, dzięki którym żywimy się: dom, praca, byli znajomi i przyjaciele. Ale najważniejsze jest postawienie grupy ponad nimi wszystkimi, ponieważ na ile grupa będzie determinowała we mnie wyższe właściwości i preferencje rozwoju, na tyle będę mógł się rozwijać, a inaczej nie.

Człowiek powinien sprawdzić siebie, na ile może wznieść się ponad całą resztę świata, nad wszystkimi jego możliwościami i atrakcjami, aby grupa mogła dać mu największą wielkość, najsilniejsze poczucie wyższego celu, to znaczy, że nie ma nic ważniejszego niż poznanie Stwórcy i nie ma żadnej innej możliwości, żadnego środka dotarcia do Stwórcy, jak tylko poprzez grupę.

Każdy z nas wie już z pewnością, że w nim samym siedzi mały egoista. A w miarę postępu będziemy ujawniać w sobie jeszcze większego egoistę – który będzie rósł w nas coraz bardziej, jak jest powiedziane, że im większy człowiek, tym większy jego egoizm.

Dlatego należy cały czas dbać o to, aby środowisko, ta grupa, która z całego naszego otoczenia wskazuje nam drogę do duchowości, wyższego rozwoju, zawsze przeważała nad wszystkimi innymi naszymi wartościami i grupami.

Jeśli człowiek wybiera dla siebie dobre środowisko, to wygrywa w czasie i wysiłkach. Ale samo środowisko nie może być ani dobre, ani złe – jest takie, jakie je zbudujemy. Nie możemy siebie zmienić, ale możemy wpłynąć na środowisko, w którym się znajdujemy.

Stwórca doprowadza nas do grupy, kładzie rękę na dobry los i mówi: „Weź to sobie, Ja daję ci taką możliwość!” Tylko od człowieka zależy, jak wykorzysta tę szansę którą daje mu Stwórca. Tylko w tym środowisku jest możliwość wzmocnienia się.

A wzmocnienie zależy od tego, jak bardzo podniesiemy grupę w naszych oczach, oddalimy od wszystkich naszych naturalnych ocen, przesłanek i zajmiemy się podniesieniem prawidłowego środowiska, które wskazuje nam cel i w ramach którego możemy ten cel osiągnąć.

Dlatego jeśli człowiek wybiera dla siebie dobre środowisko, to wygrywa zarówno w czasie, jak i w wysiłkach. Oznacza to, że każdy z nas może bardzo szybko osiągnąć cel. W taki sposób określamy czas, ilość wysiłków i skracamy drogę, wywyższając środowisko ponad siebie. I wtedy, przylegając do tego środowiska, lecimy bezpośrednio do celu stworzenia, do pełnego ujawnienia się Stwórcy w nas.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Kiedy czujemy, że działania obdarzania dają egoistyczną przyjemność, czy należy ograniczyć swoje pragnienie obdarzania?

Odpowiedź: W żadnym wypadku nie należy ograniczać pragnienia obdarzania, jeśli ono nie znajduje się w sprzeczności z połączeniem.

Jeśli czuję, że nie mogę poradzić sobie z połączeniem poprzez swoje właściwości, to je zmniejszam, ale na tyle, na ile mogę pozostać w połączeniu. To znaczy, najważniejsza jest jedność, zrozumienie jedności, osiągnięcie jedności. A na jakim poziomie to jest, nie jest już takie ważne.

Ale nawet na jego najbardziej minimalnym poziomie, znajdujemy się już w duchowym świecie, już dajemy Stwórcy możliwość zamanifestowania się między nami.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Pytanie: Jak poprawnie zrozumieć, czego grupa ode mnie chce?

Odpowiedź: Grupa chce, abyś anulował siebie, przykleił się do niej i stał się razem z nią jedną jedyną całością. Ze strony grupy powinno to być wymogiem, oczekiwaniem od każdego z jej członków.

Pytanie: Co to znaczy: moje pragnienia są potrzebne tylko po to, aby napełnić pragnienia innego?

Odpowiedź: Tak powinniśmy postępować. Nazywa się to „ze względu na obdarzanie”, kiedy wszystko, czym się zajmuję, ma na celu tylko to, żeby napełnić innych. A przez nich – Stwórcę. W taki sposób osiągam podobieństwo do Stwórcy.

Pytanie: Anulowanie i zgodzenie się z grupą są podobnymi właściwościami, które doprowadzą do anulowania i zgody ze Stwórcą?

Odpowiedź: Tak, oczywiście. Nic więcej nie jest potrzebne. Tylko anulować siebie w stosunku do grupy, a potem będziemy działać poprawnie również w stosunku do Stwórcy. Dlatego że wewnątrz grupy zawsze znajduje się Stwórca.

Pytanie: Jak zmienia się stan dziesiątki, kiedy wszystkim udaje się anulować?

Odpowiedź: Wtedy, w połączeniu między sobą, wewnątrz dziesiątki, zaczynacie odczuwać odkrycie Stwórcy.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Jeśli człowiek przykłada wysiłki dla połączenia, ale jednocześnie coraz trudniej jest mu nawiązać wewnętrzną więź i zbliżyć się do grupy, jak należy postępować, aby to połączenie wzmacniało się jednak i wzmacniało jedność z grupą, ze Stwórcą?

Odpowiedź: Modlić się, prosić, działać razem – nie mamy nic innego. W zasadzie wszystko jest bardzo proste. Im dalej idziemy do przodu, tym prostsza staje się metoda.

Potrzebujemy tylko zjednoczenia między sobą, w którym odkryje się Stwórca. W rzeczywistości nie ma nic prostszego. Jest to trudne tylko w wykonaniu, dlatego że działamy przeciw swojemu egoizmowi.

W samej metodzie nie ma nic skomplikowanego. Tak też powiedziano, że Stwórca uczynił wszystko bardzo prostym, ale ludzie dodali do tego swoje obliczenia.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 4

Pytanie: Gdy anuluję siebie, to zaczynam postrzegać negatywne cechy przyjaciół jako pozytywne? Czy jednak postrzegam je jako negatywne, ale to nie ma znaczenia, ja mimo wszystko je usprawiedliwiam?

Odpowiedź: Negatywne cechy nigdzie nie odchodzą. Stwórca stworzył je, dlatego abyśmy mogli wznieść się ponad nie i kochali je, tak jak pozytywne. Nie muszę się z nimi zgadzać – wznoszę się ponad nimi, a potem łączę się z nimi. To znaczy, jest tu dużo wzajemnej, wspólnej pracy.

Dlatego nie należy niczego robić i z negatywnymi i z pozytywnymi cechami. Musimy wywyższać grupę i Stwórcę w naszych oczach. Wszystkie nasze egoistyczne cechy – zarówno dobre, jak i złe – zmienią się zgodnie z tym. Nie my będziemy je zmieniać, ale nasze pragnienie zbliżenia się do Stwórcy, Wyższego Świata, zmieni nas.

Z lekcji nr 4 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Czy właściwe jest zawrzeć wzajemne poręczenie w piśmiennej formie czy wystarczy słowami?

Odpowiedź: Ani w słowach, ani nawet w piśmiennej formie. Poręczenie powinno istnieć między nami, gdy czujemy, że znajdujemy się wszyscy razem w jednym kli (naczyniu), zależymy od siebie nawzajem, dlatego musimy wspierać jeden drugiego.

Tylko poprzez pomoc przyjacielowi mogę realizować siebie. Nie mogę wznieść od siebie czegoś do Stwórcy, z wyjątkiem przeprowadzenia tego przez grupę.

Dlatego zrozumienie struktury kli prowadzi nas do świadomości, dlaczego potrzebne są takie prawa komutacji ze Stwórcą przez dziesiątkę, wzajemne poręczenie, wznoszenie się nad sobą.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 2

Człowiek musi wierzyć: jeśli chce teraz przystąpić do pracy duchowej, anulując swoje „ja”, że to jest wezwanie z góry. Oznacza to, że jeśli w człowieku pojawiło się pragnienie do postępu duchowego, to pochodzi to od Stwórcy, ponieważ nie wynika to z jego własnej mądrości.

A dowodem na to jest to, że przed wezwaniem z góry miał wiele trudnych pytań i za każdym razem, gdy chciał coś zrobić w imię obdarzania, ciało stawiało sprzeciw i on nie mógł zrozumieć, czy na świecie istnieje człowiek, który rzeczywiście jest w stanie anulować swoje „ja” przed Stwórcą i zupełnie nie troszczyć się o własne korzyści. I był stale zdominowany przez pewien strach, aby anulować się przed Stwórcą.

Lecz teraz człowiek widzi, że wszystkie myśli i wątpliwości wypaliły się, i doświadcza on wielkiej przyjemności, że może anulować się przed Stwórcą. (Rabasz. Artykuł 31 (1986) „Co się tyczy karmienia i poczęcia”)

Nie należy niczego bać się. Opierając się na grupie możemy z łatwością przezwyciężyć wszelkie wątpliwości i osiągnąć stan, kiedy idziemy po prostu z zamkniętymi oczami. Nie potrzebujemy żadnych pytań, odpowiedzi, niczego. Chcemy znaleźć się tylko we właściwości obdarzania. Dlatego pragniemy osiągnąć ją ponad wszelkimi wątpliwościami.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rabasz

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 5

Pytanie: Jak możemy pomóc naszemu krajowi, żyjącym w nim ludziom, jak zmierzać w kierunku zjednoczenia? Jak wpływamy na nich poprzez nasze połączenie?

Odpowiedź: Radziłbym wam w pierwszej kolejności budować relacje między wami. To najważniejsze. Kiedy choć trochę przejawi się w was duchowa siła – właściwość obdarzania, miłości, połączenia, to wtedy będzie jednocześnie promieniować od was i na zewnątrz. To właśnie odczują szerokie masy. Ale na razie nie sądzę, że trzeba o tym mówić, reklamować, czy coś z tym robić.

Jednak rozpowszechniać wiedzę o tym, że dobre połączenie między nami prowadzi do lepszego życia – to jest potrzebne. Tym zajmujemy się cały czas.

Pytanie: Jak możemy podtrzymywać w sobie nawzajem wiarę w to, że można dojść do poczucia wiary ponad wiedzę?

Odpowiedź: Ta możliwość zależy tylko od was. Od nikogo innego. A stan świata jest tak zbudowany, że jeżeli zechcecie, to z pewnością szybko osiągniecie zmiany. Wszystko zależy tylko od wielkości waszego pragnienia. Więc do przodu! Nie wierzcie nikomu, że to niemożliwe, że to trudne. Naszym głównym problemem na tym świecie jest odkrycie Stwórcy. Wtedy wszystko będzie dla nas zrozumiałe. Powodzenia życzę wam w tym!

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 08.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Jak zobaczyć przyjaciół wielkimi i dołączyć do nich?

Odpowiedź: Nie ma problemu, ponieważ wszyscy oprócz mnie są wielcy. W tym stopniu w jakim anuluję siebie w stosunku do nich, przejmuję na siebie ich myśli, poglądy, postawy, w takim stopniu podciągam się do nich i wchodzę we właściwość poręczenia (arwut). W taki sposób poruszam się w kierunku celu.

Muszę umieścić się w grupie, jak kropla nasienia w łonie matki i cały czas rozwijać. Ale to nasienie może rozwijać się tylko do tego stopnia, w jakim będzie formować to łono wokół siebie. W taki sposób powinniśmy rozwijać siebie w duchowym.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 1

Pytanie: Jakie rodzaje relacji powinny być w dziesiątce podczas lekcji, aby zbudować kli/naczynie?

Odpowiedź: Musimy zwracać uwagę nie na to, co dzieje się w dziesiątce, a na to, jak możemy nad wszystkimi sprawami podnieść się i zbawić.

A to, co Stwórca nam robi – wszelkiego rodzaju podziały, nie zaspokojenie, niezadowolenie między nami itd. – nie ma dla nas znaczenia. To wszystko są właściwości rozbicia – nie należy w to zagłębiać się, pozostawać w nich przez długi czas, wchłaniać, studiować.

Najważniejsze jest to, aby szybko wznieść się ponad te stany. Tak jest powiedziane, że powinno to być jak maleńkie ukąszenie: powinieneś poczuć swój egoizm i więcej w nim nie znajdować się, a natychmiast wznieść się ponad niego. I tak za każdym razem. To wystarczy, żeby egoizm wprowadził w ciebie swoją truciznę. A potem już pracujesz nad nim – zmieniasz go z ciemności w światło.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 06.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie