Pytanie: Jeśli istnieje takie przebudzenie z góry, jak pragnienie przylgnięcia do naszych nauczycieli Baal HaSulama i RABASZA, to jakiego przebudzenia oczekuje się od nas z dołu?

Odpowiedź: Oczekuje się pragnienia i modlitwy. Poznania tego, co przekazali nam nasi nauczyciele i wypełnianie tego.

Pytanie: Z jednej strony powinniśmy używać metody, której się uczymy. Z drugiej strony cały czas chcemy otrzymywać to, co daje nam Stwórca. Jak możemy połączyć naszą pracę i oczekiwanie, że mimo wszystko tylko On może dać?

Odpowiedź: Musimy robić wszystko, co możemy ze swej strony, i czekać, co Stwórca nam przydzieli. Ale w zasadzie tylko Stwórca decyduje o wszystkim.

Pytanie: Czy przyjaciółka może sztucznie stworzyć sytuację konfliktową w dziesiątce, przez krytykowanie innej przyjaciółki lub niegrzeczne zwracanie się do niej, motywowane chęcią dania grupie powodu do pracy wewnątrz grupy?

Odpowiedź: W grupie zabronione jest krytykowanie kogokolwiek.

Pytanie: Co to znaczy „Stwórca wybiera los”?

Odpowiedź: Że przychodzi to z góry.

Pytanie: Co dzieje się z grzesznikiem w Purim?

Odpowiedź: Purim to tylko święto. Ogólnie o tym, co dzieje się z nami wszystkimi, decyduje Stwórca.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 22.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W artykule Rabasza „Trzy modlitwy – 2” jest następująca fraza: „I rzekł Stwórca do Mojżesza: teraz zobaczysz, co uczynię z faraonem, bo silną ręką wypuści ich i silną ręką wypędzi ich ze swojego kraju”. Co to znaczy?

Odpowiedź: Faraon jest szczególną siłą w naturze, ze specjalną funkcją, która rozwija się w człowieku i pokazuje mu, że jest siłą, przeciwną do Stwórcy. Wtedy człowiek ma pilną potrzebę ucieczki z Egiptu.

Właśnie w taki sposób faraon pomaga człowiekowi, prowadzi go do wyjścia z Egiptu. Tak więc faraon jest poważną siłą w naturze. Praktycznie cały egoizm natury, wszelkie pragnienia nazywają się faraonem.

Nie ma innego władcy we wszechświecie poza Stwórcą, a faraon jest jego przeciwstawną formą.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 14.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy człowiek może ujawnić, że pragnie siły obdarzania, jeśli już urodził się z pragnieniem otrzymywania, i widzi wokół siebie tylko to?

Gdzie jest przykład ciągłego pragnienia obdarzania, aby ludzkość w ogóle to zauważyła i doceniła?

Odpowiedź: Oczywiście widzimy, że cały świat pogrążony jest w egoizmie, w pragnieniu otrzymywania, a nie obdarzania. Ale jednocześnie widzimy, jak bardzo wzrasta egoizm na świecie, a wraz z nim rozprzestrzenia się ból, rozpacz i śmierć.

Czyli egoistyczne pragnienia manifestują się jako źródło wszelkiego rodzaju problemów. Dlatego też, chociaż ludzie nie widzą sposobu wyjścia z nich, rozumieją, że tylko egoizm jest ich wrogiem. Stopniowo ludzkość uświadamia sobie, że nie ma nic, co mogłoby zastąpić egoizm, i dlatego nie widzi żadnego wyjścia.

Ale przynajmniej rozumie, że to nasza natura prowadzi nas do takich nieprzyjemnych stanów.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja, Praca duchowa, Rozwój egoizmu

Pytanie: Jaka jest różnica pomiędzy upadkiem a wygnaniem?

Odpowiedź: Może być tak, że człowiek nie odczuwa upadku jako wygnania. Upadek to oddalanie od Stwórcy, a wygnanie to uczucie, że człowiek coś miał, a teraz jest stamtąd wypędzony. Zwykle z wygnania można wyjść tylko za pomocą modlitwy.

Pytanie: Kiedy jesteśmy na wygnaniu, odczuwamy silną tęsknotę za Stwórcą. Ta potrzeba przychodzi od Stwórcy. Co jeszcze można dodać, oprócz wdzięczności?

Odpowiedź: Nic. Prawdziwa wdzięczność zastępuje wszystko.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 07.04.2024

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Dlaczego tak trudno jest myśleć o tym, że nie ma nikogo, oprócz Stwórcy?

Odpowiedź: Ponieważ wiąże ci to ręce.

Pytanie: Jak pracować ze światem zewnętrznym, kiedy wykonujemy zalecenia Tory?

Odpowiedź: Świat zewnętrzny tego nie odczuwa. Nie znajduje się w tym sektorze.

Pytanie: Czy powinienem zadawać swoje pytania głośno, czy mogę uczyć się w milczeniu?

Odpowiedź: Możesz uczyć się w milczeniu, ale jeśli studiujesz razem z przyjaciółmi, to wskazane jest, aby wszyscy o tym wiedzieli.

Pytanie: Jak dogadać się z naszą duszą, aby nam pomagała, modliła się za nas, trzymała nas na drodze duchowej?

Odpowiedź: Rozmawiaj z nią cały czas. Zwracaj się do niej i proś o to Stwórcę.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 19.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Komentarz: Rabasz napisał, że po zebraniu przyjaciół, powinno być odczuwane uczucie doskonałości. A jeśli nie mam takiego odczucia? Przecież nie mogę nakazać swoim uczuciom.

Odpowiedź: Oznacza to, że nie dopracowałeś czegoś, nieprawidłowo prosiłeś, nie włożyłeś swoich wysiłków właściwie.

Pytanie: Więc jest to oznaka moich uczuć?

Odpowiedź: Bywa, że jest to bardzo trudne do zrealizowania. Połączenie z przyjaciółmi może być naprawdę bardzo trudne dla człowieka, gdy znajduje się w określonych stanach.

Ale generalnie, jeśli podejmuje wysiłki, a tym bardziej, nie sam a w grupie i cała grupa również dołoży wysiłków, aby zebrać się razem w centrum grupy, w jedno jądro, jakby mocno objąć się, nie oznacza to jednak, że faktycznie mają obejmować się, tylko dążą do tego, aby serce każdego z nich było złączone z innymi – wtedy człowiek zaczyna rozumieć, jak to działa.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”, 04.04.2024

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Na północy Kazachstanu, żywioł wody pozbawił dachu nad głową 75 tysięcy rodzin. Osobliwością tej powodzi jest to, że ludzie zmobilizowali się i pomagają sobie wzajemnie. Ale bydło i zwierzęta domowe umierają. Wody wciąż przybywa. Czy to jest plaga egipska?

Odpowiedź: Nie, to nie jest plaga egipska. Ale jest to z pewnością godny ubolewania, zły stan. Woda może zmyć absolutnie wszystko. Dlatego wszyscy powinni się modlić, aby tam, gdzie teraz są powodzie, można było zobaczyć miłosierdzie Stwórcy, a nie taką karę.

Wszystko, co czyni Stwórca, jest dla naszego dobra. Nawet to, że widzimy ogromne problemy z naturą, wojny, klęski żywiołowe – ostatecznie, pomimo wszystko doprowadzi to do wspólnego dobra. Dlatego nie należy płakać, nie powinniśmy robić wyrzutów Stwórcy, a tylko prosić, aby zmienił swoje surowe podejście do nas, na miłosierne.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 10.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kryzys, globalizacja

Pytanie: Często słyszę, że niezauważanie wad to wiara ponad wiedzę. Czy to prawda?

Odpowiedź: Nie. Wiara ponad wiedzę jest stanem, kiedy człowiek wbrew temu, co czuje, widzi i analizuje, wychodzi ponad to. Najpierw musimy zbadać nasz stosunek do Stwórcy i do swoich przyjaciół, i zrozumieć, czy jesteśmy po stronie plusa, czy minusa. Zgodnie z tym odnosić się do przyjaciól tak, aby być naprawioną grupą i cały czas troszczyć się o to.

Komentarz: Ale ten tekst dotyka tego że każdy człowiek może mi powiedzieć: przepraszam, tak to widzisz, to twoja wada.

Odpowiedź: Nikt nie ma prawa ingerować w pracę drugiego. Jak człowiek sam siebie definiuje, w taki sposób działa.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 21.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Pewien mędrzec siedział u bram miasta. Obok niego przechodził mężczyzna, który zapytał mędrca: „Powiedz mi, ojcze, jacy ludzie żyją w tym mieście, dobrzy czy źli?” „A jacy byli ludzie w mieście, z którego pochodzisz?” – zapytał go mędrzec. ”Źli, okrutni i samolubni” – odpowiedział człowiek. „Tutaj mieszkają tacy sami ludzie” – odpowiedział starzec. Mężczyzna odszedł.

Minęło trochę czasu, do bramy podszedł kolejny człowiek. Zadał to samo pytanie. Mędrzec odpowiedział dokładnie w taki sam sposób. „Jacy ludzie mieszkają w twoim mieście?” – zapytał mędrzec. Człowiek powiedział: „Mam w mieście wielu przyjaciół, a ludzie tam są mili i dobrzy”. Wtedy starzec mu powiedział: „Tutaj spotkasz takich samych ludzi”.

Pytanie brzmi: Czy nie wydaje się to bardzo dziwne, że ode mnie zależy, jacy ludzie mieszkają w moim mieście?

Odpowiedź: Generalnie tak.

Pytanie: To znaczy, że jeśli pierwszy człowiek powiedział, że mieszkają tam źli ludzie, mędrzec odpowiedział, że tacy sami ludzie będą mieszkać tutaj, dla ciebie. A skoro tam byli dobrzy ludzie, to i tutaj są tacy sami ludzie. Proszę powiedzieć, jak zbudowany jest ten mechanizm.

Odpowiedź: Zbudowany jest na relacji człowieka do społeczeństwa. Jak człowiek odnosi się do społeczeństwa, tak samo się czuje.

Pytanie: A co jeśli mnie nienawidzą?

Odpowiedź: Dlaczego cię nienawidzą? Przecież nie pojawiło się to nagle dzisiaj. To wynika z twojego zachowania.

Pytanie: Jeśli widzę nienawidzących mnie, tych którzy mnie nie lubią, muszę zadać sobie pytanie: dlaczego mnie nienawidzą?

Odpowiedź: Tak. To jest jedyny sposób.

Pytanie: A jeśli na przykład nie odkryję, dlaczego mnie nienawidzą, jak to zwykle bywa?

Odpowiedź: Oznacza to, że usprawiedliwiasz się.

Pytanie: Więc muszę to odkryć?

Odpowiedź: Musisz znaleźć w sobie dobre uczucia i znaleźć te same uczucia w innych.

Pytanie: To znaczy że znajduję w sobie powód, dla którego mnie nienawidzą, i próbuję coś ze sobą zrobić. A jeśli uda mi się coś zrobić wobec tego, który mnie nienawidzi, czy on zmieni się w stosunku do mnie?

Odpowiedź: Zmieni się. Pomagaj wszystkim, a zmienią się.

Pytanie: Czy muszę usprawiedliwiać tę nienawiść, która mnie spotyka?

Odpowiedź: Taka jest natura ludzka. Jeśli postrzegasz ją poprawnie, będziesz również postrzegał innych w taki sam sposób.

Komentarz: Czy w tym przypadku muszę powiedzieć, że to moja natura, czy jego egoistyczna natura?

Odpowiedź: Taka jest jego egoistyczna natura, tak są stworzeni ludzie. Ale pokazuję im przykład właściwej postawy.

Komentarz: A nawet jeśli jestem wściekły i płonę, to zrozumiałe, że jestem wściekły i chcę odpowiedzieć i tak dalej.

Odpowiedź: Nie trzeba. Nie trzeba tak odpowiadać i płonąć. Należy zgasić wszystko w sobie.

Pytanie: Gdy Pan mówi „zgasić”- to prawie wymuszone.

Odpowiedź: Może w pewnym sensie zmuszam się, bo chociaż chcę odpowiedzieć, nie odpowiadam, chcę wdać się w kłótnię, ale nie robię tego. To będzie miało swój efekt.

Pytanie: Pan wie, że zwykle mówią, gdy mocno ściskasz sprężynę, to bardzo mocno wyskoczy.

Odpowiedź: Dzieje się tak, jeśli zrezygnujemy z wysiłku. A jeśli zawsze będziemy podążać właściwą drogą, konsekwentnie, to takie działanie zwycięży.

Pytanie: Pan wierzy w te ćwiczenia?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Czyli wyrabiam w sobie nawyk, nieustannego zwracania się do siebie i obserwowania siebie? Czy coś w taki sposób w sobie rozwijam?

Odpowiedź: Tak, rozwijasz spokojną, prawidłową postawę wobec ludzi. Uczysz się im przebaczać. A to zaprocentuje i wszystko będzie dobrze.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 20.11.2023

Kategorie: Praca duchowa, Wiadomości, Wychowanie, dzieci

Pytanie: Jak powrócić do wewnętrznej części studiów, gdy czuję bardzo silne oderwanie?

Odpowiedź: Poprzez wysiłek, tylko poprzez wysiłek. Zawsze bądź pomiędzy przyjaciółmi, a wtedy nie będziesz tak bardzo oderwany.

Pytanie: Dlaczego w artykule Baal HaSulama „Ten kto pozostawia słowa Tory i zaczyna rozmowy“ (Szamati, 234) kategorycznie jest powiedziane, aby w żadnym wypadku nie przerywać nauki Tory? Jak gdyby nasz postęp przepadł?

Odpowiedź: Nie należy przerywać nauki nie dlatego, że twoje sukcesy zostaną utracone, ale dlatego że kiedy porzucasz Torę, pozwalasz, przeciwstawnym siłom, zarządzać tobą.

Pytanie: Co zrobić, jeśli rodzina zaczyna mnie krytykować za to, że zajmuję się Kabałą i zaczyna uczyć mnie, jak mam żyć? Jak postępować?

Odpowiedź: Pochyl spokojnie głowę, posłuchaj tego co mówią i obiecaj im, że będziesz poświęcał temu mniej czasu.

Pytanie: Czy ogólna prośba do Stwórcy wystarczy, aby nas zjednoczyć, zrobić wszystko tak, jak On chce, czy też konieczne jest dokładne zbadanie, gdzie jesteśmy i czego chcemy w danej chwili?

Odpowiedź: Zrób to, co możesz. Proś Stwórcę o to, co uważasz za konieczne, i w końcu stopniowo nauczysz się, jak należy zwracać się i jak podnosić się zadając pytania.

Pytanie: Co robić z zazdrością, która pojawia się nagle i natychmiast wszystko spala? Czy istnieje jakiś sposób aby powstrzymać ją, żeby nie wyrządziła szkód?

Odpowiedź: Módl się cały czas, aby zazdrość nie zwyciężyła, ale abyś ty pokonał zazdrość.

Pytanie: Kiedy wspólnie czytamy artykuł, czy powinniśmy przerwać, aby go przedyskutować, czy lepiej jest przeczytać do końca, nawet jeśli nie ma już czasu do omówienia?

Odpowiedź: Lepiej doczytać artykuł do końca.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 18.03.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie