Pytanie: Czy schemat naszych wzajemnych relacji ze Stwórcą jest pewnego rodzaju łańcuchem stanów prowadzących do obdarzania? Jak utrzymać te wszystkie stany?

Odpowiedź: Nie ma potrzeby niczego utrzymywać. Należy skupić się na jednym z tych stanów i starać się go naprawić. Potem na następnym, i jeszcze na jednym i kolejnym. To wszystko.

Pytanie: Jeśli człowiek znajduje się w stanie sprawiedliwego, i jest zjednoczony ze Stwórcą i nie potrzebuje niczego więcej, to czy Stwórca może go zostawić w spokoju i nie wymagać od niego więcej wysiłku?

Odpowiedź: Jest to największa kara ze strony Stwórcy. Nie należy tkwić w takich stanach.

Pytanie: Z jednej strony studiujemy, że człowiek musi odkryć swoją nikczemność, gdyż jest egoistą. Z drugiej strony jest napisane, że zostaliśmy stworzeni na podobieństwo Stwórcy. Pytanie brzmi, kiedy człowiek może zakończyć odkrywanie zła a zacząć szukać dobra w sobie i w innych? Jak wydostać się z tego punktu nicości?

Odpowiedź: Kiedy człowiek zakończy badanie i naprawianie siebie, osiągnie całkowitą naprawę, wówczas zobaczy, kim naprawdę był, kiedy zaczynał pracę nad naprawą, a co osiągnął teraz.

Pytanie: Jest napisane, że należy kochać Stwórcę dwoma początkami. W dobrym początku mamy podobieństwo właściwości ze Stwórcą i łatwo jest nam pokochać Stwórcę. A jak kochać Stwórcę złym początkiem?

Odpowiedź: To jeszcze nastąpi, nie martw się. Najpierw napraw to, co masz do naprawy.

Z lekcji według listu Rabasza, 24.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa