Pytanie: Jak świadomie przechodzić przez wszystkie stany jako naprawę, przybliżającą nas do Stwórcy?

Odpowiedź: Jeśli przypisujemy wszystko Stwórcy, pragniemy pojąć, co się z nami dzieje i prosimy Go, by zbliżył nas do siebie, wtedy postępujemy prawidłowo.

Pytanie: Załóżmy, że gdybyśmy przełożyli wszystkie negatywne stany na myśl, że to Stwórca je nam zsyła, to będzie naprawa, a nie kara?

Odpowiedź: Nie ma żadnych kar. Naprawa nie jest karą. Stwórca zawsze nas koryguje. Naprawa kelim to stan, w jakim po wykonanej pracy, w tych miejscach, w których doświadczyliśmy problemów, cierpień i uderzeń, odczuwamy wdzięczność i miłość.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 27.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak za pomocą cierpienia miłości do bliźniego i do Stwórcy, możemy skrócić czas naszego duchowego postępu?

Odpowiedź: Za pomocą cierpień niczego nie skracamy. Cierpienie nie jest środkiem służącym do przyspieszenia i naprawy. Szczęście, radość i zjednoczenie są środkami przyspieszającymi naprawę.

Pytanie: Nie pomogą nawet cierpienia miłości?

Odpowiedź: Cierpienia miłości są bardzo osobiste. Dlatego wszystko zależy od tego, jak człowiek je przeżywa, jak prawidłowo je postrzega.

Pytanie: Mówi Pan, że szczęście i radość są środkami przyspieszającymi naprawę. Czym jest szczęście dla kabalisty?

Odpowiedź: Przyspieszeniem ruchu w kierunku Stwórcy. Być szczęśliwym to uczucie, że przybliżasz się do Stwórcy.

Z lekcji według artykułu „Miłość do Stwórcy i miłość do stworzeń”, 26.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak w dziesiątce osiągnąć wspólne pragnienie uwolnienia się od egoizmu, jeśli nie dla wszystkich nadszedł czas, aby to zrobić? Przecież niemożliwe jest przekazanie tego doświadczenia, które człowiek nabył.

Odpowiedź: Nie może być tak, że wszyscy jesteście na tym samym poziomie, podobni do siebie nawzajem. Tylko pragnienie, aby upodobnić się do siebie, uczyni z was dziesiątkę. W takiej dziesiątce mogą być różni ludzie z różnymi właściwościami. A Stwórca zjednoczy wszystkich i wszystko.

Najważniejsze jest aby zacząć pracować, czyli modlić się do Stwórcy, aby On jak najbardziej manifestował się i pokazywał ci twój prawdziwy stan. Wtedy właśnie zaczniesz robić postępy.

Z lekcji według listu Rabasza, 24.04.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Stwórca wyprowadził naród z Egiptu nie krótką, ale długą drogą. Czy to oznacza, że po wyjściu z Egiptu także musimy przejść długą drogę?

Odpowiedź: Po wyjściu z Egiptu wciąż błądzimy po całym świecie.

Pytanie: Wychodzi na to, że jeśli do tej pory błądzimy, to każdy z nas w przeszłości zajmował się już w poznaniem Stwórcy i studiowaniem Jego praw?

Odpowiedź: Tak. Obecnie na świecie nie ma żadnych nowych dusz. Musimy zrozumieć, że wszystko jest przygotowane po to, abyśmy rozpoczęli ostatnie, końcowe stadium naprawy. Musimy tylko połączyć się z duchowym korzeniem, do którego należymy. To wystarczy, aby wejść w stan, który nazywa się Pełną Naprawą (Gmar Tikun).

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 21.04.2024

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Uświadamiamy sobie wielkość Stwórcy. A jak wzbudzić miłość do Niego?

Odpowiedź: To jest dar od Stwórcy. Ale nie zainwestowaliśmy jeszcze wystarczająco dużo, aby pokazać Stwórcy, jak bardzo pragniemy połączenia z Nim. Dlatego musimy po prostu dalej kontynuować.

Musicie o tym rozmawiać i prosić, aby cała wasza praca była duchowa, to znaczy ze względu na Niego. Pragnąc tego, zwracajcie się do Niego, aby pomógł wam wznieść się ponad egoizm, i abyście mogli myśleć i prosić o duchowe zrozumienie tylko dla Jego zadowolenia.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 17.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Po święcie Pesach planujemy zorganizować kongres w Uzbekistanie. Bardzo wielu przyjaciół przyjedzie, aby podnieść ten region. Co by Pan polecił nam w okresie oczekiwania na te dni?

Odpowiedź: Jedyne, co chciałbym wam polecić, to zjednoczenie serc. Nie słowami, ale w sercu poczuć, że są przyjaciele i razem pragniecie zjednoczyć swoje serca, a to wspólne serce napełni już Stwórca.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 21.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Kiedy mówimy o rozbiciu duszy Adama Riszona na 600 tysięcy dusz, czy mamy na myśli te dusze, które wyszły z Egiptu, oraz te, które teraz pracują nad swoją naprawą i zmierzają w stronę Ostatecznej Naprawy?

Odpowiedź: Na świecie jest stała liczba dusz, podlegających naprawie. Zostały one rozbite na części, i są obecnie w procesie naprawy, a następnie ponownie połączą się we wspólną całość. I tak to się toczy podobnie do układanki z puzli.

Dlatego chcemy przybliżyć się do wspólnego celu, podnieść się sami, a razem z nami podnieść kilka tysięcy ludzi, związanych z nami. W rzeczywistości jest ich znacznie więcej niż kilka tysięcy, są to setki tysięcy. Już niedługo przekonamy się, że właśnie tak się stanie.

A potem, w miarę jak będziemy się coraz bardziej jednoczyć, będziemy mogli uzyskać dokładniejsze informacje o wzajemnych powiązaniach. W taki sposób posuniemy się naprzód, coraz bardziej odczuwając dążenie w kierunku Pełnej Naprawy.

Odkryjemy, co oznacza Adam, Chawa, aniołowie (malachim) i tak dalej, gdy zaczniemy odkrywać w wyższej formie cały system zarządzania wszechświatem.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 21.04.2024

Kategorie: Dusza i ciało, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Jest powiedziane: „I wzdychali synowie Izraela od pracy, krzyczeli, i wzniósł się ich krzyk do Stwórcy”. Skąd pochodzi ten krzyk?

Odpowiedź: Z poczucia bezsilności, że ludzie chcą się zjednoczyć, aby swoim wysiłkiem odnieść sukces i otrzymać napełnienie Stwórcy, ale widzą, że nie są w stanie tego zrobić. Stąd pochodzi ich krzyk, podobny do krzyku tonącego, który nie może nic zrobić na morzu, oprócz wołania o pomoc.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 24.04.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Po to, aby nabyć właściwość obdarzania Stwórcy, która w zasadzie jest przed nami ukryta, w naszym świecie istnieje laboratorium składające się z ludzi o podobnych poglądach. W nim człowiek musi wypełnić trzy działania.

Po pierwsze, musi początkowo zaakceptować swoich przyjaciół jako największych. W przeciwnym razie nie będą mogli na niego wpłynąć, zgodnie z prawem, że wpływ duchowy można otrzymać tylko od tego, kto jest większy od ciebie.

Po drugie, człowiek musi kupić ich swoją uwagą, pewnymi działaniami, dlatego, aby nabyć ich duchowe pragnienia i właściwość obdarzania Stwórcy.

Po trzecie, w każdym przypadku, nawet bez względu na to, co człowiek widzi i jak to odczuwa swoimi uczuciami, powinien sądzić przyjaciół na czaszę zasług. Oznacza to, że zawsze mają rację.

Wykonanie wszystkich trzech działań pomoże nam nabyć właściwość Stwórcy. Dlatego jeśli masz taką grupę i jesteś z nimi wzajemnie zjednoczony, to już nabyłeś wszystko co najważniejsze.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”, 11.04.2024

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Nie zastanawiamy się nad sensem życia. To bardziej wynik pragnienia wykraczającego poza nasze cielesne pragnienia jedzenia, seksu, rodziny, pieniędzy, honoru, władzy i wiedzy, w naszych czasach coraz więcej ludzi budzi się z takimi pytaniami.

Kiedy zastanawiamy się nad sensem życia, zaczynamy łączyć się z ludźmi, którzy chcą poszerzyć zakres swojej wiedzy, aby odkryć odpowiedzi na najbardziej fundamentalne pytania w życiu: Jaki jest sens życia? Dlaczego tu jesteśmy? Skąd pochodzimy? Gdzie jesteśmy teraz? Dokąd zmierzamy?

Pytania te skłaniają nas do poszerzenia naszych uczuć, do zastanowienia się nad światem, w którym się znajdujemy, czy istnieje coś ponad naszym światem, pewien mechanizm wprawiający go w ruch, kontrolujący go, jego przyczynę i skutek oraz jego cele. Kiedy zadajemy te pytania i nie możemy znaleźć na nie odpowiedzi, wtedy rozpoczynamy nasze duchowe poszukiwania.

Pamiętam, kiedy po raz pierwszy pojawiło się we mnie pytanie o sens życia. Miałem zaledwie około pięciu czy sześciu lat, ale mimo to czułem się stary, wewnętrznie niezadowolony i oderwany od wszystkich. Inne dzieci biegały po podwórku i bawiły się, a ja myślałem: „Dlaczego to wszystko się dzieje? Jaki to wszystko ma sens?”

Oczywiście życie toczy się dalej i zaczynamy mieć hobby, może interesować się sportem, zaczynają buzować hormony i zaczynamy wchodzić w jakieś relacje. Jednak gdzieś w głębi duszy wciąż tkwi pytanie o sens życia i nie daje nam spokoju. Przechodzimy przez życie jakby mechanicznie i czujemy jak staje się bezsensowne.

Moglibyśmy chodzić na koncerty, wystawy i do muzeów, próbując jakoś przylgnąć do tego świata, poznać i posmakować tego, co ludzie uważają za wyjątkowe. Ale dlaczego? Możemy spojrzeć na obraz i pomyśleć: „Ktoś poświęcił kilka miesięcy, aby go namalować. Namalował go pięknie, ale co potem? Jaki to ma sens?”

Pamiętam, jak nauczyciel w szkole mówił: „Sensem życia jest pyszne jedzenie, relaks, pójście do kina, przeczytanie ciekawej książki” i tak dalej. Okazało się, jak mówią mędrcy, że nie żyjesz według własnej woli, dostajesz trochę przyjemności, uspokajasz się i zapominasz o wyższym sensie. W przeciwnym razie życie wydawałoby się piekłem.

Ale co, jeśli nie możemy uciszyć pytań? Obecnie na całym świecie są miliony ludzi, którzy nie mogą przestać zadawać sobie pytania o sens życia. Te pytania sprawiają, że zaczynamy poszerzać pole naszych uczuć.

Źródło: https://blogs.timesofisrael.com/why-should-we-question-the-meaning-of-life/p

Kategorie: Artykuły w mediach, Nowe publikacje, Prasa i my, Sens życia