Pytanie: Czy po tym, jak Stwórca odkrywa się człowiekowi jako „nie ma nikogo oprócz Niego” i „Dobry, Tworzący dobro”, nadal mogą pojawiać się w nim takie stany, że nie może usprawiedliwić Stwórcy?

Odpowiedź: Tak. O tym jest powiedziane: nie wierz sobie aż do chwili śmierci. Oznacza to śmierć egoizmu, ponieważ dopóki egoizm nie umrze w tobie, nie możesz być pewien, że nie powrócą do ciebie najgorsze stany egoistyczne.

Pytanie: Czy oznacza to, że naprawdę można zapomnieć o takim wielkim odkryciu, jak „nie ma nikogo oprócz Niego”?

Odpowiedź: Oczywiście, że można. Wszystko jest w mocy Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 17.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jest powiedziane: „Jeśli nie ja sobie, to kto mnie”. Jak to zrozumieć?

Odpowiedź: Musisz myśleć o tym, jak nieustannie rozwijać się. W tym celu musisz włączyć się w grupę, zbliżyć się do przyjaciół, być dla nich przykładem, aby też byli przykładem dla innych, w kręgu. W efekcie uformuje się w tobie wielka siła dążenia do zjednoczenia, w którą po prostu zostaniesz wessany.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 19.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia

Pytanie: Skąd mogę wziąć przykład, by upodobnić się do Stwórcy, jeśli Go nie odczuwam?

Odpowiedź: Nie możesz poczuć Stwórcy, dopóki przynajmniej w pewnym stopniu nie staniesz się taki jak On. Ale w naszym świecie nie otrzymasz takiego przykładu. Musisz sobie sam wyobrazić, co to znaczy. Masz swoje właściwości, więc sporządź z nich prawidłowy portret, a potem już zwracaj się do Stwórcy i proś.

Z lekcji według artykułu „Artykuł na zakończenie Księgi Zohar”, 17.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czy wystarczy studiować system światów duchowych, aby rozwijać się duchowo?

Odpowiedź: Nie, nie wystarczy. Metoda Kabały wyjaśnia, jak system stworzony przez Stwórcę schodzi z góry w dół pod wpływem wyższego światła, które buduje wszystkie stopnie. A my musimy w pracy między sobą podnieść się po tych samych stopniach z dołu do góry.

W zasadzie rozwój człowieka w duchowości powinien obejmować obydwa rodzaje kształcenia: teorię i praktykę. Jedno bez drugiego jest niewykonalne.

Z programu TV „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 07.11.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Najważniejsza jest modlitwa, ponieważ wyraża naszą prośbę, naszą postawę wobec Stwórcy. Modlitwa pokazuje, że już rozumiemy, że jesteśmy całkowicie od Niego zależni i sami nie możemy absolutnie nic zrobić, a wszystko zależy tylko od tego, jak potrafimy prosić. Dlatego naszą główną siłą jest siła modlitwy.

Ale my, odwrotnie, zazwyczaj płaczemy właśnie dlatego, że nie mamy już siły. Okazuje się jednak, że właśnie wtedy, gdy nie mamy już sił, jesteśmy gotowi do prawdziwej pracy, jaką jest modlitwa. Czyli powinienem się cieszyć, kiedy czuję się bezsilny – to znaczy, że doszedłem do momentu, w którym mogę zwrócić się do Stwórcy, krzyczeć, prosić, modlić się.

Trzeba wiele wysiłku, aby uświadomić sobie, że nic nie można osiągnąć samemu. A potem zwracam się do Stwórcy, prosząc Go o siłę i pomoc we wznoszeniu modlitwy. Ostatecznie Stwórca spełnia tę prośbę i pozwala nam przylgnąć do Niego. Stwórca odczuwa pragnienie człowieka, by przylgnąć do Niego, tak jak Stwórca już przylgnął do człowieka, chociaż człowiek jeszcze tego nie czuje.

Modlitwa musi wypływać z głębi serca i za każdym razem staje się coraz głębsza. Zwrócenie się z modlitwą oznacza trzymanie się Stwórcy rękami i nogami, tak jak gdybym znajdował się w Stwórcy jak zarodek w brzuchu matki. Piję i karmię się Nim, chcę utonąć i rozpuścić się w Nim bez końca. Chcę więc anulować się przed Najwyższym.

A zwrócenie się do Stwórcy jest możliwe tylko poprzez przyjaciół. Czyli, chcę uchwycić się za moich przyjaciół i anulować się przed nimi – będzie to oznaczać, że dołączyłem do Najwyższego.

Z lekcji na temat „Wszystko osiąga się siłą modlitwy”, 18.10.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Stwórca posłał Torę dla całego narodu Izraela. Dlaczego tylko kabalistom otworzył drogę do Siebie?

Odpowiedź: Stwórca zrobił wszystko, aby każdy, kto chce, mógł się do Niego zbliżyć. Jeśli teraz tego jeszcze nie rozumiemy, to w końcu dowiemy się, że Stwórca nie wyróżnia, nie wywyższa, jednego człowieka ponad drugiego, mężczyzny ponad kobietę, jednego narodu nie stawia wyżej ponad drugim i tak dalej. Inaczej nie byłaby to Tora, ale coś wymyślonego przez ludzi.

Uwierzcie, że im bardziej odkrywacie wszechświat i wszystko, co stworzył Stwórca, tym bardziej utwierdzacie się w tym, że nie ma tu żadnych przywilejów, żadnego kumoterstwa, nie ma niczego. Wszystko zależy od człowieka, który rozwija się tylko dzięki swoim wysiłkom. Zatem życzę wam powodzenia w zbliżeniu się do Stwórcy i przekonaniu się, że On odnosi się do wszystkich absolutnie jednakowo.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 17.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Izrael i narody świata, Praca duchowa

Pytanie: Jeśli sojusz soli jest sojuszem naszych serc, to czy musimy zapisać jakieś punkty tego sojuszu, czy też nie będą one odgrywały żadnej roli?

Odpowiedź: Nie będą odgrywały żadnej roli. Tutaj wszystko zależy od czystości serca i myśli. To jest najważniejsze.

Ludzie którzy studiują w naszych grupach, jeśli są również małżonkami, mają bardzo dużą pomoc z góry od Stwórcy. Mogą naprawdę wiele osiągnąć, jeśli będą sobie wzajemnie pomagać w sprawach duchowych.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 15.11.2023

Kategorie: Duchowość kobiety, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W artykule „Wprowadzenie do nauki Kabały” Baal HaSulam napisał, że duchowa naprawa trwa 6000 lat. Co to oznacza?

Odpowiedź: 6000 lat to 6000 stopni, które musi przejść człowiek, aby wznieść się na najwyższy stopień. Ale raczej chodzi o pragnienie, ponieważ materia człowieka – to pragnienie. Dlatego każdy musi przejść wszystkie 6000 stopni i przez światy Asija, Jecira, Brija, Acilut by osiągnąć świat Adam Kadmon, a następnie świat Nieskończoności.

Pytanie: O ile rozumiem, artykuł ten mówi jedynie o stworzeniu systemu naprawy z góry w dół, ale nie o samej naprawie człowieka, który stara się rozwijać duchowo?

Odpowiedź: Ten, kto chce wznieść się po stopniach duchowych światów, musi rozpocząć systematyczne studiowanie Kabały. Studiując ten system, zacznie odczuwać jego wpływ na siebie i poczuje, że znajduje się w tym systemie, poczuje, jak i co się z nim dzieje.

Z programu TV „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 07.11.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Pytanie: W jaki sposób zachodzi duchowa naprawa?

Odpowiedź: Duchowa naprawa odbywa się stopniowo. Przede wszystkim musimy dążyć do poznania Stwórcy w coraz większym połączeniu między sobą, w coraz większym stopniu wzajemnego obdarzania, a wtedy zaczniemy pojmować Stwórcę. A to już jest uważane za przebywanie w świecie Acilut.

Innymi słowy, w systemie „Adama Riszon“ istnieje określona liczba dusz. Gdy jednoczą się ze sobą wzajemnie, to w połączeniu między nimi przejawia się Stwórca i wtedy nasz świat zaczyna stopniowo znikać z ich percepcji, czyli znika ukrycie.

Z programu TV „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 07.11.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Jeśli spróbujemy teoretycznie wyjaśnić człowiekowi, że obdarzanie daje znacznie większą przyjemność, czy pomoże mu to by się zmienić?

Odpowiedź: Nic nie pomoże. Możesz mówić wszystko co chcesz. Piękne słowa nie wpłyną na naszą egoistyczną naturę. To właśnie chcieli zrobić komuniści. Byli przekonani, że słowa nikogo nie zmienią, czyli zastosowali terror. I co się stało? Kto na tym wygrał?

Zbudowali tylko podstawy pod nowe technologiczne społeczeństwo. Ale gdyby działali wspólnie z carskim reżimem, zrobiliby znacznie więcej i nie zniszczyliby tak ogromnego potencjału ludzkiego, nie wytępiliby go głodem, ołowiem, więzieniami i wszystkim innym. Mieli dobre pomysły, ale ich realizacja była całkowicie błędna. Nie można złem osiągnąć dobra.  Dlatego musimy to wszystko rozwijać tylko drogą wychowania. Wychowania! Edukacji. Powinniśmy wyjaśnić ludziom, gdzie jesteśmy.

Nic nie odchodzi. Staramy się powiedzieć, że kryzys minął. Ale tylko go przykrywamy, kryzys nigdzie nie odszedł. Wszystko pozostaje wewnątrz. Wpędzamy chorobę do środka i pojawiają się nowe choroby, o których zapomina się, potem znowu następują nowe, a poprzednie odchodzą w niepamięć. W taki sposób nieustannie wszystko kompensujemy.

Będziemy drukować pieniądze, palić ostatnie złoża ropy, zabijać się pestycydami i innymi związkami chemicznymi. Zrobimy z siebie pokolenie mutantów, ale będziemy myśleć, że nic nam nie jest, że jest normalnie. Ale potem to i tak wszystko pęknie?. Widzimy to w zupełnie nieprzewidywalnych wydarzeniach. I nikt nic nie może na to poradzić!

Przywódcy wszystkich krajów czują się bezsilni. Skąd nagle coś się pojawia? Tego sami nie wiedzą. Pojawia się nowa informacja. Na świecie zaczynają działać nowe siły i poruszają tymi marionetkami w inny sposób.

Pytanie: Co się dzieje, kiedy człowiek zmienia egoistyczną naturę i przybliża się do natury obdarzania? Co się zmienia? Przecież w człowieku dwie natury nie mogą istnieć razem, prawda?

Odpowiedź: Nie, nie mogą, następuje stopniowe zbliżenie do altruistycznej natury.

Pytanie: Czy w tym przypadku nie wybija się klina, klinem?

Odpowiedź: Zasadniczo następuje dość gwałtowne przejście, ale zanim to nastąpi, człowiek zaczyna wyobrażać sobie przybliżenie do świata duchowego.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Korzyści z altruizmu”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Rozpowszechnianie metody