Pytanie: W czym wyraża się pewność kabalisty? Jak to się przekłada na świat zewnętrzny?
Odpowiedź: Pewność kabalisty pochodzi tylko z połączenia ze Stwórcą. W stopniu jego połączenia ze Stwórcą, kabalista ma pewność, że nie myli się, rozpowszechnia ludziom to, czego potrzebują, a tym samym pomoże im.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 29.07.2024
Pytanie: Powiedział Pan, że można używać tylko tych pragnień, których jestem pewien, że mam na nie ekran. Co to znaczy używać pragnień?
Odpowiedź: Oznacza to, że możesz wykorzystać każde pragnienie na swój własny sposób, ale tylko w celu obdarzania.
Pytanie: Nasz cel to otrzymać naprawę swojej intencji. Ale widzę, że nie jest to moim pragnieniem, ponieważ jest to bezpośrednio sprzeczne otrzymywaniu przyjemności. Co więc doprowadzi moje serce do naprawy intencji?
Odpowiedź: Myślę, że najpierw dostaniesz impuls od grupy, a potem od Stwórcy.
Pytanie: Co to jest odczucie dobra i zła? Jak osiągamy taki stan w dziesiątce?
Odpowiedź: Dobre nazywa się działania, skierowane na zjednoczenie i obdarzanie. Dlatego musimy nauczyć się je wypełniać między sobą i w takim stopniu otrzymamy napełnienie naszych pragnień.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 25.05.2024
Pytanie: Mędrcy mówią: „Jaki to głupiec, traci to, co mu dają”. Jak nie utracić w duchowości tego, co dają z góry?
Odpowiedź: Jeśli będziecie się trzymać tego wspólnie, a nie osobno, wtedy będziecie mogli utrzymać wszystko, co posyła wam Stwórca. Jeśli staracie się razem uchwycić duchowego, Stwórca zobaczy i da wam wszystko co ważne.
Pytanie: Co zrobić, by nie bać się upadków i pozyskać wsparcie Stwórcy?
Odpowiedź: Być razem w jednej dziesiątce i wspierać się nawzajem. Wtedy nie będziesz miał takich problemów. Powinieneś poczuć, że jesteś razem z przyjaciółmi.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 28.07.2024
Pytanie: Co jest podstawą modlitwy?
Odpowiedź: Podstawą modlitwy jest twoja prośba: czego chcesz od Stwórcy. Należy to dokładnie przemyśleć, porozmawiać ze sobą i zdecydować, co jest dla was ważne, o co prosić Stwórcę. Wtedy sformułujecie naprawdę poważną modlitwę.
Pytanie: Czy podstawa modlitwy powinna być tylko grupowa, czy może być również indywidualna dla każdego?
Odpowiedź: Indywidualna modlitwa jest rzadko przyjmowana. Stwórca dokładnie odpowiada na tę modlitwę, która pochodzi od każdego w grupie i tylko z serca.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 02.08.2024
Pytanie: Jak rozwinąć w sobie potrzebę odczuwania pragnienia bliźniego?
Odpowiedź: Aby to zrobić, musisz być z nim w takim kontakcie, by móc go odczuwać i pomagać mu wznieść jego pragnienie do Stwórcy.
Pytanie: Wiemy, kiedy zadowalamy ojca czy matkę. Jak przyjąć kelim wyższego i poczuć, że sprawiam przyjemność matce?
Odpowiedź: O tym jest powiedziane: od miłości do bliźniego do miłości do Stwórcy. Zacznij od bliźnich. Bliźni – to przyjaciele z grupy, którzy mogą ci pomóc, a ty możesz pomóc im. A następnie przejdź do miłości do Stwórcy.
Poprzez miłość do bliźniego tworzysz związek ze Stwórcą. A wtedy zaczynasz otrzymywać od Niego siły, z pomocą których pojawi się w tobie poczucie wspólnej miłości.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 22.07.2024
Pytanie: Siła rozpaczy jest ogromną siłą, która rozdziera zarówno serce, jak i duszę. Dokąd Stwórca kieruje nas za pomocą tej siły i co mogę z nią zrobić? Jak na nią odpowiedzieć?
Odpowiedź: To właśnie wyjaśniamy w procesie nauki. Staramy się studiować Stwórcę i dowiedzieć się, co powinniśmy robić na tym świecie, po co nas stworzył i jak możemy poprawnie rozwiązać problemy naszego istnienia, czyli przeżyć życie tak, aby być w absolutnej wygranej.
Istnieją ku temu wszelkie warunki. Musimy to zrobić, a nauka Kabały nam w tym pomoże.
Z lekcji na temat „Jednoczymy się w jedną duszę”, 19.07.2024
Ludzkość zmierza w kierunku uświadomienia sobie, jak podstępna jest jej egoistyczna natura. Dlatego nie czeka nas nic poza problemami, w których ludzie odczują zło swojej natury. A ponieważ nie można się go pozbyć, należy koniecznie je naprawić, w przeciwnym razie nasze życie stanie się gorsze niż śmierć. Właśnie to czeka całą ludzkość.
Musimy wyjaśnić ludzkości, jakie jest z tego wyjście, dlaczego te stany są prawidłowe, pochodzące od samej natury/Stwórcy, że właśnie w taki sposób natura popycha nas do przodu. Stworzyła w nas egoizm, ale dała nam uczucia, rozum, zdolność przeprogramowania siebie, jak w komputerze.
Mamy wbudowany jeden program: otrzymywanie dla własnego dobra z maksymalnymi korzyściami w każdej chwili i w każdej sytuacji. Ten program działa w nas automatycznie. Musimy go w sobie ponownie przeinstalować, zamiast niego uruchomić drugi program, którego w nas nie ma – pobrać go z zewnątrz.
Poprzedni program będzie stopniowo zastępowany nowym, według poziomów: na najniższym, wyższym, coraz wyższym i tak dalej, aż całkowicie wypełni cały nasz egoizm i całe nasze pragnienie, które stopniowo, poprzez instalację nowego programu zacznie pracować inaczej. To wszystko, nic więcej.
Wtedy zrozumiemy, że praca według poprzedniego programu została nam dana z góry. Nie wiedzieliśmy nawet, że możliwe jest istnienie innego programu poza nim. A teraz, gdy widzimy, że zaczyna on w nas działać, jest to dla nas odkrycie! I zaczynamy mu pomagać, aby działał i panował w nas.
Pomiędzy tymi programami jest bardzo niewielka różnica. Zmienia się tylko jeden parametr: jeśli wcześniej myślałem tylko o własnej korzyści, to teraz myślę o korzyści innych. Jest to taki parametr w naszej świadomości, który nazywa się intencją.
Reszta programu pozostaje taka sama: maksymalne wykorzystanie pragnień, właściwości, wszystkiego, co w nas jest. Dopiero teraz zaczynamy uczyć się na nowo, jak pracować z inną intencją – dla dobra innych, a nie dla siebie. Zmienia się tylko ten wektor, a wszystko inne pozostaje takie jak poprzednio. Egoizm pracuje po to, aby otrzymywać ze względu na obdarzanie. A wcześniej pracował nad otrzymywaniem dla własnego dobra.
Wszystko to jest bardzo względne, ponieważ wyobrażamy sobie, że nie jesteśmy połączeni z tym, co jest na zewnątrz nas, w wyniku rozbicia wspólnej duszy. A kiedy ta dusza zaczyna się odkrywać jako jedność, zaczynamy starać się dawać więcej innym, tak jak swojemu dziecku – więcej niż sobie.
Powstaje pytanie: czy pracuję egoistycznie, czy altruistycznie? To wcale nie jest jasne. Kiedyś uważałem, że daję obcym, ale teraz okazuje się, że to wszystko jest moje. Okazuje się, że oszukiwaliśmy samych siebie. Ogólnie rzecz biorąc, wszystko to należy zrozumieć. Najważniejsze jest, aby pojąć, że zachodzi w nas tylko proces instalacji nowego programu. Nasze właściwości się nie zmieniają. Wszystko, co jest w nas stworzone, jest konieczne.
Człowiek nie powinien z niczego rezygnować. Powinien tylko próbować zainstalować nową intencję – jakoby dla dobra innych, a nie dla siebie. I stopniowo będzie się przekonywał, że to nie jest dla innych, że to jest moje, że wykorzystuję przy tym ogromny egoizm – 620 razy większy. Pojęcie „620 razy” jest względne – to miliardy miliardów razy więcej niż dotychczas.
Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”
Pytanie: Kocham siebie egoistyczną miłością, a bliźniego powinienem kochać altruistycznie. Jak to jest możliwe i co dokładnie należy wypełnić?
Odpowiedź: Spróbuj a zobaczysz, że po pierwsze jest to możliwe, a po drugie nie jest to takie trudne. Należy podchodzić do tego stopniowo.
Pytanie: Ale przecież ja mam egoistyczną miłość do siebie.
Odpowiedź: Mniej rozważaj, więcej kieruj się sercem, a wszystko będzie normalnie. Nie należy wymądrzać się, to opóźnia twoje uczucia i twój rozwój duchowy.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 22.07.2024
Pytanie: Rośnie we mnie ogromna przepaść pomiędzy moim umysłem a sercem. Im większe jest moje dążenie do obdarzania w umyśle, tym bardziej czuję, że nie mam w sobie tego pragnienia, a to powoduje ogromne cierpienie. Nie wiem jak się podnosić.
Odpowiedź: Stwórca specjalnie ci to daje, abyś z większą gorliwością dążył do Niego w modlitwie.
Pytanie: Co to znaczy: Malchut rozszerza się do granicy światła, zdobywając i wchłaniając jego właściwości bez żadnych ograniczeń?
Odpowiedź: To, że Malchut może przeprowadzić właściwości światła przez siebie, wywołuje w sobie takie rozszerzenie, że przyjmuje w siebie całe światło nieskończoności.
Pytanie: Czasem chcę się pomodlić za całą dziesiątkę, a czasem za każdego z osobna. Co bardziej raduje Stwórcę?
Odpowiedź: Kiedy modlisz się za wszystkich, za całą grupę.
Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 23.05.2024
Pytanie: Jak możemy stale sprawdzać, czy nie zboczyliśmy z drogi duchowej?
Odpowiedź: Tylko w grupie, kiedy jesteście zjednoczeni i czujecie, że wszyscy znajdujecie się w jednym punkcie, w jednym pragnieniu. Każdy opuszcza swoje „ja”, jednoczy się z innymi i dochodzi do połączenia ze Stwórcą.
Z lekcji według listu Baal HaSulama, 29.07.2024