Pytanie: Czy stany nienawiści w pracy duchowej będą pojawiać się cały czas i czy trzeba je ciągle pokrywać miłością?

Odpowiedź: W Księdze Zohar jest powiedziane, że uczniowie rabina Szymona, którzy napisali tę Księgę wraz z nim, odkrywali między sobą takie uczucia, że chcieli się nawzajem pozabijać. Chodzi tu o wielkich kabalistów, na wielkich duchowych poziomach.

Dlatego jeśli myślisz, że twoje słabe, złe relacje wobec innych zmienię się w dobre, nie oczekuj zbyt wiele, wszystko to na próżno. Wręcz przeciwnie, pojawią się w tobie jeszcze bardziej niemożliwe do pogodzenia postawy wobec innych, aby prosić Stwórcę o ich zmianę.

Stwórca to naprawi, a jednocześnie obudzi w tobie znacznie głębsze egoistyczne pragnienia, w których poczujesz jeszcze większą nienawiść. Wtedy poprosisz Stwórcę o jeszcze więcej, a On jeszcze bardziej naprawi je. I tak krok za krokiem na dwóch nogach: nienawiści-miłości, nienawiści-miłości, będziesz zmierzał naprzód.

Tak więc każdy, kto uważa się za większego w swoim egoizmie od drugiego przyjaciela, ma w sobie również większy egoizm, ponieważ poprzedni egoizm został już naprawiony.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie