Komentarz: Nie wszyscy ludzie odczuwają zło swojej pierwotnej natury, mówiąc: „Dlaczego miałbym cokolwiek naprawiać? Jestem normalnym człowiekiem: praca, dom, dzieci”.

Odpowiedź: Rzecz w tym, że porównują się z innymi takimi jak oni i nie widzą w sobie żadnych wad. W rzeczywistości, jeśli weźmiemy pod uwagę swoją naturę, naturę otaczających nas ludzi i społeczeństwa ludzkiego, to oczywiście, musimy jeszcze wiele naprawić w sobie i wokół nas.

Pytanie: Co można powiedzieć człowiekowi, który w ogóle nie odczuwa w sobie zła egoistycznej natury? Nie wyróżnia się ono w nim specjalnie. Wydaje się być normalnym obywatelem, który nikomu szczególnie nie szkodzi.

Odpowiedź: Ludziom należy wyjaśniać naszą naturę, ponieważ myślimy tylko o sobie, czujemy tylko siebie, nie porównując się z nikim, i dlatego wydaje nam się, że wszyscy jesteśmy normalni – „jak wszyscy, tak i ja”. I wydaje się, że nie ma tu żadnego problemu, poza jednym – w końcu i tak mimo wszystko cierpimy. Jak zrobić, żeby nie cierpieć? Aby tego dokonać, musimy zbudować nowe społeczeństwo.

Pytanie: Więc, jeśli dobrze rozumiem, ograniczony egoizm nie oznacza, że człowiek koniecznie musi rabować, zabijać itp.?

Odpowiedź: Nie, to jest egoizm, który istnieje w każdym normalnym człowieku.

Pytanie: Zasadniczo fakt, że będąc w swoim ograniczonym egoizmie, mogę nie szkodzić społeczeństwu, ale myślę tylko o sobie, czy to już jest złe?

Odpowiedź: Aby to zrozumieć, musimy poznać prawdziwe prawa natury, jak postrzega ona nasz wzajemny związek, i co musimy w sobie zmienić, aby upodobnić się do właściwego połączenia.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 27.06.2024

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Rozwój egoizmu, Społeczeństwo przyszłości

Aby stworzyć między sobą wzajemne relacje, które nazywane są światem duchowym, potrzebujemy wsparcia. Dlatego kabaliści mówią, że nie wystarczy jeden człowiek w całej objętości wszechświata, dlatego zostało stworzonych sześćset tysięcy dusz, czyli podstawowe kli w rozbitym stanie. A potem ono dzieli się jeszcze na miliony, miliardy cząsteczek.

Ponieważ egoizm przejawia się coraz bardziej i bardziej, to i tych cząsteczek staje się coraz więcej i więcej, aby każda z nich, jako oddzielny atom, mogla się naprawić i połączyć z innymi cząsteczkami na podstawie korekty, na podstawie właściwości obdarzania.

Początkowo były one połączone ze sobą silą Stwórcy we właściwości Jego obdarzania. Następnie ta właściwość Stwórcy zniknęła, wzniosła się. Teraz musimy ponownie zacząć przyciągać wyższe światło w połączeniu między nami, aby ono z powrotem zjednoczyło nas w strukturę zwaną „Adam”.

Dlatego, jak jest powiedziane w 4 liście Baal HaSulama: niczego ci nie brakuje, pozostaje tylko wyjść na „pole, które pobłogosławił Stwórca”, zebrać wszystkie części, które odpadły od twojej duszy i połączyć je w jedno zjednoczone ciało – w jedno jedyne pragnienie. To jest to, czym powinniśmy się zajmować. Tylko na tym polega nasza praca. W niczym innym! Tylko to powinno być przed moimi oczami.

W tym świecie działam automatycznie: pracuję, dbam o swoje ciało, rodzinę i wszystko inne. Ale po co to wszystko robię, żyjąc jak we śnie? – Po to, aby połączyć się z innymi duszami i odkryć Stwórcę w stopniu naszego zjednoczenia. Stwórca przejawia się jako światło, łączące oddalone rozbite części.

A jeśli tak jest, to jest rzeczą naturalną, że kabaliści, którzy zaczęli osiągać te stany indywidualnie, natychmiast zrozumieli, że trzeba to robić razem, zebrać grupę, w której ludzie wzajemnie sobie pomagają i tworzą między sobą takie kombinacje pragnień i aspiracji, które przyczyniają się do ich zjednoczenia.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wspólna dusza "Adam"

Pytanie: Załóżmy, że mam bardzo nurtujące mnie pytanie, na które nie mogę znaleźć odpowiedzi. Co należy zrobić: napisać list na kartce papieru, zwracając się do mojego wewnętrznego nauczyciela, czy nastawić się na to, że usłyszę odpowiedź poprzez przyjaciół, poprzez pierwotne źródła, przez lekcję, przez Pana?

Odpowiedź: Należy pisać i trzeba rozmawiać z przyjaciółmi. Wtedy twój stan wewnętrzny zmieni się i będziesz mógł lepiej zrozumieć siebie.

Pytanie: Jak wzmocnić siebie w bezpośrednim połączeniu ze Stwórcą?

Odpowiedź: Dokładnie tak, aby było, tak jak chcesz. Myśl tak, rób tak, mów tak, i w taki sposób proś.

Pytanie: Mamy dwa miejsca, z których otrzymujemy energię. To zwykłe miejsce, w którym żyjemy, a energia przychodzi do nas z otoczenia, od bliskich, a nawet częściowo od grupy.

Jest też znacznie wyższe miejsce, gdzie zwracamy się do Stwórcy, wykonujemy pewne działania za pośrednictwem dziesiątki i otrzymujemy energię od Stwórcy. Czy to oznacza, że aby uchronić siebie przed wpływem otoczenia, należy całkowicie opróżnić niższą część i otrzymywać energię tylko z naszych działań dla obdarzania?

Odpowiedź: Nie. Nie przestawajcie prosić, a ile z tego zostanie rozdzielone na twoje pragnienia, zobaczysz w praktyce.

Pytanie: Czy jest możliwe ostateczne osiągnięcie takiego stanu, w którym samodzielnie utrzymujemy skrócenie i sami decydujemy, że nie należy otrzymywać, nawet jeśli Stwórca chce nam dawać, ale my żyjemy tylko z działania obdarzania?

Odpowiedź: Tak, jest to możliwe.

Z lekcji według listu Rabasza, 07.06.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jest powiedziane: „Pobłogosławię cię we wszystkim, co uczynisz”. Jak wykonać każde działanie z błogosławieństwem Stwórcy?

Odpowiedź: Myślę, że tutaj trzeba działać bezpośrednio. Jeśli pojawia się możliwość zrobienia czegoś dla Stwórcy, należy natychmiast to zrobić i poinformować Go o tym. Nazywa się to wykonaniem jakiegoś działania (maase) i otrzymaniem błogosławieństwa (bracha).

Pytanie: Jak poinformować Stwórcę, że zrobiliśmy coś z intencją dla Niego?

Odpowiedź: Zwracaj się do Niego. Stwórca rozumie twoje myśli, słowa, uczucia, to co piszesz na papierze, to co mówisz do mikrofonu. Stwórca jest otwarty na wszystkie twoje myśli.

Pytanie: Ale w moim wyobrażeniu wygląda to jak ponowne wejście w otrzymujące kelim. Jeśli jak dziecko, chwalę się Stwórcy, by otrzymać więcej pochwał, to co zrobić, aby znowu nie ukraść dla siebie?

Odpowiedź: Nie ukradniesz. Używaj tego cały czas, nie ma w tym nic strasznego. Czasami człowiek myśli i zastanawia się przez długi czas, a mógłby już dawno przegadać to ze Stwórcą tysiące razy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 18.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Stwórca daje człowiekowi miejsce dla wiary i miejsce dla pracy w sercu. Jak utrzymać i zwiększyć powierzchnię tego miejsca? Czy to jest nasza troska?

Odpowiedź: Tak, osiąga się to poprzez zwiększanie ważności tego, ze Stwórca zajmuje się nami.

Pytanie: Co szybciej przybliża nas do duchowości: gdy sami siebie umniejszamy, czy gdy inni nas umniejszają?

Odpowiedź: Kiedy sami umniejszamy siebie. Ale trzeba być ostrożnym, aby to było prawidłowe, a nie wymyślone.

Pytanie: Pracując w umyśle i sercu, czy zawsze powinienem budować intencję?

Odpowiedź: Zawsze powinieneś starać się, by odnaleźć w tym, co mówisz i myślisz, samego siebie.

Pytanie: Jeśli w moim myśleniu rozumem mam wiele dowodów na to, że przyjaciel robi wszystko poprawnie, a w sercu czuję do niego nieuzasadnioną nienawiść, czy mój rozum może mi pomóc, aby zmienić to uczucie?

Odpowiedź: To bardzo trudne. Musisz się o to modlić. Nie wierzę, że rozum może pomóc. Tylko modlitwa może ci pomóc.

Pytanie: Jak być w radości, kiedy rozum uświadamia mi, że na ile Stwórca mnie przybliża, na tyle ja oddalam się od Niego?

Odpowiedź: Nie, Stwórca stale nas przybliża i zgodnie z tym mamy możliwość bardziej krytycznego i trzeźwego spojrzenia na to, przez co przechodzimy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 24.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W jaki sposób utrzymać intensywność naszego połączenia ze Stwórcą?

Odpowiedź: Poprzez nieustanne myślenie o Nim.

Pytanie: Ale kiedy skupiam się na myślach, modlitwie, wdzięczności, to egoizm jakby nie wytrzymuje i po prostu rozpraszam się.

Odpowiedź: Stwórca tak robi celowo, abyś odnowił swoje połączenie z Nim. Raz za razem. I tak cały czas.

Pytanie: Czy moje serce może być otwarte, gdy egoizm panuje nade mną?

Odpowiedź: Staraj się, aby twoje serce było otwarte na Stwórcę.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 01.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Powinniśmy pokazywać sobie nawzajem, jak bardzo pragniemy się zjednoczyć, ponieważ właśnie w jedności między nami poznajemy Stwórcę.

Stwórca nie może odkryć się w jednej osobie. Przynajmniej w dwóch, kiedy odrzucają się nawzajem i jednocześnie dążą do tego, aby być razem ponad swoim egoizmem. Konieczne jest, aby istniał dipol, dwie wzajemnie powiązane przeciwne właściwości: miłość i nienawiść – jedna ponad drugą.

Jest to problem dla całej ludzkości, ponieważ ludzie tego nie rozumieją. Albo jestem cały w miłości, albo cały w nienawiści. Trochę kocham, trochę nienawidzę. Jednak bardzo trudno jest przeciwstawiać się tym dwóm właściwościom i połączyć je ze sobą jedna ponad drugą.

Niemniej jednak trzeba w tym żyć, nie odrzucać a rozwijając obie właściwości: awijut – grubość egoizmu i skrócenie jego bezpośredniego wykorzystania, oraz ekran, kiedy zaczynam pracować nad egoizmem we właściwości obdarzania, w połączeniu z wyższym światłem, to znaczy w miłości. I wtedy wyłania się ze mnie cały parcuf – dusza.

Problem w tym, że jestem zobowiązany to wszystko realizować. Kabała nie jest łatwą metodą. Takie działanie wymaga stopniowego opanowania. Jest to prawdziwa mądrość, rzemiosło, którego należy się uczyć stopniowo. Dlatego praca duchowa trwa wiele lat.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jak żyć, aby nie wracać do pytania o sens życia?

Odpowiedź: To pytanie będzie się pojawiać u Ciebie codziennie, a nawet kilka razy dziennie. Bez niego nie możemy iść naprzód. Dlatego Stwórca je do nas wysyła.

Ale kiedy odpowiadamy na to pytanie, za każdym razem odczuwamy je w inny sposób: głębiej, wyżej i tak dalej. Więc musimy sami zadawać sobie pytanie, w czym jest sens życia i w ten sposób podejmować próby wzniesienia się.

Z lekcji na temat „Jednoczymy się w jedną duszę”, 19.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Sens życia

Pytanie: Czego uczy nas Stwórca?

Odpowiedź: Stwórca chce, abyś nie zapominał o Nim w każdym stanie, o więzi z Nim i abyś prosił Go o podniesienie cię do poziomu zrozumienia i ujawnienia tych problemów.

Pytanie: W czym wyraża się miłość Stwórcy do nas?

Odpowiedź: Tym, że prowadzi i kieruje nas do celu stworzenia.

Pytanie: Zawsze chcemy zadowolić Stwórcę, ale On ciągle oddala się. Zaczynam odczuwać rozczarowanie w sobie, ale nie ma odpowiedzi. A potem przychodzi pustka. Czym ją wypełnić?

Odpowiedź: Pustkę wypełnia się dążeniem do kontaktu ze Stwórcą. A nie inaczej.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 22.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Książka kabalistyczna, jeśli będziemy z nią prawidłowo pracować, stanie się nośnikiem światła naprawy. A kiedy każdy z nas codziennie wychodzi do pracy, czy jest nośnikiem światła?

Odpowiedź: Jeśli nie mamy intencji, nie jesteśmy nośnikami. Konieczna jest intencja obdarzania, kochania, zarażania innych swoją postawą miłości wobec wszystkich.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 22.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa