Pytanie: Co rozumiemy przez pojęcie „poprzednie reinkarnacje naszego życia”?

Odpowiedź: Mówiłem o polu, dzięki któremu jesteśmy ze sobą wzajemnie połączeni. Reinkarnacja oznacza, że z pokolenia na pokolenie przekazywane są genetyczne dane, w których na razie odkrywamy tylko część materialną. Ale tam istnieje zmysłowa i racjonalna informacja światopoglądu poprzedniego pokolenia, która jest przekazywana potomkom.

Dlatego nawet niemowlęta w nowym pokoleniu są wynikiem poprzedniego pokolenia i zawierają w sobie wszystko, przez co przeszły wszystkie pokolenia przed nimi. Tak poprzez łańcuch pokoleń następuje rozwój ludzkości. I tak z pokolenia na pokolenie przekazujemy materialne osiągnięcia techniki, nauki i sztuki, tak też przekazujemy dalej nasz wewnętrzny uczuciowy i umysłowy rozwój.

Można to sprawdzić na noworodkach. Widzimy, że teraz dzieci rodzą się z percepcją zgodną z naszym pokoleniem. A gdybyśmy mogli urodzić niemowlę należące, powiedzmy, do dziesięciu pokoleń przed nami, zobaczylibyśmy, jak bardzo różniłoby się od współczesnego niemowlęcia pod względem potencjału i możliwości rozwoju.

Zjawisko to można nazwać reinkarnacją, dlatego że człowiek przenosi dane z poprzedniego życia do obecnego. A czym jest poprzednie życie? – przekazanie życia poprzedniego pokolenia.

Powiedzmy, że sto lat temu żyli ludzie, którzy posiadali pewien poziom intelektu i uczuć. Rozwijali się w swoim pokoleniu i umarli. Ich dzieci odnoszą się już do innego poziomu rozwoju. Dlaczego? Dlatego że jedno pokolenie przekazuje drugiemu, nie tylko materię fizyczną, utworzoną z komórek ojca i matki, ale także pewien wewnętrzny ludzki przekaz. Rozwój pokoleń nazywamy reinkarnacją.

Z 3 rozmowy o nowym życiu

Kategorie: Dusza i ciało, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi, Wychowanie, dzieci

Pytanie: Kiedy w dziesiątce dochodzi do poważnego braku jedności, co należy zrobić w pierwszej kolejności, aby zapobiec naszemu rozpadowi?

Odpowiedź: Musicie poczuć że jesteście wspólnotą, której grozi taki wzajemny podział i oddzielnie, z którego potem nie będziecie w stanie ponownie połączyć się.

Pytanie: Co musimy zrobić, aby zjednoczyć się w punkcie jedności?

Odpowiedź: Zniszczyć swój egoizm. Zbierzcie się wszyscy razem, „rozpalcie ogień” w centrum grupy i spalcie na nim cały egoizm.

Z lekcji na temat „Jednoczmy się w Liszma”, 01.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Wszystkie sekrety natury kryją się za naszym zjednoczeniem – nie ma innego środka dla rozbitych dusz. Dlatego stosujemy metodę Baal HaSulama, ze wszystkimi jej etapami: wznoszeniem się ponad egoizm, łączeniem w dziesiątki oraz dążenie do zjednoczenia w jednego człowieka z jednym sercem.

Baal HaSulam wyraził całą naukę Kabały w nowej, racjonalnej i tak otwartej formie, że światu trudno jest to zaakceptować. Przybliżył każdego człowieka do jego przeznaczenia. Musimy tylko zjednoczyć się w jednego człowieka z jednym sercem i z tej jedności wznieść do Niego modlitwę, aby się w nas objawił.

Z jednej strony wydaje nam się, że czas płynie, a my nadal nie osiągamy celu, ale z drugiej strony widzimy, że pokolenia postępują naprzód w takim stopniu, w jakim mogą realizować warunki, jakie otrzymują z ich duchowego środowiska.

I w rzeczywistości postęp ten nie może być uważany za powolny, jak niektórzy narzekają. Najwyraźniej nie rozumiemy, jak ogromny, bogaty i po prostu nieskończony jest cały wszechświat. A my z naszego poziomu chcemy od razu wykonywać działania na najwyższym stopniu. Dopóki jednak nie osiągniemy wystarczającej siły działania i wymaganej dokładności, będziemy w drodze.

Prawidłowo zwrócić się do Stwórcy można tylko poprzez połączenie z innymi ludźmi. Im bardziej jestem połączony z przyjaciółmi, którzy razem ze mną podążają tą drogą, tym bliżej jestem do Stwórcy. Musimy jak najbardziej zamknąć się w granicach dziesiątki, grupy kabalistycznej, w niej znajdziemy wszystko, co Baal HaSulam chciał nam przekazać.

Dzień po dniu należy starać się podnosić dziesiątkę na coraz wyższy poziom. Jeśli każdy w dziesiątce będzie chciał to zrobić, wiedząc, że od tego zależy jego duchowy rachunek, to odniesiemy sukces.

Mam nadzieję, że przejdziemy przez świąteczne dni z wielką powagą i zaczniemy odkrywać to, co dotyczy naszej duszy. Z każdym dniem widzę moich uczniów coraz bardziej zebranych, zjednoczonych i zgodnych z tymi krokami, przez które prowadzą nas duchowe siły. A jeśli chcemy przyspieszyć wzniesienie na następny stopień, to wymagany jest od nas atak: poprzez zjednoczenie do Stwórcy.

Z lekcji w Dzień pamięci Baal HaSulama, 13.10.2024

Kategorie: Baal HaSulam, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Czy trzeba nauczyć się odczuwać ból kogoś innego?

Odpowiedź: Musimy nauczyć się odczuwać ból innych, dlatego że dzięki temu tworzymy wokół siebie pozytywne pole wzajemnego połączenia. A to jest konieczne dla istnienia.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 23.09.2024

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Wiadomości

Pytanie: Co w praktyce oznacza proszenie Stwórcy, by za każdym razem dokonywał dla nas właściwego wyboru? Jak usłyszeć odpowiedź Stwórcy?

Odpowiedź: Proście, obojętnie w jaki sposób: krzyczcie, śpiewajcie, ale najważniejsze aby zwracać się do Niego, a wtedy Stwórca na pewno spełni waszą prośbę, i to szybko.

Pytanie: Jaki stan wewnętrzny pozwala człowiekowi rozpoznać, co to jest dobry początek?

Odpowiedź: Rozpoznać to możemy, tylko wtedy, gdy wzniesiemy się do poziomu obdarzania.

Pytanie: Jak zostać człowiekiem, który potrafi dokonać właściwego wyboru?

Odpowiedź: Dzieje się to wtedy, kiedy jednoczymy się i zwracamy do Stwórcy z prośbą o dokonanie za nas właściwego wyboru.

Pytanie: Jak możemy poczuć wewnętrzne starcie dwóch początków – dobrego i złego – w przyjaciołach i jak pomóc im właściwie tym pokierować?

Odpowiedź: Musisz to poczuć sam. Każdy w sobie i w grupie.

Pytanie: Jaka jest różnica między odkryciem egoizmu i zrozumieniem?

Odpowiedź: Odkrycie egoizmu stwarza nam warunki dla zrozumienia. Wszystko co poznajemy, rozumiemy w odkrywającym się egoizmie.

Pytanie: Jak sprawić, aby zarodek dobrego początku był większy od złego początku?

Odpowiedź: Rozwijaj go karmiąc dobrymi uczynkami.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 28.11.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Nasza dziesiątka spotyka się codziennie na pół godziny. Ale często przyjaciele są w takim stanie, że nie przychodzą, ponieważ czują, że nie mogą dać innym ważności celu, a nawet mogą zaszkodzić.

Jak powinno się postępować: nie przychodzić czy mimo wszystko przychodzić?

Odpowiedź: Nie ma nic gorszego niż nieobecność. Jeśli człowiek mógł przyjść na lekcję lub na spotkanie dziesiątki, ale sam zdecydował, żeby nie uczestniczyć, nie ma na to żadnego usprawiedliwienia. Przecież każdy jego udział w jakiś sposób popycha dziesiątkę do przodu.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy można wyleczyć samotność?

Odpowiedź: Tak. Rzecz w tym, że samotność jest generalnie czymś dobrym. Tylko powinniśmy walczyć aby samotność nie doprowadziła do różnego rodzaju niepotrzebnych konsekwencji. Ponieważ, gdy samotni ludzie cierpią z powodu swojej samotności, są gotowi zrobić wszystko. Są to również rewolucjoniści, i ekstremiści, itd. Sięgają zarówno po narkotyki, jak i dopuszczają się morderstw.

Na samotność należy patrzeć w sposób zróżnicowany. Jeśli jest to samotność intelektualna, to jest pożyteczna dla człowieka i dla ludzkości. Jeśli nie jest intelektualna, a naukowa, jest to również możliwe, chociaż dzisiaj nauka działa bardziej zespołowo. Jeśli jednak ta samotność ma charakter psychiczny, psychologiczny, to trzeba już sprawdzić, co to jest i pomóc człowiekowi jakoś to zrównoważyć.

Cały problem polega na tym, czy człowiek czuje się komfortowo w swojej samotności. Kiedy moja samotność zostaje naruszona, jest mi bardzo ciężko. Mogę znieść innego człowieka przez jakiś czas, ale dłużej już nie. Muszę się oddalić, odizolować, pozostać sam ze sobą.

Pytanie: Czym jest prawidłowa samotność?

Odpowiedź: Prawidłowa samotność to taka, która wiedzie człowieka do wewnętrznego rozwoju.

Rozumiem człowieka jako jednostkę. Każdego, absolutnie każdego. Część czasu spędza z samym sobą, jest wewnątrz siebie, kontempluje sam ze sobą. A jakąś niewielką część czasu spędza z innymi. Z reguły, z innymi kłamie, stara się pokazać, gra kogoś innego, nie siebie.

Jak sprawić by człowiek nie był samotny? Nie będzie samotny, jeśli wychowasz go właściwie. Człowieka można wychowywać w każdym wieku. Czyli, trzeba mu pokazać, że może skorzystać z prawidłowego naruszenia swojej samotności. Jeśli zrozumie, że tylko w odpowiednim połączeniu z drugim człowiekiem może odkryć wyższy świat, wyjść poza granice życia i śmierci, swojego istnienia, to brzmi już przyciągająco.

Pytanie: Na czym polega ta prawidłowa kombinacja i jak ją osiągnąć?

Odpowiedź: Prawidłowa kombinacja polega na tym, że jeden człowiek jakby przemieszcza się w drugiego. Nazywa się to „uczyń swoje pragnienie, pragnieniem bliźniego”.

Tak więc, jeśli ja z siebie przeniosę się w drugiego, czyli zacznę pracować nad pragnieniami bliźniego i napełniać je w miejsce swoich pragnień, używając całego swojego fizycznego, twórczego i jakiegokolwiek potencjału, aby napełnić drugiego, to jakby przenoszę się w niego. Jakby zaczynam czuć życie, przepływające przez niego.

Jest to zupełnie inne życie, jest to duchowe życie. Dlaczego duchowe, skoro to taki sam człowiek, jak ja? Tak, ale ja staję się inny, gdy próbuję poczuć go zamiast siebie, ja wychodzę poza siebie. To tak, jakby moje ciało umierało, a ja całym swoim intelektem przechodzę w niego. Okazuje się, że istnieje możliwość wyjścia człowieka ze swojego ciała.

Pytanie: Każdy inny jest jak dawca, po to, aby czuć się żywym, szczęśliwym, napełnionym?

Odpowiedź: Tak. przenosząc się w niego, podróżuję w zupełnie innej przestrzeni.

Pytanie: I to będzie pigułka ma samotność?

Odpowiedź: Nie tylko na samotność. To jest pigułka od śmierci, to jest pigułka na nieśmiertelność, na osiągnięcie doskonałości, wzniesienie się ponad siebie, ponad egoizm.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Dusza i ciało, Postrzeganie rzeczywistości, Wiadomości, Wychowanie, dzieci, Zdrowie

Pytanie: Czy możemy wpływać na pracę grupową? Załóżmy, że w dziesiątce zdecydowaliśmy spotkać się razem. Co możemy dodać w odniesieniu do tego punktu?

Odpowiedź: Wszyscy musimy być w jednym punkcie i nie wychodzić z niego. Wtedy wszystko szybko się ułoży.

Pytanie: Co jest tym punktem? Jest to pierwszy impuls – nie okazywać żadnego gniewu, powstrzymywać go, pozostawać neutralnym i natychmiast zwracać się do Stwórcy?

Odpowiedź: Tak.

Z lekcji na temat „Jednoczmy się w Liszma”, 01.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy obecne wychowanie dzieci nie jest teatrem absurdu? Uczymy ich wielu przedmiotów, prawa matematyki, fizyki, chemii. Ale kim jesteśmy, dlaczego, skąd i po co przychodzimy– tego nie uczą.

Odpowiedź: Naturalnie. A kto może tego nauczyć? Od nauczycieli możesz wymagać cokolwiek chcesz, ale ich także tego nie nauczono. Nauczyciele nie wiedzą nawet, co odpowiedzieć dzieciom. A dzieci mają większe pragnienie, większe potencjalne zapotrzebowanie niż ich rodzice. Kto im o tym opowie? Przecież rodzice też nic o tym nie wiedzą, są zagubieni, zdezorientowani.

Dzisiejsi rodzice nie są w stanie utrzymać dziecka przy sobie, nie mogą mu nic powiedzieć, nie mają nic do dania! Dziecko natomiast ma takie pytania! Czy coś może się zmienić, jeśli ojciec zna wyższą matematykę lub fizykę, a matka zna biologię, ginekologię czy coś innego? Dzieci tego nie potrzebują. Dzieci muszą poznać sens życia!

Ale rodzice o tym nie wiedzą. Dlatego dzieci patrzą na nich jak na dinozaury żyjące zwierzęcym życiem, wykonujące prace domowe. Myślą „Zajmujcie się tym nadal. Dajcie mi tylko coś zjeść, a wszystkim innym i tak nie jesteście w stanie mnie napełnić. Zostawcie mnie w spokoju!” – tego dziecko wymaga od rodziców. I ma rację.

Tak samo jest w szkole. Co nauczyciele mogą im dać, jeśli dzieci mają zupełnie inne potrzeby, pytania? Nie chcą takiej wiedzy, aby nauczyć się zarabiać pieniądze. Przede wszystkim chcą dotrzeć do swojego „ja”.

Nieświadomie w nich istnieje wewnętrzna potrzeba, nie czują, że mogą ją napełnić, zabijają się narkotykami, pijaństwem, imprezami, nawet grami komputerowymi, w których zapominają się, tworzą dla siebie inną atmosferę, która pomaga im zabawiać się.

Kontynuują swoją dziecinną grę, ponieważ jeśli spojrzeć na świat oczami dorosłych, to ten świat jest pusty. Lepiej odejść z powrotem w dziecięcą zbiorowość i pozostać tam. To jest to, co im pozostaje. Dlatego zagłębiają się w komputery, w coś wirtualnego, maksymalnie oderwanego od życia, aby mniej zajmować się światem zewnętrznym.

Pytanie: Czy to oznacza, że ich wewnętrzna potrzeba pytania, przybiera takie negatywne formy zewnętrzne?

Odpowiedź: Nie uważam ich za negatywne. W rezultacie te pytania znajdą swoje wyjście, swoje rozwiązanie, przebiją się, jak ropień, przez skorupę niezrozumienia, niewiedzy, odrzucenia. Ludzie znajdą odpowiedź, że istnieje metoda, która pozwala zobaczyć to, czego pragniesz.

Z programu telewizyjnego „Przybliżenie kamerą. Teatr Absurdu”

Kategorie: Edukacja, Sens życia, Wychowanie, dzieci

Powinniśmy pokazać człowiekowi taki przykład konieczności i możliwości komunikacji, aby mógł zobaczyć w praktyce, że tylko przy pomocy prawidłowej interakcji między nami rozwiązujemy wszelkie problemy, zapewniamy sobie wszystko, czego potrzebujemy, pewność, bezpieczeństwo, miłość.

Zmierzamy naprzód, odkrywamy w sobie nowe właściwości, które rozszerzają nasz zakres do następnego wymiaru – do odczuwania Stwórcy.

Gdzie mogę znaleźć te właściwości, aby poczuć Stwórcę? Tylko we właściwej, wzajemnej komunikacji.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. System przyszłości, cz. 3”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Nowy Internet, Rozpowszechnianie metody