Pytanie: Kiedy Stwórca ujawnia ci twoje właściwości, widzisz, że z jednej strony są one jak pomocnicy na drodze duchowej, a z drugiej strony po prostu cię niszczą i wszystko wokół ciebie. Jaki powinien być mój stosunek do tych właściwości, aby były tylko dla obdarzania? Jak się do nich dostosować?

Odpowiedź: Przede wszystkim, to wszystko pochodzi od Stwórcy tylko w tym celu, abyśmy mogli określić, czego potrzebujemy dla całkowitej naprawy. Nie należy widzieć żadnych przeszkód w swoich właściwościach, ponieważ jest to tylko dobro ze strony Stwórcy. Jak powiedział król Dawid: tylko dobro i miłosierdzie towarzyszą mi przez wszystkie dni mojego życia. Chociaż w rzeczywistości bardzo cierpiał.

Musimy także nauczyć się postrzegać wpływ Stwórcy na nas jako pełen dobra. Jest przeznaczony tylko po to, abyśmy naprawili siebie, swój stosunek do siebie nawzajem i do świata.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Praca duchowa

Wiara w mędrców oznacza, że jestem gotowy na wszystko, co jest mi organizowane z góry, rozpoznawać Stwórcę w każdej twarzy, którą widzę przed sobą, w każdym stanie. Widzę przed sobą ogromny świat i powinienem zrozumieć, że wszystkie te sylwetki są narysowane dla mnie przez Stwórcę.

Nigdy nie wiem, co tak naprawdę widzę. Ale jeśli przyjmuję cały świat jako obraz Stwórcy we mnie, to podążam we właściwym kierunku, w prawidłowym wymiarze prawdy i kłamstwa.

Ten kierunek jest prawdziwy. Wtedy widzę przed sobą warunki, które muszę wypełnić: Izrael (czyli siebie, dążącego „prosto do Stwórcy” – jaszar-el), Torę (wszystkie rozbite pragnienia ze światłem, którego zadaniem jest aby doprowadzić je do jedności) oraz Stwórcę. Wszystkie te trzy warunki stopniowo łączą się w jedno. Ponieważ staram się dostrzec Stwórcę, działającego wewnątrz świata i za każdym razem przedstawiającego mi ten świat w nowej formie.

Postrzegam ten świat jako obraz Stwórcy, ponieważ to On chciał, abym tak odczuwał, tak rozumiał, tak doświadczał goryczy i słodyczy, prawdy i kłamstwa, i połączył to wszystko razem z Nim w jednym punkcie. W rezultacie, te trzy składniki łączą się w jedno, co nazywa się Końcem Naprawy (Gmar Tikun).

Cała nasza praca nad prawdą i kłamstwem oraz goryczą i słodyczą, polega na tych właśnie rozróżnieniach. Dlatego musimy znajdować się w grupie, wyjaśniając nasze wzajemne relacje, a także uczyć się, aby przyciągać światło, które przywraca do źródła. Ostatecznie należy połączyć całe stworzenie: z jednej strony, odnosząc je do Stwórcy, a z drugiej strony do samego siebie, aby przyjąć jako obraz Stwórcy, który pokazuje mi tę rzeczywistość po to, abym mógł przyłączyć do Niego wszystkie szczegóły rzeczywistości.

W taki sposób osiągamy wspólny dla nas wszystkich punkt, który nazywa się Końcem Naprawy. W naszym obecnym świecie wszystko jest gorzkie i wszystko jest kłamstwem, a w Końcu Naprawy pozostaje tylko słodycz i tylko prawda.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Nie ma nic ważniejszego niż modlitwa, ponieważ od niej zależy cały nasz los, cała nasza przyszłość. Im bardziej możemy wznieść naszą modlitwę do Stwórcy, i ona wejdzie w Niego, w ten system, zwany „Stwórcą”, w takim stopniu otrzymamy odpowiedź na nasze prośby.

Dlatego nie mamy na co czekać, aż Stwórca cokolwiek dla nas zrobi, jest to możliwe tylko wtedy, gdy raz za razem wznosimy nasze prośby, modlitwy.

Człowiek nie powinien sprawdzać, czy przyszło do niego wybawienie, czy nie w odpowiedzi na jego modlitwę do Stwórcy, ponieważ kiedy to sprawdza, pojawia się wielu oskarżycieli, aby sprawdzić jego czyny. (Zohar dla wszystkich. Rozdział Mikec. Artykuł „I zobaczył Benjamina”, p. 209)

Powinniśmy wznosić modlitwy do Stwórcy. Pytanie brzmi, czy powinniśmy czekać na reakcję w odpowiedzi czy nie. Być może nie jest to aż tak ważne, najważniejsze jest wzniesienie prośby, a Stwórca już wybierze, jak na nią reagować i czy w ogóle odpowiedzieć. Dlatego najważniejsze jest cały czas myśleć o tym, jak wznosimy prośby do Stwórcy.

Jeśli chodzi o to, czy otrzymujemy odpowiedź, czy nie, musimy zrozumieć, że Stwórca zawsze odpowiada, ale być może nie w pełni rozpoznajemy i odczuwamy Jego odpowiedź, dlatego musimy nieustannie prosić Go. Jak powiedziano: „Daj Stwórco, aby człowiek modlił się cały dzień!”.

W zasadzie podczas modlitwy nie powinniśmy oczekiwać żadnej reakcji od Stwórcy, ponieważ Stwórca niewątpliwie uczyni to, co jest potrzebne, a nasza prośba powinna jedynie wznieść się od nas w górę.

Z lekcji na temat „Modlitwa”

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa