Pytanie: Jak następuje przejście z podwójnego ukrycia do prostego?

Odpowiedź: Przejście z podwójnego ukrycia do prostego zachodzi tutaj, w ramach tego świata, powoli i stopniowo. Człowiek znajduje się raz w jednym stanie, raz w drugim, i tak stopniowo przechodzi do stanu prostego ukrycia.

Czym jest proste ukrycie? Jest wtedy, gdy na tle każdego wydarzenia, które się ze mną dzieje, czuję, że jest to przygotowane dla mnie z góry, że za wszystkim stoi Stwórca. Stopniowo to odczucie zaczyna stale towarzyszyć człowiekowi, i żyje tym, jeszcze przed machsomem. Następuje to znacznie wcześniej, narastając i przejawiając się w naszych odczuciach.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 13.06.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Zwrócenie się do Stwórcy – czy jest to największy wysiłek, jaki człowiek może podjąć?

Odpowiedź: Trzeba szukać, jak zwrócić się do Stwórcy, ale nie dzieje się to, ot tak po prostu. Nikt nie może tak sobie, zwrócić się do Niego. W tej chwili, gdy Stwórca odkrywa mi się jawnie lub w niejawnej formie, oznacza to, że On zaprasza mnie abym zwrócił się do Niego. Nie oznacza to, że mogę iść i szukać Go. Gdzie będę Go szukać, aby krzyczeć do Niego albo prosić o coś?

W rzeczywistości zwrócenie się do Stwórcy, kiedy już zasługujemy na Jego odkrycie, przychodzi nagle, jak powiedziano: „Zbawienie Stwórcy jest w mgnieniu oka”. Dzieje się to zupełnie niespodziewanie, jako rezultat wszystkich wysiłków wcześniejszych człowieka. Jednak cała wykonana wcześniej praca, jest konieczna, ponieważ bez niej niemożliwe byłoby odczucie tego stanu.

My już i teraz znajdujemy się w Ostatecznej Naprawie, ale czy ktoś to odczuwa?

Z lekcji według artykułu Rabasza, 13.06.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Co dokładnie odkrywa się nam ponad wiedzą?

Odpowiedź: Co odkryje mi się ponad wiedzą, nie wiem. Na razie idę dalej i tyle. Mówią mi, że po tym, jak całkowicie osłabnę i zwątpię w swoje siły, myśląc „jeśli nie ja dla siebie, to kto dla mnie?” – wtedy zasłużę na prawo, by zwrócić się do Niego z krzykiem o pomoc. Nie będę miał już nic więcej do zrobienia.

Stwórca nie daje mi już żadnej nadziei, że mogę spróbować zrobić coś jeszcze i dzięki temu osiągnąć pożądany cel. Wtedy pozostaje mi tylko jedno ogromne pragnienie osiągnięcia go, bez jakichkolwiek środków – i wtedy krzyczę.

Krzyczę dlatego, że nie widzę żadnej możliwości, by poruszać się naprzód, nie dostaję więcej żadnych szans.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 13.06.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Należy wiedzieć, że człowiek nie może osiągnąć stanu obdarzania własnymi siłami. Powiedziano bowiem: „Zły początek człowieka pokonuje go każdego dnia i szuka sposobu, aby go uśmiercić”. (Rabasz, artykuł „Odnośnie obdarzania”).

Pytanie: Skąd mogę wziąć energię do działania w imię obdarzania?

Odpowiedź: Prosić Stwórcę. Jeśli Stwórca zechce, abyś miał taką możliwość, to ci ją da.

Pytanie: Dlaczego jest to tak urządzone, że muszę prosić Stwórcę o paliwo do obdarzania? Przecież Stwórca pragnie, aby człowiek był samodzielny, wolny. Dlaczego sam nie mogę osiągnąć takiego stanu?

Odpowiedź: Ponieważ musisz odczuć, że coś przez to otrzymujesz, że coś ci to daje, coś osiągasz. Stwórca chce, abyśmy byli nie tylko samodzielni, ale niezależni w naszym egoizmie, w przeciwnym razie stworzyłby nas inaczej. Zostaliśmy stworzeni tak, aby myśleć tylko o sobie.

Na przykład, kiedy myślisz o drugim, to i tak nieświadomie zaczynasz odczuwać, że myślisz o sobie. To pragnienie myślenia o sobie, a nie o innych, jest naszą naturą, egoizmem. Dlatego musimy zbliżyć się do Stwórcy i starać się sprawić Mu zadowolenie tym, że będziemy myśleć o Nim.

Pytanie: A czy można sprawić przyjemność  Stwórcy bezpośrednio, bez sprawiania jej bliźniemu?

Odpowiedź: Tak, Stwórca to także bliźni.

Pytanie: Czyli okazuje się, że działać dla bliźniego czy dla Stwórcy to jest to samo?

Odpowiedź: To nie całkiem to samo. Różnica tkwi w skali. To nie jest proste, ale zasadniczo mieści się w tych samych granicach.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie