Istnieje jeden jedyny pełny wszechświat, w którym istniejemy. Istnieją w nim jedynie poziomy, na których się znajdujemy – poziomy zrozumienia, przystosowania, podobieństwa do tej jednej, jedynej siły, która wszystko podtrzymuje, stwarza nas i kształtuje wszystko względem nas. W ten sposób oddziałuje na nas, aby doprowadzić nas do podobieństwa do siebie.

Stwórca posiada jakby kroplę, przeciwstawną Sobie. Z tej kropli, poprzez swój wpływ, pragnie rozwinąć coś równego Sobie. Całe Jego odniesienie do ciebie, czyli do tej kropli, polega na tym abyś przyjął w nią wszystko, co pochodzi od Niego. W taki sposób staniesz się taki jak On, ale istniejący poza Nim. Wtedy zobaczysz i będziesz mógł ocenić, czym jest wielkość Stwórcy – dopiero wtedy, gdy staniesz się taki jak On.

Pytanie: Czy to zawsze musi odbywać się poprzez ból?

Odpowiedź: Nie, Stwórca nie oferuje ci bólu. Pragnie, abyś Go zrozumiał i zapragnął stać się taki jak On. Dlatego daje ci metodę naprawy, czyli przyjęcie na siebie tych właściwości, które On posiada. W Kabale nazywa się to „dziewięcioma sfirotami”, które powinieneś przyjąć do swojej dziesiątej sfiry Malchut.

W tym celu otrzymujesz środowisko, abyś je odpowiednio ukształtował względem siebie, i aby zaczęło na ciebie oddziaływać. Pracuj z nim tak, jakby środowisko było Stwórcą, jakby to ono robiło z tobą wszystko.

Z rozmowy: „Zadzwonił mój telefon. Co daje Kabała?”

Kategorie: Praca duchowa

Wszyscy rozumiemy, jak bardzo ważna jest modlitwa, pochodząca z naszego wzajemnego połączenia, ze wspólnego serca. Ma ona siłę by wznieść się prosto do Stwórcy i wejść w Niego, tak aby On poczuł, że wszyscy dążymy tylko w jednym kierunku: ku więzi między nami i ku Niemu. Miejmy nadzieję, że uda nam się to zrobić. Niech Stwórca nam pomoże!

Najważniejsze jest osiągnięcie właściwej modlitwy, prawidłowego pragnienia, poprzez jednoczenie wszystkich serc w jedno serce, i z niego wzniesienie naszej prośby do Stwórcy. Postarajmy się stworzyć tę wspólną siłę, całkowicie skierowaną do Stwórcy, pomoże nam ona wznieść się do Stwórcy, gdy wszyscy razem będziemy się obejmować w jedności. Wówczas z pewnością będziemy godni by otrzymać od Niego tę samą odpowiedź: Stwórca ogarnie nas wszystkich razem, a to objęcie zjednoczy nas w jedno ciało.

Prawidłowa modlitwa jest prośbą wypływającą z naszego wspólnego serca i docierająca do „serca” wyższego stopnia. Każdy z nas przyłącza się do tego wspólnego serca, skierowanego bezpośrednio do Stwórcy i włączonego w Niego. Nie mamy innego pragnienia i nie ma dla nas innego miejsca, jak tylko poczuć siebie w tym centralnym punkcie połączenia między nami wszystkimi oraz w zjednoczeniu ze Stwórcą.

Zadaniem każdego człowieka podczas kongresu jest szukanie sposobu, jak może połączyć się ze swoją dziesiątką i ze wszystkimi innymi dziesiątkami w jedno wielkie duchowe kli, a następnie to wspólne kli połączyć ze Stwórcą. Oznacza to, zjednoczenie się w „jednego człowieka z jednym sercem” i poprzez to odkrycie Stwórcy.

Wszyscy anulujemy siebie i pragniemy zjednoczyć się w jedno wspólne pragnienie, aby w tym pragnieniu poczuć i odkryć Stwórcę. Nawet jeśli na razie jesteśmy daleko od siebie, nasze dążenie do zjednoczenia zbliży nas i wzniesie nasze połączenie na poziom „jednego człowieka z jednym sercem”. Z tego punktu poczujemy się złączonymi ze Stwórcą w jedną całość.

Z Lekcji nr 1 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu, „W jednej modlitwie”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co oznacza „sprawiedliwy powinien wiedzieć, że uczynił dobry uczynek”?

Odpowiedź: Powinien widzieć konsekwencje swoich wysiłków. Wyrażają się one tym, że jednoczycie się dzięki wysiłkom tego, kto jest z was sprawiedliwy, i odczuwacie, że jesteście zobowiązani pozostawać razem w takich wzajemnych relacjach.

Z lekcji według notatek Rabasza

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie