Jak rozmawiać z dziećmi o wojnie?

каббалист Михаэль Лайтман Komentarz: Wielu ludzi pyta: „Jak rozmawiać z dziećmi o wojnie? Jak im wytłumaczyć, co się dzieje? Tym dzieciom, które ukrywają się z rodzicami w schronach, w metrze, jak wytłumaczyć, dlaczego ich bombardują, dlaczego dzieciństwo się skończyło?

Także innym dzieciom, których dzieciństwo trwa, nie słyszą syren, wybuchów, ale widzą, co się dzieje z ich rówieśnikami i zadają pytania, dlaczego tak jest?

I główne pytanie: jak wychowywać dzieci w takich czasach, gdy wojny, cierpienia, łzy nie kończą się?“

Odpowiedź: Dzieci mogą to zrozumieć. Dlatego że też między sobą walczą. Egoizm przecież działa od młodych lat.

Tak więc nie ma tu niczego, co trzeba przed nimi ukrywać. Po prostu pokazać: jeśli nie wychowujemy prawidłowo dzieci, gdy bawią się w dzieciństwie w to, że chcą sobie jeden drugiemu odbierać, łobuzować przez cały czas, to kontynuują bójki i dlatego doszliśmy do wojny. Dorosłe dzieci nie mają w rękach łopatki czy kijka, ale już coś poważnego. Od tego zaczyna się wojna.

Co należy zrobić? Póki jesteście mali – mówimy dzieciom – należy was uczyć, wychowywać tak, żebyście umieli ze sobą rozmawiać, godzić się, ustępować sobie. W taki sposób nie będziecie mieć takich wielkich, strasznych problemów, jak ci wujkowie, którzy rozpoczynają wojny. Oto co dzieje się dlatego, że w dzieciństwie nie słuchaliście mamy.

Pytanie: Czy myśli Pan, że dziecko to usłyszy?

Odpowiedź: Kiedy dziecko widzi samo co się dzieje? To jest pod wielkim wrażeniem.

Pytanie: Kiedy dziecko jest pod obstrzałami? Można mu to tak wytłumaczyć?

Odpowiedź: Tak, i opowiedzieć oczywiście. To właśnie jest wychowanie. To jest podstawa wychowania wojennego czasu.

Komentarz: To znaczy nie rozwijać tematu: wróg, nienawiść, przeciwko nam…

Odpowiedź: Nie, dzieci tego nie zrozumieją, dla nich jest to bezpodstawne, nie ma sensu. Ale kiedy dałeś, wziąłeś, chcesz to zabrać, a inny ci nie daje – jakieś dziecinne gry – o tym wszystkim można porozmawiać.

Ale czy w rzeczywistości tak nie jest? Te gry w ropę, w gaz, we wszelkiego rodzaju międzynarodowe sprawy – czy to nie jest ta sama gra dla dzieci?

Komentarz: Tylko teraz zmieniła się w niebezpieczną grę.

Odpowiedź: Tak, dlatego że nie zatrzymali się na czas, nie mogli wyjaśnić w odpowiednim czasie. Dlatego teraz tak wychodzi. W dzieciństwie nie potrafili wyjaśnić, aby dzieci zrozumiały, że nigdy nie można rozwiązywać sporów siłą. Jeśli możesz przekonaj? Tak. Nie? Inaczej ustąp.

Pytanie: Czyli dziecko musi zrozumieć, że sporów nie da się rozwiązać siłą?

Odpowiedź: Nie rozwiązuje się sporów w taki sposób. W przeciwnym razie zniszczymy siebie nawzajem. Czy możecie sobie wyobrazić, co dzisiaj dzieje się na świecie!

Pytanie: A jak rozwiązuje się spory? Co powinno zrozumieć dziecko, które wychowujemy? Jak rozstrzygane są spory?

Odpowiedź: Tylko poprzez przekonanie, nie zmuszasz drugiego człowieka do ustanowienia pokoju, ale kiedy wyjaśniacie jeden drugiemu, w jaki sposób możecie razem dojść do ustalenia pokoju, z wzajemnymi ustępstwami, a nie z tym, że „ja mam rację, a ty jesteś winny, teraz to zrozumiesz“.

Komentarz: Powiedział Pan poważną rzecz, że dziecko powinno umieć ustąpić.

Odpowiedź: Oczywiście! To jest najważniejsza rzecz w wychowaniu. A po co jest to całe wychowanie? Aby nauczyć się być pierwszym? Silniejszym? Lepszym? Po to, abym mógł się zatrzymać i zacząć ustępować.

Komentarz: To jest najtrudniejsze. Szczególnie dla dzieci.

Odpowiedź: Oczywiście. Dlatego że mają odkryty egoizm. Mały, ale odkryty.

Pytanie: Więc proponuje Pan, żeby uczyć ustępstw? Aby dziecko umiało ustępować.

Odpowiedź: Wszystko należy wyjaśniać. A potem usiąść w kręgu i przeprowadzać praktyczne zajęcia.

Komentarz: To znaczy, jeśli jest kłótnia, zastanówmy się, jak nie dojść do bójki, a do pokoju. To może być długi proces…

Odpowiedź: W przeciwnym razie wyjdzie jeszcze dłużej.

Komentarz: Czy można to wyjaśnić również dzieciom, które chowają się przed bombami?

Odpowiedź: Wszystkim. Wszystko zależy tylko od słów, od leksykonu, od zwrotów. Wyjaśniasz to egoizmowi, który posiada małe dziecko ale i starzec, wszędzie znajduje się ten sam egoizm.

Komentarz: Głównym problemem jest obecnie przygotowanie nauczycieli. Przygotowanie tych, którzy mogą tego nauczyć – co to jest dojście do pokoju, co to jest anulowanie.

Odpowiedź: Tak, to jest najważniejsze.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 03.03.2022


Drzewo życia – dobro, zstępujące z niebios

каббалист Михаэль Лайтман W „Zwoju Estery” napisane jest, że podczas uczty królowa opowiada królowi, jak Haman planował zniszczyć wszystkich Żydów. Kiedy król zapytał: „Co mogę dla ciebie zrobić?”, odpowiedziała, że​​pragnie ocalić swój naród.

Wtedy król kazał powiesić Hamana na drzewie. Drzewo (Ec Chaim lub Drzewo Życia) to całe dobro, które zstępuje na nas z niebios, schodzi z góry w dół na wszystkich na świecie, z wyjątkiem tych, w których znajduje się ziarno Hamana.

Drzewo życia – to pragnienie obdarzania, jednoczenie się, rozprzestrzenianie się, kontynuowanie właściwości Stwórcy.

Powiesić na tym drzewie Hamana, to znaczy że nasze egoistyczne pragnienia nie mają prawa do życia właśnie dlatego, że używamy ich w taki sposób. Umartwiamy je właściwością obdarzania i miłości, pozbawiamy napełnienia.

Innymi słowy, same pragnienia pozostają, a egoistyczne intencje są umartwiane.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 15.03.2022


Punkt, z którego zaczyna się życie

каббалист Михаэль ЛайтманWiedz, że przed początkiem stworzenia było tylko wyższe, wszystko sobą zapełniające światło…“

Jeśli człowiek po raz pierwszy otwiera kabalistyczną księgę, ona przeszywa jego serce. Znajduje wreszcie odpowiedź na wszystkie swoje długo poszukiwane pytania, ciche wołanie rozdartego serca, które pyta: „Dlaczego żyję?” Wydaje się, że wszystko niby ma, ale nie ma głównej rzeczy: sensu życia, dla którego warto byłoby żyć.

Dlatego znaleźć naukę Kabały oznacza odnalezienie życia. Później okaże się, że dla rzeczywistego odkrycia tego życia potrzebne są lata, może nawet całe życie, zanim człowiek znajdzie drogę, połączenie z wyższą siłą i odkryje Stwórcę. Ale najważniejsze jest to, że już wie, że coś takiego istnieje! Życie nabywa dla niego sensu.

Dlatego gdy ja znalazłem naukę Kabały, zacząłem pisać o niej książki, opowiadać o niej wszędzie, gdzie miałem tylko możliwość, opowiadałem wszystkim, którzy chcieli o niej usłyszeć. Trwa to do dzisiejszego dnia i będzie trwało do końca mojego życia. Obecnie mam wiele tysięcy studentów. Co to jest „punkt w sercu”, który zmusza cię by płakać, gdy słyszysz opowiadanie o pierwszym spotkaniu człowieka z duchowością? To opowiadanie dotyka najgłębszego wewnętrznego pragnienia człowieka.

Z jednej strony cieszy się, że odnalazł prawdziwy cel w życiu, żeby nie żyć jak zwierzę, które w każdej chwili troszczy się tylko o swoje istnienie. Odnajduje swoją gwiazdę przewodnią, dowiaduje się, że ten świat ma wyższe źródło – Stwórcę, który wszystko stworzył. A celem tego życia jest odkrycie Stwórcy. Cel stworzenia polega na tym, aby wszyscy ludzie zjednoczyli się, wyszli ze swojego egoizmu, ujawnili wyższą siłę, Stwórcę, a tym samym sprawili Mu zadowolenie.

Punkt w sercu” – to rzeczywiście punkt, od którego zaczyna się słowo – jak pierwsze dotknięcie papieru piórem. Potem następuje już kontynuacja – wszystko, co chcemy napisać lub poznać. Wszystko to zaczyna się od jednego pierwszego punktu, który nie ma ani szerokości, ani głębokości, ani żadnej objętości, a jedynie początek.

Nasze serce jest ogromnym pragnieniem, które obejmuje w sobie całą rzeczywistość. Wszystko, co możemy osiągnąć, zrozumieć, odkryć – znajduje się w naszym sercu. Serce nie jest materialnym pojęciem, to nie jest tylko mięsień, który stale kurczy się i zaopatruje organizm w krew. Poprzez serce i punkt w sercu zaczynamy rozpoznawać prawdziwą rzeczywistość.

Sercem w nauce Kabały nazywa się wszystkie pragnienia człowieka, od zera i do stu procentów, o dowolnej sile i formie. Wszystko, co dobre i złe, co jest w człowieku, znajduje się w jego sercu. Wśród wszystkich pragnień w człowieku jest takie, które nazywa się „punktem w sercu”. Ten punkt jest związany z czymś bardzo wysokim, co nazywa się „Stwórcą”. To On stworzył serce, przez które człowiek czuje całą rzeczywistość. Poprzez punkt w sercu człowiek może osiągnąć doznanie i połączenie ze swoim Stworzycielem.

Dlatego jest dla nas tak ważne, abyśmy odkryli punkt w sercu i przez niego odkryli całe serce stworzone przez Stwórcę. Wtedy będziemy mogli zrozumieć i poznać to, dlaczego Stwórca wszystko stworzył. Na tej drodze poznajemy i rozumiemy Stwórcę, odkrywamy Jego zamysł i to, jak sami możemy w nim brać czynny udział.

Z programu „Podstawowe pojęcia w nauce Kabały”, 06.02.2022


Przyjście Mesjasza

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: W 586 roku p.n.e. Babilończycy zdobyli i zniszczyli Jerozolimę, a jej mieszkańców wzięto do niewoli. Po 70 latach, powracając z babilońskiego wygnania, przechodzili przez Górę Oliwną („Ar a Zejtim”), rozciągającą się od wschodu do Jerozolimy.

Pierwotne źródła podają, że król Dawid śpiewał swoje modlitwy na Górze Oliwnej i że stamtąd nadejdzie Masziach (Mesjasz) na białym ośle. Co to są za terminy: „biały osioł”, „Masziach”?

Odpowiedź: „Osioł” po hebrajsku „hamor” pochodzi od słowa „homer” – „materia”. Uosabia całą egoistyczną materię naszego świata. Na początku ten osioł jest absolutnie czarny, ale stopniowo stanie się biały, dlatego że świat naprawi się, wybieli, pozbędzie się egoizmu.

Na tyle naprawimy egoizm naszego świata, że zgodzi się i będzie w stanie, w pełni pracować na rzecz obdarzania, dla dobra wszystkich.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 22.02.2022


Kabała to narzędzie do osiągania szczęścia

каббалист Михаэль Лайтман Metoda Kabały przyszła do nas z odległej przeszłości, ze starożytnego Babilonu, kiedy wszyscy byliśmy tam w takiej samej sytuacji jak dzisiaj. Ale ich globalny kryzys był niewielki, ponieważ wtedy na Ziemi istniało tylko kilka tysięcy ludzi. Odkryli wtedy związek i jednocześnie wzajemną nienawiść między sobą. Również nie wiedzieli, co robić. Wtedy pojawiła się Kabała.

Pytanie: Dlaczego nie można było tego naprawić w tamtych czasach?

Odpowiedź: Dlatego że ich egoizm nie był wystarczająco rozwinięty. Ponadto, mieli gdzie od siebie nawzajem odejść, jak owady rozproszyli się po całej ziemi. Dzisiaj nie mamy dokąd pójść.

Komentarz: Ale dzisiaj wielu ludzi też próbuje znaleźć wyjście, mówiąc: polecimy na inną planetę, na Marsa lub gdzieś indziej, aby nie zjednoczyć się ze sobą nawzajem.

Odpowiedź: To nic nie da. Musimy urządzić się tutaj. Reszta planet nie jest dla nas. To wszystko są fantazje. „I na Marsie zakwitną jabłonie” – to dobrze, ale nikt tego nie potrzebuje. Daj Boże, żeby jeszcze zakwitły na Ziemi.

Widzimy, jak nie możemy sobie poradzić sami ze sobą, nie możemy nic zrobić na naszej Ziemi. Po co polecimy w kosmos? Zaśmiecać inne planety? Zanieczyściliśmy już kosmos wokół nas. To koszmar, co narobiliśmy wokół Ziemi! Dookoła niej kręcą się wyrzucone pierścienie zużytych systemów kosmicznych, kawałki żelaza.

Pytanie: Dlaczego tylko Kabała mówi o zamyśle stworzenia i o programie stworzenia?

Odpowiedź: A o czym można mówić człowiekowi? O następnym dniu – co powinien osiągnąć. Dać mu do rąk narzędzie do osiągnięcia szczęścia. Oto twój stan, oto twój instrument, oto twój cel. Spójrz, jaki jest piękny! Do przodu!

Pytanie: Ale dlaczego żadna inna metoda nie podnosi człowieka na wyższy poziom?

Odpowiedź: Kabała łączy nas z tą wyższą siłą, która nas stworzyła, zarządza nami, może nas naprawiać i przyciągać do siebie. A inne metody nie mają tej siły.

Co więcej, Kabała to nauka. Nie jest związana z wierzeniami, z religią, ani z niczym. Po prostu daje człowiekowi możliwość, siłę, wiedzę, jak wznieść się do poziomu Stwórcy. To jest realne.

Nauka Kabały opisuje w fizyczno-matematycznych terminach i progresywnych działaniach, jak człowiek powinien cały czas siebie zmieniać. Daje mu połączenie ze źródłem życia, skąd schodzi do nas zarządzające nami wyższe światło, które musimy silniej przyciągać do siebie, aby nas naprawiło. To światło ożywia nas, daje nam cel istnienia i czeka, kiedy zaczniemy stosować je dla naprawy.

Z programu telewizyjnego „Przybliżenie kamerą. Umowa o partnerstwie”


Błyskawicznie odpowiedzi kabalisty, 07.01.2022, cz. 3

каббалист Михаэль Лайтман Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 3

Pytanie: Czy każdego przyjaciela trzeba widzieć wyżej, czy całą grupę?

Odpowiedź: I tak, i tak.

Pytanie: Czy połączenie z grupą jest uważane za pracę?

Odpowiedź: Tak, stworzenie kli/naczynia jest uważane za duchową pracę.

Pytanie: Co zrobić, jeśli widzię wady w przyjaciołach i nie mam na nie żadnej reakcji: ani wyjaśnień, ani modlitwy?

Odpowiedź: Powinieneś napisać na wszystkich ścianach, wszędzie wokół siebie, że najważniejsze w twoim życiu – to osiągnąć szacunek dla grupy, czuć siebie w stosunku do nich jako mały, to będzie najbardziej poprawny twój stan.

Pytanie: Aby zobaczyć, że jesteśmy naprawdę połączeni między sobą, musimy zadać sobie pytanie, czy jesteśmy gotowi oddać swoje serce w ręce przyjaciół?

Odpowiedź: Tak, jeśli osiągniemy taki stan, to oczywiście, jest już najwyższa naprawa.

Pytanie: Czy każde anulowanie przed przyjaciółmi jest równoznaczne z naszym stopniowym wzniesieniem do Stwórcy?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Jak poprzez anulowanie przed sobą nawzajem możemy stać się integralni, aby Stwórca połączył nas w jedno pragnienie?

Odpowiedź: To właśnie musimy zrobić – zjednoczyć się tak, aby od zera do nieskończoności wszyscy być połączeni niezależnie od jakichkolwiek zewnętrznych warunków.

Pytanie: Jeśli Stwórca obleka się w moją intencję ze względu na obdarzanie Jego i wszystkich ludzi, ale nie jest to na razie wspólna intencja grupy, a indywidualna, to czy ja otrzymam odczucie światła wcześniej niż wszyscy inni? Jak powinienem działać, by nie zaszkodzić sobie i grupie?

Odpowiedź: Dziel się ze wszystkimi. Wtedy z pewnością otrzymasz najbardziej optymalny stan dla siebie i wszystkich w grupie.

Z lekcji nr 3 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 07.01.2022


Co oznacza wskrzeszenie umarłych?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Niedaleko Jerozolimy znajduje się Dolina Cedronu (po hebrajsku „Emek Jeoszafat”). Jest to miejsce, gdzie po Wojnie Goga i Magoga ma być sądzona cała ludzkość. O co tu chodzi? Kto i kogo będzie osądzać?

Odpowiedź: Kiedy ludzie zrozumieją, na czym polega sens istnienia świata, historii, naprawy, wszystkiego, co się z nimi stało i co się z nimi dzieje, to zaczną osądzać samych siebie. W taki sposób cały ich ruch będzie zmierzał do wysławiania Stwórcy. Zgodnie z proroctwem mówi się, że to właśnie w tym miejscu wstaną wszystkie ciała, odtworzone przez Stwórcę z prochu, obrosną skórą i ciałem. Generalnie nastąpi „wskrzeszenie umarłych”.

Oznacza to, że wszystkie istniejące egoistyczne pragnienia ponownie zamanifestują się w ludziach, w całej ludzkości, w całym przyszłym pokoleniu, ale już w takiej formie, że będziemy mogli pracować z nimi na obdarzanie, na połączenie między nami, na wspólną miłość. To jest zmartwychwstanie martwych pragnień. Martwych – to jest egoistycznych, których nie można było w żaden sposób wcześniej wykorzystać. A teraz możemy ich używać dla obdarzania i miłości.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 22.02.2022


Osobliwość Księgi Zohar

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co szczególnego jest w Księdze Zohar?

Odpowiedź: Księga Zohar zmienia ludzi, jeśli za nią podążają. Jest napisana w specjalnym kluczu, związana jest z wyższymi źródłami, które mają ogromny wpływ na człowieka, są w stanie odkryć w nim ukryte właściwości obdarzania i miłości.

Księga Zohar wywołuje na człowieka świecenie wyższego światła. W zbiorze „Sztandar Obozu Efraima” napisano: „Kto nie jest godny zrozumienia Księgi Zohar, powinien ją mimo wszystko studiować, ponieważ język Zoharu oczyszcza duszę”.

Pytanie: W tym zbiorze napisane jest, że Zohar wyjaśnia Maase Bereszit (Początkowe Działanie) i Maase Merkawa (Działanie Stworzenia). Czym są te stany?

Odpowiedź: Maase Bereszit – to teksty o stworzeniu świata, całego stworzenia, jego systemu. Maase Merkawa – to teksty, które opowiadają o pracy tego systemu zarządzania światem, o połączeniu wszystkich dusz i ich reinkarnacji. Jedno i drugie odnosi się do nas. Musimy odkryć te systemy i uczestniczyć w nich.

W Księdze Zohar jest o tym napisane, być może kilka linijek, ale przez nie człowiek zaczyna widzieć cały system. Powiedziano, że Księga Zohar każdego dnia ma nową interpretację. To zależy od właściwości człowieka. Jeśli zmienia się człowiek, staje się bardziej naprawiony, to każdego dnia inaczej widzi samą Księgę również. Odkrywa mu coraz więcej głębi czytanego tekstu.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 15.02.2022


Pokój to równowaga między dwiema siłami

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Dlaczego we wszystkich opowiadaniach Tory tak dużą uwagę poświęca się wojnie? Tam ciągle następowały różne konflikty.

Odpowiedź: Dlatego że wojna jest naturalnym stanem świata, składającym się z dwóch przeciwstawnych sił. Doprowadzenie tych sił do pewnej równowagi między sobą, w miarę prawidłowej interakcji, tak aby można było czerpać korzyści z tego, że są przeciwstawne i jednocześnie współpracują na wspólny cel – to jest pokój.

Pytanie: Ale z drugiej strony jest napisane, że cała Tora – to prawo o miłości. Gdzie tam jest miłość?!

Odpowiedź: Tora wyjaśnia nam, w jaki sposób możemy stale próbować utrzymywać obie siły razem, aby pracowały na jeden jedyny cel. Wtedy nastanie pokój. Innymi słowy, Tora jest instrukcją, jak zrównoważyć dwie siły natury w człowieku i jak je właściwie pokierować, aby na świecie panował pokój.

„Armia” po hebrajsku „cawa” – „ce” (wyjście) i „bo” (wejście) – oznacza kolejne, naprzemienne wyjścia człowieka spod władzy egoizmu i wejścia w niego. To samo dzieje się na wszystkich poziomach. Cały czas odczuwamy to jedną, to drugą siłę i staramy się między nimi lawirować.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 01.03.2022


Główne zadanie ludzkości

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: W święto Purim przyjęte jest czytać „Megilat Ester” („Zwój Estery”). „Megila” w tłumaczeniu z hebrajskiego oznacza „odkrycie”, „Ester” – ukrycie.

Widzimy, że w ciągu całej historii ludzkości coś tam odkryto, ale jednak ogromna ilość informacji jest ukryta przed ludźmi. Chcielibyśmy wiedzieć, co jest przed nami ukryte?

Odpowiedź: Absolutnie wszystko. Jeśli na każdym kroku popełniamy błędy, robimy coś nie tak, nie wiemy, co będzie jutro lub za tysiąc lat, to jest ukrycie. Zresztą takie ukrycie, w którym znajdujemy się w stanie odkrycia na zwierzęcym poziomie, następującym po nieożywionym i roślinnym poziomie. Ale czegoś większego, to znaczy przebić się przez czas – nie możemy.

Znajduję się w czasie. Czas otacza mnie ze wszystkich stron i nie mogę na wskroś przez niego przejść.

Komentarz: Ale w ciągu ostatnich kilkuset lat odkryto około 200 praw natury.

Odpowiedź: To nie ma znaczenia! To są mechaniczne i fizyczne prawa naszej natury. Co z tego mamy? Najważniejszy jest czas. Chcę wznieść się ponad ten czas. Chcę wszystko widzieć z zewnątrz, z daleka, ze wszystkich stron – poza czynnikiem czasu, żeby czas mnie w niczym nie ograniczał.

W pierwszej kolejności, na tym właśnie polega ukrycie. Które prowadzi do tego, że ukryta jest przede mną wyższa siła, która zarządza całą natura, włącza ją w siebie, trzyma w sobie wszystko. Dlatego odkrycie wyższej zarządzającej siły natury, która nazywa się Stwórcą, jest naszym najważniejszym zadaniem.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 15.03.2022