Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 6

Pytanie: Nie mogę poręczyć za przyjaciół w różnych sytuacjach, ponieważ przez to ograniczam swoją wolność. Co powinienem zrobić, abym chętnie zobowiązał się poręczać?

Odpowiedź: Zamknąć oczy i włączyć się w grupę. Robić wszystko, co robi grupa. Spróbować przeniknąć ich duchem.

Pytanie: W dziesiątce wszyscy z wielkim wysiłkiem, staramy się zjednoczyć. Czasami czuję że jeden lub dwaj przyjaciele są ze mną bliżej. Nie wiem, czy to prawidłowe czy nie, i co z tym zrobić? Czuję się winny z tego powodu.

Odpowiedź: Kontynuuj i zrozumiesz, jak postępować bardziej poprawnie. Nie mogę nic powiedzieć, dlatego że okradam cię tym. Poszukiwanie jest bardzo ważną częścią pracy duchowej.

Z lekcji nr 6 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Ogólnoświatowy kryzys wywołany koronawirusem powoduje depresję, panikę, myśli samobójcze, skargi na problemy psychiczne na tle rosnącego bezrobocia, niestabilności finansowej, ograniczeń z powodu kwarantanny, lęku o zdrowie. Ludzkość w 50% cierpi na ataki paniki, depresję – szczególnie młodzież…

Cóż, doczekaliśmy się spełnienia biblijnej przepowiedni powrotu narodu na swoją ziemię „Szuwu banim” – tylko nie drogą uświadomienia, ale kierowani poprzez „Drogę cierpienia” zamiast przyciągania „Drogą światła”. Jest to wyjście ze współczesnego Egiptu – Ameryki, prowadzącej nas wszystkich do powszechnego zjednoczenia i światła.

Kryzys gospodarczy wywołany przez koronawirusa spowodował spadek statusu ekonomicznego kobiet. W końcu ten sektor usług, zamykanie przedszkoli i szkół ucierpiał najbardziej. Dobre zbliżenie między nami może zapobiec kryzysowi i wszystkim jego konsekwencjom, nie musi skłaniać natury do działania wobec nas, poprzez cierpienia!

Nacjonalizm – rodzaj egoizmu, jedynego zła ludzkości, który doprowadził do koronawirusa, również nie pozwala, na szybkie stworzenie bezpiecznej szczepionki. Brak zaufania między krajami i chęć pokonania innych a nie choroby – doprowadzi do „komplikacji”!

@Michael_Laitman

Kategorie: Ekonomia i pieniądze, Kryzys, globalizacja, Myśli na Twitterze

Pytanie: Obecnie wiele dawnych radości schodzi na dalszy plan. Jedna część ludzi zmienia swoje nawyki. Druga część śpieszy się, by przywrócić swoje poprzednie życie ale nie można tego zatrzymać, ponieważ muszą jeść, pić, ogrzewać się itd.

Od czego jednak powinna zacząć się zmiana ludzi?

Odpowiedź: Zmiana powinna zacząć się od tego, że ludzie muszą zrozumieć, że muszą jeść, pić, ogrzewać się, że powinni zapewnić sobie to, co niezbędne, ale nie bardzo konieczne, wtedy zakończy się pandemia. Każdy będzie mógł umieścić siebie na liście niezbędnych prac dla społeczeństwa. Ale nic więcej ponad to. Wirus nie pozwoli nam powrócić do przeszłości, tylko po to, żeby zarobić na papierach. Tego już nie będzie.

Pytanie: Z różnych źródeł, w tym ze Światowej Organizacji Zdrowia, nadchodzą informacje, że ludzie powinni przygotować się na nowe fale chorób jesienią i zimą. Nie rozumiemy, czy nas straszą, czy jest to realne zagrożenie?

Odpowiedź: Myślę, że pandemia będzie trwać nadal. Będzie przychodzić i odchodzić falami, żadna szczepionka nam nie pomoże. Nie chodzi o medycynę, ale o to, żeby ludzie prawidłowo postrzegali swój stosunek do natury, środowiska, społeczeństwa. To musi się zmienić. Jeśli nastawienie ludzi zmieni się, to będzie szczepionką.

Z programu TV „Rozmowy. Leonid Macaron i dr Michael Laitman o międzynarodowej sytuacji“, 18.06.2020

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Zdrowie

Świat stał się dla nas niezrozumiały… Musimy przestać widzieć go przez ingerencję koronawirusa. Następuje zmiana w funkcjonowaniu całej natury, a wirus jest tylko jednym z jej przejawów. Celem zmian natury jest pragnienie zmiany człowieka i wprowadzenie go w wyższy duchowy stan.

@Michael_Laitman

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Myśli na Twitterze, Zdrowie

Pytanie: Każda umowa wiąże się z udziałem dwóch stron. Załóżmy, że zobowiązuję się coś zrobić, a Stwórca również zobowiązuje się. Do czego jest zobowiązany w tej umowie Stwórca?

Odpowiedź: Stwórca zobowiązuje się odpowiedzieć na wszystkie nasze wezwania do naprawy. A jeśli zobowiązujemy się prosić Go, aby nas naprawił, aby osiągnąć podobieństwo do Niego, to zobowiązujemy Go, aby nam pomógł. To jest obopólna umowa.

Pytanie: W zasadzie cała praca polega na tym, aby zrozumieć potrzebę swojej naprawy i prosić o to Stwórcę, Stwórca zobowiązuje się spełnić prośbę, jeśli jest prawidłowa?

Odpowiedź: Tak. To jest sojusz (brit), który został ustanowiony przez pierwszych kabalistów, Abrahama i jego następców. Tak naprawdę pochodzi od Adama.

Pytanie: Taką umowę zawieramy na wszystkich 125 stopniach?

Odpowiedź: Niejako przedłużamy ją, podnosimy do poziomu stopnia, który opanowaliśmy. Jeśli na jakimś stopniu naprawiłem siebie, to na zawsze, nie ma odwrotnej drogi.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 28.12.2021

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Stwórca

Jaka szkoda, że rządy państw nie rozumieją, dokąd prowadzi nas czas – do redukcji miejsc pracy! Należy już teraz przygotować się na to, że połowa pracującej populacji będzie musiała siedzieć w domu.

Jak i czym ich zająć? – organizować kursy dla edukacji nowego społeczeństwa, ukończone z dyplomem i ze stypendium…

Znaleźliśmy się w nowym bajkowym świecie absolutnej nieprawdy, w świecie kłamstwa. W taki sposób Internet prezentuje otaczający nas świat. Żadne kontrole nie pomogą nam znaleźć prawdy. Cała nasza egoistyczna natura wylała się z nas i zapełniła wirtualną przestrzeń – tam nie ma już miejsca dla człowieka…

Program pomocy pieniężnej i innego wsparcia ze strony państwa tylko pogłębi przejście do nowego gospodarczego i społecznego ładu.

Trzeba zostawić tylko niezbędną pracę, aby rozdzielić niezbędny dochód na wszystkie gospodarstwa domowe. Wprowadzić obowiązkową dla wszystkich edukację wychowania.

Brak miejsc pracy, wynikające z tego masowe demonstracje – dadzą podstawę do zrozumienia naturalnego procesu przechodzenia do nowego społeczeństwa. To dzieje się częściowo na Zachodzie, ale jak zwykle późno dociera do upartych Izraelczyków (am kszei orew). Czekamy na olśnienie zimą!

@Michael_Laitman

Kategorie: Ekonomia i pieniądze, Kryzys, globalizacja, Myśli na Twitterze

Pytanie: Załóżmy, że nie czuję ani w umyśle, ani w sercu nie mogę usprawiedliwić Stwórcy? Czy to jest świadomy stan?

Odpowiedź: Tak. Występuje tutaj bardzo płynna gradacja, która może przechodzić od podwójnego ukrycia do pojedynczego i znowu podwójnego i znowu pojedynczego. Dlatego że kiedy rozwijamy się, cały czas naprawiając swoje odczucia, naprawiamy je we wzlotach-upadkach, wzlotach-upadkach.

Wzloty i upadki dają nam poczucie podwójnego odkrycia Stwórcy, a następnie ukrycia, potem objawienia. Oznacza to ze te stany zmieniają się przez cały czas.

Pomimo tego, że ukrycie mnie odpycha i nie postrzegam Stwórcy, nie rozumiem Go, zawsze mam jakieś wątpliwości i sprzeczności, to nadal nie pozostawiam tej pracy i upieram się przy tym, aby Go poznać i zdefiniować. Wtedy Stwórca stopniowo mi się odkrywa.

Zaczynam odczuwać, że wszystko pochodzi od Niego i wszystko ma swoje przyczyny, które w szczególny sposób przejawiają się w stosunku do mnie, abym miał możliwość bycia w podwójnym/ pojedynczym ukryciu i w podwójnym/pojedynczym odkryciu, tak abym cały czas odczuwał kontrasty między ciemnością i światłem. Ponieważ na tych kontrastach zaczynam rozumieć, jaka jest zasada Jego zarządzania nade mną, jak powinienem odpowiedzieć na to zwrotnym połączeniem.

Zasadniczo muszę osiągnąć stan, kiedy ani podwójne, ani pojedyncze ukrycie nie zasłoni mi Stwórcy. Wznosząc się ponad siebie w każdej ciemności, poczuję jak postępować prawidłowo, a ciemność w żadnym wypadku nie oddzieli mnie od Stwórcy. Przeciwnie, pomoże, abym wznosząc się ponad nią, nadal był z Nim połączony.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 14.01.2019

Kategorie: Praca duchowa

Międzynarodowy Kongres „Wznoszenie się ponad siebie”. Lekcja nr 7

Pytanie: Powiedział Pan, że powinniśmy wypełnić sobą pustą przestrzeń w dziesiątce, a teraz usłyszałem, że to Stwórca wypełnia tę przestrzeń. Kim jestem i na czym polega moja rola?

Odpowiedź: Naszą rolą jest ustalenie, jaka pusta przestrzeń jest między nami: nie mogę dosięgnąć swojego przyjaciela, zbliżyć się do niego, mój egoizm mi nie pozwala.

Dlatego proszę Stwórcę, aby zjednoczył nas poprzez Siebie. Stwórca łączy nas ze Sobą. Właśnie to musimy poczuć i o to prosić Stwórcę.

Najważniejszy moment w pracy duchowej to moment, w którym ustalamy, jak bardzo jesteśmy dalecy od siebie nawzajem, i jednocześnie mamy możliwość zbliżenia się przez Stwórcę.

Prosimy, domagamy się, błagamy Go, aby nas zjednoczył – jest to najbardziej odpowiedzialny, najbardziej potrzebny punkt w naszym ruchu. Dlatego że on naprawia nas, jednoczy rozbite kli (naczynie).

Z lekcji nr 7 Międzynarodowego Kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”, 09.01.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co może przekonać człowieka do przyjęcia idei powszechnej równości? Chociaż wszyscy jesteśmy różni, ale równość polega na tym, że miłość pokryje wszystkie przestępstwa. Jaką informacje należy dać człowiekowi, aby on to zrozumiał?

Odpowiedź: „Wszystkie przestępstwa pokryje miłość” – jest to prawo natury, do którego musimy dojść. I im szybciej to zrobimy, tym szybciej oswoimy sobie Wyższy Świat, wyższy stan, osiągniemy doskonałość, pełność i prawdziwość postrzegania, gdzie my się znajdujemy.

Komentarz: Ale jeśli jest to prawo natury, to pracujmy z naukowcami.

Odpowiedź: Nie, osiągnięcie wyższego stanu nie dotyczy naukowców, dlatego że zachodzi ono wewnątrz człowieka i w zmianie jego natury z egoistycznej na altruistyczną. Tym ziemska nauka nie zajmuje się. Ona nie posiada takich narzędzi.

Komentarz: Każdy może zrozumieć, że separacja między nami jest właśnie przestępstwem. Ale jak zbudować na tym miłość, jest zupełnie niezrozumiałym.

Kiedy dają wam konkretnie jakąś sytuację – jak w niej działać, tego nie można wyjaśnić. Nie może Pan powiedzieć, jak ją pokryć miłością, jeśli ma Pan jedną opinię, a ja mam drugą.

Odpowiedź: Rzecz w tym, że ty nie możesz za jednym ruchem przekształcić siebie. To wymaga ciągłego treningu z przyjaciółmi w grupie, w małym społeczeństwie, gdzie odnawiasz, modelujesz duchowe prawa – „kochaj bliźniego jak siebie samego”.

To długotrwały edukacyjny proces, po którym zmieni się Twoje postrzeganie świata. I wtedy możesz dojść do stanu, kiedy nad całą różnorodnością będziecie mogli się zjednoczyć.  

Miłość – to zjednoczenie.

Z programu telewizyjnego „Umiejętności komunikacyjne”, 16.10.2020

Kategorie: Egoizm, Połączenie, Umiejętności zarządzania i komunikacji

Ostatnie dwa lata były dużym wyzwaniem dla dzieci, rodziców i całego systemu edukacji. Powtarzające się izolacje i blokady nie tylko wpłynęły na relacje społeczne dzieci, ale także pozostawiły wszystkich w niepewności co do przyszłości. Wiadomo, że nie będzie tak, jak na początku dekady, ale nie wiadomo, jak będzie. Tak czy inaczej, skoro jesteśmy skazani na ciągłe wahania – raz kontakt wirtualny innym razem twarzą w twarz staje się możliwy – możemy w związku z tym nauczyć się nawiązywać wartościowe relacje na obydwu płaszczyznach.

Obecna sytuacja już odsunęła nas od naszego wcześniejszego sposobu myślenia o połączeniach, ale nowy sposób jeszcze nie powstał. Wciąż trudno jest stwierdzić, jak będzie wyglądała nowa droga do połączenia, ponieważ nie jesteśmy maszynami; potrzeba czasu, aby dojrzeć do nowego systemu działania.

Ponieważ jednak natura nigdy się nie cofa, lecz zawsze idzie do przodu, jedno jest pewne: to, co było, nigdy nie powróci.

Jakąkolwiek formę ostatecznie przyjmiemy, będzie to taka forma, w której nie tylko będziemy połączeni na nowe sposoby, ale także połączenia te będą bardziej pozytywne niż wcześniej. Ewolucja natury zawsze zmierza w kierunku coraz większej złożoności i integracji. Wszystko staje się bardziej współzależne, a nie mniej, i dotyczy to również ludzkości.

Jednak, podczas gdy wszystkie inne gatunki akceptują dyktat natury bez pytań, ludzie są od niej odłączeni i mają własną wolę. Natura nadal zmusza nas do podążania jej drogą, ale każdemu dała również własną wolę, która rozwija się w przeciwnym kierunku: podczas gdy natura popycha nas do inkorporacji, my dążymy do separacji. To dlatego zwierzęta akceptują to, co daje im natura i dostosowują się, podczas gdy my cierpimy i stawiamy opór, ale bezskutecznie.

Cierpienie, które odczuwamy, jest wyraźną wadą w porównaniu z resztą świata zwierząt, ale z drugiej strony ludzie mają przewagę, której nie ma żadna inna żywa istota: Zamiast być zmuszonym do połączenia, możemy się nad nim zastanowić, porównać je do życia w odseparowaniu i w końcu je wybrać. Ostatecznie znajdziemy się w sytuacji bez wyjścia i będziemy zmuszeni wybrać połączenie, ponieważ jest to kierunek całego stworzenia, wybór z własnej woli natomiast, oznacza, że rozumiemy logikę, która za tym stoi, „zamysł stworzenia”, jeśli można tak powiedzieć.

Nie ma porównania pomiędzy przyjemnością i głębią, której doświadczamy, kiedy sami decydujemy, żeby coś zrobić, w przeciwieństwie do robienia tego instynktownie. To jest nasza wyjątkowa przewaga, zaleta istot ludzkich nad wszystkimi innymi istotami.

Wszystkie ciosy, których doznaliśmy od zarania dziejów, doprowadziły nas do ewolucji od łowców-zbieraczy do klanów, miast, państw, imperiów, a w końcu do globalnej wioski. Wzmożona inkorporacja zawsze odbywa się wbrew naszej woli i kosztem niezliczonych istnień ludzkich oraz nieopisanego cierpienia, ale tak być nie musi. Jeśli zrozumiemy, dokąd zmierzamy i co mamy zdobyć na końcu drogi, możemy iść tam z ochotą i pomóc sobie nawzajem przekroczyć naszą indywidualność, aby stworzyć świadomą i zjednoczoną ludzkość.

Nasze systemy edukacji powinny skupić się na wpajaniu nam tej świadomości. Taka edukacja powinna dotyczyć wszystkich grup wiekowych, krajów i kultur. Jeśli uczynimy jedność naszym głównym priorytetem, zaczniemy postrzegać różnice między nami jako mile widzianą różnorodność, a nasze różne perspektywy jako wzbogacające naszą wiedzę. Jeśli chcemy przestać cierpieć i cieszyć się drogą, na której jesteśmy, musimy odbudować nasz system edukacji i zsynchronizować go z całą naturą: w kierunku połączenia, spójności i integracji.

Źródło: https://bit.ly/3rZzlYm

Kategorie: Edukacja, Integralna metoda, Nowe publikacje, Społeczeństwo, Społeczeństwo przyszłości