Pytanie: Co daje człowiekowi rozpowszechnianie Kabały?

Odpowiedź: Prawdziwym rozpowszechnianiem jest przyciągniecie oderwanych od ciebie dusz, pragnień do połączenia i dalszej pracy z nimi w celu osiągnięcia zjednoczenia.

Człowiek rozpowszechnia ideę jedności świata tym pragnieniom, które czują, że są jakby poza nim. A gdy tylko zaczynają to dostrzegać, łączy się z nimi w nauczaniu, w jednoczeniu, i robi wszystko, aby osiągnąć razem z nimi jedną zjednoczoną całość.

W zasadzie samo rozprzestrzenianie pochodzi z wewnętrznego pragnienia zjednoczenia wszystkich. Ale oprócz tego, konieczna jest jeszcze praca zewnętrzna, ponieważ inaczej nie można zbliżyć się do człowieka.

Dlatego trzeba dawać mu coś zewnętrznego, ponieważ żyjemy w świecie materialnym, czyli w takich pragnieniach, które manifestują się między nami w postaci projekcji ciał, obiektów, książek, komputerów i tak dalej.

Musimy wykorzystać te projekcje pragnień w naszej wyobraźni, czyli materialne obiekty, materię. Jak jest przez nas postrzegana, tak musimy ją wykorzystać, chociaż w rzeczywistości nie istnieje, po prostu tak rysują nam nasze pragnienia.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Sens rozpowszechniania Kabały”

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Co oznacza ziemia Izraela dla całej światowej grupy?

Odpowiedź: Oczywiście nie chodzi tutaj o materialną ziemię Izraela. Odnosi się to do miejsca w świecie Acilut, z którego otrzymujemy Wyższe Światło.

Pytanie: Co oznacza „czystość” w pracy duchowej?

Odpowiedź: Aby nie mieszać żadnych egoistycznych pragnień w zwracaniu się do Stwórcy.

Pytanie: Powiedział Pan, że trzeba być ostrożnym, żeby nie popełniać błędów. Co to znaczy i jakie błędy możemy popełnić?

Odpowiedź: Odczuwając Stwórcę lub zwracając się do Niego, trzeba wyraźnie skierować się na pragnienie bycia we właściwości obdarzania.

Pytanie: Czym jest wspólny chisaron dziesiątki i jak go obudzić?

Odpowiedź: Wspólny chisaron jest wtedy, gdy przyjaciele zgodnie dążą, jako cała dziesiątka do właściwości obdarzania, do Stwórcy.

Pytanie: „Dziedzictwo ziemi” otrzymują tylko ci, którzy zdobyli duchowe doświadczenie z poprzednich wcieleń, czy też jest to przywilej Stwórcy, nagradzanie jednych, a innych nie?

Odpowiedź: W duchowości nie ma żadnych przywilejów, znajomości. Wszystko odbywa się tylko według zasług.

Pytanie: Skąd bierze się potrzeba dążenia do prawdy: z punktu w sercu czy z otoczenia, które na nie działa?

Odpowiedź: Najprawdopodobniej z punktu w sercu. Ale zdarza się, że punkt w sercu rozwija się pod wpływem otoczenia.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 31.03.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co oznacza szukanie prawdy? Przecież wiemy, że człowiek zawsze otrzymuje pragnienie od Stwórcy i poprzez to pragnienie szuka drogi do Niego.

Odpowiedź: Kiedy człowiek sam włącza się w pracę nad naprawą, zwiększa to szybkość jego naprawy i mówi o tym, że człowiek wyrósł.

Pytanie: Ale fakt, że samo pragnienie nie zostało jeszcze naprawione, to nie jest okropne?

Odpowiedź: Pragnienie jeszcze się naprawi.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 07.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Im bardziej włączamy się w naukę i w dziesiątkę, tym bardziej odczuwamy nasze braki. Czyli tylko w zrozumieniu tego, że jeszcze jesteśmy bardzo daleko od Stwórcy, możemy robić dalsze postępy. Czy to jest prawidłowe?

Odpowiedź: Nie, to nie jest prawidłowe. Postęp polega na tym, że w każdym z nas i w całej dziesiątce odkrywa się zło, a w stopniu, w jakim się ujawnia, zbliżacie się do Stwórcy, a nie oddalacie. A to, że czujecie się coraz bardziej przeciwni do Stwórcy, mówi konkretnie o waszym zbliżeniu się do Niego.

Pytanie: Jeśli egoizm ukrywa przed nami że potrzebujemy naprawy, w jaki sposób nieustannie wznosić prośby do Stwórcy o naprawę? Skąd czerpać siłę i zrozumienie?

Odpowiedź: Poprzez przyjaciół, poprzez połączenie między wami. Musicie inspirować siebie nawzajem.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 07.05.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Każda dziesiątka stara się wkładać wysiłki, ale jedna zmierza w prawidłowym kierunku, a druga dawno zboczyła już z drogi, chociaż wydaje się, że wszyscy podążamy za nauczycielem. Wygląda na to, że Stwórca ma ulubieńców?

Odpowiedź: Stwórca ma swoich ulubieńców, to prawda. Są tacy, którzy ściśle podążają za Stwórcą, i tacy, którzy nie wkładają w to wiele wysiłku.

Pytanie: Ale Pan przecież widzi, że ktoś zboczył z drogi. Czy nie może Pan go naprowadzić, pomóc mu?

Odpowiedź: Jest to osobista praca człowieka. Nauczyciel jest razem z nim nie po to, aby wskazywać błędy. Jeśli uczeń sam nie dostrzeże błędów, nauczyciel nie może nic zrobić.

Pytanie: Jak przewidzieć te błędy i zostać ulubieńcem Stwórcy?

Odpowiedź: Zacznę od końca: nie radziłbym być ulubieńcem Stwórcy. Jest to bardzo trudne, ponieważ wymaga dużego nakładu wysiłku. Będziemy więc kontynuować tak, jak możemy, a Stwórca nam pomoże.

Ostatecznie wszyscy osiągną Całkowitą Naprawę i koniec całego stworzenia, ale my chcemy ujawnić szczególną postawę Stwórcy. Dlatego ważne jest, abyśmy robili to, czego pragnie Stwórca i wytrwali w tym.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 25.04.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Komentarz: Pan mówi, że rozpowszechnianie zależy od naszego wewnętrznego zjednoczenia. W zasadzie chcemy przekazywać pewną informację. Zbieramy się razem, żeby to zrobić…

Odpowiedź: Zbieramy się razem w celu rozpowszechniania, aby zjednoczyć się i znaleźć między sobą jednoczącą nas właściwość wzajemnego obdarzania, wzajemnego wsparcia, wzajemnego poręczenia, tolerancji, połączenia, wspólnej więzi, aż do osiągnięcia miłości.

Chcemy poznać te właściwości: po co nam to wszystko potrzebne? – Po to, aby potem odkryć te same właściwości reszcie świata, dlatego że reszta świata, nieożywiona, roślinna, zwierzęca i ludzka natura, cała ta masa reprezentuje ogromne pragnienie, które musi być całkowicie, organicznie połączone ze sobą w jedną całość.

Wtedy w tym zjednoczonym pragnieniu, zebranym wspólnymi wysiłkami, odczujemy właściwość obdarzania i miłości, którą wspólnie zrealizujemy. I ta właściwość obdarzania i miłości, realizowana wspólnie przez nas, nazywa się Stwórcą.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Sens rozpowszechniania Kabały”

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pytania&Odpowiedzi, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: W jaki sposób rodzi się w nas dążenie do Stwórcy?

Odpowiedź: Bezpośrednio od samego Stwórcy.

Pytanie: Okazuje się, że rodzi się u wybranych?

Odpowiedź: Oczywiście że u wybranych. Człowiek, u którego rodzi się pragnienie do Stwórcy, nazywa się Izrael. Isra – prosto, El – do Stwórcy. Ci ludzie przychodzą rzeczywiście uczyć się nauki Kabały. Jak to się dzieje, sami nie wiedzą. Są miliony bardzo różnych przypadków.

Z lekcji na temat „Dzień Pamięci o Katastrofie i bohaterstwie”, 06.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Co sprawia większą przyjemność Stwórcy: nasz rozwój w wierze ponad wiedzę czy stworzenie kli dla Jego odkrycia?

Odpowiedź: Myślę, że oba te działania wzajemnie się uzupełniają. Nie można zrobić jednego bez drugiego.

Pytanie: Na każde działanie, nawet w świecie materialnym, musimy zbudować intencję. W ciągu dnia intencja ciągle się wymyka. Jak utrzymać intencję i nie zapominać o niej?

Odpowiedź: Napisz sobie przypomnienie na dłoni, na papierze, w telefonie. W taki sposób stopniowo przyzwyczaisz się.

Pytanie: Od wielu lat ciągnie się problem, gdy człowiek sam zachwyca się dziesiątką i niestety krzyczy i narzuca innym swoje zdanie. Jak z nim pracować? A może w ogóle nie warto z nim współpracować?

Odpowiedź: Kto nie ma cierpliwości, kto nie rozumie powagi takiego stanu, niech nie pracuje. Ale ogólnie jest to dobry stan i ten, kto go cierpliwie znosi, otrzyma nowe, duże kelim.

Pytanie: Wyrzeczenie się przyjemności i uproszczenia życia, minimalizm we wszystkim, stało się dla mnie jakby samoistnie: jeśli chodzi o ubrania, jedzenie, czy niezbędne meble, nawet liczba pragnień. Na czym polega ten proces?

Odpowiedź: To jest uniwersalizacja: człowiek zadowala się małym. To jest jego bogactwo. Dlatego jest napisane, że bogaty jest ten, kto jest zadowolony ze swojego losu.

Pytanie: Nasze codzienne działania: połączenie, czytanie artykułów, intencja, modlitwa. Czy to wystarczy, aby przylgnąć do Stwórcy, czy też musimy dodać coś jeszcze?

Odpowiedź: Połączenie między wami jest najważniejszą rzeczą dla Stwórcy. Na to On czeka, aby zamanifestować się w centrum dziesiątki. Jest to pierwszy cel Stwórcy w stosunku do nas.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 30.03.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak sprawdzić autentyczność obdarzania, jeśli nawyk, który staje się drugą naturą, doprowadza je do automatyzmu?

Odpowiedź: Obdarzanie nie może być automatyczne, ponieważ aby wykonać działanie obdarzania, trzeba zatrzymać automatyczne działanie otrzymywania i przeorganizować siebie.

Pytanie: Jeśli postrzegam obdarzanie jako coś bardzo słodkiego, a egoizm, w którym jestem, jako coś gorzkiego, to na czym polega moja praca w sercu?

Odpowiedź: Praca polega na tym, aby egoizm wydawał ci się taki gorzki, że nie chcesz już w nim być.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 07.05.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Czym jest modlitwa z najgłębszego punktu w sercu? Gdzie jest ten najgłębszy punkt?

Odpowiedź: „Najgłębsza głębia serca” jest tak głębokim pragnieniem w człowieku, do którego nawet sam nie może dosięgnąć. Przecież tam, w samej głębi serca, kryje się wyższa siła, która utrzymuje moje serce, wszystko, co jest przez nią stworzone, pragnienie. Tam kryje się tajemnica życia.

Ale jeśli z głębi serca, z tego najgłębszego wewnętrznego punktu we mnie, gdzie znajduje się Stwórca, który mnie stworzył, wspiera mnie i zarządza wszystkimi moimi myślami i pragnieniami, jestem w stanie zwrócić się do Niego, oznacza to, że osiągnąłem właściwą prośbę.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 03.05.2011

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa