Pytanie: Z jednej strony wszyscy chcemy się zjednoczyć i podążać za Panem. Z drugiej strony rozumiemy, że jest wielu wspaniałych przyjaciół, którzy już wiele zrobili wcześniej. Jak pogodzić się z tymi wewnętrznymi sprzecznościami, w których odczuwa się gorzki smak próżności wraz z wdzięcznością dla Stwórcy za tę drogę?

Odpowiedź: Należy zrozumieć, że wszystkie sprzeczności pochodzą od Stwórcy i wszystkie są specjalnie dawane tobie, abyś mógł wybrać każdą z nich, oddzielić ją od innych i skierować w najlepszą stronę – w stronę całkowitego zjednoczenia ze Stwórcą,

Spróbuj to zrobić. Postaraj się przylgnąć do Stwórcy całym swoim sercem.

Pytanie: Kiedy nasze pragnienia rosną, to rośnie nie tylko pragnienie otrzymywania, ale także wewnętrzny gniew. Jak z nim pracować, żeby go nie uzewnętrzniać? Nawet jeśli nauczyliśmy się go kontrolować, co powinniśmy zrobić w momencie, gdy go poczujemy?

Odpowiedź: Pracować z własnymi intencjami. Czyniąc je coraz bardziej podobnymi do Stwórcy. Na tym polega nasze zadanie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy Stwórca daje nam coś dobrego, cieszymy się tym. Jak możemy pozbyć się tego pragnienia otrzymywania dla siebie?

Odpowiedź: Aby to pragnienie nie pracowało w nas samo z siebie, trzeba wkładać w to dużo wysiłku. Dlatego musisz poczuć, jak bardzo pragnienie „dla siebie samego” umniejsza cię, stawia w stanie jak najdalszym od Stwórcy. Dlatego intencja „dla siebie samego” musi zostać zmieniona na intencję „dla Stwórcy”.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 12.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Czy człowiek może uświadomić sobie zło swojej egoistycznej natury, bez wiedzy o wyższej sile, która stworzyła to zło?

Odpowiedź: Oczywiście. Nie potrzebuje tej informacji. Może po prostu otrzymać właściwe wychowanie, pod wpływem którego się zmieni.

Komentarz: Ale jest powiedziane, że Stwórca stworzył zło i Torę jako środek naprawy. Okazuje się, że bez Tory nie można się obejść.

Odpowiedź: Tora – to wyższe światło, wyższa altruistyczna siła, którą musimy do siebie przyciągnąć, i ona będzie nas naprawiać. Bez tego jest to bardzo trudne.

Komentarz: Wynika z tego, że bez Stwórcy niemożliwe jest uświadomienie sobie zła.

Odpowiedź: Ogólnie rzecz biorąc, tak.

Z programu telewizyjnego „Epoka ostatniego pokolenia”, 27.06.2024

Kategorie: Praca duchowa, Społeczeństwo przyszłości, Tora, Wychowanie, dzieci

Pytanie: Czy możemy dogadać się z ciałem, aby pracowało na rzecz obdarzania? Jakie argumenty możemy przedstawić ciału, aby sprzyjało naszym intencjom na rzecz niebios?

Odpowiedź: Możesz się z nim dogadać, jeśli będziesz stale myśleć o obdarzaniu. Chcąc pracować nad swoimi intencjami, powinieneś wyobrazić sobie, że są one w tobie i kierując je do Stwórcy, łączysz się z Nim. W takim przypadku Stwórca otrzymuje wszystkie twoje pragnienia.

Pytanie: A wtedy ciało będzie nam pomagać?

Odpowiedź: Ciało nie ma z tym nic wspólnego. Ciało jest pragnieniem.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 04.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jeśli światło Stwórcy jest zarówno w Torze, jak i wokół nas we wszystkim, to jaka jest różnica: między szukaniem Stwórcy w tekstach Tory a w dialogu ze światem?

Odpowiedź: To zależy od istoty duszy, jak bardzo pragnie tego czy innego w związku ze Stwórcą, w jakim stanie się znajduje.

Pytanie: Mam znajomych, którzy studiowali w „Bnei Baruch“, a potem powiedzieli, że jeśli Stwórca wypełnia cały świat, to jaka różnica, gdzie poznają Stwórcę? Więc odeszli.

Odpowiedź: To jest zwykła droga, którą przechodzą miliony. Myślą, że wszystko jest dla nich zrozumiałe, nie ma nic nowego, że sami są w stanie pojąć duchowość, albo znajdują inne wymówki i odchodzą. Nic na to nie można poradzić. Oczywiście każdy ma obowiązki wobec innych, wsparcie i tak dalej – ale ogólnie to jest wszystko, co możemy zaproponować.

Człowiek musi nieustannie zwiększać swoje pragnienie do odkrycia Stwórcy i czuć, że bez tego po prostu umiera. Dlatego że każdy dzień jego życia, w którym nie podniósł się choćby na milimetr w drodze do Stwórcy, jest dniem straconym.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 07.02.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Co czuje człowiek, który chce naprawdę osiągnąć cel?

Odpowiedź: Człowiek czuje, że jego główną pracą jest ciągłe anulowanie siebie przed grupą i przed Stwórcą. Nic więcej. A egoizm jest naszym odwrotnym pomocnikiem. Specjalnie jest nam dany po to, abyśmy go anulowali i w taki sposób upodobniali się do Stwórcy. Tylko o tym trzeba myśleć. Wiąże się z tym ogromna liczba różnych myśli, działań, intencji, ale ogólnie, to jest najważniejsze.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Przyoblekam się w pragnienia przyjaciół w dziesiątce, dopóki Stwórca nie obłóczy się w te pragnienia. Co to znaczy? Jak to się dzieje?

Odpowiedź: Anuluję się i przyoblekam pragnienia przyjaciół, ponieważ chcę, aby one realizowały się. Właśnie wtedy, kiedy ja swoim pragnieniem oblekam się w ich pragnienia, byle tylko się spełniły, odkrywam w nich Stwórcę.

W taki sposób osiągam właściwość obdarzania w takiej formie, w jakiej istnieje w przyjacielu, i tak postrzegam Stwórcę. Przyjaciel daje mi kli, ja daję mu awijut, i w to obłócza się Stwórca.

Pytanie: Jakiego rodzaju obłóczenia oczekuję w pragnieniach przyjaciół? Czy powinni mieć jakąś dodatkową siłę, napełnienie? Jak mogę sprawdzić, czy dobrze wykonałem swoją pracę?

Odpowiedź: Poprzez wynik. A wynikiem powinno stać się odkrycie Stwórcy! Jeśli prawidłowo przyklejam się do przyjaciela, aby spełniło się wszystko, czego pragnie, i chcę, żeby mu się to udało, odkrywam w nim Stwórcę.

Chcę wypełnić jego pragnienie z pomocą właściwości obdarzania. Przyjaciel daje mi format tej właściwości, której pragnie, a ja to odkrywam. Czyli przyjaciel jest jak ekran, na którym odkrywa mi się Stwórca. Moja właściwość obdarzania działa w przyjacielu, dlatego że chcę mu pomóc, Stwórca odkrywa mi się w jego pragnieniu.

Pomyśl o tym. To jest działanie duchowe! Ja anuluję się przed przyjacielem, pragnę całkowicie doprowadzić go do Stwórcy, do duchowości. Dlatego w jego pragnienia, kiedy pracuję ze swoim awijut i daję przyjacielowi or chozer, ubiera się Stwórca – or jaszar.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Znaczenie słowa „dam”, krew to dmama, milczenie, jak jest powiedziane, „i Aaron milczał”, „czekaj na Stwórcę milcząc”. (Rabasz. List 32)

Pytanie: Co to jest siła milczenia? W czym się wyraża?

Odpowiedź: Jest to stan, kiedy człowiek zgadza się ze wszystkim, co pochodzi od Stwórcy i zgadza się milczeć.

Pytanie: Jak prawidłowo podążać za Stwórcą?

Odpowiedź: Prawidłowo podążać za Stwórcą oznacza wyjaśnienie w grupie, jak bardzo jesteś połączony z wewnętrzną siłą dziesiątki, a wtedy możesz być mniej więcej pewien, że podejmujesz właściwe kroki. Wszystkie wewnętrzne działania są wykonywane tylko poprzez dziesiątkę.

Z lekcji według listu Rabasza, 14.06.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy podczas kongresu śpiewaliśmy melodię Baal HaSulama, płakałem i widziałem, że Pan również płakał. Pana wewnętrzny ból wydaje się przeważać nad wszystkimi działaniami mojego egoizmu. Nawet zniknęły wszystkie moje pytania. Co to oznacza?

Odpowiedź: To naprawia serce. Nie konkretnie, ale ogólnie.

Pytanie: Czy to dobrze? Czy można starać się poczuć Pana ból? Wydaje mi się, że nie ma nic mocniejszego i silniejszego niż to.

Odpowiedź: Czuję się tak, jak czują się rodzice, którzy zainwestowali wiele w swoje dzieci, a dzieci nie za bardzo odnoszą sukces. Przepraszam, że mówię tak o was. Ale w moich oczach na razie tak was widzę. Oczywiście, z tego powodu i siebie uważam za nieudacznika. Dlatego jeśli zwracam się do Stwórcy w sprawie moich dzieci, czyli was, tak to właśnie wygląda.

Trzeba modlić się wzajemnie za siebie, starać się wspierać nawzajem. Myślę, że w zasadzie jesteśmy w niezłym stanie. To, co otrzymujemy z góry, otrzymujemy ponad wszelkie oczekiwania. A dalej zobaczymy, co będzie. Wszystko zależy od nas. Oczywiście, chciałbym bardziej się radować i być dumnym zarówno z was, jak i z siebie. Innymi słowy, bardziej zadowalać Stwórcę.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa

Nauka Kabały jest dość łatwa. Realizowanie jej jest trudne, ale koncepcja jest dość prosta. Stwórca stworzył jedno jedyne pragnienie, które następnie rozbił na miliardy części. Te części, oddzielone od siebie egoizmem, muszą ponownie zjednoczyć się w taki sam system, wbrew egoizmowi.

Jednak egoizm nie powinien im przeszkadzać. Wręcz przeciwnie, pomaga im połączyć się.

Wtedy ich zjednoczenie w porównaniu z przeszłością będzie w 620 razy silniejsze niż wcześniej, a te pragnienia nie będą odczuwać stanu, w jakim były początkowo przed rozbiciem i odczuwały tylko siebie, ale zaczną odczuwać siebie na poziomie Stwórcy.

Na tym polega proces rozbicia a następnie jego naprawa. Wszystko dzieje się tylko według metody łączenia i jednoczenia rozbitych części. Mam na myśli nas, między sobą.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, KABAŁA, Praca duchowa, Struktura Wszechświata