Pytanie: Skąd wzięła się tradycja przebierania w karnawałowe kostiumy podczas święta Purim?

Odpowiedź: W tym świecie nie widzimy prawdy, ponieważ wszystko jest specjalnie zamaskowane. Nie wiemy, gdzie jest prawda, a gdzie kłamstwo, i co w ogóle się z nami dzieje. Cały świat – jest jak teatr. Człowiek zawsze zakłada jakąś maskę.

Wyjątkowość Purim polega na tym, że zakładając maski, udajemy innych ludzi, dlatego że całe stworzenie ukrywa się pod maską. Nie widzimy ani Stwórcy, ani siebie nawzajem, nie rozumiemy, co i jak. A potem to wszystko się odkrywa. Od ukrycia przechodzimy do odkrycia.

Pytanie: Czy to jest jakby maska na pragnieniu otrzymywania? Bo w przeciwnym razie gdybyśmy kontaktowali się ze sobą czysto egoistycznie, byłoby to trudne?

Odpowiedź: To byłoby niemożliwe. Właśnie dzięki temu, że gramy w maskach i cały świat jest w maskach (dlatego świat nazywa się „olam” – od słowa „alama”, „ukrycie”), my przybliżamy się do odkrycia, do Purim.

Z programu TV „Stany duchowe. Purim – wewnętrzne znaczenie święta”

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Wśród wszystkich dni w roku jest jeden szczególny dzień, który nazywa się „Purim” od słowa „los” (pur), szansa na to że wypadnie ci wygrana, powodzenie. Z jednej strony, należy mieć nadzieję na szczęśliwy los i przygotować się na niego, a z drugiej strony, wszystko przychodzi z góry i zależy od Stwórcy, od tego, jakim On uczyni to święto, ten dzień dla nas.

W istocie nie chodzi o świąteczny dzień, ale o szczególny stan duchowy, który jest ponad wszystkim, do czego jesteśmy w stanie się przygotować. Dlatego nazywa się to „Purim”, jak losowanie losów, komu się poszczęści.

Od nas wymaga się „przebudzenia z dołu”, czyli nadziei, że zostaniemy godni wygranej – wielkiego światła i w rezultacie, wielkiej naprawy naszych pragnień. Abyśmy mieli siłę, by otrzymać to wielkie światło dla obdarzania i w nim poznać całe stworzenie, cały stan końca naprawy, który już czeka, aby się nam odkryć.

Chociaż duchowość jest ponad czasem i przestrzenią, niemniej jednak w naszym świecie istnieją symbole zjawisk duchowych, dlatego w te dni istnieje szczególne świecenie, którego można użyć. Dlatego też, kiedy w tym dniu studiujemy artykuły o święcie Purim, to też włączamy się w to szczególne światło, które może na nas wpłynąć i rozwinąć.

Święto Purim jest poświęcone wydarzeniom, które miały miejsce dwa i pół tysiąca lat temu w starożytnym Babilonie, kiedy królewski minister Haman planował zniszczyć wszystkich Żydów. Żydzi (jehudim) – to dążenie do zjednoczenia, do jedności, a Haman to wewnętrzna siła, która nie pozwala nam się zjednoczyć, sprzeciwia się naprawie.

Musimy tylko dążyć do bycia razem, ponad egoistycznym pragnieniem, pomimo jego oporu. Wszystko zależy od tego, na ile możemy utrzymać tę jedność, pomimo wszystkich przeszkód, które są dziś tak ogromne a które pochodzą z najniższego stopnia, wpływają na samą naszą egzystencję, począwszy od zwykłego życia, po duchowe wyżyny. Ale mimo wszystko chcemy być razem, pokrywając wszystkie przestępstwa miłością.

Mogą być spory, i nawet nienawiść między przyjaciółmi, jednak chcemy być z nimi w jednym sercu. Przestępstwa posyła Stwórca, a my chcemy wznieść się ponad nie poprzez nasze połączenie i dlatego prosimy Stwórcę o siłę. Z całym naszym oporem i odrzuceniem, mimo wszystko chcemy się zjednoczyć, aby wszystkie plusy i minusy, wszystkie siły jedności i braku jedności zebrały się razem, to znaczy, aby zostało zbudowane kli, w którym odkryje się Stwórca. Jeśli budujemy zjednoczenie ponad rozłamem, to wygrywamy bardzo wiele.

Najważniejsze to poprosić o zjednoczenie między wszystkimi o odkrycie jednej siły, która nas zjednoczy. Zjednoczenie z przyjaciółmi jest najwłaściwszym działaniem, kierującym nas do końca naprawy. Stwórca celowo rozbił wspólną duszę, musimy poprosić Go, aby połączył ją z powrotem.

Dlatego dokładamy wszelkich wysiłków, aby połączyć się i wyjaśniamy, że jesteśmy całkowicie niezdolni do jakiegokolwiek działania dla zjednoczenia, od najmniejszego do jednego wspólnego, największego. Prosimy Stwórcę o pomoc. W taki sposób naprawiamy nasze kli dzięki temu, że przylepiamy się do Stwórcy wszystkimi sposobami, które odkrywają się wewnątrz rozbicia, w taki sposób osiągamy koniec naprawy.

Z lekcji na temat „Purim“

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Co to znaczy, jeśli ta sama przeszkoda powraca raz po raz, i stale się nasila?

Odpowiedź: Ta sama przeszkoda nie może wracać za każdym razem od nowa. Nam się tak wydaje, że to ta sama przeszkoda. Powiedzmy, że proces sądowy może trwać 2-3 lata, i człowiek stale będzie znajdował się jakby w jednym zamkniętym kręgu. Ale to nie jest jedna i ta sama przeszkoda. To ta sama zewnętrzna przeszkoda, za każdym razem zmienia się rozmiar pragnień, a także ich forma, tylko my tego nie wychwytujemy.

W rzeczywistości to bardzo dobrze, jeśli przychodzi to w taki sposób. Jest to bardzo wyraźny znak od Stwórcy, który chce wzmocnić Swoją więź ze stworzeniem. Zsyła mu strach przed jakby strasznymi rzeczami i jeszcze go potęguje.

Tak jak małe dziecko boi się, gdy mówi mu się: „Niedźwiedź stoi za drzwiami, uważaj!”. Człowiek z lękiem patrzy na cały świat, myśląc: „Co będzie?”. I chociaż rozumem rozumie, nic nie może zrobić ze swoimi uczuciami. Bardzo się boi.

Tylko połączenie ze Stwórcą może osłodzić to zwierzęce uczucie strachu i skierować je na inne tory. Ale to wciąż jeszcze nie jest poziom ludzki, nie jest prawdziwe wyjaśnienie więzi.

Z lekcji według artykułu Rabasza „Zgodnie z tym, co wyjaśniło się o zasadzie „Kochaj bliźniego swego”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Kto dokładnie jest Hamanem w naszych czasach?

Odpowiedź: Haman – to ten, kto nas rozdziela, a tym samym osłabia naród, aby łatwiej było nim zarządzać, jak powiedział Haman: „Są słabi, ponieważ są rozdzieleni i dlatego można ich zniszczyć”.

Dlatego najważniejsze jest zjednoczenie narodu ponad wszystkimi jego częściami, wbrew wszystkiemu, co nas rozdziela, bez spierania się o to, kto ma rację, ale ponad wszelkimi różnicami, łączyć się.

Takiego zjednoczenia uczy nas Kabała, tylko takie zjednoczenie „ponad wszystkimi sprzecznościami” (al kol pszaim techase achawa) jest możliwe w narodzie żydowskim, w przeciwnym razie pozostaje on jak „kibuc galuet” – zbiorowiskiem wygnańców z różnych krajów.

Haman – to siła, która rozdziera naród żydowski na części! Można ją zobaczyć we wszystkich warstwach społeczeństwa, religijnych i świeckich, lewicowych i prawicowych. Kabała jest metodą zjednoczenia ponad i wbrew wszystkim odrzuceniom. To właśnie w niej tkwi siła naprawy, siła Mordechaja i Estery.

Kategorie: Izrael dzisiaj, Izrael i narody świata, Pytania&Odpowiedzi, Święta i specjalne daty