Pomiędzy nami wszystkimi, w całej ludzkości, nieustannie krąży wyższa energia, a my jej nie odczuwamy. Dzieje się tak dlatego, że pragnąc jedynie egoistycznie otrzymywać, blokujemy jej przepływ. Nasze właściwości i właściwości wyższej energii są bowiem diametralnie przeciwne.

Wyższa energia objawia się w prawidłowej więzi między ludźmi. Nasz egoizm oddziela nas od siebie nawzajem, przerywając te więzi. Dlatego w każdym człowieku jest jedynie odrobina energii – dana mu wyłącznie po to, by podtrzymać to krótkie życie.

Takie jest nasze ziemskie istnienie w tym świecie. Jeśli jednak pragniemy wznieść się ponad ziemskie ograniczenia, musimy połączyć się ze sobą we właściwy sposób. Gdy pragnę obdarzać, a nie otrzymywać, zaczynam przewodzić energię. Przestaję blokować jej przepływ i staję się kanałem. Wtedy wyższa energia przepływa przeze mnie i mogę jej używać oraz przekazywać ją innym.

Akcelerator cząstek dobra

Wyższa energia bez końca krąży między nami, wykonując coraz to nowe obroty i dając każdemu możliwość jej wykorzystania. Co więcej, możemy ją wzmacniać – przekazując od jednego do drugiego i stając się „akceleratorem cząstek dobra”.

Wówczas wszyscy będziemy mogli czerpać radość bez jakichkolwiek ograniczeń. Dziś sami blokujemy ten przepływ i nie rozumiemy, że mamy możliwość uchwycenia tej wyższej energii obecnej w świecie. To energia naszego życia, dzięki której istniejemy. Lecz jeśli zaczniemy przekazywać ją sobie nawzajem, nasze życie stanie się życiem wiecznym.

Proste rozwiązanie

To rozwiązanie jest tak proste, że nie jesteśmy w stanie go pojąć. Zacznij jednak myśleć, że życie każdego z nas nie jest odrębnym zjawiskiem, lecz składową częścią czegoś bardziej ogólnego. A nagle poczujesz, jak wznosisz się w swojej świadomości do wyższego wymiaru i odczuwasz wieczny nurt życia. To właśnie miał na myśli Einstein. Wznosimy się z naszego wymiaru do wyższego, gdzie istnieją inne pojęcia czasu, ruchu i przestrzeni. I każdy stan odpowiada swojemu wymiarowi.

Przyczyna naszych nieszczęść

Wszystkie nasze problemy biorą się stąd, że zderzamy się swoimi egoistycznymi pragnieniami, „podcinając” sobie nawzajem skrzydła – przecinając między nami kanały przepływu energii życia. Pragniemy czerpać radość kosztem drugiego, wznosić się ponad wszystkich – i dlatego jesteśmy tak nieszczęśliwi.

Jeśli jednak będziemy pracować z tym, co mamy – z własnym pragnieniem otrzymywania rozkoszy – ale używać go nie na szkodę drugiego, lecz dla jego dobra, otrzymamy podwójną radość. Oboje będziemy czerpać radość – razem!

Nauka życia

A jeśli wszyscy ludzie na świecie będą tak postępować, nagle odkryjemy, że odsłoniliśmy Źródło nieskończonej radości. Przestaniemy odczuwać, że żyjemy i umieramy – bo życie i śmierć to obecność i nieobecność radości. A nasza radość stanie się nieskończona. To jest podstawa natury, a nauczyć się nią posługiwać – to właśnie prawdziwa nauka życia.

Kategorie: Nowe publikacje, Postrzeganie rzeczywistości, Praktyka połączenia, Społeczeństwo przyszłości, Wiadomości

Pytanie: Jak przygotować się do stanu, w którym same naprawy będą naszym napełnieniem, będą prowadzić do połączenia, do zjednoczenia?

Odpowiedź: Aby przygotować się do tego stanu, musimy uzbroić się w pragnienie, w potrzebę.

Widzisz, że wszystko jest proste, światło i kli, szata i wewnętrzna część, pragnienie i napełnienie. Zarówno naprawy, jak i napełnienia przychodzą ze światłem, dlatego całe nasze życie musi zależeć od światła.

W świetle istnieją dwa rodzaje oddziaływania: naprawa, a następnie napełnienie, w zależności od tego, z czym chcesz być związany, co preferujesz, czego oczekujesz od jego działania na ciebie. To bardzo proste. Jeśli mówimy o takiej formie, to człowiek staje przed zdecydowanymi działaniami: albo tak, albo nie.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 21.03.2026

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Komentarz: Jeśli zadawane jest Panu pytanie na Zoomie lub osobiście, to jest ta sama energia. Ale kiedy przed Panem siedzi wielu ludzi i zadają Panu pytanie, to jest to zupełnie inna energia, jakby kłujące igiełki lub coś uciskającego.

Odpowiedź: Oczywiście, ponieważ jest to ogromna siła, ogromne pragnienie. Czy można porównać egoizm jednego nic nieznaczącego człowieka z egoizmem tak ogromnej niskiej egoistycznej masy, jak moi uczniowie na lekcji?

Z jednej strony są bardziej surowi, rozczarowani, wewnętrznie opróżnieni, a z drugiej, dążący do celu. W końcu te siły dodają się nawzajem. A co najważniejsze, kiedy pytania zadawane są wspólnie, wszystkie wektory pragnień splatają się, uzupełniają.

Oczywiście, jest to zupełnie inne głębsze wyjaśnienie. Czy można porównać jednego człowieka z tłumem? Przy nich jesteś jak aniołek.

Z rozmowy: „Zadzwonił mój telefon. Pytania na lekcji”

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały

Pytanie: Jak przeprowadzić swój punkt w sercu przez grupę, która działa jako duchowy wzmacniacz?

Odpowiedź: Istnieją zewnętrzne środki, z których korzystamy: książki, grupa, nauczyciel, nasz system nauki i połączenia z ludźmi na całym świecie. Takie warunki zostały dla nas przygotowane przez kabalistów. Jeśli je realizujemy, budując dla siebie zewnętrzne ramy i wnosimy nasze pragnienie do duchowości do tego systemu, to pragnienie zaczyna rosnąć.

Początkowo mam tylko, mój jeden punkt w sercu i przekazuję go przyjaciołom, otrzymując od nich wszystkie punkty, które do nich należą! I ten system połączenia między nami, duszami, już istnieje. Wszystko zostało przygotowane z góry podczas zejścia światów z góry na dół, dla naszego wzniesienia z naszego świata, aż do świata Nieskończoności.

Muszę jedynie włączyć się w ten system: umniejszyć siebie, zobaczyć wszystkich innych naprawionych i zapragnąć otrzymać poprzez nich, światło naprawy. Wtedy otrzymam od innych ich pragnienia do obdarzania, które wzmocnią moje pragnienie. Chociaż początkowo miałem tylko mały punkt w sercu, to nawet nie wiadomo, w jakim kierunku był skierowany.

Ale inwestowałem w grupę, chciałem tam wejść – to znaczy, wykonałem działanie obdarzania! W odpowiedzi otrzymałem od innych prawdziwą siłę, prawdziwe pragnienie obdarzania! Nagle widzisz, że naprawdę tego chcesz i cenisz to. Wówczas przychodzi do ciebie strach: „A czy będę w stanie osiągnąć obdarzanie Stwórcy, czy zakończę swoje życie w ten sposób?..”

To na razie są egoistyczne myśli, ale już dotyczą tego, jak osiągnąć obdarzanie! To nazywa się „lo liszma”: a) dążenie do obdarzania i b) myślenie o korzyściach. Okazuje się, że poprzez grupę otrzymujesz już bardziej wewnętrzne ukierunkowanie – ku Stwórcy.

A gdy dążysz do Stwórcy, zbliżasz się do wiary – zaczynasz przyciągać do siebie inne otaczające światło. Nie chodzi o to, że światło się zmieniło – to ty zmieniłeś się, i dlatego światło działa na ciebie w inny sposób. Teraz może ci przekazać właściwość obdarzania.

A gdy już nabędziesz właściwość obdarzania, wtedy zaczynasz wznosić się ponad swój egoizm… Do tego dążyłeś od samego początku, ale światło sprawiło, że nie stało się to pod przymusem – lecz zgodnie z twoim własnym pragnieniem.

I nagle odczuwasz, że napełnia cię właściwość wiary, czyli właściwość obdarzania, ponieważ wiara – to obdarzanie, Bina. To daje ci wolność od twojego Egoizmu! Nie oznacza to, że całkowicie uwalnia cię od egoizmu, ale otrzymujesz siłę, by się ponad niego wznieść – to już jest ponad machsomem.

Z lekcji według artykułu 6 Rabasza „Miłość do przyjaciół”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie