Pamiętaj, co uczynił ci Amalek w drodze, gdy wychodziliście z Egiptu. Jak napadł na ciebie w drodze i pobił wszystkich osłabionych, którzy pozostawali w tyle, gdy byłeś wyczerpany i zmęczony, i nie bał się on Wszechmocnego. Tora, „Dwarim”, „Ki tece”

Amalek (skrót od słów „al minat lekabel” – intencja „dla otrzymywania”) – to egoistyczna intencja, która wybiera nasze najsłabsze pragnienia, kradnie je i “zabija” przez to, że przejmuje je, wykorzystuje w egoistyczny sposób dla siebie. To właśnie nazywa się uśmierceniem pragnień. Amalek napadł na naród Izraela w drodze z Egiptu do góry Synaj, czyli próbował pociągnąć ich z powrotem do Egiptu.

Innymi słowy, po wyjściu z egoizmu, na drodze narodu do pierwszego skrócenia, wzniesienia się nad egoistycznym poziomem i otrzymania światła z góry, znajduje się Amalek, który próbuje zabrać wszystko dla siebie. Jego zadaniem jest sprowadzenie ich z powrotem do Egiptu, jeśli się uda, a jeśli nie, to przynajmniej oderwać od nich jak największą część.

Dlatego należy nieustannie z nim walczyć, ponieważ jest to intencja przeciwko Stwórcy. Amalek to nie są częściowe egoistyczne pragnienia, które można naprawić, jeśli nie teraz, to później, na intencję „dla siebie”, która nie poddaje się naprawie i którą można odwrócić w przeciwieństwo. Dlatego należy je “zabić” a dopiero wtedy można wykonać przeciwne działanie, obdarzania i miłości.

Powiedziano, że „nie bał się Wszechmocnego”. Amalek, tak samo jak Faraon, niczego się nie boi, ponieważ do tego upoważnił go Stwórca. Pod tym względem Amalek i faraon są równie silni.

Z programu TV „Tajemnice wiecznej Księgi”

Kategorie: Praca duchowa, Tora

W opowieści o Purim jest taka postać jak król Achaszwerosz, który czasami współdziała z pozytywną siłą (Mordechaj), a czasami z negatywną siłą (Haman). Nie wiadomo więc, po czyjej jest stronie, ponieważ Stwórca, którego uosabia król, tutaj przedstawiony jest w podwójnej postaci.

Z jednej strony, całe stworzenie jest egoistyczne i ten, kto ma większą siłę, ten rządzi światem. Dlatego nie możemy powiedzieć, że Stwórca jest dobry i czyniący dobro. W czym jest dobry?! W czym czyniący dobro?! Lepiej byłoby, gdyby Go nie było, wtedy nie byłoby zła. To jest Achaszwerosz.

Z drugiej strony, jest to jednak Stwórca, ponieważ potajemnie, jakby za plecami króla, co nazywa sie za jego obrazem, popycha całą ludzkość ku dobremu celu. Trudność polega na tym, że Stwórca jest absolutną, dobrą siłą, która istnieje sama z siebie. Nie potrzebuje dodatkowej siły, ani żadnej podstawy do istnienia.

A stworzenia zostały stworzone jako negatywne, przeciwstawne Stwórcy, po to, aby różniły się od Niego, a nie rozpuszczały się w Nim, ponieważ wtedy nie miałyby żadnej własnej tożsamości. Okazuje się, że nie można stworzyć stworzeń inaczej, jak tylko odmiennych od Stwórcy. Jeśli Stwórca jest absolutnie Dobry, oznacza to, że stworzenie musi być inne, nawet do absolutnego zła.

Z programu TV „Stany duchowe. Purim – wewnętrzne znaczenie święta”.

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Pytanie: Opowieść o Purim została przedstawiona w „Megilat Ester” („Zwój Estery”). Co oznacza ta nazwa?

Odpowiedź: „Zwój”, „megila” pochodzi od słowa „giluj” odkrycie. „Estera” oznacza ukrycie. Oznacza to, że „Megilat Ester” jest odkryciem, ukrycia.

Chodzi o to, że przed nami ukryte jest całe stworzenie: dlaczego istnieje, po co i w jaki sposób, jakie siły w nim działają. Dlaczego musimy przechodzić stany od jednego krańca – absolutnie rozbitego, do drugiego krańca – złożonego, doskonałego. Po co to jest potrzebne? Jakich sił możemy używać?

Nic nie wiemy! Nic nie rozumiemy! To wszystko jest „astara”, czyli ukrycie.

Jednak stopniowo możemy to odkryć. Od pewnego etapu rozwoju ludzkości dana jest nam nauka Kabały. Kabała pochodzi od słowa „otrzymywać”, czyli otrzymywać wyższą wiedzę, siły swojego rozwoju, kiedy możemy już zacząć podążać świadomie.

Z programu TV „Stany duchowe. Purim, wewnętrzne znaczenie święta”

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Powiedziano w „Zwoju Estery”: Był człowiek, Judejczyk, w stolicy Szoszan. Dlaczego został nazwany Judejczykiem? Został tak nazwany, dlatego że osiągnął jedność Imienia Stwórcy, równą wszystkim stworzeniom. I zgodnie z tym osiągnął jedność Imienia Stwórcy, nazwano go „Jehudi”, od słowa „jechidi” – jedyny.

„Ichud” oznacza jeden, jedyny, zjednoczony Tym słowem nazwano Żydów tamtych czasów, dlatego że wierzyli w jedynego Stwórcę, w to, że tylko właściwość obdarzania powinna zapanować na świecie. W takim zrozumieniu znajdował się nie tylko Mordechaj, ale także cały naród.

W gniewie Haman postanawia zniszczyć nie tylko Mordechaja – pragnienie „nie otrzymywania dla siebie”, ale także wszystkich Żydów, czyli siły dążenia do jedności.

Haman powiedział do króla Achaszwerosza: We wszystkich prowincjach twojego królestwa jest jeden naród, rozproszony wśród narodów i odosobniony. Ich prawa są inne niż prawa wszystkich narodów, a praw króla nie wykonują, więc król nie powinien pozostawiać ich w kraju.

Żydzi nie chcieli podporządkować się Hamanowi i Achaszweroszowi, dlatego że prawa panujące w tym imperium i ogólnie na Ziemi były egoistyczne.

Pytanie: Czy prawa Achaszwerosza nie są prawami Stwórcy?

Odpowiedź: Nie. To dwulicowy król. Czasami jest jak Stwórca, a czasami, wręcz przeciwnie. Nie wiadomo po czyjej stronie jest, po stronie Mordechaja czy Hamana. W tym tkwi cały problem. Co widzimy na świecie? Triumf egoizmu. Ten, kto ma go więcej we wszystkich właściwościach człowieka, jest silniejszy, mądrzejszy, odnosi sukces.

Dlatego właśnie powiedziano, że wszyscy, żyjący w stolicy Szoszan są zdezorientowani: „Gdzie więc jest Stwórca? Gdzie jest Jego siła? W czym się objawia?”. Tutaj pojawia się działanie Purim („Purim” od słowa „pur”, „los”) rzuca się los. Inaczej nie mogę się zorientować i wyjaśnić, kto naprawdę rządzi tym światem: czy Stwórca, Wielki, Jedyny, czy złe siły natury. Jedno z dwóch.

Przede mną cały czas pojawiają się złe siły natury. Skąd mam wiedzieć, że za nimi stoją dobre siły? Jak je odkryć? O tym stopniowo opowiada Megilat Ester. Ponieważ „megila” pochodzi od słowa „giluj”, „odkrycie”. A Ester – to ukrycie. Chodzi o odkrycie, ukrycia.

Z programu TV „Stany duchowe”

Kategorie: Praca duchowa, Święta i specjalne daty