Właściwości, które kabalista odkrywa w swoim wnętrzu, porównując siebie ze Światłem, pozwalają mu poczuć wygnanie, bez którego nie da się osiągnąć zbawienia. Oczywiście nie da się poczuć zbawienia, które polega na odczuciu właściwości Stwórcy takich jak: dawanie, miłość, połączenie, jedność – jeśli nie odczuło się przeciwnego wrażenia, stanów wygnania, przeciwnych, egoistycznych właściwości.

Dlatego mówi się: „Idź do faraona, twarde serce jego ”. Faraon (paro) oznacza „tył głowy” (oref – słowo z tych samych liter), całkowite przeciwieństwo Stwórcy, poprzez które zostanie nam ujawniona istota wyzwolenia z głębin mroku wygnania.

Powinniśmy być gotowi do odczucia goryczy wygnania, wywołującego strach i odrzucenie, które pozbawia nas sił i zmusza, by jęczeć z powodu tej pracy.Jednak nie ma innego sposobu, by poczuć i odkryć właściwość dawania – Stwórcę, niż przez właściwości samego stworzenia, ujawniając”dobrodziejstwo Światła z ciemności”.

Do osiągnięcia tego celu potrzeba bardzo dużo pracy i silnego wsparcia grupy. Poprzez połączenie i wzajemne oddziaływanie na siebie – najpierw tylko zewnętrznie, a następnie wewnętrznie – pomagamy sobie wzajemnie, jak powiedziano: „Każdy powinien pomóc swojemu przyjacielowi”.

Pomoc bliźniemu, to nie tylko wzajemna inspiracja i wsparcie, lecz wywodzi się to bardziej ze zrozumienia systemu. W takim stopniu, w jakim każdy zna i rozumie swoje własne ego i zdobył już pewną wiedzę, zrozumienie, odczucie dawania Stwórcy – w takim stopniu budzi się jako integralna część ogólnego systemu, i zaczyna pomagać innym, przyciągając otaczające Światło.

Jeżeli połączymy się, przynajmniej do pewnego stopnia, nawet jeśli tylko na zewnątrz, i każdy przyciągnie choćby najsłabsze Światło, to tym samym będziemy wzajemnie na siebie wpływać. Dlatego tak ważne jest, aby osiągnąć silne i dobre połączenie, które pomoże nam wznieść się ponad wzajemną nienawiść, odrzucenie i oddalenie.

Jeżeli rozważymy realnie wszystkie te problemy, to uświadomimy sobie, że jesteśmy wobec siebie obojętni i nienawidzimy się nawzajem. Lecz jednocześnie – jako dorośli ludzie, zaznajomieni z wewnętrzną pracą – zdamy sobie sprawę, że koniecznością jest by przezwyciężyć to odrzucenie i uzdrowić się z pomocą wyższego Światła, które jest w stanie uleczyć wszystkie choroby ego, zmienić nas i połączyć.

W ten sposób dostarczamy sobie nawzajem Światło, które nas naprawia, i to właśnie oznacza pomagać innym. Zawiązujemy z sobą przymierze, tak że nawet jeśli któreś z nas znajduje się w upadku, inni potrafią mu pomóc i wyciągnąć z tego stanu, uratować.

Z lekcji do listu Baal HaSulama, 26.04.2012

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój

400 lat niewoli zostało nam dane w celu uzyskania przy pomocy krzyku prawdziwej modlitwy. A kiedy w końcu zaczniesz krzyczeć: „Ratuj mnie!” – wówczas będziesz mógł opuścić wygnanie. Dlatego cała bitwa między egoizmem a świętością prowadzi do jednego pytania: „Kto zwycięży: człowiek w człowieku czy Stwórca w nim?”

Jest to neutralny punkt, który jest określany jako „trzecia część Tiferet„, lub „Klipat Noga„. Powyżej tego punktu panuje Stwórca – „Nie ma nikogo oprócz Niego”, a poniżej – faraon – egoizm albo ja.

I w tym centralnym punkcie wolności będziemy musieli jeszcze bardzo wiele wyjaśnić, bo faraon będzie w nas coraz większy i będzie zaprzeczał całej władzy Stwórcy. A dzieje się to już po tym, jak wewnętrznie usadowiłem Stwórcę na tronie i znajduję się pod władzą Wyższego, który robi dla mnie wszystko. Przez chwilę wyobraziłem sobie ten obraz.

Wyjaśnienie tego nie jest łatwe i jest to ciągle mylone: kim jest Stwórca a gdzie ja się znajduję i gdzie jest miejsce dla wszystkich innych? Bardzo trudno jest znaleźć tutaj właściwy balans, to tak jakbyś stał na jednej nodze na linie cyrkowej i próbował utrzymać równowagę by nie spaść w dół.

I dlatego muszę zwrócić się o pomoc do Stwórcy, aby obdarował mnie siłą dawania, która uwolni mnie od pragnienia otrzymywania dla siebie. W przeciwnym razie będę zmuszony wywołać w sobie obraz całej rzeczywistości, co właściwie jest niemożliwe, i balansować na jednej nodze na linie jak akrobata. Tylko siła emanacji może dać mi bezpieczeństwo i zapewnić równowagę.

W ten sposób ujawnia się najniższy punkt poziomu naszej wolności – Klipat Noga, środkowa trzecia część Tiferet, co zmusza nas do odpowiedzi na pytania: „Kto tu rządzi i kim jest Stwórca, że mamy go słuchać?”

Z lekcji do artykułu Rabasza, 25.04.2012

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Postrzeganie rzeczywistości, Stwórca, Z kabalistycznych źródeł

Pytanie: Czym dokładnie jest nasza praca polegająca na zjednoczeniu?

Odpowiedź: Powinienem starać się wejść w kontakt ze studiowanym tekstem, pragnąć aby to o czym mówi zrealizowało się poprzez moje połączenie ze wspólnym duchowym naczyniem, pragnieniem.

Chcę ujawniać wszystkie zjawiska, o których mówi Zohar, wewnątrz mojego połączenia z grupą.

Zohar mówi o nieożywionym, roślinnym, zwierzęcym i ludzkim poziomie pragnienia – ponieważ oprócz pragnienia nic nie istnieje. Mówi się w nim poprzez mędrców o ziemi, drzewach, zwierzętach. Wszystko to dotyczy czterech etapów pragnienia. Nie powinniśmy dać się odwieść od wewnętrznego sensu zawartego w Zoharze i wyobrażać sobie zewnętrzny obraz.

Bez względu na to, jak jest to trudne, należy starać się ze wszystkich sił o wewnętrzne odczucie. Ta walka odbywa się w nas bez przerwy, ze zmiennym powodzeniem. Podejmowanie wysiłków jest najważniejsze, oznacza, że do​​konujesz naprawy, tzn. wznosisz wewnętrzne ponad zewnętrznym.

Jest to największa naprawa, jaką tylko możemy przeprowadzić jako najniższa warstwa systemu! Do tej pory nikt nie był w stanie tego uczynić, nawet najwięksi kabaliści przeszłości. Właśnie teraz, my, nasze pokolenie ma wypełnić to najważniejsze zadanie, a tym samym wznieść wewnętrzne ponad zewnętrznym w fundamencie całego systemu.

Z lekcji do Księgi Zohar, 24.04.2012

Kategorie: Naprawa, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój, ZOHAR

Każdy kongres jest jak wzniesienie się na następny stopień. Na kongresie otrzymujecie zaczątki nowych doznań, odczuć, które musicie rozwijać dalej. Jeżeli tego nie robicie, wówczas to gaśnie, znika.

Zobaczyliście coś na kongresie, usłyszeliście lub poczuliście coś nowego: nową idee, nowy wewnętrzny impuls, nowe relacje z innymi i to jak inni Wam pomagają. Później musicie to wszystko zrealizować w praktyce.

Możliwe, że musicie więcej niż raz przejść przez to wszystko co odkryliście na kongresie, przetworzyć to wewnętrznie, zmielić w sobie, przepuścić jak przez maszynkę do mięsa, i zrealizować w grupie, w rozpowszechnianiu, w relacji z samym sobą i ze Stwórcą.

Trzeba ułożyć to wszystko w jeden wspólny światopogląd, tworząc w ten sposób nową opinię na wszystko w tym na siebie i na Stwórcę. Wszystko co jest w tobie powinno stać się jednolitą całością.

Jak można wszystko, co dzieje się na tym obszarze zebrać w jedną całość? Wszystko dzieje się tylko po to, by doprowadzić to do równowagi, do harmonii ze Światłem, które znajduje się w absolutnym spokoju, i dlatego wszystko inne musi dojść do równowagi z nim. Jestem odpowiedzialny za to, by cały ten system doprowadzić do stanu równowagi, harmonii i podobieństwa do Światła.

Musimy zbudować w nas ten obraz świata a następnie zrealizować.

Z 5 lekcji Europejskiego kongresu 25.04.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój

Pytanie: Jak powinno wyglądać spotkanie przyjaciół na kongresie?

Odpowiedź: Spotkanie przyjaciół na kongresie powinno obejmować wszystkie grupy na całym świecie.

Można przekazać pozdrowienia, lecz nie mogą być one zbyt długie. Grupa, której została dana możliwość przekazania pozdrowień, powinna oszczędzać czas – na to wystarczy nawet 15 sekund. W tym powinna skoncentrować się cała miłość i połączenie.

Spotkanie przyjaciół musi przede wszystkim odzwierciedlić całą światową grupę – czyli nasz ogromny wymiar. Powinniśmy przygotować wiele krótkich klipów, które upamiętnią wrażenia z ogromnego wspólnego światowego pragnienia, jakim jest zjednoczenie ponad wszystkimi kontynentami, różnicami, ponad czasem i przestrzeniom, tak abyśmy mogli zobaczyć, że jest nas tak wielu i abyśmy mogli poczuć dzięki temu współzależność, połączenie i miłość.

W zasadzie o to chodzi w światowych spotkaniach przyjaciół – powinniśmy inspirować się wzajemnie ważnością celu, wielkością naszej siły i dążenia.

Pytanie: Jak wyobraża pan sobie wieczory kulturalne podczas kongresu?

Odpowiedź: Myślę, że wieczór kulturalny powinien upływać bez nadmiernej ilości słów i raczej powinien znaleźć swój wyraz w muzyce i piosenkach, zwłaszcza w melodiach bez tekstu, umożliwiając tym międzynarodowe uczestnictwo. Chociaż gospodarze tych kongresów mają swój własny południowoamerykański folklor z gorącymi rytmami, jednak trzeba brać pod uwagę wszystkich innych ludzi. Dlatego połowę czasu można poświęcić miejscowemu repertuarowi, a drugą połowę naszym wspólnym utworom, najlepiej bez tekstów, tak aby wszyscy mogli po prostu śpiewać wspólnie.

Z wirtualnej lekcji, 22.04.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Miłość, Połączenie, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Pytania&Odpowiedzi

Z pierwszej rozmowy o integralnej edukacji (Dr. Michael Laitman i psycholog Anatolij Ulianov)

M. Laitman: Sytuacja na świecie zmienia się bardzo gwałtownie, w związku z czym powstała konieczność opracowania integralnej metody edukacji dorosłych. Dociera do mnie wiele informacji z różnych rozwiniętych krajów o wzroście liczby bezrobotnych. Ludzie są w rozterce, mimo że otrzymują zasiłek. Na razie jest jeszcze taka możliwość, jednak nikt nie wie, co będzie dalej. Mówimy tutaj o setkach milionów ludzi, którzy zostaną bez pracy, ponieważ w wyniku kryzysu będą zakończone wszystkie te produkcje, które nie są życiowo konieczne. Co będzie z ludźmi zaangażowanymi w działalność gospodarczą, która w zasadzie nie jest potrzebna?

Widzimy, jak lawinowo rośnie liczba protestów na świecie, a jest to spowodowane tym, że jesteśmy ze sobą coraz bardziej połączeni poprzez rosnący, wzajemny wpływ oraz przez nową rolę internetu.

Cała ludzkość, od zwykłych obywateli do rządów, jest zainteresowana tym, aby utrzymać ten proces pod kontrolę i zapobiec jego żywiołowemu rozwojowi, ponieważ ogromna ilość nowoczesnej broni na świecie w połączeniu z szybkością zachodzących zdarzeń mogą doprowadzić do strasznych rezultatów.

W celu uniknięcia wszelkiego rodzaju zamieszek – wojen domowych, a nawet światowych – musimy zatroszczyć się zawczasu o globalną, integralną edukację mas.

Kategorie: Gospodarka, Integralne wychowanie, Internet, Kryzys, globalizacja, Nauka, Ogólne, Rozwój, Rzeczywistość, Społeczeństwo, Świat

Kongresy są koniecznym stopniem do stworzenia wspólnego kli (naczynia, pragnienia).

Jeśli zechcemy połączyć się ponad naszymi wszystkimi problemami, różnicami, dystansami, podziałami mentalnymi i zrozumieniem, to właśnie dzięki tym różnicom pomiędzy nami i poprzez nasze połączenie ponad nimi, osiągniemy bardzo silne pragnienie, którego miarą będzie połączenie ponad tymi sprzecznościami. To jest właśnie zadanie kongresów.

Rozumiem, że w każdej grupie istnieje wiele problemów a pomiędzy grupami są zróżnicowania wewnętrzne. Dlatego najważniejszą rzeczą na kongresach jest, aby próbować wznieść się ponad nimi. Nie anulować problemów, ale nauczyć się je pokonywać, łącząc się w „wierze ponad rozumem”, w miłości, która „pokryje wszystkie grzechy” ponad nimi. Przykryjmy wszystko, co jest w nas, jakby „kołdrą” i zbudujmy ponad tym nasze wspólne pragnienie Stwórcy. Musi być właśnie tak – pond wszystkie sprzeczności, powyżej nich.

Wszystko co przeszliśmy, wszelkie problemy, twardość wewnętrznego faraona, każdego z nas osobiście i wspólnego – to wszystko zostało nam dane z góry przez Stwórcę. A teraz musimy myśleć tylko o zjednoczeniu – jak ujawnić poprzez to zjednoczenie, zgodnie z prawem podobieństwa, nasze połączenie z wyższym Światłem.

Temu służą kongresy, które składają się z lekcji, różnego rodzaju ćwiczeń służących połączeniu itp..

Z wirtualnej lekcji, 22.04.2012

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia, Rozwój

Naukowcy nadal uważają, że intelekt gwarantuje nasz sukces i rozwój.

Indywidualizm uczonego jest oceniany wyżej niż wszystkie inne cechy. Geniusze są już w modzie od ponad 500 lat!

Ale mądrzy indywidualiści nie są w stanie zmotywować ludzkości, rozwinąć cywilizacji – zwłaszcza w dzisiejszych czasach, w których świat stał się globalny i zamknięty, a my znajdujemy się w środku sieci połączonych ze sobą specjalistów.

W dzisiejszych czasach, kiedy świat jest coraz bardziej integralny, my indywidualiści, egoiści, przemądrzalcy nagle odkrywamy, że nie rozumiemy, jak jest zbudowany świat i że nie jesteśmy w stanie nim zarządzać. Potrzebujemy do tego naszego zjednoczonego, kolektywnego rozumu, który nie jest oparty na konkurencji, lecz na wzajemnym poręczeniu, na prawidłowo wykonanej pracy w naszej analogowej sieci podłączenia całej ludzkości. 

Kategorie: Egoizm, Integralne wychowanie, Jedność, Kryzys, globalizacja, Natura, Nauka, Ogólne, Połączenie, Rozwój, Rzeczywistość, Społeczeństwo, Świat, Wzajemne poręczenie

Pytanie: W jaki sposób kobiety mogą zbudować silne, ogólne pragnienie, aby jak najlepiej móc wspierać mężczyzn podczas kongresu?

Odpowiedź: Do dzisiaj nie udało się nam wyjaśnić kobietom, że wykonują one dokładnie taką samą pracę duchową jak mężczyźni – jedyną różnicą jest to, że styl ich wzajemnego połączenia różni się nieco od połączenia mężczyzn.

U mężczyzn wszystko zaczyna się bardzo prosto, od przyjaźni, wspólnych działań. Idą razem nad morze, siedzą razem, jedzą razem i studiują. U kobiet połączenie to jest znacznie bardziej skomplikowane. Ale jeżeli kobiety wyznaczą sobie wyższy cel i zrozumieją, że muszą się zjednoczyć ze względu na ten cel, to będą w stanie tego dokonać. Oznacza to, że wzniosłość celu prowadzi je i są one gotowe do zjednoczenia się ze względu na niego.

Pytanie: Czy kobiety muszą przygotować się do kongresu w jakiś szczególny sposób? Może powinnyśmy coś razem zrobić albo korespondować ze sobą? Czy też po prostu powinnyśmy zjednoczyć się wewnętrznie?

Odpowiedź: Ważność zjednoczenia powinna być taka sama dla mężczyzn jak i dla kobiet – to po pierwsze, a po drugie, kobiety muszą zrozumieć, że one także muszą osiągnąć jedność. Kobiety mogą zjednoczyć się w imię wyższego celu i powinny szczegółowo badać takie możliwości.

Biblia mówi o tym, że siostra Mojżesza, Miriam połączyła wszystkie kobiety razem po wyjściu z Egiptu, a także, jak kobiety w Egipcie pracowały nad sobą i jak żeńska część wspierała Mojżesza, czyli siłę, która wyciągnie nas z Egiptu.

Pytanie: Czego kobiety powinny oczekiwać od warsztatów?

Odpowiedź: Kobiety, tak jak mężczyźni, powinny omawiać wszystkie szczegóły zjednoczenia. Pozwólmy im to zrobić, niech odkryją to, co jest dla nich odpowiednie, a co nie. Tak właśnie znajdą one własną drogę w sposób praktyczny, ponieważ inaczej nie będzie to funkcjonować.

Z jednej strony, kobiety mówią: „Dlaczego nie?” Ale kiedy faktycznie proponuje im się pracę dla zjednoczenia, mówią. „To nie jest dla mnie!” W ten sposób powstaje problem, i nie wiadomo, co należy zrobić, aby go rozwiązać?

Kobiety muszą zjednoczyć się dla wspólnej sprawy, jak w wielu istniejących organizacjach kobiecych, gdzie kobiety potrafią się zjednoczyć, aby coś osiągnąć, coś, co nie znajduje się między nimi, ale poza nimi. Niech więc się zjednoczą dla osiągnięcia czegoś poza nimi samymi i w tym celu niech się połączą – nie przeciw komukolwiek, lecz aby coś osiągnąć. One są w stanie to zrobić!

Pytanie: Czy kobiety muszą się zjednoczyć aby osiągnąć cel, czy też dlatego, by mężczyźni go osiągnęli?

Odpowiedź: Kobiety muszą się zjednoczyć dla osiągnięcia wspólnego sukcesu. Trzeba wyjaśnić, że i one zobaczą centralny punkt, w który muszą się dokładnie dopasować aby uzupełnić mężczyzn. I w żaden sposób nie można oceniać ich pracy jako mniejszej niż praca mężczyzn: w rzeczywistości jest ona większa.

Pytanie: Jak kobieta powinna przygotować swojego męża do kongresu?

Odpowiedź: Wymyj go, ubierz i pielęgnuj go, daj mu jego plecak i wyślij do szkoły. Mówię zupełnie poważnie: Przygotuj go, jakby był dzieckiem. To znaczy, daj mu do zrozumienia, że oczekujesz od niego wielkich osiągnięć, że masz nadzieję, iż podczas kongresu naprawdę będzie zmierzał we właściwym kierunku, z dobrymi i odpowiednimi myślami. W taki sposób przygotujesz swojego męża. W tej kwestii kobieta posiada to, co nazywa się mądrością życia.

Pytanie: W jaki sposób mężczyźni mają w prawidłowy sposób korzystać ze wsparcia kobiet na warsztatach?

Odpowiedź: Mężczyźni na razie nie powinni zwracać na to uwagi. Później, kiedy będą naprawdę w prawidłowy sposób połączeni z sobą, odczują wpływ kobiet, ich presję.

Jest dobrze, jeśli potrafimy to poczuć, to nas zobowiązuje. Miejmy nadzieję, że będziemy w stanie to poczuć.

Z wirtualnej lekcji, 22.04.2012

Kategorie: Kobieta, Kongresy, wydarzenia, Mężczyzna i kobieta, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Pragnienie, Praktyka połączenia, Warsztaty

Ponieważ postrzegamy świat w naszej świadomości, dlatego postrzegamy tylko część otaczającej nas rzeczywistości i tylko w takiej mierze, w jakiej nasza świadomość zdolna jest ogarnąć tę część i odczuć ją w wyobraźni (w parcufie – w naszych dziesięciu sfirach) jako pełen obraz.

Reszimot są stale w nas odnawiane, a na skutek tego odnawia się parcuf (naczynie, w którym odczuwamy świat). Dlatego wydaje się nam, że świat się zmienia. Wszelkie badania i ich wyniki są względne, ponieważ są one związane z naszymi właściwościami. Dlatego też jako prawdę postrzegamy to, co odczuwamy i badamy w naszych odczuciach.

W oparciu o wcześniejsze stany (parcufim), tworzymy założenia dotyczące przyszłości. Na tej zasadzie bazują też naukowe hipotezy i teorie. Określane są one jako modele świata. To znaczy, że nauka jest metodą modelowania i dlatego ma prawo popełniać błędy.

Jeżeli mylimy się w naszym zrozumieniu świata, tzn. nie jesteśmy w stanie zbudować jego  prawidłowego modelu z reszimot (z naszych wewnętrznych danych informatycznych), to znajdujemy się w świecie całkowicie dla nas niezrozumiałym. I jeśli nadal traktujemy go według starych wzorców, napotykamy na niepowodzenia, kryzysy, a nawet katastrofy.

Jesteśmy zobowiązani do ciągłego budowania nowych koncepcji i modeli świata. Jeśli tego nie zrealizujemy, to wówczas będziemy prowokować konflikt z naturą i otrzymamy od niej negatywne reakcje, które będą miały wpływ na nasz rozwój.

Problem jest w tym, że obecne modele rozwoju świata są kierowane przez nasz egoizm. Chcemy stworzyć dla naszego egoizmu przyjemne modele świata, nie takie, które odkrywają się w naszych reszimot. Jesteśmy przekonani o słuszności naszych teorii i nie chcemy rozpoznać, że to nasz egoizm kieruje naszym postrzeganiem świata.

Musimy rozpoznać, że osiągnęliśmy w naszym rozwoju stan, który nie pozwala nam już  podążać za zniekształconym wyobrażeniem świata. Jesteśmy zobowiązani do tego, aby wznieść się ponad egoistyczną naturę w prawidłowy kierunek rozwoju naszej świadomości, gdyż odpowiednio do tego będziemy mogli budować właściwe modele świata.

Właśnie z tego powodu zostaje nam odkryta nauka Kabały. Wyjaśnia nam ona, w jaki sposób możemy odczuwać otaczającą rzeczywistość we właściwy sposób. Przestaniemy wówczas walczyć z naturą. Będziemy świadomi jej całości i doskonałości, i razem z nią wzniesiemy się do stanu doskonałości.

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Nauka, Postrzeganie rzeczywistości, Studia Kabały