Diabeł z rogami czy nasz własny egoizm

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Mówi Pan, że dziś światem rządzi Szatan – zły początek. Co to znaczy?

Odpowiedź: To jest nasz egoizm, który nosi różne nazwy: złe pragnienie, szatan, czart, diabeł, itd.
Oznacza to, że światem zarządzają nasze jeszcze nienaprawione egoistyczne pragnienia. I jeśli mówię: „Czort
jest we mnie”, to mam na myśli istniejącą we mnie egoistyczną właściwość.

Pytanie: Jeśli diabeł – to właściwość, to dlaczego rysują go z rogami i kopytami?

Odpowiedź: Rogi, kopyta, ogon – to wszystko są fantazje człowieka. Nawiasem mówiąc, takie elementy można znaleźć w kabale, ale w niej w taki sposób, ziemskim językiem, wyrażane są pewne duchowe  właściwości.

Dlatego w żadnym wypadku nie należy malować tych obrazów i wyobrażać sobie, że w takiej formie istnieją jakieś siły, duchy i tak dalej. W przyrodzie nie ma niczego złego, z wyjątkiem naszego egoizmu.

Pytanie: Dlaczego człowiek przedstawił szatana w takiej strasznej formie?

Odpowiedź: Te rysunki pojawiły się mniej więcej w przeciągu ostatnich 500 lat. Z jednej strony, przedstwiamy szatana w ludzkiej postaci, a z drugiej jako straszne zwierzę.

Tak podświadomie człowiek odnosi się do swojego złego początku – egoizmu, który stale nas podjudza. Ponieważ słowo „szatan” (hebr. „leastin”) oznacza  skarżyć się, podkręcać, podjudzać.

Z programu TV „Rozmowy z Michaelem Laitmanem” 10.06.2015


Nauka o sensie życia

каббалист Михаэль ЛайтманNauka Kabały była ukryta przez dwa tysiące lat od napisania księgi Zohar. Naród Izraela udał się na wygnanie, upadłszy z wysokiego poziomu duchowej miłości do bliźniego w nieuzasadnioną nienawiść, co nazywa się „upadkiem Świątyni“.

W taki sposób mądrość Kabały została ukryta i pozostał tylko tradycyjny judaizm, znany wszystkim do dnia dzisiejszego.

Kabała musiała ukrywać się cały czas, aż do naszych czasów. W XX wieku pojawił się wielki kabalista Jehuda Aszlag, który napisał księgi kabalistyczne, za pomocą których możemy przebudzić się do nauki, zacząć uczyć się, żeby poznać, zrozumieć, odczuć, odkryć dla siebie ten prawdziwy świat, w którym żyjemy.

W zasadzie, nasz świat – to mała sfera wewnątrz ogromnego świata, którego nie odczuwamy. Współczesna fizyka wyjaśnia, że istnieje niejaka rzeczywistość wyższa od naszego świata, lecz nie jest w stanie jej odkryć.

Przecież do tego, żeby odkryć świat duchowy, zarządzający całym naszym życiem, niezbędne są inne narzędzia postrzegania, które uzyskam tylko poprzez naukę Kabały.

Raw Jehuda Aszlag napisał księgi, z pomocą których możemy uczyć się i poznawać świat, w którym żyjemy, dlaczego żyjemy, jaki jest cel naszego życia.

Napisał on komentarz do księgi Zohar, dzięki czemu możemy zrozumieć tę księgę, wiele artykułów oraz składającą się z sześciu tomów księgę „Nauka dziesięciu Sfirot“ – największy podręcznik Kabały, jaki jest dziś dostępny.

Poprzez studiowanie tych pierwotnych źródeł, możemy zrozumieć sens naszego życia, w jakiej rzeczywistości żyjemy, w jakim procesie rozwoju znajdujemy się, kto nami kieruje i jak możemy stać się wolnymi ludźmi, dostawszy wolność wyboru. Kabała pozwala uwolnić się od śmierci i tego materialnego życia – wszystko to jest w naszym zasięgu.

Jehuda Aszlag definiuje Kabałę w artykule „Nauka Kabały i jej istota“: „Czym jest nauka Kabały? Ogólnie nauka Kabały – to odkrycie siły wyższej wszelkimi sposobami, we wszystkich jej właściwościach i przejawach w światach, które powinny zostać odkryte w przyszłości, wszelkimi sposobami, jakie tylko można zastosować do końca wszystkich pokoleń.

To jest mądrość Kabały – to metoda odkrycia. Ona odkrywa nam cały wszechświat i etapy jego rozwoju do końca wszystkich pokoleń. Możemy odkryć to, co było w przeszłości i co wydarzy się w przyszłości, swobodnie poruszając się ponad czasem, w dowolnym kierunku z punktu, w którym znajdujemy się obecnie.

Z programu radiowego 103 FM, 07.06.2015


Nauka Kabały, jako narzędzie do odkrycia istoty Wszechświata

каббалист Михаэль ЛайтманKiedy zaczynamy pojmować wszechświat z pomocą nauki kabały, nie wychodzimy z siebie na zewnątrz i nie unosimy się w pustce, a badamy wszystko w wewnątrz siebie, w relacjach między nami.

Jeśli w fizycznym świecie musimy pokonywać odległości, tracić czas, radząc sobie z problemami poza sobą, w tym wypadku wręcz przeciwnie, wchodzimy wewnątrz siebie, w stan między nami.

Dlatego Kabała nazywa się wewnętrzną nauką, podczas gdy nauki w naszym świecie są zewnętrzne. Z ich pomocą badamy obiekty wokół, na zewnątrz nas. A tutaj badamy psychologię naszych wzajemnych relacji. To jest właśnie nauka Kabały.

Za pomocą tego narzędzia można dowiedzieć się absolutnie wszystkiego! Wtedy fizyka, chemia i inne nauki naszego świata ukazują się nam w najbardziej naturalnej, podstawowej postaci. Przy czym odkrywają się, jako jedna ogólna nauka o całym wszechświecie, o ogólnej naturze, bez podziału na fizykę, chemię, biologię, zoologię itd.

Z naszymi obecnymi organami zmysłu nie jesteśmy w stanie tego opanować. A kiedy poznanie osiąga się w swoim wnętrzu i ja badam nieożywioną, roślinną i zwierzęcą naturę, z mojego punktu widzenia, to poznanie staje się rozległe, dlatego że zależy ode mnie, od tego, jak postrzegam naturę, jak widzę świat. W rzeczywistości, ten świat nie istnieje, on cały znajduje się we mnie i zależy od tego, jak sobie go wyobrażam.

W taki sposób poznaję prawdziwą naukę, która początkowo nastraja mnie na absolutnie obiektywne badanie świata, pokazując, jak bardzo jestem subiektywny. Dlatego muszę najpierw doprowadzić siebie do poziomu zerowego. Brak zależności od swoich właściwości nazywa sie „wiara powyżej wiedzy“. I wtedy z tego stanu mogę naprawdę badać wszystko, co znajduje się na zewnątrz mnie.

A do tej pory, dopóki znajduje się w swoim egoizmie i całkowicie zależę od swoich właściwości,  wszystko co odkrywam i co mi się ukazuje, jest to tylko wąski, maleńki światek, całkowicie zniekształcony przez mój egoizm. Dlatego nauki naszego świata są bardzo ograniczone, wąskie, niewiele działają w swojej dziedzinie, a w innych sferach wcale nie.

W taki sposób, nieustannie napotykamy na maleńką matrycę, w ramach której istniejemy i nie możemy wyjść poza jej granice. Ponieważ, aby to zrobić i poczuć gdzie się naprawdę znajdujemy, musimy stać się niezależni, obiektywni. A tego na razie nie możemy osiągnąć, dlatego, iż najpierw niezbędne są nam kabalistyczne praktyki.

Z programu TV, „Tajemnice wiecznej Księgi”, 21.01.2015


Planetarne wstrząsy

каббалист Михаэль ЛайтманBadania: Trzęsienia ziemi są zdolne zniszczyć miasta w ciągu kilku minut, przesuwają je z ich zwykłych miejsc, zmieniają wysokość gór, przesuwają oś ziemi i zwalniają obrót planety.

Trzęsienia ziemi mają miejsce z różnych przyczyn, ale najbardziej niszczące – tektoniczne zachodzą, gdy dwie płyty litosfery, przemieszczają się względem siebie. Całą powierzchnię ziemi pokrywa 14 płyt.

Płyty opierają się o siebie wzajemnie, a gdy następnie gwałtownie przesuną się, uwolniona energia generuje fale sejsmiczne i wstrząsy podziemne. Przesuwają się góry i kraje.

Ostatnie trzęsienie ziemi w Nepalu (7,5 w skali Richtera) – Katmandu podniosło się o 2 m.

Trzęsienie ziemi w Honsiu, 9,1 w skali Richtera – podniosło wyspę o 3 m, a terytorium przesunęło 20 m na wschód. Natychmiast trzeba było zmieniać mapy nawigacyjne dla statków.

Ruchy płyt litosfery powodują wybuchy wulkanów. Zmienia się grawitacja. Osuwają się lodowce.

Trzęsie się niebo. Pionowe drgania przekazywanez powierzchni ziemi do atmosfery. Z cząsteczek gazu uwalniają się elektrony, zmieniając je w jony.

Przesunięta oś ziemska – silne wstrząsy wpływają na szybkość obrotu ziemi. Japońskie trzęsienie ziemi przesunęło o 17 cm oś planety, wokół której zrównoważona jest masa ziemska. Z powodu nagłej zmiany rozkładu masy ziemskiej glob stał się bardziej „chybotliwy“ podczas rotacji wokół siebie, jak zdeformowany bąk.

Klimat się zmienia. Kiedy pęka skorupa ziemska, ze szczelin na zewnątrz wydobywa się metan – jeden z najpotężniejszych gazów cieplarnianych.

Nasza planeta – to nadzwyczaj złożona struktura, której wszelkie elementy są ze sobą powiązane poprzez liczne współdziałania. One są ze sobą na tyle powiązane, że wszelkie prawdopodobieństwo wykonania modelu nie jest możliwe – w tym celu potrzebny byłby super komputer rozmiarów ziemi.

Efekt motyla – tak ulubiony przez autorów powieści fantastycznych, realizuje się na naszej planecie w każdą sekundę już 4,5 miliarda lat.

Komentarz: Ale taki jest cały wszechświat – tylko nasza krótkowzroczność nie pozwala nam ujrzeć pełnego obrazu tego doskonałego systemu.


Czym Kabała nie jest

каббалист Михаэль ЛайтманKabała nie jest religią. Kabała nie jest mistyką. Kabała nie jest jakąś metodą uzdrawiania. Kabała nie ma żadnych zdolności magicznych dokonywania cudów. Kabała nie jest magią. Kabała nie posiada żadnych czarnych mocy.

Kabałą nie może władać osoba, która nie jest kabalistą. Kabała nie daje człowiekowi żadnej przewagi nad innymi, wręcz przeciwnie, robi człowieka kochającym i troszczącym się o innych.

Kabała nastraja człowieka na postrzeganie wyższego świata. On zaczyna postrzegać nasz świat względem wyższego świata. Kabała zmienia w człowieku wszystkie jego początkowe parametry, wszystkie jego właściwości, stosunek do świata, do wszystkiego.

Przemienia człowieka w zupełnie inną istotę, to znaczy jego głowa, umysł i jego serce, pragnienia stają się całkowicie inne. On zaczyna myśleć i czuć zupełnie inaczej niż zwykły człowiek. Jest mu nieco trudno żyć w tym świecie, jak na przykład trudno dorosłemu człowiekowi żyć w przedszkolu. On może oczywiście, ale tak dużo wysiłków musi ciągle dokładać, aby zrównoważyć siebie z maluchami.

Tak samo kabalista. Z jednej strony jest obdarzony szerokim postrzeganiem całego świata, a z drugiej – musi istnieć również w naszym świecie, a przy tym nie pokazywać siebie jawnie jako ktoś szczególny. I musi ciągle iść na kompromis.

Kabalista nie jest wrogiem dla nikogo. On w rzeczywistości jest najlepszym przyjacielem dla całej ludzkości. Ponieważ całe jego dążenie (megama) jest skierowane na doprowadzenie ludzkości do doskonałej i szczęśliwej egzystencji. To właśnie oznacza kabalista.


Figury na szachownicy życia

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Byłem głęboko poruszony próbą bojkotu izraelskiej piłkarskiej drużyny, aby nie dopuścić jej do mistrzostw świata. Wydaje się, że taka błaha rzecz, jak piłka nożna – zwykła gra, ale wzbudziło to we mnie alarm dotyczący samego istnienia Państwa Izrael.

Jaką rolę pełnią gry w naszym życiu? Ponieważ wstajemy rano i nie rozumiemy, jak życie gra z nami, kto określa wszystko i przesuwa figury, jak gdyby na szachownicy.

Odpowiedź: Jak powiedział Szekspir: „Cały świat to teatr, a wszyscy ludzie w nim to aktorzy”. Ale problem jest w tym, że nie rozumiemy, w jakiej grze gramy rolę i kto jest w niej reżyserem. Nie wiemy, kto porusza naszymi figurami na szachownicy życia.

W każdej chwili pojawiają się w nas nowe pragnienia, myśli, lęki, niepokój, obliczenia, ciągnąc nas w różnych kierunkach. Niby wybieramy, gdzie pójść, i tym decydujemy o swojej następnej chwili. Ale czy naprawdę o tym decydujemy, czy ktoś decyduje za nas?

W istocie, znajdujemy się wewnątrz jednego ogromnego siłowego pola, które zarządza nami: łączy nas razem i rozłącza. Tak przechodzi całe nasze życie.

Wszystko, co dzieje się z nami, określane jest przez specjalne pole sił, które nazywa się „Stwórcą”, Naturą. To pole wypełnia cały wszechświat, a my pływamy w nim, jakby w oceanie wody.

To pole gra z nami, jak powiedziano w księdze Zohar: „Co robi Stwórca? Siedzi i gra z Lewiatanem”, to jest z całym ogromnym pragnieniem stworzenia: nieożywioną przyrodą, roślinną, zwierzęcą, z ludźmi.

Różnica pomiędzy tymi czterema etapami stworzenia leży w poziomie ich pragnienia, egoizmu, którym gra Stwórca. Jest to prawdziwa gra, w której nie jesteśmy zwykłymi widzami, a bierzemy bezpośredni udział.

Gra życia jest to bardzo poważna sprawa. Jest to taki spektakl, w którym przez cały czas gramy różne role: raz ktoś gra ze mną, raz ja sam gram. Dlatego powinniśmy znać zasady gry, odkryć, kto porusza nami, w jakim celu, co to jest za spektakl, w którym żyjemy.

Pytanie: Kim jesteśmy w tym spektaklu: bezradnymi pionkami czy aktorami?

Odpowiedź: Jesteśmy aktorami, ale wypełniamy program, nie jesteśmy wolni w niczym. Jak mogę być wolny, nie wiedząc, co się stanie za chwilę i po tysiącu lat?

My wszystkiego tego nie wiemy, dlatego nie możemy rozporządzać w tej sztuce, jak reżyser. Jeśli chcemy mieć wpływ na nią, to musimy zapoznać się z głównym reżyserem – z ogólnym siłowym polem, aby wyjaśnić, gdzie ono nas prowadzi.

Wtedy będziemy mogli uczestniczyć w tej grze życia świadomie, racjonalnie, podejmować decyzje. Tylko w ten sposób możemy zdobyć wolność wyboru, w przeciwnym razie pozostaniemy w tym życiu prostymi pionkami.

Z programu radiowego 103FM, 31.05.2015


Usłyszeć na nowo

каббалист Михаэль ЛайтманKomentarz: Słuchając Pana, łapię się na odczuciu, że za każdym razem opowiada Pan wszystko w nowy sposób …

Odpowiedź: Dzieje się to dlatego, że cały czas się zmieniasz. I nie tylko ty ale również ja, świat, ogólne środowisko ludzi. To wszystko daje nam możliwość w zupełnie inny sposób poczuć i usłyszeć to, co wydaje się, że już słyszaliśmy.

Komentarz: Jeśli czytam jakąś literaturę, pojmuję, że jest ona już mi znana i mogę nie kontynuować więcej czytania. A w kabale cały czas zachodzi odnawianie.

Odpowiedź: W zwykłej literaturze nie istnieją żadne specjalne innowacje – w zasadzie wszystko jest powierzchniowe, ponieważ nie zależy to od wewnętrznego stanu człowieka. Rzecz w tym, że wewnętrzne stany stale się zmieniają i dlatego przeżywamy wszystko na nowo, na innym poziomie.

Z programu TV, „Tajemnice wiecznej Księgi”, 21.01.2015


Średniowiecze czy świetlista przyszłość?

каббалист Михаэль ЛайтманOpinia: Różnica w dochodach pomiędzy najbogatszymi i najbiedniejszymi obywatelami, w krajach rozwiniętych osiągnęła niepokojące rozmiary i może osiągnąć poziom, typowy nie dla rozwiniętej, socjalnej gospodarki społecznej a dla średniowiecza.

Począwszy od lat 1980-tych dysproporcja w dochodach obywateli stale rosła, osiągając dziś maksymalny poziom w ciągu ostatnich trzydziestu lat. Dla ograniczenia nierówności w dochodach zaleca się stworzenie większej liczby miejsc pracy.

Odpowiedź: Ale świat nie potrzebuje pracowników, a wręcz przeciwnie, społeczeństwo przeżywa nadmiar rąk do pracy i nie wie, co zrobić z ludźmi znajdującymi się na zasiłku dla bezrobotnych!

Wyjście – albo wojna, w procesie której społeczeństwo pozbędzie się nierentownych mas albo przejście ludzkości na system racjonalnej egzystencji, kiedy będzie produkowane tylko to, co jest niezbędne do życia, a wolny czas i siły będą wykorzystywane w celu realizacji jedności i połączenia między ludźmi. Innego rozwiązania nie ma!


Sens życia – pytanie, od którego nie ma ucieczki

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Dlaczego zajmuje się Pan popularyzacją Kabały?

Odpowiedź: W wyniku swojego rozwoju zaczynamy zadawać sobie pytania o sens życia, o jego cel, o sens cierpienia. Dlatego powinniśmy dać możliwość nawet prostemu człowiekowi, który jest daleki od pytania o sens życia i istotę cierpienia, dowiedzieć się o tym.

Ponieważ pojawiająca się w naszych czasach depresja, tęsknota, niezrozumienie celu istnienia – prowadzi do agresji, nienawiści i wojen. Widzimy jak narody i państwa napadaja na siebie w bezmyślnym, dzikim „tańcu z szablami“. A wszystko bierze się z tego, że nie rozumieją, jaki jest sens życia.

Spójrzcie na to, co dzieje się w polityce, ekonomii, gospodarce – wszędzie, we wszystkim! Od niewiedzy i nieświadomości ludzie nadymają się, jak indyki, szkodzą innym, niszczą siebie nawzajem. W dzisiejszych czasach, wielu wewnątrz zadaje sobie to pytanie, ale nie wypowiada tego na głos. Pytanie to podświadomie wywiera na nich presję, ludzie chcieliby znaleźć odpowiedź na nie, ale nie mogą i dlatego jeszcze bardziej tłumią je w sobie.

Zamiast tego zaczynają zajmować się „grami” z bombami, samolotami, terrorem i tak dalej, które kończą się strasznymi wydarzeniami, szczególnie w naszych czasach. Dlatego też musimy dołożyć wszelkich starań, żeby ludzie zrozumieli, w jaki sposób ujawnia się i co faktycznie zawiera w sobie pytanie o sens życia, sens Wszechświata, sens naszego istnienia tutaj i na innych poziomach.

Jest to konieczne, aby dać możliwość naszemu narodowi stać się narodem Izraela, to jest dążacym do celu, dlatego, że on nie ma prawa ukrywać przed samym sobą swojego przeznaczenia i zobowiązany jest wyjawić istniejące w nim predyspozycje i w ten sposób ocalić ludzkość od wielkiego cierpienia, które w przeciwnym razie czeka nas na drodze rozwoju.

Z programu TV „Rozmowy z Michaelem Laitmanem”, 01.06.2015


Dokąd zmierza świat?

каббалист Михаэль ЛайтманPytanie: Wcześniej pisał Pan więcej postów na temat samej kabały i bardziej ogólno-ludzkie, a teraz więcej na temat Izraela i Żydów. Wcześniej było bardziej interesująco czytać, a teraz wszystko jest skoncentrowane na jednym temacie. Czy nie jest już Pan kabalistą?

Odpowiedź: Moje zajęcie to popychanie świata do celu jego rozwoju – przejścia na następny stopień, duchowy. Kabała jest nauką o tym przejściu.

Lecz ludzkość realizuje je stopniowo, w ciągu 6000 lat, zaczynając od odkrywcy tego zjawiska – Adama. W naszym świecie przejście realizowane jest przez grupę ludzi.

Różnią się oni od innych tym, że posiadają w sobie pytanie o sens życia, jak pisze Baal HaSulam w przedmowie do TES (Talmud dziesięciu Sfirot), punkt 2. (Nie mylić z pytaniem „Jak wypełnić życie”). Grupę tą po raz pierwszy zebrał  i założył Abraham, nazywając ją narodem Izraela.

Nie jest to biologiczny naród, który powstał od swoich biologicznych przodków, a naród  ideologiczny, tj. ludzie pochodzący z różnych narodów starożytnego świata, żyjących w Babilonie 1500 lat pne., którzy pojęli przesłanie Abrahama: właśnie przez zjednoczenie, pomimo wzajemnego odrzucenia, w odkryciu Wyższej siły („Skosztujcie, jak piękny jest Stwórca”), można osiągnąć sens istnienia.

Realizacja tego celu jest przyczyną istnienia Żydów, chociaż oni o tym już od 2000 lat niepamiętają. Ale istnieją tylko po to, żeby pokazać na własnym przykładzie wszystkim narodom jak osiągnąć cel – odkrycie Stwórcy! Od udanej manifestacji, jak osiągnąć wyższe istnienie („Być światłem dla narodów świata”), zależy los Żydów.

Narody świata podświadomie oczekują tego od Żydów, a brak  pożądanego powoduje nienawiść do nich, uczucie, że ukrywają coś przed nimi. Dziś znajdujemy się w  szczególnym punkcie rozwoju  ludzkości: dotarła ona do egoistycznej światowej zależności.

Z tego stanu istnieją 2 wyjścia: światowa wojna lub zamiana ogólnej zależności na ogólny dobry związek. Jeśli Żydzi wybiorą między sobą drogę jedności i nauczą tego narody świata, świat szybko i bezpiecznie osiągnie następny stopień swojego rozwoju. Moja organizacja pracuje nad tym.