Pytanie: Czy nie powinienem napełniać egoistycznych pragnień tego, kogo nienawidzę? Czy muszę pokochać w nim śpiący zarodek duszy?

Odpowiedź: Pięknie powiedziane. Absolutnie dokładnie. Ty nie kochasz człowieka, nienawidzisz go swoimi egoistycznymi właściwościami. A jeśli miałbyś altruistyczne właściwości – to byś go kochał.

Stwórca widzi nas jako absolutnie dobrych, ale nie dlatego, że On okłamuje samego siebie, jak matka, która myśli, że ​​jej dziecko jest najlepsze, a dlatego że poprzez swoje właściwości On postrzega nas jako absolutnie naprawionych. Przecież nasze nienaprawione właściwości są potrzebne tylko po to, byśmy sami to sobie uświadomili i osiągnęli odczucie naprawionych właściwości.

To znaczy, spoglądając na nas z góry: jesteśmy jednością, wszystko jest wspaniale, wszystko jest pięknie.

A nasze spojrzenie z dołu: jesteśmy rozbici, rozproszeni i dlatego postrzegamy Stwórcę w formie naszego strasznego świata.

Naszym zadaniem jest połączenie tych wizji.

Z lekcji w języku rosyjskim, 02.04.2017

Kategorie: Praca duchowa

 Pytanie: Dlaczego osiągniecie wspólnej duszy jest równoznaczne ze znalezieniem osobistego sensu życia?

Odpowiedź: Sens życia – polega na napełnieniu innych, dlatego że w ten sposób staję się podobnym do Stwórcy i podnoszę się na Jego poziom – wieczności, nieskończoności, świadomości i odkrycia całego nieskończonego, ponadczasowego świata.

Z lekcji w języku rosyjskim, 23.04.2017

Kategorie: Sens życia

 Pytanie: W jakim wieku należy zacząć wychowywać człowieka?

Odpowiedź: Przede wszystkim należy wychowywać przyszłych rodziców, a dalej wszystkich innych. Za późno jest wychowywać malca, który poszedł do przedszkola, jeśli jego rodzice nie mają odpowiedniego wychowania.

Drogę dziecka do pojęcia „stworzenie” należy zaczynać przed urodzeniem. Przyszli rodzice jeszcze przed poznaniem się powinni wiedzieć, dlaczego się zapoznali, dlaczego będą rodzić i wychowywać dzieci. To właśnie ten system wiedzy wpływa na przyszłe dziecko, ponieważ jest zbieżny z rozwojem płodu w łonie matki tj. z tym, w jaki sposób on rozwija się według tych samych integralnych praw kształtowania z ciała matki.

Jeśli rodzice rozumieją harmonię świata doprowadzi to do harmonii dziecka, wpływając na jego fizyczne, moralne i duchowe zdrowie.

Pytanie: Dlaczego człowiek nie czuje, że brakuje mu wychowania?

Odpowiedź: Dlatego, że to go zobowiązuje, a my nie chcemy brać na siebie żadnych zobowiązań. To szkodzi naszemu egoizmowi, pragnieniu wypocząć, pospać, rozerwać się: „Tego jeszcze brakowało, żebym zajmował się nie tylko wychowaniem dzieci, ale także samowychowaniem i wychowaniem żony”.

Pytanie: Niemniej jednak w życiu robimy wiele rzeczy, które nam się nie podobają, ale widząc z nich korzyść, mimo wszystko zajmujemy się nimi. Jaka jest korzyść z tego wychowania?

Odpowiedź: Ogromna korzyść! Jest ona widoczna nawet dla zwykłego człowieka. On po prostu nie wie, jak to prawidłowo zrobić.

Pytanie: Czy istnieją jakieś przykłady dobrego wychowania w historii rozwoju społeczeństwa lub  w obecnym czasie?

Odpowiedź: Ja osobiście nie widzę takiego przykładu, oprócz tego, z naszej maleńkiej kabalistycznej społeczności. Zdecydowana większość naszych dzieci już w wieku 14-15 lat idzie na uniwersytet.

To mówi o tym, że są one przyuczane do systematycznych zajęć, dzięki czemu stają się naukowcami, specjalistami, żeby dążyli do wiedzy, do prawidłowej komunikacji między sobą. One są wychowywane w kręgach, co daje im możliwość poczuć wzajemną pomoc i stworzyć jedną spójną, przyjazną społeczność.

Z lekcji w języku rosyjskim, 08.01.2017

Kategorie: Edukacja, Wychowanie, dzieci

 Świat na rozdrożu, cz. 6

Pytanie: Dlaczego, jak widać z historii, nazizm i faszyzm nieuchronnie prowadzą do wojny?

Odpowiedź: Inaczej nie może być! Wydawałoby się, że dlaczego nazizm nie może pozostać wewnątrz swojego kraju? Ale jeśli jest to połączenie, które opiera się na egoizmie, ono inspiruje jego przywódców do podporządkowania sobie kogoś innego. Ego, założone u podstaw faszystowskiego ustroju, zobowiązuje ludzi do walki. To jak mafia.

Pytanie: Demokracja oparta na egoizmie, również powoduje negatywne konsekwencje. Ale, dlaczego właśnie nazizm prowadzi do wojny?

Odpowiedź: Nazizm jednoczy ludzi, a demokracja nie. Liberalizm pozwala każdemu robić wszystko, co tylko chce. Chociaż, to też do pewnego czasu, a w swoim końcowym stadium demokracja prowadzi do zjednoczenia i to właśnie w egoistycznej formie. I wtedy „egoizm + zjednoczenie” generuje wielką siłę, która wymaga swojej realizacji, chce pokonać, podbić innych.

Jest to naturalna kolejność rozwoju egoizmu: feudalizm → kapitalizm → pseudo-socjalizm / demokracja / liberalizm → nazizm. Nie można inaczej, musimy dojść do połączenia.

Załóżmy, że w okresie dziesiątek lat, większość państw na świecie będzie musiała osiągnąć zjednoczenie, każde wewnątrz siebie. Rozwój egoizmu jest taki, że wymaga zjednoczenia albo w naturalny sposób, którym jest nazizm, albo drogą światła, to znaczy, zbudowania społeczeństwa przyszłości, opartego na wzajemnym obdarzaniu.

Jedno z dwóch, ale połączenie jest obowiązkowe. Na osi rozwoju ludzkości zostały już wyznaczone oznaczenia, które oczywiście różnią się dla każdego kraju i każdego narodu. Ale jeśli chodzi o rozwinięte (egoistycznie) kraje, to został im wyznaczony pewien termin, podczas którego one muszą osiągnąć  wewnętrzną spójność: albo za pomocą egoizmu, albo powyżej niego.

Podstawą każdego społeczeństwa jest egoizm, wokół którego podobnie, jak owoc wokół pestki, otacza go zewnętrzny społeczny ustrój: feudalizm, kapitalizm, socjalizm, nazizm. Zewnętrzna forma – jest to rezultat wewnętrznego rozwoju egoizmu i ona zmienia się wraz z nim.

Początkowo odpowiada ona swojemu jądru, ale egoizm nadal dojrzewa. I dlatego w pewnym momencie zewnętrzna forma musi się zmienić, aby odpowiadać nowej formie wewnętrznego jądra.

Nie czujemy, jak ukryty w nas egoizm zmienia się i jakie formy przechodzi. My zauważamy w społeczeństwie tylko zewnętrzne przejawy, jak w dziecku, które nagle nauczyło się mówić, robić coś nowego, dlatego że rozwinęło się wewnętrznie.

Ogólny wewnętrzny egoizm rozwija się i dlatego zgodnie z nim musi się zmienić zewnętrzna forma społeczeństwa. Dowolny społeczny ustrój jest bezpośrednią konsekwencją, ukrytej wewnątrz niego formy egoizmu. Jeśli będziemy naprawiać egoizm, to oczywiście, razem z nim zmieni się również zewnętrzna forma społeczeństwa. Otrzymując metodę naprawy społeczeństwo samo zbuduje nowe społeczne stosunki w konsekwencji zmiany egoizmu.

Dlatego nie ma sensu próbować budować socjalizm, czy komunizm, nazizm, kapitalizm itd. Zamiast tego należy zająć się naprawą egoizmu założonego wewnątrz ludzi, i wtedy oni sami zbudują społeczeństwo odpowiednie do ich wewnętrznych właściwości.

A dopóki zewnętrzna forma nie odpowiada wewnętrznemu jądru, wojny i rewolucje będą dalej mieć miejsce. Tak to działa: wewnętrzny egoizm społeczeństwa określa jego zewnętrzną formę, społeczny ustrój.

Ciąg dalszy nastąpi …

Z lekcji na temat „Europa na rozdrożu”, 21.08.2017

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Rozwój egoizmu

 Z artykułu Baal HaSulama „Ostatnie pokolenie”: Stało się oczywistym, że świat błędnie uważa nazizm wyłącznie za wytwór Niemiec, podczas gdy jest on konsekwencją demokracji i socjalizmu, pozostawionych bez religii, moralności i osądu światowego.

A jeśli tak, to wszystkie narody są tutaj równe i nie ma żadnej nadziei, że ze zwycięstwem sojuszników naziści znikną, dlatego że jutro nazizm przyjmą, na przykład Anglosasi – przecież i oni żyją w świecie demokratów i nazistów.

Nieprzerwany rozwój egoizmu zgodnie z formułą założoną w naturze, doprowadza nas do połączenia, które nazywa się „demokracja”. Widzimy, że prędzej czy później w procesie rozwoju we wszystkich krajach i we wszystkich narodach powstaje „demokratyczny” ustrój.

„Demokracja” oznacza, że ​decyduje większość. Ale, jakby to się nie wydawało paradoksalnym, właśnie po demokratycznym ustroju pojawia się faszystowski. Już byliśmy świadkami takich przykładów we wszystkich możliwych formach, i to nie jest przypadek, a naturalny rozwój. Demokracja i socjalizm rodzą faszyzm i nazizm. Należy zrozumieć, że jest to naturalny rozwój, który wydarzy się wszędzie.

Wezwania do demokracji, socjalizmu, ultra-liberalizmu, powszechnej równości, do władzy większości ustanawiają równość w społeczeństwie, które nie dzieli się już na arystokratów i plebejuszy, na bogatych panów i biednych niewolników. Wszyscy zaczynają się mieszać i jakby panuje równość wśród wszystkich. Oznacza to, że ludzie zaczynają się ze sobą zbliżać i łączyć.

Ale ich połączenie okazuje się egoistyczne, i dlatego na początku doprowadza ich do  liberalizmu, demokracji, socjalizmu, które następnie w naturalny sposób przechodzą w nazizm, faszyzm. Takie są etapy rozwoju egoizmu. I przeciw temu możliwy jest tylko jeden środek – zjednoczenie na przeciwnej podstawie, nieegoistycznej, a powyżej egoizmu, tak zwanej „wiarą ponad wiedzą”.

Okazuje się, że wszystkie kraje, które w procesie swojego rozwoju nie przechodzą na metodę Abrahama, to znaczy metodę nauki Kabały, z pewnością dojdą do nazizmu, czy chcą tego, czy nie. Oczywiście, istnieje bardzo duża różnica między Indiami, czy Chinami, jeśli porównamy je z Europą i Ameryką. Tam, gdzie istnieje dużo demokracji i socjalizmu – tam szybciej zostanie ustanowiony nazizm.

W Indiach, czy Chinach, dojście do władzy faszystów potrwa jeszcze wiele lat, dlatego że tam nawet nie próbuje się ustanowić równości, a panuje dyktatura. Ale w Europie i w Ameryce wydarzy się to bardzo szybko. I będzie to naturalny rozwój. Baal HaSulam pisał o nazistach w Ameryce jeszcze w latach 20-tych przeszłego wieku. I to nie było proroctwo – po prostu on znał prawa natury i jej rozwoju.

Jeśli Ameryka jest to bardzo szybko rozwijające się państwo, to nie może być, żeby ona nie doszła do faszyzmu i nazizmu po Niemczech. I ludzkość musi uświadomić sobie, że znajduje się na rozdrożu dwóch dróg.

Albo czeka ją faszyzm, albo przejmie ona nową metodę edukacji według metody Kabały, i wszyscy zaczną rozumieć, gdzie się znajdujemy. Sama ta wiedza już uzdrawia ludzkie społeczeństwo, przecież przebudza ogromne otaczające światło, które z pewnością naprawi ludzkość.

Nie ma innej drogi – tylko rozpowszechnianie metody połączenia, i to jest nasz obowiązek. Dlatego właśnie otrzymaliśmy pragnienie studiowania nauki Kabały – to jest nasza misja. Oczywiście, że zainteresowanie Kabałą nie jest nam dane po to, żeby obojętnie spoglądać, jak świat zmierza ku przepaści.

Z lekcji na temat „Europa na rozdrożu”, 21.08.2017

Kategorie: Kryzys, globalizacja

 Pytanie: Jeśli wydaje się nam tylko, że jakby sami wybieramy swoje przeznaczenie, a w rzeczywistości ono już jest zapisane z góry, to jak ten program zarządza moim życiem, w jaki sposób prowadzi mnie przez wszystkie wydarzenia?

Odpowiedź: Ty istniejesz wewnątrz  tego programu w postaci jego pasywnego elementu. On nawet nie musi tobą zarządzać, przecież jesteś włączony wewnątrz niego, jak jeden z tranzystorów w procesorze. Przez ten tranzystor przechodzą wszelkiego rodzaju sygnały i jemu wydaje się, że jakby żyje samodzielnym życiem. Tak ty odczuwasz swoje osobiste życie, jako fragment z ogólnego obrazu.

Pytanie: I w jaki sposób w tym przypadku prawidłowo odnosić się do różnych wydarzeń w swoim życiu: radosnym i smutnym?

Odpowiedź: Zwierzęta reagują na wszystko instynktownie, zgodnie z założonymi wewnątrz nich właściwościami, włączonymi w program. I dlatego one nie mogą mieć żadnej samodzielnej reakcji. Jednak ludzie rozwinęli się wyżej od zwierząt, i dlatego zaczęli odczuwać przeżycia, związane ze złożonymi systemami pamięci, i z nich zbudowali sobie odpowiedzi na to, co dzieje się z nimi w życiu.

Zwierzę reaguje tylko na chwilowe warunki: deszcz, śnieg, pojawienie się niebezpiecznego drapieżnika. Ale ludzie zaczęli już związywać swoje przeznaczenie z różnymi siłami natury, i dlatego zaczęli czcić słońce, księżyc, itd. Zaczęli składać ofiary tym siłom, starając się je  udobruchać. Tak powstały religie.

Praojciec Abraham także sporządzał bożki, dopóki nie ujawnił, że w ten sposób nie można wpłynąć na swoje przeznaczenie. Religia przedstawia tylko psychologiczną pomoc, co oczywiście jest również bardzo ważne. Ale ona nie ma żadnego wpływu na wyższe siły natury.

Pytanie: A jak można wpłynąć na wyższe siły natury?

Odpowiedź: Człowiek znajduje się wewnątrz sił natury pod ich wpływem. Ale jeśli on dowie się, do jakiego celu one go prowadzą, to może iść na przodzie tych sił. I jeśli on sam będzie wykonywał działania jeszcze przed tym, jak te siły będą go popychać, to może dobrowolnie poruszać się do wyznaczonego mu celu.

Siły natury rozwijają go cierpieniami, popychając z tyłu – a on będzie postępował dzięki własnym działaniom, dążąc naprzód.

Pytanie: Skąd mam wiedzieć, do jakiego celu prowadzą mnie siły natury?

Odpowiedź: Tym zajmuje się nauka Kabały. Studiując ją, człowiek uczy się, jak poruszać się w kierunku celu. Człowiekowi już pojawia się wizja tego stanu, w którym powinien być.

Z rozmowy o nowym życiu, 25.07.2017

Kategorie: Wolna wola

 Pytanie: Czy można powiedzieć, że metoda kabalistyczna jest przeznaczona dla całego spektrum ludzkości, od początkujących do kabalistów, i każdy może z niej czerpać coś dla siebie, aby się rozwijać?

Odpowiedź: Niewątpliwie. Ta metoda jest przeznaczona do realizacji przez całą ludzkość.

Pytanie: Czy należy ją rozbudowywać, rozpracowywać, czynić za każdym razem bardziej odpowiednią  dla szerokich mas?

Odpowiedź: Z pewnością. Po pierwsze, masy mają różnorodną mentalność, język, płeć, wiekitd.

Dlatego też początkowo potrzebne jest proste podejście człowieka do człowieka. I następnie można stopniowo podnieść objaśnienia wyżej poziomu ludzkiego, ale również w ich pojmowaniu, żeby ludzie rozumieli, o czym mówisz, i aby stało się to dla nich coraz bliższe.

Z programu TV „Ostatnie pokolenie”, 26.06.2017

Kategorie: KABAŁA, Rozpowszechnianie metody, Społeczeństwo przyszłości

 Dziś świat znów powraca do ciemnych czasów faszyzmu, który przyniesie ogromne cierpienia nie tylko Żydom, ale całej reszcie. Przecież z jednej strony połączenie na egoistycznej osnowie, które nazywa się nazizmem, łączy narody i państwa, każde wewnątrz siebie samego.

Ale ono nie może trwać długo i ostatecznie doprowadza do upadku, dlatego że łączy ludzi tylko we wspólnej nienawiści do kogoś innego, a nie buduje wewnętrznego zjednoczenia.

Jest to podobne do mafii, która jest silna w swojej jedności, dlatego że ona pozwala jej na pokonanie, wszystkich innych. Ale ta jedność opiera się tylko na nienawiści, a nie na miłości. Właśnie tym różni się droga światła od drogi cierpienia, że ​​w niej zjednoczenie pochodzi od miłości.

Dlatego nazizm nie może trwać długo i ostatecznie kończy się kryzysem. Jednak on rozwija się obecnie pewnymi krokami w Europie i w USA. A potem za nimi pójdzie ich śladem Ameryka Łacińska: Wenezuela, Brazylia, Argentyna, a także Kanada, która również doszła do tego bardzo blisko.

Pytanie: Czym różni się nazizm w Stanach Zjednoczonych od tego, co było w Europie?

Odpowiedź: USA będzie kontynuować nazizm, który był w Europie, w bardziej rozwiniętej, agresywnej i spójnej formie. Ameryka posiada potrzebne do tego siły i podstawy. Natura już od dawna przygotowuje tę bombę, która z pewnością wybuchnie.

Wielu białych Amerykanów jeszcze z 50-tych lat, gdy zaczęły się rozmowy o równości pomiędzy wszystkimi rasami i wspólnotami w Ameryce, czują się dyskryminowani i będą służyć, jako proch do wielkiego wybuchu.

Baal HaSulam w artykule „Pokój na świecie” daje bardzo precyzyjną definicję naszego egoizmu: „Wszystkie stworzenia świata są podobne w tym, że każdy dąży do tego, aby wykorzystać wszystkich pozostałych dla własnej korzyści, wykorzystując wszystkie dostępne mu środki  i zupełnie niezważającna to, że buduje on swój dobrobyt na zniszczeniu dobytku bliźniego”.

Dlatego, gdy egoizm wzrasta do pewnego poziomu, konieczne jest zatroszczyć się o jego naprawę. Albo on doprowadzi nas do upadku, albo my doprowadzimy go do naprawy – jedno z dwóch. Do czasów Abrahama egoizm rozwijał się skrycie, „w ukrytym okresie”. Ale w pewnym momencie choroba nagle wybuchła, i tutaj trzeba bardzo szybko ją zgasić. Właśnie taki wybuch egoizmu miał miejsce w czasach Abrahama.

Z lekcji na temat „Europa na rozdrożu”, 21.08.2017

Kategorie: Kryzys, globalizacja

 Pytanie: Dlaczego dusza potrzebuje naprawy?

Odpowiedź: Pierwotnie istnieje jedno jedyne stworzenie, zwane „duszą”. Dlatego, aby stworzenie mogło poczuć siebie samodzielnym i osiągnąć największy rozkwit – poziom Stwórcy, ono musi przejść rozbicie i naprawę.

Dlatego w naszym świecie otrzymujemy naszą duszę po kawałku. W każdym z nas jest mała część ze wspólnej duszy, która nazywa się Adam Riszon lub po prostu Adam (pragnienie). A napełnieniem duszy jest światło.

Początkowo stworzone stworzenie praktycznie nie odczuwało siebie, dlatego że było w nim bardzo małe pragnienie i bardzo małe światło. Aby doprowadzić je do stanu podobnego do Stwórcy, dusza rozbiła się na 600 tysięcy podstawowych części i jeszcze wiele różnych „odłamków“ w rezultacie dalszego podziału.

W każdym odłamku, tj. w maleńkiej indiwidualnej duszy, również istnieje swoje pragnienie i napełnienie. Podczas rozbicia te odłamki zaczęły odczuwać się samodzielne, między nimi pojawiły się „przegrody”, jak między ludźmi. I my zaczęliśmy odczuwać siebie odciętymi, oddzielonymi, oderwanymi od siebie nawzajem. To oderwanie od siebie nawzajem nazywa się egoizmem. A teraz musimy zebrać wszystkie odłamki i doprowadzić do pierwotnego stanu – zjednoczyć w jedno wspólne pragnienie i napełnić jednym wspólnym światłem.

Ale gdzie wtedy podzieje się egoizm, który nas tak oddziela, że każdy jest zamknięty w swojej małej skorupie? – Nigdzie. Musimy zjednoczyć się między sobą wbrew egoizmowi, i wtedy otrzymamy światło 613 razy większe, niż uprzednio.

W taki sposób zamiast tego, aby czuć znikomy ułamek życia: tutaj zimno, tam ciepło, trochę światła, trochę cienia – zaczniemy odczuwaćnadzwyczajne zachwycające stany. Poczujemy, z Kim mamy do czynienia, Kto daje nam siłę i życie, jak można odnosić się do Stwórcy i wejść z Nim w stan: „Ja – do Wyższego, i On – do mnie”. Innymi słowy, zaczniemy poznawać Stwórcę i podnosić się na Jego poziom.

Z lekcji w języku rosyjskim, 23.04.2017

Kategorie: Dusza i ciało, Struktura Wszechświata, Wspólna dusza "Adam"

 Pytanie: Dlaczego czasem ogarnia mnie stan pustki, nic mi się nie chce, wszystkiego mam dosyć? Dlaczego tak jest?

Odpowiedź: Dlatego, że nie masz nic więcej do zrobienia na tym świecie. Jaki sens jest istnieć, jako mały żuczek?

Musisz zacząć rozwijać się duchowo. Wtedy poczujesz, po co w gruncie rzeczy jesteś stworzony. A tak, twoje ciało przeżyje jeszcze kolejną liczbę lat na tym świecie, a co potem?

Pytanie: Jeśli Pan mówi człowiekowi, że nie ma nic więcej do zrobienia na tym świecie, znaczy, że  ma on dążenie do innego świata?

Odpowiedź: Oczywiście. Jeśliby nie dążenie do duchowego świata, to ten świat byłby absolutnie w ślepym zaułku.

Z lekcji w języku rosyjskim, 23.04.2017

Kategorie: Sens życia