Pytanie: Jak pozwolić dziecku na samodzielne życie?

Odpowiedź: To jest problem. Myślę, jednak że należy starać się nie wypuszczać go, dopóki nie poczuje, że może pójść i zrobić coś samodzielnie.

Pytanie: Jak rozpoznać, że dziecko jest już samodzielne?

Odpowiedź: Można to poznać po jego własnych działaniach, po jego własnych myślach. Zobaczysz to po nim. Ale nie ma potrzeby spieszyć się.

Z programu telewizyjnego „Błyskawiczne pytania do kabalisty”, 18.05.2023

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Wychowanie, dzieci

Powiedział rabin Chija Rabbi Josi: „Kiedy mówi się, że słowo „na początku (bereszit בראשית)” pośrednio wskazuje na „stworzył sześć (bara szit ברא שית)” – to oczywiście tak jest. (Przedmowa do Księgi Zohar, rozdział „Zamek i klucz”)

Pytanie: „Na początku (bereszit)” – tak zaczyna się Tora. Pierwotne źródła podają, że „Tora” – to Zeir Anpin. Jest jednym z dziesięciu Sefirot, która zawiera w sobie jeszcze sześć. Co oznacza „stworzył sześć”?

Odpowiedź: Cała natura, stworzona przez Stwórcę, znajduje się pod Nim i jest stworzona przez Niego z sześciu części: Chesed, Gwura, Tiferet, Necach, Chod, Jesod. Stwórca Sam uosabia Swój wpływ na naturę poprzez trzy wyższe Sefirot: Keter, Chochma i Bina. Następnie podąża za nimi sześć pozostałych Sefirot.

Malchut jest już ostatnią, siódmą Sefirot. Oznacza to że, poprzez sześć Sefirot Stwórca tworzy ostatnią, siódmą, w której zawarty jest cały Jego zamysł. Jest to praktycznie to, o czym mówi rozdział „Zamek i klucz” w Przedmowie do Księgi Zohar.

Pytanie: Co to znaczy, że Tora – to Zeir Anpin?

Odpowiedź: Zeir Anpin jest centralną częścią systemu natury, który postrzega wszystko z góry i przekazuje w dół do swoich elementów: nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej natury. Dlatego uważa się, że cała natura – to Zeir Anpin.

Z programu telewizyjnego „Przedmowa do Księgi Zohar”, 21.05.2023

Kategorie: Struktura Wszechświata, ZOHAR

Pytanie: Czy można powiedzieć, że Stwórca pogrążył się w taki stan, w którym postrzega siebie jako stworzenie?

Odpowiedź: Nie. W rzeczywistości wszystkie stworzenia znajdują się w jednym, absolutnym, doskonałym stanie. Dlatego, aby stworzenie zrozumiało Stwórcę, przechodzi przez różnego rodzaju etapy, które nazywane są „wygnaniem”, aby z tych poziomów ukrycia, wygnania, ciemności, osiągnąć ten stan, w którym faktycznie się znajduje.

Można to porównać do sposobu, w jaki celowo robię miny dla mojego dziecka, jakbym się gniewał, był szczęśliwy, cierpiący, pasjonujący się czymś, aby wywołać z jego strony przeróżne reakcje, aby dziecko mogło lepiej mnie zrozumieć i rozwijać się.

Zobaczcie, ile wymyślamy zabawek, metod nie dla rozwoju cielesnego dzieci, ale dla ich intelektualnego rozwoju. Przecież gdybyśmy tego nie robili, pozostałyby na zwierzęcym poziomie, jakby zostały porzucone w lesie. Ile ludzkość inwestuje w przedszkola, szkoły, edukację, jest to ogromny świat!

Wszystko tylko po to, aby wychować dziecko, które rodzi się jako kawałek mięsa, jak zwierzę i musimy zapewnić mu rozwój. Dosłownie w ciągu kilku lat dziecko przechodzi w sobie, niesamowite rewolucje i staje się człowiekiem, który nie tylko opanował to, co my rozumiemy, ale wie więcej niż my!

Czy możecie sobie wyobrazić, co jest założone w nas od samego początku?! Jaki potencjał! A wszystko to za sprawą właściwego podejścia do dzieci.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Kim jest Stwórca?”

Kategorie: Praca duchowa, Wychowanie, dzieci

Żyjemy w jednym globalno – integralnym systemie, który ma wobec nas specyficzne wymagania.

Jakie to są wymagania?

Chodzi o to, że dostosowujemy się do jego globalno – integralnych praw. System, w którym żyjemy, zmusza nas do połączenia się z nim w sposób harmonijnie współzależny, jak części systemu analogowego. My, przeciwnie, działamy wobec siebie nawzajem negatywnie. Przedkładamy korzyści własne nad korzyści innych i całego systemu.

Taka postawa jest destrukcyjna.

Prowadzi to do rozprzestrzeniania się wyzysku, manipulacji i nadużyć w naszych relacjach, a także do wyczerpania zasobów naszej planety. Innymi słowy, obecnie chcemy, myślimy i działamy wbrew prawom globalnego, integralnego systemu, w którym żyjemy.

W związku z tym otrzymujemy niezliczone negatywne reakcje z jego strony, wszelkiego rodzaju problemy i kryzysy na skalę osobistą, społeczną, ekonomiczną i ekologiczną: od narastającej depresji, stresu, niepokoju i samotności poprzez różne wojny i inne konflikty, aż po katastrofy ekologiczne i pandemie.

Globalny, zintegrowany system, w którym żyjemy, reaguje na nasze nastawienie do niego, tj. na nasz stosunek do siebie nawzajem i do przyrody w ogóle.

Możemy uczynić z niego, co tylko chcemy, ale ostatecznie będziemy musieli nauczyć się, jak ten system funkcjonuje z całkowitymi wzajemnymi powiązaniami i współzależnością między jego częściami, jego integralnymi prawami osiągając zrozumienie, jak prowadzić harmonijne i spokojne życie, żyjąc w nim.

Jeśli nie poznamy praw systemu, będziemy odczuwać coraz większe negatywne sprzężenie zwrotne z jego strony, ponieważ siła ochrony w systemie zawsze będzie dominować.

Źródło: https://michaellaitman.medium.com/what-do-you-know-about-the-system-in-which-we-live-9674779d526b

Kategorie: Artykuły w mediach, Kryzys, globalizacja, Nowe publikacje, Prasa i my, Rozwój, Społeczeństwo przyszłości, Świat

Pytanie: Ukrycie Stwórcy jest ukryciem tego, że wszystko jest posyłane przez Niego, że On jest wewnątrz nas, On wszystko zaaranżował. Dlaczego to robi?

Odpowiedź: Dlatego, abyśmy domagali się Jego odkrycia. Ponieważ gdy pragnę tego, chcę odkrycia we mnie właściwości obdarzania, miłości, właściwości połączenia. I okazuje się, że wtedy zmieniam się z egoisty na altruistę.

Pytanie: Ukrycie jest niezrozumieniem Jego celów i planów, nawet jeśli jest dla mnie oczywiste, że Stwórca wszystko dla mnie przygotował?

Odpowiedź: To bardzo złożony system wzajemnych relacji, dlatego nie mogę udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Jeśli dokładnie przeanalizujemy to pytanie, to powinniśmy dojść do zrozumienia, czym jest „wiara ponad wiedzą”.

Istnieje wiele alternatywnych stanów, które mogą istnieć między człowiekiem a Stwórcą, i jest ich znacznie więcej niż między ludźmi.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Co dokładnie ukrywa przed nami Stwórca? Jaki jest centralny punkt ukrycia?

Odpowiedź: „Nie ma nikogo oprócz Niego” – to jest właśnie centralny punkt. Nic innego nie jest przed nami ukryte.

Pytanie: Egoizm jest również ukryty przed człowiekiem?

Odpowiedź: Nie. Kiedy zaczynasz pracować nad odkryciem Stwórcy, widzisz, jak bardzo twój egoizm nieustannie odciąga cię.

Zwykli ludzie nie uważają się za egoistów, ponieważ nie dążą do odkrycia Stwórcy.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Co to jest talent?

Odpowiedź: Talent to szczególna zdolność do określonego rodzaju kreatywności.

Pytanie: Czy uważa Pan, że wszyscy ludzie mają talent?

Odpowiedź: Nie, nie wszyscy.

Pytanie: Czy trzeba mieć talent, aby studiować Kabałę?

Odpowiedź: Potrzebny jest specjalny rodzaj duszy. Ci, którzy ją mają, odczuwają w sobie dążenie do tego typu działania, do tej wiedzy. A ci którzy nie mają, nie mają żadnego zamiaru, dążenia do Kabały.

Z programu telewizyjnego „Rozmowy”, 18.05.2023

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Obecnie przeszłe różnego rodzaju zainteresowania ludzkości wydają się nam naiwne. Ale nie uważam tego za rodzaj lekceważenia, to naturalny rozwój. My również będziemy wydawać się tacy, naszym potomkom.

Gdybyśmy teraz porozmawiali ze starożytnymi greckimi naukowcami, podaliby nam kilka arytmetycznych praw, których uczą się dzisiaj dzieci w pierwszych klasach. Ci wielcy naukowcy z ekscytacją, drżącym głosem opowiadaliby nam o swoich odkryciach.

Co można tutaj powiedzieć? W taki sposób rozwijamy się. Wszystko jest względne. Absolutne jest tylko zrozumienie wyższej siły, dlatego że jest niezmienna, i podobieństwo do niej zaczyna podnosić człowieka wyżej.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Podróż w czasie”

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Rozwój egoizmu

Pytanie: Czy odpowiadając na pytania, dokonuje Pan przez to jakiejś naprawy?

Odpowiedź: Oczywiście! Jeśli pytanie wynika z wyraźnego pragnienia człowieka, pojawia się w nim jako pilna potrzeba duchowego rozwoju, człowiek zadaje je mnie, ja przyjmuję to pytanie i zaczynam je przetwarzać, odczuwać w sobie, odpowiadać na nie, wchodzić z nim w interakcję, czyli w pragnienie tego człowieka, to naturalnie poprzez to następuje określona duchowa naprawa.

Jednak ten człowiek w zasadzie nie ma łatwiej. Nadal musi wykonać swoje działania. Takim sposobem przeprowadzam swoje zewnętrzne duchowe działania. Osobiście ich nie potrzebuję. Ale jakby rozrzucam, zasiewam wokół siebie takie „pola” z rozmaitymi odpowiedziami na pytania.

W takich okolicznościach ogólne informacyjne pole staje się znacznie szersze, bardziej dostępne, płodne. Dla ludzi, którzy pewnego dnia przyjdą do Kabały, to pole informacyjne będzie już gotowe. Dlatego lubię odpowiadać na pytania.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Wpływ poprzez zadawanie pytań”

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: W jakim punkcie przecinają się Kabała i zwykłe życie?

Odpowiedź: Nigdzie się nie przecinają. Proste życie płynie wewnątrz Kabały. Tak jak na przykład Ziemia jest otoczona atmosferą, podobnie Kabała jest atmosferą, a Ziemia wewnątrz jest naszym życiem. Kabała jest systemem, w którym istniejemy, niezależnie od tego, czy o tym wiemy, czy nie, wyobrażamy sobie coś, czy nie. To nie zależy od człowieka, ani od niczego innego. Kabała jest systemem zarządzającym naszym światem.

Pytanie: Każda nauka ma na celu ułatwienie życia człowiekowi. Czy to samo można powiedzieć o Kabale?

Odpowiedź: Są ludzie, którzy studiują Kabałę, ponieważ chcą coś zrozumieć i dowiedzieć się czegoś, to są filozofowie. Kabała nauczana jest na 1800 wydziałach świata, ale tylko z punktu widzenia filozofii, bez praktycznego zastosowania.

Są też ludzie, którzy studiują Kabałę, aby zastosować ją w praktyce. Nazywa się ich kabalistami. W zasadzie Kabała dotyczy, odkrywania zarządzania naszym światem. Dlatego człowiek zaczyna widzieć, rozumieć, czuć i sprawdzać na sobie, w otaczającym go społeczeństwie, w przestrzeni, czy tak jest naprawdę. Ten, kto przychodzi do Kabały, staje się badaczem natury.

Pytanie: Jak dotrzeć do Kabały? Gdzie są te drzwi, do których można zapukać? Czy trzeba znać adres, czy można przyjść samemu?

Odpowiedź: Kiedy byłem nastolatkiem, bardzo interesowałem się fizyką i elektroniką. Potem pojawiły się komputery, zainteresowałem się nimi i poszedłem do instytutu o tej specjalności. Następnie okazało się, że to nie komputery interesują mnie, ale ich modele biologiczne, więc zacząłem studiować biocybernetykę. Oznacza to, że człowieka wiedzie przez życie jego wewnętrzne pragnienie.

Tak również jest w Kabale. Ludzie przychodzą z daleka, absolutnie nie rozumieją, po co, jak, dlaczego, gdzieś usłyszeli to przypadkiem, wydawało im się to interesujące, natknęli się na jakąś książkę, albo poprzez znajomych i tak dalej. Ci, którzy szukają sensu życia, podświadomie przyłączają się do Kabały.

Pytanie: Ale jest to pytanie, na które w zasadzie nie ma odpowiedzi. A jeśli Kabała daje na to odpowiedź, to prawdopodobnie nie od razu?

Odpowiedź: Można ją usłyszeć od razu, ale nie można zrozumieć. Aby zrozumieć sens życia, trzeba „zjeść beczkę soli”.

Kategorie: KABAŁA, Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały