Pytanie: Co oznacza prawidłowe postrzeganie zewnętrznego świata?

Odpowiedź: Przez pojęcie świata zewnętrznego w tym przypadku rozumiemy dziesiątkę. Być połączonym ze światem zewnętrznym, oznacza zebranie się ze wszystkimi przyjaciółmi z dziesiątki w krąg i z wnętrza tego kręgu, czyli połączenia między nami, zwracać się do Stwórcy.

Pytanie: Wszystko, co odczuwamy jako gorycz, jest działaniem na obdarzanie, wszystko, co czujemy jako słodycz, jest działaniem na otrzymywanie?

Odpowiedź: Tak, w naszych nienaprawionych uczuciach jest to na razie tak.

Pytanie: Jak możemy zbliżyć się do doskonałej modlitwy, aby Stwórca usłyszał jednak nas, jak jednego człowieka o jednym sercu?

Odpowiedź: Stwórca doskonale czuje twoje stany, twój poziom, twoje możliwości. Dlatego nie ma sensu narzekać na Niego, narzekaj tylko na siebie.

Pytanie: Z reguły prawidłowo zwracamy się do Stwórcy ze stanu rozpaczy. A jeśli jestem spokojny i rozsądny, czy mam szansę być wysłuchany?

Odpowiedź: Nie zależy to od tego, w jakich stanach znajdujesz się, ale od tego czy masz potrzebę zwrócenia się do Stwórcy, z czym się do Niego zwracasz. Jeśli masz taką potrzebę, to wtedy będziesz miał kontakt ze Stwórcą.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 11.11.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Wiele rzeczy jest przed nami ukrytych, na przykład potencjał człowieka, nasza przyszłość, Boskie zarządzanie lub zarządzanie natury itd. A co jest najważniejsze z tego ukrycia?

Odpowiedź: Ogólna siła natury, zwana „Stwórcą”, jest przed nami ukryta. Zawiera w sobie wszystko i wszystkich, wszystko, co jest w naturze – jej nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej części i prowadzi w kierunku określonego celu. Chcielibyśmy wiedzieć, gdzie znajduje się nasza część, na czym polega nasze przeznaczenie, ale na razie nie możemy jeszcze tego odkryć.

Odkrywamy po trochu stąd, trochę stamtąd, ale w zasadzie im więcej robimy, tym bardziej rozumiemy, że przed nami ukryte jest coś bardzo wielkiego, ogólnego, integralnego, ale my w tym nie jesteśmy.

Z programu telewizyjnego „Przedmowa do Księgi Zohar”, 21.05.2023

Kategorie: Praca duchowa, Stwórca, ZOHAR

Pytanie: W języku hebrajskim „armia” nazywa się „cawa” – „ce we bo”, co oznacza wejście i wyjście spod władzy złego początku, czyli naszego egoizmu. Kiedy człowiek walczy z nim, to albo jest pod władzą egoizmu, albo wychodzi z niego. Czy można powiedzieć, że najważniejszy jest sam proces pracy, a wynik wojny nie jest ważny? Czy jednak zwycięstwo jest ważne?

Odpowiedź: Rezultat jest dla nas bardzo ważny! Ale poza tym musimy zrozumieć, dlaczego toczy się wojna, jaka jest jej przyczyna, w jakim przypadku może się zakończyć i tak dalej. Musimy nauczyć się z tym właściwie pracować.

Pytanie: Czy wynik wojny zależy od Stwórcy, czy od ludzi?

Odpowiedź: Zawsze od Stwórcy. Efekt zależy od tego, w jakim stopniu nasze plany i pragnienia zgadzają się ze Stwórcą. Wówczas porażki nie będzie.

Pytanie: Czy dla zewnętrznej wojny obowiązują te same zasady, co w przypadku wojny ze złym początkiem w człowieku?

Odpowiedź: Tak. Jeśli człowiek wygrywa wojnę ze złym początkiem w sobie, tym samym może wygrać wojnę, która już przejawiła się w zewnętrznym świecie.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 29.10.2023

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Praca duchowa

Pytanie: Co nie podoba się Stwórcy w naszym obecnym stanie?

Odpowiedź: Nie zadowala Go nasz stan. Stwórca chce, abyśmy cały czas wewnętrznie zbliżali się do siebie nawzajem, wzmacniając duchowe siły, a następnie wszyscy razem przybliżyli się do Stwórcy.

Pytanie: Dlaczego cierpienie stworzenia powinno być wielkie?

Odpowiedź: Prawdziwe cierpienia to poczucie braku naprawy. Dlatego im bardziej rozwijamy się, tym najmniejsze wzajemne oddalenia od siebie, powodują w nas wielkie cierpienia.

Pytanie: Jak możemy prawidłowo przechodzić przez naprawy, aby nie było odrzucenia od siebie nawzajem w postaci cierpienia?

Odpowiedź: W każdym przypadku, muszą być odrzucenia, w przeciwnym razie nie rozpoznamy, gdzie są jeszcze właściwości, które należy naprawić. Egoizm musi się ujawnić, ponieważ bez tego nie zrozumiemy, co naprawić.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 11.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jak poprawnie czytać Księgę Zohar?

Odpowiedź: Na wstępie po prostu czytaj ją w języku, który rozumiesz. Być może na początku ta księga będzie postrzegana przez ciebie jako jakaś legenda lub coś w tym rodzaju, ale mimo to będzie na ciebie wpływać i będziesz się zmieniał. Tak więc radzę wszystkim ją czytać.

Pytanie: Czy potrzebne jest wstępne przygotowanie przed czytaniem? Czy lepiej czytać samemu czy w grupie?

Odpowiedź: Nie, bardzo trudno jest czytać tę księgę w grupie. Na razie wystarczy czytanie samemu. Każdy może wziąć i zacząć czytać Księgę Zohar, zanurzając się w niej. Nie należy czytać wszelkich wprowadzeń, ale samą Księgę Zohar – artykuły „Listy rabina Amnona-Saby”, „Wizję rabina Chija” i inne.

Z lekcji według artykułu Baal HaSulama „Szofar Masziacha”, 12.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Studia Kabały, ZOHAR

Ludzie powinni dokonać obliczeń, ile napraw muszą przeprowadzić, aby mogli złożyć wykup za swoją duszę Stwórcy. Czyli niech nie patrzą na braki, ale na naprawę tych wad. Z tego powodu ich dusza, która była w klipot, odejdzie od nich i połączy się ze Stwórcą (Rabasz. Artykuł 18, 1989. Co oznacza, że ​​błogosławieństwo nie przebywa nad tym, co zostało wyliczone w pracy duchowej)

Pytanie: Czy musimy dokonywać obliczeń na podstawie stanów naszej drogi?

Odpowiedź: A skąd będziemy wiedzieć, o co prosimy?

Pytanie: Jednak w dziesiątce nigdy nie podsumowywaliśmy, jak dobrze rozwijamy się. Czego nam brakuje?

Odpowiedź: Człowiek musi sam poczuć, gdzie jest i gdzie podąża, w jakim kierunku się porusza.

Pytanie: Zanim wykonam tego rodzaju pracę, muszę się odpowiednio przygotować. W artykule jest napisane: błogosławieństwo musi być na początku i potem. Jak mam błogosławić, aby obliczenie było prawidłowe?

Odpowiedź: Chodzi o błogosławienie Stwórcy za to, że pozwolił ci zobaczyć twoje nienaprawione pragnienia, a następnie błogosławisz Stwórcę za ich naprawę.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 29.10.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Słowo „świat” („olam”) pochodzi od słowa „alama” („ukrycie”). Co jest przed nami ukryte w światach duchowych?

Odpowiedź: Każdy kolejny świat po świecie Nieskończoności – Acilut, Brija, Jecira i Asija – jest bardziej ukryty, mniej odsłania istotę Boskości, która znajduje się w świecie Nieskończoności.

Ukrycie było konieczne po to, aby stopniowo stworzyć wokół nas taki system, dzięki opanowaniu którego moglibyśmy wznieść się z naszego najniższego świata, w którym zupełnie nie odczuwamy wyższej natury, coraz wyżej, aż do poznania Stwórcy.

Istota ukrycia polega na tym, abyśmy sami swoją wolną wolą odkryli istotę Boskości i sukcesywnie wznosili się z naszego świata do świata Asija, następnie Jecira, Brija, Acilut i na koniec, do świata Nieskończoności (Ejn Sof).

Z programu TV „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 07.11.2023

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata

Komentarz: W artykule Rabasza „Czym jest pokój w pracy duchowej” jest napisane, że punktem naszego sojuszu, do którego wszyscy dążymy, jest osiągnięcie pokoju ze Stwórcą, zawarcie z Nim sojuszu, aby pomógł nam anulować naszą naturę otrzymywania ze względu na siebie.

Odpowiedź: Tak, to jest właśnie punkt naszej jedności.

Aby zbudować taki krąg w dziesiątce i z jego centrum zwrócić się do Stwórcy, musimy cały czas starać się być razem, zjednoczyć się w jedną całość, jak jest powiedziane, w jednego człowieka z jednym pragnieniem do jednego celu.

I tak stopniowo pojawi się nam wspólne pragnienie do tego. To oznacza, że będziemy żądać od Stwórcy, aby pomógł nam zjednoczyć się, stać się jedną całością i w takiej formie dotrzeć do celu.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 12.11.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy człowiek opuszcza się na dno swojego egoizmu, odkrywa, że jest nikim, ponieważ nie może niczego naprawić i nie może nikogo za to winić. Pojawia się taka dziura, pustka. Jak można uwierzyć w to, że to się może zmienić?

Odpowiedź: Należy zapełnić tę pustkę właściwością obdarzania, zbliżenia, miłości.

Pytanie: Nienawidzimy zła w sobie, czyli pragnienia otrzymywania. Ale nie możemy nienawidzić siebie nawzajem, ponieważ odkrywamy zło w sobie. Jak to możliwe, że dwoje ludzi nienawidzi się nawzajem? To jest pytanie.

Odpowiedź: To nie jest pytanie, to jest rzeczywistość. Jeśli dwie osoby nienawidzą się nawzajem, to nienawidzą tej samej właściwości, tylko w różnych ludziach – każdy w drugim.

Pytanie: Czy zły początek powinien wiedzieć, że go nienawidzimy?

Odpowiedź: Oczywiście. Nie ma potrzeby tego ukrywać.

Pytanie: Co powinniśmy zrobić, jeśli w dziesiątce nie czujemy ani przedniej, ani odwrotnej strony Stwórcy?

Odpowiedź: Kochajcie się wzajemnie, a znajdziecie między sobą Stwórcę.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 09.11.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Po rozbiciu ogólnego systemu Adama Riszon zostały stworzone światy – filtry przeznaczone do dalszej naprawy, czyli światy Acilut, Brija, Jecira i Asija.

Co jest szczególnego w świecie Acilut? Co to jest za stan?

Odpowiedź: Świat Acilut jest najwyższym światem, najbliższym do Stwórcy. W nim zaczyna się proces rozłożenia elementów wyższej siły na jej składniki: dziesięć Sefirot, parcufim i pozostałe prawa zależności, pomiędzy wszystkimi częściami tego świata, które następnie w znacznie niższych od nas światach przekształcają się w niezależne systemy.

Po świecie Acilut następuje świat Brija, który jest zupełnie niezwiązany z wyższą siłą (Elokut). Następnie przychodzą światy Jecira, Asija i na koniec, najniższy ze światów – nasz świat.

Z programu TV „Wprowadzenie do nauki Kabały”, 07.11.2023

Kategorie: Struktura Wszechświata