Pytanie: Pewien południowoafrykański pisarz i filozof – Laurens Van der Post. Napisał o życiu wśród Buszmenów na pustyni Kalahari. Opisał, jak Buszmeni byli zszokowani tym, że nie słyszy gwiazd. W pierwszej chwili myśleli, że żartuje lub kłamie. Kiedy zdali sobie sprawę, że rzeczywiście nie słyszy gwiazd, założyli, że jest bardzo chory. Bo Buszmeni wierzą, że każdy, kto nie słyszy natury, musi być chory na najgorszą ze wszystkich chorób.

Pytanie jest takie: wszyscy na tym świecie mamy odwrotnie – ten, kto słyszy gwiazdy, jest wysyłany do lekarzy. Proszę niech Pan powie, kto w końcu jest chory – ten, który słyszy gwiazdy, czy ten, który nie słyszy gwiazd?

Odpowiedź: Na temat gwiazd nie mogę nic powiedzieć.

Komentarz: Prawdopodobnie ma się na myśli naturę.

Odpowiedź: Tak. Każdy, kto nie słyszy natury, jest oczywiście chory. Jest odcięty od natury i współczuję mu.

Pytanie: Co to znaczy „słyszeć naturę”?

Odpowiedź: Słyszeć naturę oznacza bycie blisko niej. Bliski naturze człowiek, postrzega wszystko wokół siebie jako postawę Stwórcy wobec niego. Dlatego nie widzi w tym nic złego. Aż do śmierci, w której też nie widzi nic złego: ona przychodzi, a ja odchodzę.

Pytanie: Czy można tak żyć: ciepło, spokojnie?

Odpowiedź: Oczywiście. To jest wewnętrzny głos w tobie, który po prostu musi zostać ujawniony.

Komentarz: Ale zostaliśmy pozbawieni tego słuchu, słyszenia natury.

Odpowiedź: To jest nasz egoizm, który nas zamyka i nie pozwala nigdzie się zwrócić.

Pytanie: Czyli lepiej dla niego, że nie słyszymy natury?

Odpowiedź: Jest to zła siła, która działa równolegle z dobrą siłą, ale dajemy przewagę tej złej sile.

Pytanie: Jak należy tęsknić za przyrodą, za tym słyszeniem?

Odpowiedź: Próbujcie przeniknąć w głąb natury, jest to połączenie ze Stwórcą. Musimy spróbować zbliżyć się do Niego. A wtedy odniesiemy sukces.

Pytanie: Wymaga to jednak wyjaśnienia. Kim jest Stwórca dla zwykłego człowieka?

Odpowiedź: Wszystkim, co nas otacza.

Pytanie: Czyli wszystko wokół jest Stwórcą?

Odpowiedź: Tak. I nawet wszystko, co jest w nas, jest Stwórcą. Zbliżyć się do Niego oznacza ujawnić swoje odczucia, aby nie było granic ani barier między tobą a Stwórcą. Wtedy poczujesz, że cały świat wypełnia subtelny śpiew. Tak bym powiedział.

Komentarz: Piękne! Proszę powiedzie, czy potrzebujemy tego, aby przetrwać?

Odpowiedź: Nie chodzi o przetrwanie na tym świecie. Chodzi o to aby być z nim w harmonii. W taki sposób to przychodzi.

Pytanie: Obecnie wielu ludzi opuszcza miasta, udaje się do zapomnianych wiosek, do opuszczonych domów, odnawia je, a nawet udaje się do lasów i tam zamieszkuje. Co to jest w większym stopniu? Ucieczka od cierpienia, czy jednak poszukiwanie?

Odpowiedź: To jest poszukiwanie harmonii, kiedy dobrze czuję się z tym, co mam. Jestem z tego zadowolony, usatysfakcjonowany. Nie potrzebuję niczego więcej, nie mam do nikogo pretensji. Tak żyję. Nie jest to złe podejście do świata.

Pytanie: Kiedyś Pan powiedział, że w przeszłości prawdziwi chasydzi, kabaliści, porzucali wszystko i wyruszali w świat na około rok. Bez niczego. Bez chleba, bez pieniędzy. Jakiego rodzaju było to odejście? To było poszukiwanie harmonii, o której Pan mówi?

Odpowiedź: Tak. Nazywa się to „wyruszeniem na wygnanie”. Ale w rzeczywistości było to wygnanie z siebie. Wiele osób to robiło. Było to nie tylko w Rosji, ale również w Azji Środkowej.

Pytanie: A więc nie jest to tylko judaizm? To także inne religie?

Odpowiedź: U wielu narodów, tak.

Pytanie: Więc ruszali w drogę, żeby usłyszeć ten subtelny dźwięk, o którym Pan mówił? Czy to ich kierowało?

Odpowiedź: Tak. Nie byli pustelnikami, poruszali się wśród ludzi, starali się jednak zachować jak największą niezależność. W taki sposób starali się poczuć Stwórcę.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”, 20.11.2023

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Pytanie: W jaki sposób nasz egoistyczny umysł przekształca się w umysł duchowy i jak te zmiany zachodzą w dziesiątce?

Odpowiedź: Egoistyczny umysł staje się duchowy stopniowo, pod wpływem światła Stwórcy. Im bardziej zbliżamy się do siebie nawzajem, im bardziej się jednoczymy, tym większy wpływ światła Stwórcy możemy wywołać na siebie. To światło nas zjednoczy i pod jego wpływem zbliżymy się do Stwórcy i upodobnimy do Niego.

Przejdziemy przez to wszystko w naszych doznaniach i zaczniemy odczuwać bliskość, połączenie między nami i w taki sposób stopniowo przybliżymy się do celu.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 24.01.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jakie ćwiczenie można wykonać w dziesiątce, aby prawidłowo pracować, łączyć nasze indywidualne i wspólne pragnienia?

Odpowiedź: Poprzez łączenie indywidualnych i wspólnych pragnień, musimy dążyć do stworzenia miejsca dla Stwórcy, zwanego Szchiną (Boskością), aby On zaczął się tam przejawiać.

Miejsce to nazywa się pragnieniem. Ale Szchina nie jest jedynie pragnieniem. Szchina jest zbiorem wszystkich naszych pragnień, w których chcemy się zjednoczyć, aby zrobić miejsce dla Stwórcy. W przeciwnym razie nie ma dla Niego miejsca.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 19.01.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Artykuły kabalistyczne podają, że musimy dążyć do równości między sobą. Dlaczego właśnie do równości? Co otrzymuje człowiek, kiedy dochodzi do tego stanu?

Odpowiedź: W grupie należy dążyć do tego, aby można maksymalnie pomagać przyjaciołom. Na tym polega twój rozwój i postęp wszystkich przyjaciół. Kiedy dasz dobry przykład przyjaciołom, to każdy z nich zacznie pracować dokładnie w taki sam sposób. W rezultacie okaże się, że wszyscy osiągniecie cel.

Pytanie: Ale co to jest za stan – równość? Jaka jest z niego korzyść?  Kiedy jestem wyżej od przyjaciela, rozumiem, że mogę go zainspirować. A kiedy przyjaciel jest powyżej mnie, mogę się od niego czegoś nauczyć. A co otrzymuję, jeśli jesteśmy równi?

Odpowiedź: Nie może być ogólnie równości jako takiej, ponieważ wszyscy jesteśmy różni. Każdy ma swoje naturalne duchowe korzenie, inną duszę. Dlatego każdy może wzbogacić drugiego.

Kiedy uczniowie studiujący Kabałę jednoczą się ze sobą, to wszystkie ich duchowe korzenie łączą się, tworząc tak zwane Drzewo Życia. Czyli poprzez połączenie mogą wywołać z góry wielkie światło, które odkryje przed nimi cały system duchowej rzeczywistości.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”, 16.01.2024

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Rabasz napisał, że każdy powinien wyobrażać sobie swojego przyjaciela jako wielkiego, dlatego że tylko w taki sposób można otrzymać od niego pewne wartości. Tutaj wprowadza nowe pojęcie zwane „wiarą ponad wiedzę”.

Oznacza to, że nawet jeśli nie postrzegasz przyjaciela jako wielkiego, musisz postępować z tą wiarą. Jak to możliwe, przecież człowiek nie ma kontroli nad swoimi uczuciami?

Odpowiedź: Chodzi o to, że każdy z nas jest ukryty przed drugim. Nie możemy zobaczyć drugiego w stanie pełnego odkrycia. Dlatego rada jest tu tylko jedna – należy szanować, cenić przyjaciela za to, że jest z tobą na drodze duchowej i wywyższać go tak bardzo jak to tylko możliwe.

Tak powinniśmy odnosić się do przyjaciół w grupie. A grupa to pożądane dziesięć osób, którzy studiują razem i wymieniają się swoimi odczuciami.

W stopniu, w jakim człowiek może tak wywyższyć przyjaciela, podnieść go i utrzymać ponad sobą, sam wznosi się ponad siebie. Pojawiają się w nim siły, które bierze od innych, a jednocześnie sam oddaje swoją siłę do „wspólnej kasy”. Wtedy podnosi się razem ze wszystkimi.

Z programu telewizyjnego „Praktyczna Kabała”, 16.01.2024

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Co jest utratą w sercu, która prowadzi do poczucia prawdziwej niskości, prowadzącej do prawdziwej modlitwy?

Odpowiedź: Czasami bywa tak, że człowiek nie czuje żadnego związku z przyjaciółmi, ani ze Stwórcą. Czuje się całkowicie odcięty od duchowego i nie wie, co ma dalej robić. Taki stan z jednej strony jest bardzo dobry, dlatego ze wstrząsa człowiekiem, a z drugiej strony jest bardzo ostry. Ponieważ człowiek musi zebrać wszystkie swoje siły i krzyczeć do Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 23.01.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: W przeddzień kongresu doświadczam dwóch stanów: podekscytowania i radości. Chciałbym zrozumieć, na które z nich należy zwrócić większą uwagę?

Odpowiedź: Radować się, że mamy możliwość przybliżenia się jeszcze trochę do Stwórcy, i wszyscy razem jesteśmy na tej drodze.

Pytanie: Czym jest wewnętrzna praca każdego na kongresie, która będzie emitowana na zewnątrz, aby ten, kto jest w pobliżu, mógł zobaczyć, usłyszeć od każdego coś na temat pracy Stwórcy?

Odpowiedź: Musimy tak poczuć nasze pragnienie, żeby pochodziło z serca i wpływało na pragnienia wszystkich. Przecież chcemy być tak związani ze sobą, aby wszystko, co mamy w sercu spełniło się.

Z lekcji na temat: Przygotowanie do kongresu „Życie w dziesiątce”, 25.01.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Połączenie, Praca duchowa

Najważniejszą rzeczą na zebraniu jest to, aby wszyscy byli w jedności i wspólnie prosili tylko o jedno – znalezienie Stwórcy (Maor wa-Szemesz. Rozdział Waechi)

Pytanie: Na kongresie będziemy mieli wiele różnych działań. Jak możemy utrzymać właśnie to, aby być w jedności i „znaleźć Stwórcę”?

Odpowiedź: Nie mamy innego celu. Chcemy połączyć się między sobą, odkryć Stwórcę i zbliżyć się do Niego. A Stwórca ze swojej strony będzie oddziaływał na nas, pomoże nam się zjednoczyć i odkryć Go. Tak właśnie się spotkamy.

Najważniejszy jest dla nas Stwórca. On jest między nami, napełnia nas, podnosi, łączy i prowadzi do Pełnej Naprawy, gdzie scalamy się z Nim.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu „Życie w dziesiątce””, 25.01.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Podczas przygotowania do kongresu, rozwiązujemy proste pytania dotyczące świata materialnego. Na przykład, gdzie będą spać uczestnicy kongresu, co będą jeść. Czy powinniśmy szukać możliwości, aby skierować te zwyczajne pragnienia do Stwórcy?

Odpowiedź: Nie. Wszystko powinno być zbudowane według drabiny. Ponieważ zbieracie się z przyjaciółmi, oznacza to, że musicie zadbać o odpowiednie miejsce, jedzenie i wszystko co jest niezbędne. Nie ma potrzeby zwracać się w tej sprawie do Stwórcy. Zwracamy się do Niego tylko po to, aby nas zjednoczył, zesłał nam szczególne pragnienia i serdeczną bliskość.

Pytanie: Z jakimi pragnieniami powinienem przyjść na kongres, aby zadowolić dziesiątkę, Stwórcę?

Odpowiedź: Z pragnieniem zjednoczenia w sobie wszystkich przyjaciół. Obejmujesz całą grupę, fizycznie i duchowo i wznosisz ich do Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 22.01.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy przyjaciel z dziesiątki ma trudności, problemy, wydaje się to takie proste i łatwe, że chce się mu udzielić rady. Ale nie lepiej pokazać przykład, a może jednak przeanalizować sytuację?

Odpowiedź: Najlepiej pokazać przykład. Jeżeli ten przykład jest właściwie ukierunkowany, to wywołuje potrzebę jego powtórzenia.

Pytanie: Czym jest wolne, silne pragnienie połączenia się ze Stwórcą?

Odpowiedź: Wolne, silne pragnienie to pragnienie, które uwalnia się od klipot i dąży do Stwórcy.

Pytanie: Czy największą przeszkodą są dla nas różne pokusy świata materialnego, czy jednak złe relacje między nami?

Odpowiedź: Tak naprawdę największe przeszkody czają się w relacjach między nami, w grupie. Wydaje nam się, że przeszkody mogą być zupełnie innego typu, ale przyczyna jest właśnie w tym.

Pytanie: Są stany, kiedy po zjednoczeniu się z przyjaciółmi odczuwam lekkość i radość z połączenia, a czasem bywają stany, kiedy mam poważne obciążenia. Czy obydwa te stany są prawidłowe, czy nie?

Odpowiedź: Obydwa są poprawne. Ogólnie ujmując, wszystkie stany są potrzebne, ponieważ wszystkie tak czy inaczej, kręcą nami i kierują nas do Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 13.01.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie