Przychodząc studiować Kabałę, człowiek myśli, że ma ona do czynienia z mistycznymi wyższymi siłami, aniołami, duchami, gdzieś w niebiosach, z pozaziemskim światem, o którym się dowie i który poczuje.

Zamiast tego, nagle musi studiować artykuły o grupie. Na początku wydaje się to bardzo dziwne, jakby przyszedł studiować naukę o społeczeństwie, państwie.

Istniejemy w ciałach fizycznych, każdy w swoim własnym małym świecie i dlatego trudno jest nam zrozumieć, że oprócz zwykłego egoistycznego świata istnieje jeszcze zupełnie inne postrzeganie rzeczywistości poprzez obce nam, odwrotne organy zmysłów.

I chociaż przejście od naturalnego postrzegania rzeczywistości do postrzegania świata wyższego nie jest łatwą pracą, lecz wymagającą ogromnego wysiłku, ale ostatecznie wszyscy muszą dojść do prawdziwego, „odkrytego” postrzegania rzeczywistości, nieograniczonego przez organy zmysłów człowieka.

Księga Zohar opisuje nasz dzisiejszy egoistyczny stan, jako śpiący z oczami skierowanymi do wewnątrz. Przecież interesujemy się i widzimy tylko to, co dzieje się wewnątrz nas, w naszym małym pragnieniu rozkoszować się, jak dziecko, które troszczy się tylko o swoje ciało.

Metoda Kabały pozwala przejść do szerszego postrzegania rzeczywistości, już nie dziecięcego a ludzi dorosłych, współdziałających z ogromnym światem wokół nich. Takie przejście odbywa się za pomocą środowiska, grupy.

W naszym świecie dziecko rośnie przez dwadzieścia lat, otoczone przez rodziców, krewnych, przez takie same dzieci, następnie przez przyjaciół i przyjaciółki, dopóki nie wyjdzie w wielki świat ze wszystkim, co w nim istnieje: edukacją, kulturą i przemysłem.

Bez środowiska ludzkiego dziecko rozwijałoby się po prostu jak zwierzę. Ale ponieważ pragnie wchłonąć środowisko, otoczenie wchodzi w nie i buduje jego świat. Aby odkryć nowy świat potrzebujemy nowego środowiska, pracując nad nim i wchłaniając go w siebie, zaczniemy odczuwać bezgraniczny wyższy świat.

Wszystko zależy od środowiska i od poczucia jego znaczenia, od tego, jak bardzo się z nim łączymy, jakby w jednego człowieka z jednym sercem tak, iż nasze wzajemne połączenie ze środowiskiem stanie się całym światem, w którym będziemy odkrywać całą rzeczywistość. Nie jest to już ojciec i matka, a środowisko, które ma szczególne właściwości, prawa, tradycje, percepcje, wartości – wszystko jest zupełnie nowe.

Człowiek musi zbudować takie środowisko i w miarę tego budowania, środowisko zbuduje człowieka, zapewniając mu jego duchowy rozwój. Dlatego środowisko jest najważniejsze i od niego zależy dobra przyszłość człowieka. Od otoczenia człowiek otrzymuje nowe organy postrzegania do odczucia wyższego świata. Budując związki ze środowiskiem, człowiek w tym samym stopniu buduje swój wyższy świat.

Dlatego „środowisko” dla kabalistów, to pojęcie święte. Mój nauczyciel, Rabasz był szczególnym kabalistą, ponieważ ​sformułował prawidłową i dokładną metodę budowania środowiska i jego relacji z człowiekiem, leżącą u podstawy metody Kabały. W prawidłowym związku ze środowiskiem człowiek buduje duchowe naczynie z dziesięciu sfirot, w którym odkrywa światło swojej duszy, to znaczy wyższy świat i wyższą siłę, Stwórcę.

Dlatego nauka Kabały, która poświęcona jest zbudowaniu właściwego środowiska, jest tak potrzebna teraz, kiedy ludzkość przeżywa globalny kryzys i, co najważniejsze – kryzys społeczny demonstrujący się rozbitym człowiekiem w zniszczonym społeczeństwie.

Zarówno człowiek, jak i społeczeństwo czują, że zaszli w ślepy zaułek i nie wiedzą, jak dalej się rozwijać. Tylko metoda Kabały może pomóc ludzkości zbudować właściwe społeczeństwo i wyjść z kryzysu.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 13.02.2018

Kategorie: Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Studia Kabały

Termin „Kryzys” w Kabale oznacza nie początek problemów, a wręcz przeciwnie, narodziny nowego, poród. Włączając krytyczny, niebezpieczny stan, „gdyż dzieci osiągnęły moment narodzin” (kryzys) i nie ma sił, aby rodzić. (Iszajahu 37,2) Określa także miejsce do porodu. (Talmud, Arahin 1)

Słyszałem w rozmowie: „Znam Pana zdanie, mówi Pan, że Żydzi są winni!” – To nie moja opinia, ale prawo natury. Możemy pokazać światu przykład połączenia. W ten sposób naprawimy stosunek świata do nas! Kabała jest właśnie metodą zjednoczenia ludzi. W ten sposób naprawia się antysemityzm!

@Michael_Laitman

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Myśli na Twitterze

Dusza – to właściwość obdarzania i miłości, którą zyskujemy poprzez studiowanie Kabały, dzięki wpływowi wyższego światła na nas (OM-Or makif), anulując egoizm. Siła duszy zależy od tego nad jaką siłą egoizmu możesz się podnieść. Kto nie może zdobyć duszy, ten posiada tylko duszę zwierzęcą.

– Niech Pan poda konkretny przykład obdarzania i miłości w duchowym!

– Połącz się ze swoimi przyjaciółmi w grupie na tyle, aby poczuć wszystkich jak całość. A w niej – obdarzanie i miłość!

– Czy choroba jest znakiem dla człowieka, że zboczył z prawdziwej drogi?

– Nie, to jest oznaką złego połączenia z innymi ludźmi w jednym systemie, we „wzajemnym poręczeniu”. Mój stan zależy od wszystkich i od tego, jak wpływam na wszystkich.

– Czy zawsze będą zrzucać mnie z każdego stopnia?”

– „Spychać” – dlatego, abyś wzmocnił się na danym stopniu i podniósł się jeszcze wyżej.

Kategorie: Dusza i ciało, Myśli na Twitterze, Praca duchowa, Zdrowie

Międzynarodowy kongres kabalistyczny w 2018 roku był wyjątkowy, najsilniejszy i najbardziej skoncentrowany, skupiający wszystkich uczestników w jednym pragnieniu osiągnięcia wspólnego celu. Po raz pierwszy wszyscy poczuliśmy, że zjednoczenie jest możliwe!

Obejmuję wszystkich, dziękuję wszystkim!

Zjednoczmy się w jednym sercu i w Stwórcy!

Kategorie: Kongresy, wydarzenia

 Nie można mówić o niczym duchowym masom… Ich sercom nie pomogą żadne rozumne argumenty, ponieważ nie ma w ich duszach gotowości, by otrzymać przyjemność od form, które znajdują się nad materialnym.

One nie dostrzegają niczego, poza pierwszym obrazem, stworzeniem, który jest im bliski, który jest awjutem (wielkością pragnienia otrzymywać) świata materialnego, podczas gdy nawet do rozmów o przyszłym świecie potrzebują takiego akcentu, który jest tam obecny. (Baal HaSulam, „Cudowna właściwość pamięci”)

Dotyczy to zwykłych ludzi, a nie ludzi mających punkt w sercu, których dusza już zaczyna się rozwijać. Ale jeśli wyjdziesz na ulicę, do kogo możesz się zwrócić? Tam nikt nie jest zainteresowany tym, co chcesz mu „sprzedać”.

Rzecz w tym, że wspólne pragnienie stworzone przez Stwórcę, zostało rozbite na kilka części: NEHI, HAGAT i HABAT, z których to każda odpowiada 2000 lat. Dzisiaj znajdujemy się w trzecim 2000-leciu, na ostatnim jego poziomie. Na tym poziomie są tacy ludzie, którzy w ogóle nie mogą zaakceptować Kabały.

W każdym z 2000-leci przeszliśmy pewną korektę, a teraz znajdujemy się w 5778 roku prowadząc odliczanie od zerowego roku, od Adama (ADAM). Zostaje nam niewiele ponad 200 lat do pełnej naprawy, do końca 6000 lat.

Dlatego dzisiaj w naszym świecie jest bardzo mało ludzi, którzy przebudzają się do naprawy. A wszyscy pozostali przedstawiają warstwę, która w ogóle nie będzie się przebudzać i nie będzie w stanie sama się naprawić. Ona będzie naprawiona albo poprzez cierpienia, albo nasze wyjaśnienia, które ludzie mimowolnie przyjmą, dołączą się do nas i powiedzą: „Róbcie z nami, co chcecie, – aby tylko nie bolało, aby nie było problemów”.

Taki stan nazywa się „ciałem” (Body), a wszystkie poprzednie stany nazywane są „głową” (Head). A głowa stanowi 1% ludzkości z całej populacji świata, a ciało – 99%.

Dlatego jest powiedziane: „Tysiąc zaczyna się uczyć a tylko jeden idzie do światła”.

Z lekcji w języku rosyjskim, 29.10.2017

Kategorie: Rozpowszechnianie metody

Tysiące kobiet ze wszystkich zakątków Izraela, które studiują mądrość Kabały i wspierają jej rozpowszechnianie na całym świecie, zebrało się w tę niedzielę w naszym centrum „Kabbala la- Am” na żeńskim kongresie. Ponadto setki kobiet z całego świata – od Tokio i Berlina po Nowy Jork i Almaty – zjednoczyły się i oglądały naszą transmisję w Internecie.

Kategorie: Kongresy, wydarzenia

Jeśli chodzi o wychowywanie dzieci, dla wszystkich jest jasne, jak ważne jest środowisko. Rodzice gotowi są słono zapłacić za to, aby dziecko uczyło się w dobrej szkole u dobrych nauczycieli.

Ale zwykle nie przywiązujemy wagi do grupy kabalistycznej, szczególnie jeśli wymaga się od nas włączenia się w nią całym sercem i pokochania przyjaciół. A w rzeczywistości te wymagania są większe niż zwykle i człowiek nie jest gotowy na nie.

Minie wiele lat, dopóki on nie zacznie rozumieć, że jego natura sprzeciwia się połączeniu. Barierą, która oddziela go od świata duchowego jest jego stosunek do grupy. Potrzebne jest wiele wysiłku, czasu, wyjaśnień, dowodów i światła, które powraca do źródła, aby obudzić w człowieku wrażliwość na grupę.

Nawet gdy ta wrażliwość jest negatywna, ale on już rozumie, że bez połączenia ze środowiskiem nie ma żadnych szans, aby wejść w świat duchowy. Człowiek zaczyna łączyć te dwie rzeczy uświadamiając sobie, że nierozłączne jest połączenie w sercu z grupą i połączenie ze Stwórcą.

Nasza niezdolność do instynktownej troski o grupę świadczy o naszym oddzieleniu od Stwórcy. Grupa jest urządzeniem pomiarowym, które pokazuje związek człowieka z duchowością. Świat duchowy jest ukryty za grupą i odkrywa się tylko wewnątrz niej. Stwórca znajduje się w grupie a wyższy świat przez całe życie odkrywa się między przyjaciółmi.

Sukces duchowego postępu, wzloty i upadki – wszystko to ocenia się odniesieniem człowieka do grupy. Jest to najważniejszy, kluczowy parametr. W połączeniu między przyjaciółmi konieczne jest, aby następnie uwzględnić wszystkich ludzi, cały świat i Stwórcę.

Grupa staje się najważniejszym punktem, na którym skupia on całą uwagę, myśląc tylko o mocniejszym połączeniu, jedności, więzi, wewnętrznej komunikacji w grupie. Będzie to właściwe nastawienie do rzeczywistości, która cała znajduje się wewnątrz grupy.

Wtedy zrozumiemy potrzebę rozbicia duszy Adama Riszona, pozwalającą teraz iść naprzód z niewielką grupą ludzi i osiągnąć szczyt duchowego rozwoju, końcową naprawę. Dlatego robocza grupa, „dziesiątka”, jest jedynym tematem, o którym jest mowa w Kabale. Przecież wewnątrz niej odkrywa się cały duchowy świat. Nie ma nic, oprócz tego pojęcia, które zawiera w sobie wszystko.

Z lekcji do artykułu Rabasza, 14.02.2018

Kategorie: Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Praktyka połączenia

Pytanie: Co to jest „centrum kręgu“?

Odpowiedź: Centrum kręgu jest to stan, w którym całkowicie anulujemy swój egoizm, swoje „ja” i łączymy punkty w sercu, nasze dążenia skierowane na zewnątrz siebie.

Pytanie: Ale jak człowiek, który po raz pierwszy usiadł w kręgu może anulować swój egoizm?

Odpowiedź: Nie może. On będzie słuchał innych, uczestniczył razem z nami, jak dziecko, które trzymamy na rękach. Nasza ludzka społeczność jest bardzo różnorodna i musimy zaakceptować wszystkich.

Z lekcji w języku rosyjskim, 22.02.2017

Kategorie: Praca duchowa, Praktyka połączenia

 Pytanie: Co oznacza kabalistyczna zasada „Światło znajduje się w spokoju i w doskonałości“?

Odpowiedź: Światło znajduje się w spokoju, dlatego że nie ma w nim innych motywów, działań, pragnień, z wyjątkiem obdarzania, emanacji, wpływania, napełniania, to znaczy generowania wyłącznie dobra.

To nie znaczy, że ono nie robi żadnych działań. Światło wykonuje różne działania, w tym zmiany, ale wszystkie są skierowane tylko na maksymalne napełnienie, nasycenie, danie rozkoszy obiektowi na który ono spływa.

Z lekcji w języku rosyjskim, 19.11.2017

Kategorie: Struktura Wszechświata

 Pytanie: W Kabale używa się takiego terminu jak „ekran na pragnienie otrzymywać”. To oznacza, że człowiek zawsze będzie chciał coś otrzymywać.

Czy można porównać pojęcie odpowiedzialności społecznej lub odpowiedzialności przed społeczeństwem, do pojęcia „ekranu”?

Odpowiedź: Tak. Ekran – to absolutnie ścisła anty-egoistyczna, anty-indywidualna, społeczna skłonność w działaniach i myślach człowieka. To znaczy działanie w imię społeczeństwa wbrew egoizmu.

Z programu TV”Ostatnie pokolenie”, 20.08.2017

Kategorie: Społeczeństwo przyszłości