Naród Izraela dysponuje najbardziej pożądanym na świecie towarem – metodą osiągnięcia szczęścia. Tutaj nie mamy konkurentów. To lekarstwo może się rozprzestrzenić tylko z Izraela. A świat nie ma wyboru: on potrzebuje tylko tego lekarstwa. Potrzebne są wyjaśnienia i reklama…

Pytanie: Wiemy, co na tym świecie jest przestępstwem. A co jest przestępstwem w świecie duchowym?

Odpowiedź: 1. W świecie duchowym istnieje tylko jeden rodzaj przestępstwa – nie dążyć do zbliżenia z ludźmi, by odkryć w nich Stwórcę.

2. Istnieje tylko jedno przykazanie, to znaczy, jeden dobry uczynek i jeden zły. Dobry uczynek jest, gdy zbliżasz się z innymi ludźmi i odkrywasz w tym zbliżeniu Stwórcę, a zły – to działanie, przeciwne do tego.

„Grzech” – to, kiedy odłączam się od myśli, że Stwórca znajduje się we wszystkim i myślę, że ta ożywiająca, zarządzająca siła, jakby nie działa, a działa sam człowiek lub jakieś siły natury.

– Co to jest zdrada duchowej drogi?

– Jest to zmiana intencji z obdarzania i dążenia do Stwórcy na przeciwny kierunek.

Kabała mierzy rozwój człowieka jego zdolnością w różnych przeciwległych stanach, dobrych i groźnych, być ponad nimi, bez odrywania się od myśli, że ich źródłem jest Stwórca, który właśnie stwarza wszystkie wydarzenia, aby duchowo rozwinąć człowieka ponad egoizm.

Bez zysku kapitalizm umiera. Rynki nie rosną. Kapitalizm pompuje bańki, aby zapewnić niezbędną normę zysku. Ale nastąpi zniszczenie, przecież bańka finansowa nie jest wieczna. Ale egoizm nie może wymyślić innej zasady. Rozwiązaniem jest tylko wyjście z egoizmu.

Kategorie: Izrael i narody świata, Myśli na Twitterze, Praca duchowa, Rozwój, Studia Kabały

 Pytanie z Facebooka: „Skąd Pan to wziął, że człowiek widzi w ludziach tylko swoje wady? W zabójcach – też?“

Odpowiedź: Tak. We wszystkich i we wszystkim widzimy siebie, swoje odzwierciedlenie. Dlaczego? Dlatego, że postrzegamy wszystko w zwierciadle swojego egoizmu. Tak zbudowana jest nasza percepcja: nie widzimy czegoś, czego w nas nie ma. Obraz świata odrysowuje się wewnątrz.

A w rzeczywistości, przede mną jest białe światło – doskonała właściwość obdarzania i miłości. I tutaj, na tym tle „rysuję” własne właściwości. Dlatego, że wszystko, co pojawi się na ekranie mojej świadomości, wszystko pochodzi z wewnątrz. Jako zewnętrzne zło widzę swoją nieskorygowaną naturę.

I w rezultacie, naprawiając wszystkie wady w sobie, ujawnię to samo białe światło, pierwotną miłość. Tak Stwórca prowadzi nas do Siebie – poprzez stopniowe uświadamianie iluzorycznego zewnętrznego świata, tak jak nam się wydaje dzisiaj. To jest właśnie kabalistyczna psychologia.

Z programu TV „Nowości z Michaelem Laitmanem”, 13.02.2018

Kategorie: Nowości, Postrzeganie rzeczywistości, Pytania&Odpowiedzi

  Pytanie: Czy Stwórca może być bezpośrednim nauczycielem człowieka?

Odpowiedź: Nie. Tego chce nasz egoizm, chce uchwycić, wykorzystać, ujarzmić.

Stwórca może być nauczycielem tylko przez grupę, w grupie. W takim stopniu, w jakim łączę się z grupą, wchodzę w nią i rozpuszczam się w niej, wówczas zaczynam ujawniać w niej obecność Stwórcy.

Z lekcji w języku rosyjskim, 31.12.2017

Kategorie: Praca duchowa, Stwórca

  Pytanie: Co oznacza prawo podobieństwa właściwości?

Odpowiedź: Prawo podobieństwa właściwości jest także prawem fizyki w naszym świecie, gdy pozytywne lub negatywne cechy, właściwości, siły przyciągają lub odpychają się od siebie wzajemnie.

To prawo zstępuje do nas z duchowego świata. Dlatego, jeśli chcemy przybliżyć się do czegoś albo oddalić się od czegoś w duchowej przestrzeni, musimy zmienić nasze właściwości: stać się podobnymi do tego, do czego chcemy się przybliżyć, lub odwrotnie – oddalić się, aby stać się odwrotnym do tego, od czego chcemy się oddalić.

Można zaobserwować to w rodzinie między małżonkami i między przyjaciółmi w grupie. Jeśli chcę zbliżyć się do przyjaciela, to muszę stać się jak najbardziej do niego podobny.

W taki sposób, aby stać się podobnym do Stwórcy, zbliżyć się do Niego, musimy stworzyć między nami taką komunikację, takie pole interakcji, które byłoby podobne do wyższej siły – właściwości obdarzania i miłości.

Z lekcji w języku rosyjskim, 26.11.2017

Kategorie: Praca duchowa

 Pytanie: Kabaliści mówią ze swojego duchowego poznania o Stwórcy: „Dobry, czyniący dobro złym i dobrym“. Co to znaczy?

Odpowiedź: Tym, którzy znajdują się w podobieństwie do Stwórcy, On czyni dobro w takiej formie, w jakiej oni to rozumieją. A ci, którzy są przeciwstawi do Niego pod względem właściwości, odczuwają to dobro jako zło. Jak małe dziecko, które jest karane ze względu na wychowanie, a ono uważa, że rodzice są źli. Tak i my ze Stwórcą.

Albo będziemy poprawnie postrzegać wszystko i wtedy otrzymamy od Niego odpowiednie działania, które posuną nas do przodu. Albo, odwrotnie, jak małe dzieci będziemy odczuwać Jego zarządzanie, jako ciosy i niesprawiedliwe kary.

Pytanie: Oznacza to, że w swoich egoistycznych naczyniach nigdy nie ujrzymy Stwórcy, jako dobrego i czyniącego dobro?

Odpowiedź: Oczywiście. Na miarę przeciwieństwa naszych właściwości w stosunku do Stwórcy, będzie nam się wydawać, że On jest zły, niesprawiedliwy lub w ogóle nie istnieje.

Pytanie: Znaczy, że jedyną intencją Stwórcy jest rozwijać nas w dobry sposób i czynić nam tylko dobro?

Odpowiedź: Tak, dlatego że Jego jedyną właściwością jest obdarzanie i kochanie. Kabaliści osiągają to na ostatnim stopniu duchowego rozwoju, osiągając ostateczną naprawę.

Pytanie: Czy kabalista osiąga tylko tę właściwość?

Odpowiedź: Tylko tę, nic więcej nie ma. Wszystko inne to stopnie duchowej drabiny, które powinny nas doprowadzić do tej właściwości.

Z lekcji w języku rosyjskim, 26.11.2017

Kategorie: Praca duchowa, Stwórca

– Jakie istnieją środki zabezpieczające przed kryzysem lub katastrofą?

– Musimy naprawić źródło zła – swój egoizm. Wszyscy jesteśmy kołami zębatymi jednego systemu i każdy wpływa na siebie wzajemnie. Tak, więc czyńcie dobro, jak naucza Kabała. Właśnie dobre działania, które są ukryte, ale silnie wpływają na świat.

Opuszczający Izrael są podobni do opuszczających Bnei Baruch: odzywa się w nich egoistyczny instynkt samousprawiedliwienia. Oni ganią Izrael – szkoda słuchać, jak się usprawiedliwiają.

– Dopóki egoizm człowieka jest nienaprawiony, zawsze nieświadomie się usprawiedliwia! Zrozumcie ich!

Etapy odkrycia Stwórcy:

1. Czujemy, że gdzieś nas ukłuło, i zaczynamy szukać sensu życia.

2. Następnie znajdujemy grupę.

3. Wyjaśniają mi, co należy zrobić, aby odkryć Stwórcę (Kabała – to metoda odkrycia Stwórcy).

4. Wykonuję te działania w grupie, chociaż nie chcę. Wykonując pewne czynności, wyjaśniam sobie: należy wykonywać-nie należy, po co, jak, dlaczego, z kim – zajmuję się Kabałą w grupie. To znaczy, muszę wejść do grupy i wewnątrz grupy odkryć Stwórcę. Cała reszta pracy jest wewnątrz grupy.

Prawidłowa reakcja na to, co wysyła Stwórca, to cały czas czuć, że masz z Nim kontakt. Zwracajcie się do Stwórcy w dowolny sposób, popełniajcie błędy. Najważniejsze, bądźcie z Nim w jakimś kontakcie, nie przerywajcie go. Wtedy stopniowo zaczniecie odczuwać, że wchodzicie z Nim w komunikację.

W żadnym z nas nie ma nic osobistego. To wszystko pochodzi od Stwórcy. Cały czas czujemy to, co Stwórca z nami robi. Manifestacja Stwórcy w nas jest naszą duszą. Kiedy odkrywamy w sobie Stwórcę – to właśnie jest nasza dusza.

Dawać Stwórcy, to znaczy być Jego podobieństwem. Dopóki nie mam właściwości podobnych do Stwórcy, to i Stwórcy nie ma we mnie. Stwórcę poznajemy stopniowo.

Jeśli człowiek posiada właściwość miłości i obdarzania, to Stwórca przewodzi przez niego swoją siłę na świat i człowiek staje się konsekwencją Stwórcy. Nie mogę niczego oddawać, mogę być tylko razem ze Stwórcą, być Jego przewodnikiem.

W rzeczywistości nie ma niedoskonałości. Nasz świat nie istnieje, my nie istniejemy. My istniejemy tylko w naszej wyobraźni, aby z niej osiągnąć doskonałość, Stwórcę. Stwórca specjalnie stworzył obraz, w którym istniejemy my i nasz świat. Księga Zohar: ten stan jest snem, dopóki nie odkryjemy wyższego świata.

Kategorie: Myśli na Twitterze, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Pytanie: Czy Kabała ratuje i zbawia człowieka od lęku przed śmiercią?

Odpowiedź: Kabała podnosi człowieka ponad śmierć. Jak on tylko łączy się z duszą i zaczyna żyć w niej, ciało praktycznie przestaje dla niego istnieć.

Mój nauczyciel Rabasz powiedział: „Tak, jak wieczorem wrzucasz swoją koszulę do pralki, a rano ubierasz drugą, tak porzucasz swoje ciało, a następnie dostajesz inne. Przebiega to całkowicie bezboleśnie, jak z twoją koszulą”.

Pytanie: Jeśli człowiek nie osiąga takiego stanu jak Rabasz, czy on to rozumie?

Odpowiedź: Nie ma znaczenia, to tak czy inaczej on to przechodzi. Tylko się boi.

Pytanie: Czy społeczeństwo może przekonać człowieka, aby w ten sposób odnosić się do śmierci?

Odpowiedź: Oczywiście. Społeczeństwo może wszystko! Na przykład może tak wpłynąć na człowieka, że zacznie odność się do tego jeszcze inaczej: „Jestem gotów się zabić, dlatego że natychmiast otrzymam życie pozagrobowe z Hurysami”.

Pytanie: Czy uważa Pan, że to jest prawidłowe, aby edukować ludzi tak, by nie bali się śmierci?

Odpowiedź: Nie. Strach przed śmiercią jest bardzo potrzebny i użyteczny, ponieważ ostrzega i chroni człowieka. Jeśli nie ma strachu, ludzie idą na śmierć zabijając innych. Robią wszystko, co możliwe sądząc, że tym zasłużą na wyższe nagrody, przyszły świat.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.12.2017

Kategorie: Dusza i ciało

  Pytanie: O czym myśli przez cały dzień kabalista?

Odpowiedź: O tym, jak wprowadzić Stwórcę do swojego świata. Przecież we wszechświecie nie ma nic więcej. Wszystkie Wyższe światy są to systemy wzajemnego zrozumienia pomiędzy człowiekiem a Stwórcą.

Stwórca – to właściwość obdarzania i muszę o tym myśleć, w jaki sposób mogę wprowadzić się w tę właściwość, jak zobaczyć świat znajdujący się w absolutnym połączeniu. To nie jest łatwe.

Jak małe dziecko, chcę widzieć świat jako dobry i doskonały. Chcę zobaczyć w nim siłę Stwórcy, która łączy wszystko i stwarza w nim różnego rodzaju wydarzenia.

Z lekcji w języku rosyjskim, 17.12.2017

Kategorie: Praca duchowa

 Pytanie: Jaki był Pana stosunek do nauczyciela?

Odpowiedź: Im bardziej poznawałem Wyższy świat, tym bardziej szanowałem, doceniałem, uwielbiałem Rabasza, dlatego że widziałem jak bardzo ten człowiek poświęcał się, żeby rozpowszechniać Kabałę, by przekazać następnemu pokoleniu swoje dziedzictwo.

Każdego dnia czuję, że wszystko, co we mnie jest na nowo ożywa dzięki niemu.

Pytanie: Kiedy zaczął się Pan uczyć u niego Kabały, czy zmienił się Pana stosunek do świata i do życia?

Odpowiedź: Nie, nic się nie zmieniło, ponieważ wiele lat przed Rabaszem zacząłem dążyć do poznania sensu życia. Szukałem nauczyciela, przeszedłem przez wiele rąk, ale bardzo szybko z nich wszystkich zrezygnowałem, dlatego że zrozumiałem, że to nie jest to. Oni mówili: „Przestudiuj to, a potem zobaczymy. Zrób to, a potem zobaczymy”. W ogóle wszystko było bardzo formalne.

I tylko Rabasz był gotów odpowiedzieć na pytania i dał jasno do zrozumienia, że w metodzie Baal HaSulama jest wszystko. W rzeczywistości nie ma w niej nic nowego, ale posiada ona odpowiednią formę dla naszego pokolenia. A inne metody są bardzo stare, i nie są przewidziane do psychologii współczesnego człowieka.

Z lekcji w języku rosyjskim, 07.01.2018

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Studia Kabały

W przededniu święta Pesach życzę wszystkim ludziom na ziemi PA-SAH – pokonania granicy między naszym i wyższym światem. Właśnie to jest prawdziwym sensem tego święta. Dzieje się to drogą naprawy naszego egoizmu, za pomocą wyższego światła. W naprawionym egoizmie odczujemy wieczny, dobry wyższy świat.

Egoizm jest to siła napędowa cywilizacji, on rośnie a ludzkość się dzieli. System gospodarki światowej załamuje się, następuje kryzys zadłużenia, upadek giełd, zamieszki uchodźców, roboty spowodują upadek słabych krajów. Silne kraje zmuszone będą się izolować.

@Michael_Laitman

Kategorie: Kryzys, globalizacja, Myśli na Twitterze, Święta i specjalne daty