Pytanie: Gdzie jest najniższe miejsce, w którym ukrywa się Stwórca?

Odpowiedź: Stwórca ukrywa się między przyjaciółmi – tam, gdzie istnieje między nimi pewna niespójność.

Pytanie: Gdy już pomodliłem się za przyjaciół, za Stwórcę, za to, żeby pomógł nam w rozwoju, o co jeszcze powinienem się modlić?

Odpowiedź: O to, że chcesz przybliżyć się do przyjaciół a poprzez nich do Stwórcy.

Pytanie: Czym jest samo anulowanie w pragnieniach, intencjach i działaniach?

Odpowiedź: Samo anulowanie oznacza, że nie chcę niczego dla siebie, ale bardzo chcę przybliżyć się do Stwórcy i napełnić wszystkich miłością.

Pytanie: Co jest ważniejsze w poszukiwaniu kontaktu ze Stwórcą i Jego wielkością: zwracać uwagę na to, co odkrywa się poprzez bliskie otoczenie w grupie, czy na wewnętrzne stany, myśli i uczucia?

Odpowiedź: Na to, co odkrywa się w połączeniu między przyjaciółmi.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 15.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy coś da nam sprawdzanie, czy Stwórca nas kocha, zanim się do Niego zwrócimy?

Odpowiedź: To nawet nie jest sprawdzanie, ponieważ stale musimy mieć pewność że Stwórca nas kocha. Stwórca nie ma wobec nas innej relacji, ponieważ wszystko, co z nami robi, pochodzi z absolutnej miłości.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 15.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Na czym polega praca nad sobą w sensie duchowym dla zwykłego człowieka?

Odpowiedź: Chodzi o to, że człowiek, w którym budzi się pytanie o sens życia, zaczyna łączyć się z tymi, którzy chcą poszerzać ramy swojej wiedzy, aby dowiedzieć się: „Po co jestem? Dlaczego jestem? Jaki jest cel istnienia“?

Wszystkie te pytania popychają go do poszerzenia swoich uczuć: „W jakim świecie się znajduję? Czy jest coś powyżej? Co nim zarządza? Gdzie jest ten mechanizm, który wprawia go w ruch? Przyczyna i skutek tego wszystkiego? Cel?” Kiedy zadajemy sobie takie pytania i nie możemy znaleźć odpowiedzi, to wtedy zaczynamy szukać.

Pamiętam, kiedy po raz pierwszy zrodziło się we mnie to pytanie, miałem zaledwie 5-6 lat, ale czułem się stary, wewnętrznie niezadowolony, oderwany od wszystkiego. Inne dzieci biegały po podwórku, coś tam robiły, a ja myślałem: „Po co to wszystko?”. Żyć specjalnie nie chciało się, i nie było żadnego sensu.

Oczywiście i życie do mnie przemawiało, trochę interesowałem się sportem: tenisem, rowerem, biegami. Trochę dziewczętami – jednak nastąpił rozwój hormonalny. Ale gdzieś głęboko w środku pomimo wszystko siedziało to pytanie we mnie i nie odpuszczało. Zachowywałem się jakby mechanicznie, rozumiałem bezsensowność tego.

Chodziłem do Filharmonii, na wystawy, do muzeów. Próbowałem jakoś przylgnąć do tego świata, poznać go, zasmakować tego, co ludzie uważają za wzniosłe i wyjątkowe. Ale po co? Patrzysz na obraz i myślisz: „Ktoś go malował przez kilka miesięcy, pięknie go namalował. Ale co z tego? Jaki to ma sens? – Nie ma to żadnego sensu.

Pamiętam, jak nauczyciel w szkole mówił: „Sens życia jest taki, żeby smacznie zjeść, odpocząć, pójść do kina, przeczytać interesującą książkę” – i tak dalej. Okazuje się, jak mówią mędrcy, że „ żyjesz mimowolnie” – dostawaj małe przyjemności, zrelaksuj się i zapomnij o znacznie wyższym sensie, w przeciwnym razie całe życie będzie wydawać się piekłem.

Ale co zrobić, jeśli nie możesz się uspokoić? Obecnie takich ludzi jest już miliony! Pytania te zmuszają człowieka, do rozpoczęcia poszerzania pola swoich doznań.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Wieczny i doskonały”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Sens życia

Pytanie: Jak podczas pracy w grupie można pozostawać w stanie modlitwy, zamiast być bardziej w stanie umysłu?

Odpowiedź: Powiem tylko jedno: spróbuj rozwiązywać wszystkie problemy w połączeniu z przyjaciółmi. Tylko.

Pojawia się problem – pogłębiaj swoją więź z przyjaciółmi, z przyjaciółkami. Jeśli pojawi się kolejny problem – ponownie pogłębiaj połączenie z nimi.

I zobaczysz, że tylko w taki sposób możesz rozwiązać wszystkie swoje problemy, ponieważ w ten sposób zbliżasz się do połączenia ze Stwórcą. To jest bardzo ważne.

Tak będzie się działo, aż do ostatniej naprawy.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 11.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy jestem w grupie, wszystko jest cudowne. Czuję stan wzniosłości, wdzięczności, miłości i obecności Stwórcy. Ale poza grupą, w otaczającym świecie, wszystko jest zupełnie inne. Co to jest za stan?

Odpowiedź: W świecie zewnętrznym tak właśnie powinno być.

Komentarz: Czuję, że robię się zły, nie reaguję na innych, zamykam się w sobie, jestem jakiś skrępowany.

Odpowiedź: Na początku jest to prawidłowy stan. Ale musisz zrozumieć, że taki jest świat i że pokazano ci jego prawdziwe właściwości. Ale mimo wszystko musisz pokazać swoje dobre nastawienie nie tylko do przyjaciół w grupie, ale także do wszystkich wokół ciebie.

Pytanie: Czy ta relacja powinna być wzajemna, czy tylko taka, jakiej pragnie Stwórca?

Odpowiedź: Na pewno powinna być dobra.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 11.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaka jest różnica pomiędzy obdarzaniem ze względu na obdarzanie i otrzymywaniem ze względu na obdarzanie?

Odpowiedź: Obdarzanie ze względu na obdarzanie – to poziom Biny, a otrzymywanie ze względu na obdarzanie – to poziom Chochma. Między nimi jest bardzo duża różnica.

Pytanie: Czy zawsze może być Chanuka, gdy mam nadzieję na pomoc Stwórcy?

Odpowiedź: Tak, w takim przypadku znajdujesz się w stanie zwanym Chanuka.

Pytanie: Kiedy człowiek w końcu uświadamia sobie, że jeśli Stwórca mu nie pomoże, to jest zgubiony – czy jest to stan zwycięstwa nad Grekami?

Odpowiedź: Dla człowieka jest to bardzo dobry stan, dlatego że teraz dokładnie wie, że potrzebuje Stwórcy.

Pytanie: Czy jest możliwe uświadomienie sobie tego, że „nie ma nikogo oprócz Niego” i w wierze ponad wiedzę, przyjąć pokojowe porozumienie z egoizmem, nie niszcząc go, ale razem z nim podążać dalej na drodze, która odpowiadałby obu stronom?

Odpowiedź: Nie, to niemożliwe. Dopóki go nie pokonasz, nic się nie stanie. Musisz pokonać egoizm – każdy w sobie i wszyscy razem na całym świecie. W przeciwnym razie z nami będzie koniec.

Pytanie: Mówimy, że podczas Chanuki człowiek przezwyciężył już swój zły początek, sądy ustały i może pracować dla obdarzania. Dlaczego nie możemy po prostu poczekać, na nadejście światła Szabatu, a musimy dalej kontynuować walkę?

Odpowiedź: Światła nie przychodzą automatycznie, a dopiero po twojej walce i po zwycięstwie.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 13.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Święta i specjalne daty

Podnoszenie rąk” – oznacza, że człowiek wydostaje się ze stanu otrzymywania światła mądrości zarówno w umyśle, jak i w sercu, bez modlitwy, aby nie było żadnych przesłanek dla sił zła. (RABASZ. 5. Celowe grzechy stają się zasługami)

Po podniesieniu rąk człowiek kieruje swoją modlitwę do Stwórcy. Prosi o siłę obdarzania, siłę miłości. Bez modlitwy nie można nic zrobić.

Należy nieustannie pracować nad sobą, nie poddawać się, cały czas podejmować działania w kierunku wzajemnego zbliżenia. A wtedy zobaczymy nowe, lepsze stany.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 11.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Co jest ważniejsze w naszej pracy – prawda czy miłość i jaka jest różnica między nimi?

Odpowiedź: Musimy poznać prawdę i pokochać ją, ponieważ jako jedyna, istnieje w naturze i musimy się z nią połączyć.

Pytanie: Co zrobić, jeśli nie widzę tej prawdy w przyjaciołach?

Odpowiedź: Musisz naprawić siebie, przyjaciół, połączenie między wami, aż uzyskasz ogólne poczucie bycia w prawdzie.

Pytanie: Czy należy to robić poprzez prawdę, czy poprzez miłość?

Odpowiedź: Miłość zbliża was do siebie nawzajem, a nawiązanie właściwych relacji jest prawdą.

Z lekcji według listu Baal HaSulama, 12.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Rabasz napisał, że w miarę wzrostu dobrych uczynków Stwórca daje nam prezenty, tak, jak jest to przyjęte między zakochanymi. Co to są za prezenty?

Odpowiedź: Prezenty – to odkrycie działań Stwórcy. Na ich podstawie zrozumiemy system, w którym znajdujemy między sobą i ze Stwórcą.

Pytanie: Co to są za działania „Maase Merkawa” (Działanie Stworzenia) i „Maase Bereszit” (Pierwotne Działanie)?

Odpowiedź: To są działania według naszego zgromadzenia, w zakresie w jakim łączymy się między sobą w dziesiątce: mężczyźni, kobiety, i tym wszyscy razem pomagamy sobie nawzajem. Jest tu wiele różnych niuansów.

Pytanie: Jaką objętość powinna zajmować modlitwa za przyjaciela w mojej modlitwie?

Odpowiedź: Nie sądzę, że można to zmierzyć. Należy robić tak, żeby serce przyjaciela było razem z twoim sercem.

Pytanie: Jak uchwycić się Stwórcy w grupie?

Odpowiedź: Tym, że wszyscy razem trzymacie się Stwórcy.

Pytanie: Jak utrzymać przyjaciół w grupie?

Odpowiedź: Trzymajcie się Stwórcy i przyjaciół a będziecie przewodnikiem między Stwórcą i nimi.

Z lekcji według listu Rabasza, 09.12.2023

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Kiedy przychodzą złe myśli, czy powinienem wyraźnie zrozumieć, że pochodzą one od Stwórcy i siłą woli podnieść się nad nimi?

Odpowiedź: Nie tylko złe myśli, ale także jakiekolwiek myśli. Wszystko, co dzieje się z nami, wokół nas, między nami, to wszystko pochodzi od Stwórcy. To jest właśnie wiara, kiedy możesz własnym wysiłkiem wznieść się ponad wszelkie myśli.

Pytanie: Oznacza to, że wiara jest precyzyjną wiedzą, że wszystko pochodzi od Stwórcy?

Odpowiedź: Wiara – to siła, która wiąże cię z grupą i ze Stwórcą.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 11.12.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa