Jeśli kilku przyjaciół w dziesiątce znajduje się we wzniesieniu, podczas gdy inni odczuwają ciężkość i upadek, jest to jak obracające się koło: jedna część się podnosi, a druga opada, ale koło porusza się do przodu. Wtedy gdy wznosimy wspólną modlitwę, jedna jej część składa się z wdzięczności, a druga część z prośby.

Jedno nie może istnieć bez drugiego, jak dwie strony tej samej monety. Dlatego dobrze, że tak się czujemy, jest to znak, że nasza dziesiątka jest pełna, doskonała i że w niej jest jedno i drugie.

Nawet kiedy osiągamy koniec naprawy, nasze pragnienie otrzymywania przyjemności nie znika ani się nie zmienia. Naprawia się tylko intencja, która jest ponad nim. Gdyby jednak pragnienie otrzymywania przyjemności zniknęło, zniknęłaby również intencja obdarzania, i samo stworzenie przestałoby istnieć.

Dlatego nic nie znika, musimy tylko zmienić swoją intencję, osiągając coraz większe połączenie i zachowując wszystkie nasze właściwości. Z głębi pragnienia i ekranu z odbitym światłem, z tych dwóch przeciwstawnych sił, powstaje doskonałe kli.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”, 23.12.2020

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Należy przenieść jak najwięcej naszych myśli i pragnień ponad granicę, by odnieść je do Stwórcy, przylgnąć do wyższej siły. Można to zrobić poprzez dziesiątkę, która służy jako połączeniowy kanał, który pomaga przylgnąć do Stwórcy.

Jeśli prawidłowo organizujemy dziesiątkę, to przez nią dostrzeżemy wyższą siłę, uchwycimy się jej i będziemy coraz bardziej dostrajać się do niej. To znaczy kierować jeszcze więcej pragnień, więcej myśli ku naszemu zjednoczeniu a tym samym zbliżać się do Stwórcy.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Cud Chanuki jest cudem obdarzania. Jednak zatrzymanie się na duchowej drodze, bardziej przypomina decyzję, że chcemy otrzymywać. W którym momencie rozumiemy, że to właśnie dziesiątka zdecydowała, zatrzymać się i wybrać właściwy kierunek?

Odpowiedź: Kiedy jednoczymy się razem w naszym pragnieniu, to tworzymy bardzo silne kli. I tutaj pojawia się możliwość wyboru, manewru. Co to znaczy manewrować, mieć możliwość wyboru? W jaki sposób chcę otrzymywać, co chcę otrzymać i jak?

Musimy tylko zebrać się razem i spróbować określić dla siebie, dla każdego z nas, co jest najważniejsze w naszym ruchu naprzód. O co prosimy Stwórcę? W jaki sposób chcielibyśmy otrzymywać od Niego to, co pragniemy otrzymać? To jest właśnie nasz podstawowy wybór.

Myślę, że dzisiaj jesteśmy bliżej niż kiedykolwiek rozwiązania tego problemu – zjednoczyć się jak jedna całość, kobiety i mężczyźni ze wszystkich zakątków świata, i być zdolnymi przyjąć od wyższego światła tę Jego część, która nas napełni.

Z lekcji na temat „Chanuka“, 20.12.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Mędrcy pytali: „Czym jest Chanuka? Nasi rabini wyjaśniali” itd. Chanuka – to litery chanu-ko, ponieważ 25 dnia miesiąca kislew mieli przerwę od wojny. Dlatego że przerwa (odpoczynek) następuje dokładnie w środku pracy. Trzeba odpocząć pośrodku, aby zebrać siły do dalszej pracy. (RABASZ. List 53)

Pytanie: Co dla nas oznacza odpoczynek, aby zebrać siły? Na czym powinniśmy się skupić?

Odpowiedź: Musicie skupić się na wzajemnym połączeniu tak, aby prowadziło nas to do następnego stopnia, kiedy będziecie pracować na wspólnych pragnieniach. Postój na drodze duchowej – to odpoczynek przed atakiem. Mam wielką nadzieję, że przynajmniej częściowo wam się to uda.

Pytanie: Co to znaczy, pracować na wspólnym pragnieniu?

Odpowiedź: Mieć nadzieję na sukces we wspólnym dążeniu do zjednoczenia ze sobą, a następnie ze Stwórcą. Po to, należy otworzyć serce wobec przyjaciół w dziesiątce, połączyć wasze serca i skierować to zjednoczone serce ku zbliżeniu się do Stwórcy.

Z lekcji według listu Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Pytanie: Jeśli nasza główna praca jest zjednoczeniem, to na czym polega przystanek podczas Chanuki?

Odpowiedź: Kiedy walczymy ze swoim egoizmem, zaczynamy odczuwać, jacy jesteśmy słabi, nie możemy sobie z nim poradzić i czujemy, że potrzebujemy jakiegoś przystanku, przerwy.

Jeśli zatrzymujemy się, prosimy Stwórcę, aby nam pomógł znaleźć właściwe nastawienie do wojny z naszym wspólnym egoizmem w dziesiątce i na świecie, jest nadzieja, że​​ Stwórca nam pomoże.

To właśnie symbolizuje Chanuka – tydzień, w którym zatrzymujemy wojnę i nigdzie nie uciekamy, rozumiemy, że musimy umocnić się, jeszcze silniej połączyć się ze sobą nawzajem. W takim przypadku możemy wrócić do walki z egoizmem i pokonać go.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Święta i specjalne daty

Odkrycie Stwórcy zaczyna się z najniższego stanu, „z prochu”, jak jest powiedziane: „Z prochu wyszedłeś i do prochu powrócisz”. Cały czas spadamy do stanu prochu, tracąc zainteresowanie duchowością, pragnieniem, smakiem. I z tego prochu musimy się wznieść: „Niech człowiek pomoże bliźniemu”.

Sam człowiek nie jest w stanie podnieść się z upadku, może tylko wtedy, gdy inni dadzą mu przykład i obudzą go. Wtedy będzie to prawidłowe wzniesienie, a nie wynikające tylko z egoizmu. Przyjaciel pomaga mi się podnieść, a ja pomagam przyjacielowi, to znaczy pracuję w grupie a tu działają siły zjednoczenia. Tylko w takim przypadku będzie to duchowe działanie.

Jeśli człowiek upadł do stanu prochu, sam nie ma żadnych sił. Jedyną nadzieją jest dziesiątka. Nigdy nie znajdę siły w sobie, by się rozwijać. Egoizm próbuje mnie oszukać i podpowiada: „Postaraj się, sam dasz radę!” Ale to działa tylko w naszym świecie, a w świecie duchowym nie. Tam mogę podnieść się, tylko dzięki sile grupy: „Niech człowiek pomoże bliźniemu”. W przeciwnym razie nie będzie to wzniesienie, ale oszukiwanie samego siebie.

Jestem na dole, a moi przyjaciele na górze, więc wznosimy się nawzajem jak alpiniści związani jedną liną. Anuluję się przed dziesiątką, staram się czuć najmniejszym ze wszystkich, i dzięki temu otrzymuję od niej siły. A potem z tymi siłami otrzymanymi od przyjaciół robię odwrotne działanie i pomagam im.

Anulując siebie przed grupą, otrzymuję od niej wyższą siłę, która działa na mnie i przebudza mnie. Byłem najniżej, ale teraz dzięki sile, którą otrzymałem od grupy, wpływam na innych, czyli staję się dla nich jak Stwórca. Na początku otrzymywałem od przyjaciół jak Malchut, a teraz oddaję im jak Keter. Pracuję tak jak silnik tłokowy: Malchut-Keter, Keter-Malchut.

Każdy powinien być najmniejszym i największym w dziesiątce. Jeśli każdy z dziesięciu pracuje w ten sposób, to tworzymy jakby silnik z dziesięcioma cylindrami – wyobraźcie sobie, jaka to moc! Wszystkie tłoki jednocześnie pompują razem naszą wspólną objętość, aż miara się wypełni i wewnątrz odkryje się Stwórca.

W pierwszym suwie tłoka zanurzam się w dziesiątce i stamtąd czerpię pragnienia przyjaciół, a w drugim suwie wznoszę te pragnienia do Stwórcy. To wzniesienie nazywa się MAN, ponieważ proszę za wszystkich i otrzymuję z góry siłę. I z tą siłą schodzę w dół i przekazuję ją przyjaciołom, ponownie otrzymuję od nich nowe pragnienie i wznoszę je jako modlitwę, MAN.

W taki sposób cały czas wznoszę się i opadam: MAN – MAD. I tak samo pracuje każdy w grupie, wszystkie nasze dziesięć cylindrów. Przenikam ich pragnieniem i chcę wznieść przyjaciół, przybliżyć ich do Stwórcy. A od Stwórcy otrzymuję w darze siły, napełnienie, odkrycie i przekazuję je przyjaciołom. Pracuję jakgdyby jako pośrednik przekazujący w obu kierunkach, pragnący podnieść całą grupę do Stwórcy.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W ostatnim czasie, coraz bardziej odczuwamy w dziesiątce połączenie, a nawet obecność Stwórcy. Czy można powiedzieć, że przechodzimy na stopień odkrycia Jego oblicza? Czy to przejście następuje stopniowo, czy jest to skok, po którym zrozumiemy, że nie wrócimy już do błędnego postrzegania?

Odpowiedź: Dzieje się to stopniowo, aż dochodzi do odkrycia Stwórcy. Wtedy człowiek rozumie, gdzie się teraz znajduje.

Pytanie: Czy cała dziesiątka powinna rozpoznać to odkrycie?

Odpowiedź: Niekoniecznie! Ale dążyć do tego powinni wszyscy.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 11.12.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Które nasze działania w dziesiątce, postrzegamy jako nagrodę i karę?

Odpowiedź: Jeśli będziemy bliscy sobie nawzajem, wbrew wzajemnemu oddzieleniu, to stanie się dla nas nagrodą. I odwrotnie: jeśli nie będziemy bliscy sobie, to będzie karą. Nagrodą nazywa się zbliżanie się do Stwórcy, zrozumienie Stwórcy, odczucie, że jest między nami.

Z lekcji według artykułu „Przedmowa do TES”, 07.12.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W jaki sposób stajemy się godni podążać wiarą ponad wiedzą?

Odpowiedź: Przede wszystkim poprzez zwrócenie się do Stwórcy, poprzez modlitwę.

Pytanie: Czy możemy pomóc przyjaciołom w dziesiątce podążać wiarą ponad wiedzą?

Odpowiedź: Oczywiście, jeśli się jednoczycie, to pomagacie sobie nawzajem.

Z lekcji według notatek Rabasza

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Chociaż jeszcze nie odkryłem świata duchowego, ale już cieszę się tym, że nie żyję jak zwykły mieszkaniec tego świata, lecz pracuję w kabalistycznej grupie. Stwórca przyprowadził mnie do grupy i powiedział: „Wybierz ten dobry los!”.

To znaczy przygotował dla mnie i odkrył moje miejsce w wiecznym systemie, w którym wszyscy się znajdujemy. Stałem się tego godny, że Stwórca celowo zajmuje się mną i trzyma mnie za rękę, przyprowadzając mnie do grupy każdego dnia, tak jak kiedyś mama zaprowadziła mnie do przedszkola po raz pierwszy.

Stwórca prowadzi mnie i mówi: „Oto twoja grupa, połącz się z nimi, a wewnątrz tego połączenia zaczniesz Mnie poznawać. Nie mogę zrobić dla ciebie więcej, jak tylko przyprowadzić cię do grupy. Wszystko inne musisz zrobić wewnątrz grupy: spotkamy się razem w tej grupie. Będę przejawiał się w niej w różnych formach: jako nauczyciel, jako przyjaciele, ale jeśli połączysz się z tą grupą, zaczniesz odkrywać Mnie i wzrastać duchowo”.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa