Jeśli kilku przyjaciół w dziesiątce znajduje się we wzniesieniu, podczas gdy inni odczuwają ciężkość i upadek, jest to jak obracające się koło: jedna część się podnosi, a druga opada, ale koło porusza się do przodu. Wtedy gdy wznosimy wspólną modlitwę, jedna jej część składa się z wdzięczności, a druga część z prośby.

Jedno nie może istnieć bez drugiego, jak dwie strony tej samej monety. Dlatego dobrze, że tak się czujemy, jest to znak, że nasza dziesiątka jest pełna, doskonała i że w niej jest jedno i drugie.

Nawet kiedy osiągamy koniec naprawy, nasze pragnienie otrzymywania przyjemności nie znika ani się nie zmienia. Naprawia się tylko intencja, która jest ponad nim. Gdyby jednak pragnienie otrzymywania przyjemności zniknęło, zniknęłaby również intencja obdarzania, i samo stworzenie przestałoby istnieć.

Dlatego nic nie znika, musimy tylko zmienić swoją intencję, osiągając coraz większe połączenie i zachowując wszystkie nasze właściwości. Z głębi pragnienia i ekranu z odbitym światłem, z tych dwóch przeciwstawnych sił, powstaje doskonałe kli.

Z lekcji na temat „Wiara ponad wiedzą”, 23.12.2020

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa