15-16 grudnia przeprowadziliśmy drugi międzynarodowy wirtualny kongres kabalistyczny.
Ponad 3500 studentów, w 180 ośrodkach edukacyjnych, a także tysiące mężczyzn i kobiet z całego świata podłączyło się indywidualnie, żeby odkryć moc zjednoczenia na nowym poziomie.
Pytanie: Czy równoległe światy są ze sobą powiązane? Czy mogą one na siebie wpływać?
Odpowiedź: Wpływać z naszego świata na Wyższy świat może tylko człowiek, który znajduje się w grupie i w połączeniu z przyjaciółmi. Stopniowo pobudzając i wzmacniając to połączenie, wpływa nim na Wyższy świat.
Tylko dobry związek między nami wpływa na nas, kiedy przebywając na poziomie naszego świata, chcemy upodobnić się do Wyższego świata, dlatego że to połączenie jest już duchowe ogólnie rzecz biorąc.
Wszystko inne w naszym świecie jest absolutnie materialne i nie ma nic wspólnego z duchowym. W rzeczywistości nasz świat nie istnieje, a tylko tak nam się przedstawia w naszych narządach percepcji. W tym sensie jest on absolutnie złudny, iluzoryczny.
Z lekcji w języku rosyjskim, 19.08.2018
Pytanie: Co to znaczy „wyjść z siebie“? Czy to znaczy, że obserwujesz swoje zachowanie i myśli, jakby z boku?
Odpowiedź: Wyjście z siebie – to znaczy wyjście ze swojego egoizmu, znalezienie siebie duchowego, oderwanego od siebie ziemskiego.
Wszystko, co materialne odczuwamy w naszym egoizmie. Wszystko, co duchowe – we właściwości obdarzania. Wyjście z właściwości otrzymywania i wejście we właściwość obdarzania jest nazywane „odczuciem świata w jego nowej formie” – w takiej, w której on istnieje, ale wcześniej nie mogliśmy go zobaczyć. On się odkryje, dlatego że ty zmienisz swój kąt widzenia.
Z lekcji w języku rosyjskim, 05.08.2018
Pytanie: Czy jeśli stale z wielkim pragnieniem ogladam Pana transmisje na YouTube, czy uważany jestem za członka grupy duchowej?
Odpowiedź: Nie. W żadnym wypadku!
Uczniem jest ten, kto realizuje wszystko, co ode mnie słyszy. Oznacza to, że on znajduje się w grupie i realnie włącza się w połączenie ze swoimi przyjaciółmi, w którym realizują to, o czym mówi Kabała.
Dlatego potrzebne jest ci laboratorium, praktyka. W przeciwnym razie nie jesteś uczniem, tylko słuchaczem.
Z lekcji w języku rosyjskim, 12.08.2018
Pytanie: Co może dać mi wyższa siła: nieśmiertelność, odpowiedzi na wszystkie pytania, absolutną wiedzę?
Odpowiedź: Wyższa siła może dać nam właściwość obdarzania, którą zyskujemy za pomocą wyższego światła/Stwórcy. Ta właściwość pozwala nam istnieć w świecie duchowym – w prawdziwie istniejącej przestrzeni. A nasza przestrzeń nie istnieje. Tego świata nie ma. Żyjemy, jakby z zamkniętymi oczami.
Pytanie: Czym mogę zapłacić za takie osiągnięcia?
Odpowiedź: Niczym. Musisz je zdobyć, a nie płacić. Nie możesz niczym zapłacić, w ogóle ty nie masz niczego! Pozostaje ci tylko nabyć nową właściwość.
Przy czym nie tracisz starej: istniejesz jednocześnie w naszym świecie i jesteś otoczony przez tych samych krewnych, znajomych, zwierzęta, ludzi. Niczym nie płacisz, tylko zyskujesz.
Z lekcji w języku rosyjskim, 05.08.2018
Pytanie: Co to jest zły korzeń duchowy?
Odpowiedź: W nas nie ma złych korzeni. One są tylko bliżej lub dalej od Stwórcy.
Jedynie system ciemnych światów ma złe korzenie, tak zwane „klipot”. Znajdują się one w rękach Stwórcy i pokazują nam przeciwne właściwości. Nie poradzilibyśmy sobie bez nich. Zawsze znajdujemy się między czarnym i białym.
Z lekcji w języku rosyjskim, 19.08.2018
Z lekcji przygotowawczej do wirtualnego kongresu
W duchowym należy przyjąć dwa przeciwieństwa, jako równe i obłóczyć tę formę na siebie, aby ona odcisnęła się w moim umyśle i w uczuciach, we wszystkich moich odczuciach, w moim materiale.
* * *
Dwa przeciwieństwa istnieją razem: ciało i dusza, egoizm i altruizm, obdarzanie i otrzymywanie, życie i śmierć. W duchowości istnieją zawsze dwa bieguny, których nie da się pogodzić, a można tylko wznieść się ponad nimi na wyższy poziom. Tylko w takiej formie znajduje się rozwiązanie, przez wiarę ponad wiedzę.
* * *
W naszym umyśle na obecnym stopniu, na poziomie, na którym istniejemy, nie jesteśmy w stanie zjednoczyć razem dwóch przeciwności. Jest to przykład ograniczeń naszego umysłu, który działa tylko na płaszczyźnie materialnej i nie dostrzega wysokości. Jeśli on otrzymuje parametr wysokości, to go dezorientuje i powala wszystkie jego poglądy.
Egoistyczny umysł rozumie jedynie „na prawo-na lewo”, życie lub śmierć. A nagle mówią mu, że oprócz życia i śmierci istnieje coś trzeciego, w którym nie bierze się pod uwagę ani życia, ani śmierci, dlatego że jest to powyżej nich. Jeśli wzniesiemy się na ten trzeci stan, to będziemy istnieć.
Ale nie rozumiemy, co to jest – nie czujemy tego trzeciego wymiaru. Jedynym wyjściem jest wzniesienie się na niego. Studiując Kabałę, pracujemy po to, aby zdobyć nowy rozum i uczucia, dzięki którym poznamy prawdę.
Podczas, gdy z naszymi obecnymi umysłami i uczuciami, bez względu na to, jakbyśmy je nie rozwijali, jak mądrymi i wrażliwymi byśmy nie byli, nie wyjdziemy za materialne, zwierzęce ramy, po prostu zamienimy się z myszki w słonia.
* * *
Poczucie ważności duchowego musi być na tyle silne, aby przyjąć jednocześnie dwa przeciwieństwa i być gotowym, aby je znieść. Pojmujemy naszym rozumem, że niemożliwe jest pogodzenie tej wewnętrznej sprzeczności, ale zgadzamy się z nią istnieć. I wtedy dystans między jednym i drugim biegunem określa objętość naszego duchowego naczynia. Od tego zaczyna się lewa linia, Izaak.
Oczywiście, ta sprzeczność wywołuje w nas cierpienie. Nawet radość i przyjemność są zawsze oparte na cierpieniu. Z fizjologicznego punktu widzenia nie ma dużej różnicy pomiędzy cierpieniem a przyjemnością: zakończenia nerwowe postrzegają to samo podrażnienie, ale potem jest ono rozszyfrowywane w dodatkowych analizatorach, jako cierpienie lub przyjemność.
W ten sposób człowiek rozkoszuje się słuchając smutnej melodii, łącząc w sobie dwa stany.
* * *
Akceptacja dwóch przeciwstawnych sił i form w jednym materiale musi być obleczona w duchowe poznanie. A upadając z duchowego doznania w materialne, tracimy zdolność tolerowania tej sprzeczności. Jeśli człowiek jest w stanie wznieść się ponad sprzeczność i pogodzić w sobie dwa przeciwieństwa, to znaczy, że znajduje się on na duchowym poziomie.
Z porannej lekcji 16.10.2018
Ludzkość chce wiedzieć, dlaczego i gdzie żyje, co jest tajemnicą naszego życia i co będzie po nim. Skąd przychodzimy, aby narodzić się na tym świecie? Gdzie idziemy po śmierci? Czy istniejemy po prostu jak zwierzęta, które nie czują niczego oprócz swojej biologicznej, materialnej egzystencji?
Wraz z rozwojem fizyki, chemii i biologii, a zwłaszcza fizyki kwantowej, odkrywając nowe formy istnienia, stwierdzamy jak bardzo skomplikowanie jest zbudowany nasz świat. Prawdopodobnie składa się z wielu sfer, jedna wewnątrz drugiej i zawiera różnorodne formy istnienia, które nadal są nam jeszcze nieznane.
Żyjemy w niewielkim fragmencie rzeczywistości i możliwe jest, że ta rzeczywistość wcale nie jest prawdziwa, a jedynie generowana jest w naszej bardzo ograniczonej świadomości. Wydaje nam się, że istniejemy w ciałach fizycznych w wielkim świecie, w rozległym Wszechświecie, ale w istocie wszystko to jest prezentowane tylko w naszej głowie. Fizyka kwantowa nawet znajduje już na to pewne dowody.
Takie zrozumienie ma fundamentalne znaczenie dla naszego stosunku do życia. Przecież, wyobraźcie sobie jak bardzo religia zmienia światopogląd człowieka, gdy wierzy, że żyje na tym świecie ze względu na możliwą kontynuację życia po śmierci w jakimś innym świecie.
To całkowicie odwraca ideę życia, prowadząc do wojen i konfliktów, do podziału ludzi i połączenia. To jest najważniejsze pytanie, ponieważ wypełnia ono zarówno nasze biologiczne życie na tym świecie, jak i coś poza jego granicami, tak jak nam się wydaje.
Dlatego bardzo ważne jest, aby dojść do prawidłowego postrzegania rzeczywistości. I tutaj zderzamy się z oporem ze strony religii i wszelkiego rodzaju wierzeń, niezdecydowaniem ze strony ludzi i nauki.
Ten temat jest przysłaniany i ukrywany, nie jest przyjęte o nim mówić. Przecież, gdyby zacząć mówić o nim otwarcie to zacznie się zamieszanie i przewróci to całkowicie życiową filozofię człowieka, zmieni jego stosunek do własnego istnienia i sensu życia. A to nie jest proste.
Jak na razie nauka zaczęła dopiero domyślać się, a naukowcy stopniowo zaczęli mówić o tym. Bardzo dobrze, jeśli ludzie dowiedzą się, że w rzeczywistości nasz świat jest niezwykle skomplikowanie zbudowany i jest tylko jednym z wielu światów. Możemy zmienić siebie, a następnie przemieszczać się ze świata do świata, wystarczy zmienić naszą percepcję, nasze narządy zmysłów.
Kiedy przechodzimy z jednego potencjalnego stopnia na drugi, tracimy połączenie z tym materialnym życiem. Zaczynamy postrzegać życie w zupełnie inny sposób: nie ograniczając się do stu lat, ale nieskończenie w czasie i przestrzeni, ponad wszystkimi ograniczeniami.
Gdyby ta informacja pojawiała się wszędzie w środkach masowego przekazu, to przyciągnęłoby bardzo wiele osób do studiowania nauki Kabały, dlatego że właśnie ona ujawnia każdemu człowiekowi możliwość podróżowania między wszystkimi światami.
Era władzy egoizmu zakończyła się. Człowiek się zmienił i egoizm już nie może nim zarządzać. Egoistyczny program wyczerpał się i po trochu zaczęliśmy uwalniać się od totalnej władzy ego, od konsumpcyjnego stosunku do natury. I dlatego czujemy się mniej ograniczeni i zaczynamy czuć i domyślać się, że jest coś wyższego niż nasze egoistyczne postrzeganie świata.
Mam wielką nadzieję, że w końcu odkryjemy prawdę. I wtedy wszystko się zmieni: religie, wierzenia, stosunek człowieka do życia.
Z rozmowy o percepcji rzeczywistości, 26.12.2016
Pytanie: Co sekundę na świecie mają miejsce miliardy zmian. Jeśli zgodnie z moimi zmianami świat wokół mnie wydaje mi się inny, czy to oznacza, że zmieniam się, co sekundę?
Odpowiedź: Tak, to właśnie ty zmieniasz się, co sekundę a świat jest tylko twoją projekcją w stosunku do Ciebie samego. To, co czujesz w sobie, widzisz na zewnątrz, jakby działo się to w otaczającym cię świecie.
Pytanie: Jeśli wyższe zarządzanie jest wieczne i doskonałe, to jak ono może zniknąć, gdy ja się naprawię, czyli wspólna dusza?
Odpowiedź: Wyższe zarządzanie nie znika. Korekta oznacza moje pełne włączenie się w wyższe zarządzanie.
Pytanie: Skąd Pan wie, że materialny świat znika? Czy na swojej ścieżce duchowej odczuwał Pan podobne stany?
Odpowiedź: Po pierwsze, tak jest powiedziane w pierwotnych źródłach kabalistycznych. Po drugie, człowiek zajmujący się Kabałą częściowo to odczuwa.
Pytanie: Jakie są główne kryteria, by zgodzić się lub nie z zarządzaniem Stwórcy?
Odpowiedź: W każdej sytuacji być: pogodnym, dobrym, uśmiechniętym, rozkoszować się życiem, po prostu, lekko żyć. To już jest akceptacja tego, co robi z tobą Stwórca.
Pytanie: Czy nie chce Pan zjednoczenia egoistów? Myślałam, że całą ideą Kabały jest ich połączenie.
Odpowiedź: Nie da się zjednoczyć egoistów. Należy ich podnieść nad egoizmem i w takim stopniu zjednoczyć. Każdy ma inne pragnienia. Nie możemy zjednoczyć się w pragnieniu otrzymywania – tylko w pragnieniu obdarzania. Na styku pragnień obdarzania budujemy między nami Wyższy świat.
Pytanie: Rybak rybaka rozpozna z daleka. A czy można tak powiedzieć o kabalistach?
Odpowiedź: I tak, i nie. Chodzi o to, że jeśli kabalista nie zechce, to go nie ujawnisz, nie poczujesz, że on jest kabalistą. Z drugiej strony, jeśli obaj zechcecie, to możecie rozmawiać i wymieniać wrażenia z Wyższego świata.
Pytanie: W jaki sposób znajdując się w egoizmie, można wznieść się ponad nim? Czy to tak jak Baron Munchhausen, który sam wyciągał się z bagna?
Odpowiedź: Nie, Baron Munchhausen nie miał żadnej zewnętrznej siły, która pomogłyby mu wydostać się z bagna. A my mamy taką siłę – wyższe światło! Zwracamy się do niego, i ono wyciąga nas z bagna.
Pytanie: Co jest najbardziej obraźliwe dla kabalisty: kiedy nie ma możliwości opowiedzenia ludziom o Stwórcy, to znaczy zajmowania się rozpowszechnianiem, czy kiedy jego uczniowie nie mogą znaleźć między sobą wspólnego języka i rozbijają grupę?
Odpowiedź: Rozłam w grupie – to najgorsza rzecz. Ponieważ wewnętrzna część jest najdelikatniejsza i najwrażliwsza na uszkodzenie. Czasami jednak błędy są potrzebne po to, aby następnym razem rozsądniej podejść do rozwiązania.
Pytanie: Jak prawidłowo zrozumieć reakcję nauczyciela-kabalisty? Kiedy kabalista mówi „nie” i karci nas, czy mamy to brać bezpośrednio?
Odpowiedź: Ogólnie mówiąc, tak. Należy zrozumieć, że on to robi dla waszej korzyści.
Z lekcji w języku rosyjskim, 01.07.2018
Pytanie: Czy można ujarzmić Stwórcę na drodze do celu?
Odpowiedź: Ujarzmić Stwórcę oczywiście można. Stwórca jest całkowicie nam oddany. Chce, abyśmy wykorzystywali Go w 100%.
On chce pracować tylko dla naszych pragnień. W tym celu, On w zasadzie przejawia się nam. Z Jego strony nie ma żadnych problemów, aby stale nas obdarzać – to Jego istota. Dlatego nie ma sensu Go ujarzmiać. On z góry podjął tę decyzję, żeby wzbudzić w nas możliwość naprawy i podniesienia się do Jego poziomu. To po pierwsze.
Po drugie, Stwórca nie jest rodzajem ludzkiej formy, który można ujarzmić itd. To jest system, ogromne urządzenie składające się z przeciwnych sił, pozytywnych i negatywnych.
W zależności od tego, jak bardzo jesteśmy w niej podobni do Stwórcy, to znaczy właściwości obdarzania i miłości, współczucia i wzajemnego połączenia, tak bardzo możemy wywołać w sobie pozytywne oddziaływanie tego systemu.
Z wideokonferencji ze studentami Międzynarodowej Akademii Kabały, 21.05.2017