Pytanie: Stwórca zbliża nas do Siebie w bardzo nieoczekiwany sposób. A co powinniśmy zrobić w tym czasie, gdy jesteśmy daleko od Niego? Czy potrzeba cierpliwości?

Odpowiedź: To zależy od ciebie. Nie ma kolejki do Stwórcy. Kto chce być bliżej Niego, przyklejony do Niego, osiąga to. Więc nie ma na kogo narzekać, oprócz siebie.

Pytanie: Cierpienia są egoistycznymi uczuciami w materialnym świecie. Jak podnieść je do poziomu duchowych cierpień?

Odpowiedź: Zacznij cierpieć dlaego, że nie kochasz innych.

Z lekcji „Nawyk staje się drugą naturą”, 09.08.2023

Kategorie: Praca duchowa

Komentarz: W zasadzie lekcja kabalistyczna postrzegana jest przez nas w aparacie pojęciowym. Ale ciągle Pan mówi, że to odciąga nas od właściwego zrozumienia, ponieważ postrzeganie rozumem nic nie daje, konieczne jest oderwanie się od obrazów.

Odpowiedź: Tak! Dlatego że najważniejsze dla nas jest rozwijanie postrzegania sensorycznego, odczuwanie tego, czego nam brakuje. Nasz umysł jest drugorzędny, rozwija się zgodnie z doznaniami. Gdybym nie miał jakiegoś narządu percepcji, to mój mózg nie pracowałby odpowiednio z nim.

A jeśli nie miałbym wszystkich narządów percepcji, to mózg w ogóle nie pracowałby z niczym. Nie istniałby. Byłby w postaci początkowego, punktowego stanu. Z czego więc mógłby się rozwinąć? Wyobraź sobie, że jeśli nie ma żadnych narządów zmysłów, to znaczy nie ma żadnego mózgu.

Tak więc człowiek ma jedynie teoretyczną możliwość rozpoczęcia rozwoju. Potrzebny jest jakiś impuls, który nada mu kierunek w rozwoju jego zmysłów, a następnie w rozwoju umysłu. Ten stan początkowy nazywa się „punktem w sercu” lub „reszimo” (zapis, gen informacyjny).

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Nic nie istnieje!”

Kategorie: Studia Kabały

Pytanie: Boli mnie to, co dzieje się w moim kraju. Jak sprawić, żeby bolał mnie brak połączenia ze Stwórcą, dążenia do Niego?

Odpowiedź: Trzeba prosić o jedno i o drugie. Z jednej strony prosić, żeby Stwórca zjednoczył nas i dał nam właściwość obdarzania, miłości, połączenia. Z drugiej strony, abyśmy wznieśli się ponad nasz egoizm i w taki sposób stali się bardziej duchowi.

Pytanie: Zauważyłem, że największą egoistyczną przyjemność odczuwam wtedy, kiedy czymś zarządzam, promuję coś własnego. Potem robi się nieprzyjemnie, przychodzi wstyd i uczucie odrazy. Jak od tego uciec?

Odpowiedź: To powinno mieć na ciebie wpływ, nie dlatego, że jest nieprzyjemne, ale dlatego, że jest przeciwko Stwórcy. Wtedy możesz prosić, aby podniesiono cię z tego stanu.

Pytanie: Jak utrzymać się w stanie niskości wobec Stwórcy, w uświadomieniu sobie Jego wielkości, że nie ma nikogo oprócz Niego? To ciągle się wymyka.

Odpowiedź: Jeśli spróbujesz to zrobić, zrozumiesz, dlaczego są ci dawane takie warunki i stany. Pojawi się przed tobą właściwa definicja tego, jak Stwórca cię wychowuje.

Pytanie: Kiedy chcę zadać Panu pytanie, odczuwam strach i trwogę. A kiedy zwracam się do Stwórcy lub do przyjaciół, nie mam takiego strachu. Czy to przejaw egoizmu?

Odpowiedź: Ćwicz, praktykuj. Wypowiadaj teksty zwracając się do przyjaciół, zwracając się do Stwórcy, zwracając się do mnie. Tak stopniowo wyrobisz sobie nawyk.

Pytanie: Czy można prosić Stwórcę o bojaźń przed przyjaciółmi?

Odpowiedź: Oczywiście. Wszystko cokolwiek chcesz.

Z lekcji na temat „A moje serce jest we mnie puste”, 06.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Myślę, że kocham moich przyjaciół. Ale czy umiemy prawidłowo kochać? Czy można się tego nauczyć?

Odpowiedź: Powinieneś starać się zrobić wszystko, co możliwe, aby twoi przyjaciele odkryli Stwórcę. To jest nasze główne zadanie. Jeśli człowiek będzie o tym myślał, będzie ubolewał, aby jego przyjaciele i w ogóle wszyscy mieszkańcy naszego świata odkryli Stwórcę, wykona dla siebie największą pracę, największą przysługę.

Pytanie: Dlaczego tak bardzo bolesne jest odczuwanie niemożności do połączenia?

Odpowiedź: Dlatego że taki jest cel stworzenia i musimy do tego dojść, ale widzimy, że nie jesteśmy w stanie, nie możemy. Wtedy załamuje się cały program stworzenia, cały program życia. Co więc zrobić? Pozostaje tylko jedno: zjednoczyć się z przyjaciółmi i żądać od Stwórcy, aby On zrobił to za nas. Dojdziemy do tego.

Z lekcji na temat „Nawyk staje się drugą naturą”, 08.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Według statystyk poziom chorób układu krążenia u osób samotnych jest znacznie wyższy niż u tych, których łączą dobre więzi z innymi. Podobnie jest ze stresem. Istnieje wiele chorób psychosomatycznych, które są związane właśnie z samotnością. Dlaczego ludzie wciąż decydują się na samotne życie?

Odpowiedź: Ponieważ wydaje im się, że takie życie może być spokojniejsze. Wstają rano, biorą prysznic, robią sobie kawę, idą do pracy, wracają z pracy do domu – wszystko jest normalnie, dobrze. W pracy mogą zjeść lunch, po pracy mogą oglądać telewizję lub iść do kina.

Ale faktem jest, że nie jesteśmy stworzeni, aby żyć w samotności. W końcu jesteśmy stworzeni do życia w rodzinie. A rodzina to przynajmniej jeszcze jedna osoba. Tutaj już nie uciekniemy od samych siebie.

Z programu telewizyjnego „Kabała we współczesnym burzliwym świecie”, 03.08.2023

Kategorie: Mężczyzna i kobieta, Pytania&Odpowiedzi, Rozwój egoizmu

Pytanie: Co to znaczy „odkryć Stwórcę”. Jak to zrobić?

Odpowiedź: Odkryć Stwórcę oznacza odkryć jedyną siłę, która zarządza wszystkim i prowadzi nas do Swojego celu.

Można z tego wyciągnąć bardzo wiele wniosków: w jaki sposób możemy odkryć Go, jak możemy wykorzystać nasze połączenie z Nim, czy mamy do tego taką możliwość i tak dalej. Wszystko to jest studiowane w nauce Kabały.

Z programu telewizyjnego „Kabała we współczesnym burzliwym świecie”, 03.08.2023

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Obecnie wracamy z połączenia komunikacji wirtualnej do fizycznej. Jaki jest punkt dążenia do nowego, gdzie jest nasz dodatek? Na czym powinniśmy się skoncentrować?

Odpowiedź: Chcemy być zjednoczeni siłą Stwórcy, aby On przejawił się między nami i abyśmy mogli poczuć, że trzymamy się Go, a przez Niego wszystkich naszych przyjaciół. Wcześniej w naszej pracy musieliśmy trzymać się naszych przyjaciół, a teraz będziecie trzymać się Stwórcy, aby trzymać się swoich przyjaciół.

Mam nadzieję, że wkrótce wszystkie problemy w Europie zostaną rozwiązane, i będziemy mogli swobodniej się poruszać, a także ponownie organizować wszelkiego rodzaju kongresy. Mam nadzieję, że nastąpi to szybko.

Z lekcji według artykułu Rabasza, 12.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Każdy z nas ma inne myśli i pragnienia. Jak uczynić na każde z nich właściwą intencję?

Odpowiedź: Nie trzeba zagłębiać się w każde pragnienie. Chcemy po prostu, aby wszystkie pragnienia, które prowadzą nas do celu, pracowały samodzielnie, aby utrzymywały nas w obdarzaniu, w miłości, w zbliżeniu się do siebie. Tak będziemy podążać przez cały czas.

Bardzo chętnie przyjmujemy przeszkody, ponieważ jesteśmy pewni, że wszystkie są wysyłane przez Stwórcę w jednym celu – aby nas do Niego przybliżyć.

Pytanie: Kiedy pojawia się przeszkoda, czy możemy dodać do niej intencję zadowolenia Stwórcy?

Odpowiedź: Oczywiście. Staramy się zastąpić przeszkody, które nas od siebie oddalają i oddzielają, siłami zbliżenia, a przez to sprawiamy Stwórcy szczególną przyjemność.

Z lekcji na temat „Nawyk staje się drugą naturą”, 08.08.2023

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Wielokrotnie wyjaśniał Pan, że rozpowszechnianie trzeba przekazywać do następnego stopnia. Od kogo zależy wybór tego stopnia? Nie można po prostu rozpowszechniać informacji tak w powietrze. Jak przebiega proces dalszego połączenia?

Z Panem wszystko było jasne: Nauczyciel – Pan – uczniowie. A Pana uczniowie mają takie poziomy: ktoś jest większy, a ktoś jest mniejszy.

Odpowiedź: I co z tego? Też wszystko będą mieli określone. Są już połączeni z tysiącami ludzi na świecie, a będą z milionami, miliardami. Wszyscy zaczną się stopniowo podłączać.

Pytanie: Ale każdy w swoim wewnętrznym rozwoju ma określony cel: ten jest związany z takimi a takimi ludźmi, a tamten z takimi a takimi. Czy jest to chaotyczne?

Odpowiedź: Nikt nikogo nie wybiera. Kto przychodzi, ten przychodzi. Czy wybrałem ciebie?! Albo kogokolwiek innego?!

Przychodzą i tyle. Pukają do drzwi i wchodzą. Wstęp jest wolny. A dalej wszystko zależy od ucznia – od jego struktury wewnętrznej, od struktury jego duszy i od tego, na ile może odnaleźć siebie w roli ucznia. Generalnie wszystko powinno być robione jak najbardziej swobodnie: przekazać człowiekowi informacje, zachęcić go. A dalej wszystko potoczy się samo.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Energia duchowa”

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Pan powiedział, że egoizm kształtuje konkretne ciało. A co w takim razie tworzy altruizm?

Odpowiedź: Altruizm formuje duszę, czyli zupełnie inne ciało, ciało duchowe. Altruizm zbudowany jest na tym, że postrzegam uczucia i myśli innych, jako moje własne. Nie kieruję się swoimi pragnieniami, a cudzymi. Swoimi działam tylko po to, aby napełnić innych.

Potrzebuję do tego zupełnie innych właściwości. Mój egoizm jest zdolny napełnić tylko siebie. To tutaj zaczynam podłączać się, na przykład do ciebie. Ale ty masz inne pragnienia, inne potrzeby, więc rozwijam swój egoizm, włączając twoje pragnienia, właściwości, ciebie całego w siebie i staję się podwojonym, złożonym z siebie i z ciebie.

Moja część służy tobie, a twoja część korzysta z tej usługi, jak Bina i Malchut, jak matka i dziecko.

Takim sposobem nabywam twoje pragnienie i napełniam je wyższym światłem, które przychodzi do mnie dodatkowo. Przez to czuję się napełniającym wobec ciebie, czyli czuję się Stwórcą w odniesieniu do Ciebie. Tak postrzegam jedną z siedmiu miliardów część Stwórcy.

Takie napełnienie, doznanie, zrozumienie, działanie jest nazywane „Stwórcą we mnie”. To Jego tutaj odkryłem. Dlatego „kochaj bliźniego swego jak siebie samego” jest główną zasadą Tory, to znaczy całą instrukcją do naprawy. I nigdzie nie uciekniesz od tego! Jeśli chcesz poczuć coś więcej niż swoje zwierzęce ciało i żyć ponad nim, musisz włączyć w siebie bliźniego!

Pytanie: Czy przywiązanie kogoś innego do siebie jest również korzystne?

Odpowiedź: Zacznij myśleć że to się opłaca, że ​​dzięki temu osiągniesz wszystko! Myśl tak, jak uważa twój egoizm, nie opieraj się! Najważniejsze jest, aby kochać bliźniego, nawet dlatego, że jest to dla ciebie wygodne. A potem zobaczysz że światło zacznie działać i przełoży się to na zupełnie inny kierunek.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Struktura altruizmu”

Kategorie: Dusza i ciało, Praca duchowa