Pytanie: Czym jest odwaga serca?

Odpowiedź: Odwaga serca jest wtedy kiedy człowiek czuje, że może podnieść się i stać się jakby przedstawicielem wszystkich ludzi, którzy zebrali się na kongresie.

Pytanie: Jak budować i podtrzymywać takie połączenie, aby móc natychmiast reagować i nawet przewidywać ataki i napaści złego początku?

Odpowiedź: Trzeba rzeczywiście wyobrażać sobie, jak możemy znajdować się w takim stanie, kiedy wszyscy są połączeni ze sobą.

Pytanie: Jak grupa może wznieść się do Stwórcy?

Odpowiedź: Grupa wznosi się do Stwórcy w takim stopniu, w jakim staje się jednością.

Pytanie: Czym jest pragnienie, które otwiera nasze serca i jednocześnie przekonuje Stwórcę, aby nas zjednoczył?

Odpowiedź: Mnie nie pytaj, lecz Stwórcę.

Pytanie: Co to jest duchowa wojna?

Odpowiedź: Duchowa wojna ma miejsce wtedy, gdy walczę ze swoimi kelim (egoistycznymi pragnieniami).

Pytanie: Uczymy się, że zły początek jest oddzieleniem między nami, a Stwórca, to połączenie między nami. Czy możemy teraz spróbować oddziaływać wzajemnie na siebie, nie przez membranę swojego egoizmu, a przez Stwórcę, tak aby był jak uszczelka między nami?

Odpowiedź: To prawda. Tak właśnie musimy działać. Tylko jak działać? Tego nie mogę ci powiedzieć. Ale w połowie domyśliłeś się już, więc próbuj dalej.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 19.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Cały czas Pan rekomenduje, abyśmy myśleli o zjednoczeniu. Jak możemy pomóc sobie wzajemnie, aby realizować ten warunek?

Odpowiedź: Wyobrażajcie sobie, że łączycie się ze wszystkimi i chcecie zrobić wszystko, aby wasze wspólne zjednoczenie otrzymało odbicie wyższego światła.

Pytanie: Na kongresie zebrały się wszystkie części, które oddzieliły się od jednej duszy. Jak teraz połączyć te części? Czy istnieje spójność zjednoczenia, czy też możemy połączyć się coraz bardziej?

Odpowiedź: To nie jest twoim problemem. Dokonuje się tego przy pomocy wyższego światła na stopniach Stwórcy. Możesz potknąć się o to.

Pytanie: Jeśli nie odczuwamy żadnego braku (potrzeby), to gdzie jest miejsce na modlitwę?

Odpowiedź: Kiedy światło wpływa na ciebie, wtedy ujawniają się braki, które odczuwane są w pragnieniach jeszcze nienaprawionych.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 17.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Człowiek musi przyciągnąć wyższe światło również do zewnętrznych myśli wszystkich ludzi na świecie jako całości, ponieważ włącza je w siebie, i musi je skłonić na czaszę zasług.

I to właśnie, jak powiedziano wyżej, poprzez przyciąganie wyższego światła na te sądy całego społeczeństwa jako całości. (Baal HaSulam, Szamati 33, „O losach w Jom Kipur i u Hamana”)

Pytanie: Jak przyciągnąć światło do społeczeństwa? Jak wnieść radość w kelim grupy?

Odpowiedź: Kiedy twoi przyjaciele zaczynają właściwie wybierać swoje działania, to pracują w połączeniu z nimi, wzajemnie zadajecie pytania, wyjaśniacie sobie nawzajem, sprzeczacie się między sobą, zastanawiacie, co jest świętością, a co nie.

Pytanie: I jak to sprowadza światło do grupy?

Odpowiedź: Chodzi o to, że staracie się postępować, myśleć, rozumować jak światło.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 13.03.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Szczęście jest to napełnienie najbardziej głębokich pragnień człowieka. Z reguły występuje ono w kontraście z uczuciem niezadowolenia.

Na przykład, głód daje uczucie przyjemności z jedzenia, rozłąka uczucie radości ze spotkania z bliskim człowiekiem, itd. Innymi słowy, jesteśmy zbudowani tak, że możemy poczuć pozytywne tylko z negatywnego.

Wtedy pojawia się pytanie: czy powinniśmy w ogóle szukać szczęścia, jeśli najpierw musimy pogrążyć  się w cierpieniu, aby następnie czuć się szczęśliwym?

Rzecz w tym, że kabalistyczna metoda pozwala człowiekowi przeżyć szczęście jednocześnie z odczuciem braku napełniania. To znaczy w tym momencie, kiedy coś spożywam, czuję zarówno tęsknotę za tym smakiem, jak i jego napełnienie.

Nie muszę dzielić tego w czasie: teraz cierpię, a następnie otrzymuję. Dlatego dla ludzi, zajmujących się duchową praktyką, nie istnieje kwestia czasu. Oni istnieją poza nim, i przechodzą stany cierpienia i napełnienia, głodu i sytości jednocześnie.

To jest nauka Kabały – nauka otrzymywania! Naucza ona człowieka otrzymywać pożądane nie za miesiąc lub rok, a dosłownie w tym samym momencie, kiedy zapragnie. Przy tym jednocześnie w parze idą dwie potencjalnie przeciwstawne do siebie znaczenia, minus i plus.

W naszym świecie tego nie ma. Tutaj istnienie jeden wielki minus, do którego praktycznie nie otrzymujemy plusa. A otrzymywanie przyjemności według kabalistycznej metody samo wywołuje w nas pragnienie do niej i napełnienie.

Pytanie: Ale jak to zrobić? Jak w takim razie być szczęśliwym w tym świecie?

Odpowiedź: Jest to możliwe tylko wtedy, gdy napełniam się nie sam, a przez innych. W tym znajduje się patent szczęścia, ponieważ samego siebie nigdy nie jestem w stanie napełnić. Ale jeśli czuję i absorbuję pragnienia innych, to napełniając ich, napełniam siebie, ponieważ ich pragnienia stają się moimi. Okazuje się, że napełniam sobie istnieniem w innych.

Sekret tkwi w tym, że wychodzę z siebie, odkrywam poza sobą pragnienia, przyjmuję je jak swoje własne i napełniam je. Czyli zarówno pragnienie, jak i napełnienie znajdują się poza mną, i to jest właśnie moją duszą.

Pytanie: Czy przy tym napełniamy także materialne pragnienia człowieka?

Odpowiedź: Zaspakajamy dowolne jego pragnienia, ale tylko do pewnego stopnia. Materialne pragnienia człowieka są napełniane tylko do stopnia, dostatecznego dla jego istnienia, i nie więcej. A duchowe pragnienia do tego stopnia, w jakim razem pragniemy wznieść się, ponieważ moje i jego wzniesienie są wzajemnie połączone i wzajemnie się uzupełniają.

W taki sposób napełnienie pragnień innych daje nam poczucie szczęścia.

Z programu TV, „Krótkie opowiadania”, Cz. 2

Kategorie: Dusza i ciało, KABAŁA, Pragnienie, Pytania&Odpowiedzi, Wychowanie, dzieci

Pytanie: Jak bardzo człowiek ogranicza w czymś swoje pragnienia dla obdarzania, w taki sposób podnosi się. Czy istnieje jakaś klasyfikacja pragnień, czy każdy ma własne?

Odpowiedź: Każdy ma własne pragnienia, i nie wiadomo, na jakie pragnienia człowiek natknie się.

Pytanie: Jaki powinien być główny punkt moich wysiłków? Starać się trzymać Stwórcy i jednocześnie wszystkich przyjaciół, modlić się za nich? Czy po prostu próbować anulować się i zanurzyć we wszystkich?

Odpowiedź: To jest najlepsze.

Pytanie: Jak rozbić „ścianę”, która nie pozwala otworzyć serca i prosić o większe światło?

Odpowiedź: Poprzez własną wytrwałość.

Pytanie: Czy zazdrość zależy od tego, jak wielki jest dla mnie Stwórca? Skąd bierze się to uczucie zazdrości? Tylko z wielkości Stwórcy?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Co zrobić z uczuciem wstydu i żalu z powodu różnicy w wysiłku włożonym przeze mnie i przyjaciół ze światowego kli? Przyjaciele otrzymali od Stwórcy możliwość obdarzania i korzystają z niej. Stwórca mnie nie dał jeszcze tej możliwości.

Odpowiedź: To nie jest ani gorzej, ani lepiej. To co Stwórca daje, to daje. Dlatego nie należy patrzeć na innych, trzeba starać się podnosić.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu „Siłą zazdrości osiągamy Liszma”, 15.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Pracujemy w dziesiątce, staramy się osiągnąć odkrycie Stwórcy. W jaki sposób następuje zmiana intencji, że czynimy to dla Niego, a nie dlatego, że chcemy mieć z tego przyjemność, a pragniemy Go obdarzać?

Odpowiedź: Chcemy odkryć, że Stwórca oświetla wszystko wokół nas i oprócz tego nie potrzebujemy niczego więcej. Jeśli Stwórca działa swoim światłem na całe stworzenie i jest z tego zadowolony, to nie potrzebujemy niczego więcej. Tak właśnie powinniśmy starać się myśleć i działać.

Pytanie: Jak cały czas zachować w sercu potrzebę abyśmy nie tylko czuli się dobrze, ale żeby Stwórca był zadowolony z nas?

Odpowiedź: Zależy to od wielkości odkrycia się Stwórcy, nam. Wtedy będziemy zadowoleni z Niego.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 07.03.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Księga Zohar wyjaśnia słowa naszych mędrców: „Trzy rzeczy poszerzają wiedzę człowieka: piękna żona, piękne mieszkanie i piękne naczynie 'kelim’”. I [Zohar] stwierdza: „piękna żona” – to święta Szchina, „piękne mieszkanie” to jego serce, a „kelim” to jego organy. (Baal HaSulam. „Szamati”. Artykuł 9. Co to są „trzy rzeczy, które poszerzają wiedzę człowieka” w pracy)

Pytanie: Jak w naszym wspólnym domu, czyli w sercu człowieka, może odkryć się Szchina?

Odpowiedź: Jeśli chcemy poczuć nastawienie Stwórcy do nas, to nie może być żadnych ograniczeń. Poczujemy, jak bardzo dążymy do Stwórcy i pragniemy tylko jednego – aby Stwórca napełnił wszystkie nasze pragnienia.

Po to, aby zorganizować we właściwy sposób „wspólny dom” dziesiątki, musimy jedynie zjednoczyć się ze sobą i w naszym właściwym połączeniu wspierać się wzajemnie. Wtedy osiągniemy to, że wszystkie nasze pragnienia utworzą jedno wspólne pragnienie – poznanie Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 08.03.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

To, że do człowieka napływają myśli o pustce, jest celowe, aby człowiek poczuł potrzebę przyjęcia na siebie wiary ponad wiedzę. A do tego potrzebna jest pomoc Stwórcy. Oznacza to, że człowiek ma obowiązek prosić Stwórcę, aby dał taką siłę, aby mógł wierzyć ponad wiedzę. [Baal HaSulam. Szamati. Artykuł 13. „Odnośnie granatu”

Z każdym powodem człowiek powinien zwracać się do Stwórcy. Musimy osiągnąć wiarę ponad wiedzę – prosić, aby Stwórca wyjaśnił, co to jest. Żeby pokazał! Żeby dał! Wówczas wszystko będzie dobrze. Nie trzeba decydować samemu. Cały czas prosić. Być prawdziwym „nudziarzem”.

Wziąć obce myśli i wznieść je w wierze ponad wiedzę oznacza, że musimy podnieść wszystkie przeszkody, które w nas powstają i traktować je jak egoistyczne przeszkody. Jak bardzo są przeciwko nam, tak musimy wznieść się ponad nimi.

Pytanie: Od czego zależy osiągnięcie wiary ponad wiedzę?

Odpowiedź: Tylko od naszej wytrwałości, właściwego kierunku. Musimy stworzyć takie kli/naczynie, stan połączenia między nami, aby to odkryło Stwórcę.

Z lekcji nr 5 Międzynarodowego kongresu „Wznoszenie się ponad siebie”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa

Pytanie: Dlaczego istnieje zwyczaj przebierania się na Purim?

Odpowiedź: Purim – to zdemaskowanie naszych przeszłych stanów, ponieważ każdy z nas jest w rzeczywistości złoczyńcą! Przebieramy się w najróżniejsze postacie: zarówno w złoczyńców, jak i w sprawiedliwych – z jednej strony, w Hamana i Achaszwerosza, z drugiej, w Mordechaja i Esterę.

Purim – to karnawał. Zakrywamy twarze za maskami, dlatego że jest to odkrycie dobra i zła, gdy całkowicie tracimy swoją tożsamość, swoją twarz, i nie możemy odróżnić złoczyńcy od sprawiedliwego, ponieważ całkowicie się naprawiają i wspierają wzajemnie w naszym dążeniu do Stwórcy.

To właśnie we właściwym połączeniu między złoczyńcą a sprawiedliwym osiągamy zespolenie, połączenie, zbliżenie, równość, tożsamość ze Stwórcą. Przebrać można się dowolnie i to wielokrotnie. A można też ubrać się na dwa sposoby: z jednej strony maska sprawiedliwego, a z tyłu grzesznika, lub odwrotnie.

Święto Purim symbolizuje ostateczną naprawę ludzkości od zła do dobra, kiedy przejawia się absolutnie, pełne zło, które zmienia się w dobro.

Z programu telewizyjnego „Wiadomości z Michaelem Laitmanem”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Święta i specjalne daty

Pytanie: Powiedział Pan, że Stwórca przebudza zgodnie z możliwościami i gotowością człowieka. Czy w siłach człowieka jest zwiększenie tych możliwości i gotowości? A jeśli tak, to jak się to robi, za pomocą czego?

Odpowiedź: To czyni Stwórca.

Pytanie: Kiedy mówimy o systemie „achiszena”, to oznacza pojedynczego człowieka, dziesiątkę, naszą grupę, czy cały świat? Jak odnosimy się do tego systemu, który chcemy w sobie odkryć i podziękować Stwórcy? Gdzie on się odkrywa?

Odpowiedź: System ten odkrywa się w każdym człowieku w jego pragnieniu otrzymywania i pomiędzy siłami duszy, siłami serca. I tam musimy zobaczyć, na ile człowiek jest we własnych siłach.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do kongresu „Siłą zazdrości osiągamy liszma”, 15.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie