Pytanie: Czy ma Pan jakieś mocne materialne pragnienie?

Odpowiedź: Nie. Mam wszystko, czego potrzebuję do egzystencji: jedzenie, ubranie, mieszkanie. Wokół siebie mam wielu uczniów. Więc mam wszystko.

Pytanie: A czego chciałby Pan teraz, jakie jest Pana główne pragnienie?

Odpowiedź: Jakie jest moje główne pragnienie w tej chwili? Zawsze być dobrze przygotowanym do prowadzania lekcji, aby uczniowie byli ze mnie zadowoleni. Dlatego że mój stan zależy w zasadzie tylko od nich. To wszystko.

Z programu telewizyjnego „Błyskawiczne pytania do kabalisty”, 18.05.2023

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy można powiedzieć, że Stwórca pogrążył się w taki stan, w którym postrzega siebie jako stworzenie?

Odpowiedź: Nie. W rzeczywistości wszystkie stworzenia znajdują się w jednym, absolutnym, doskonałym stanie. Dlatego, aby stworzenie zrozumiało Stwórcę, przechodzi przez różnego rodzaju etapy, które nazywane są „wygnaniem”, aby z tych poziomów ukrycia, wygnania, ciemności, osiągnąć ten stan, w którym faktycznie się znajduje.

Można to porównać do sposobu, w jaki celowo robię miny dla mojego dziecka, jakbym się gniewał, był szczęśliwy, cierpiący, pasjonujący się czymś, aby wywołać z jego strony przeróżne reakcje, aby dziecko mogło lepiej mnie zrozumieć i rozwijać się.

Zobaczcie, ile wymyślamy zabawek, metod nie dla rozwoju cielesnego dzieci, ale dla ich intelektualnego rozwoju. Przecież gdybyśmy tego nie robili, pozostałyby na zwierzęcym poziomie, jakby zostały porzucone w lesie. Ile ludzkość inwestuje w przedszkola, szkoły, edukację, jest to ogromny świat!

Wszystko tylko po to, aby wychować dziecko, które rodzi się jako kawałek mięsa, jak zwierzę i musimy zapewnić mu rozwój. Dosłownie w ciągu kilku lat dziecko przechodzi w sobie, niesamowite rewolucje i staje się człowiekiem, który nie tylko opanował to, co my rozumiemy, ale wie więcej niż my!

Czy możecie sobie wyobrazić, co jest założone w nas od samego początku?! Jaki potencjał! A wszystko to za sprawą właściwego podejścia do dzieci.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Kim jest Stwórca?”

Kategorie: Praca duchowa, Wychowanie, dzieci

Pytanie: Ukrycie Stwórcy jest ukryciem tego, że wszystko jest posyłane przez Niego, że On jest wewnątrz nas, On wszystko zaaranżował. Dlaczego to robi?

Odpowiedź: Dlatego, abyśmy domagali się Jego odkrycia. Ponieważ gdy pragnę tego, chcę odkrycia we mnie właściwości obdarzania, miłości, właściwości połączenia. I okazuje się, że wtedy zmieniam się z egoisty na altruistę.

Pytanie: Ukrycie jest niezrozumieniem Jego celów i planów, nawet jeśli jest dla mnie oczywiste, że Stwórca wszystko dla mnie przygotował?

Odpowiedź: To bardzo złożony system wzajemnych relacji, dlatego nie mogę udzielić jednoznacznej odpowiedzi. Jeśli dokładnie przeanalizujemy to pytanie, to powinniśmy dojść do zrozumienia, czym jest „wiara ponad wiedzą”.

Istnieje wiele alternatywnych stanów, które mogą istnieć między człowiekiem a Stwórcą, i jest ich znacznie więcej niż między ludźmi.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Co dokładnie ukrywa przed nami Stwórca? Jaki jest centralny punkt ukrycia?

Odpowiedź: „Nie ma nikogo oprócz Niego” – to jest właśnie centralny punkt. Nic innego nie jest przed nami ukryte.

Pytanie: Egoizm jest również ukryty przed człowiekiem?

Odpowiedź: Nie. Kiedy zaczynasz pracować nad odkryciem Stwórcy, widzisz, jak bardzo twój egoizm nieustannie odciąga cię.

Zwykli ludzie nie uważają się za egoistów, ponieważ nie dążą do odkrycia Stwórcy.

Z lekcji w języku rosyjskim

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Co to jest talent?

Odpowiedź: Talent to szczególna zdolność do określonego rodzaju kreatywności.

Pytanie: Czy uważa Pan, że wszyscy ludzie mają talent?

Odpowiedź: Nie, nie wszyscy.

Pytanie: Czy trzeba mieć talent, aby studiować Kabałę?

Odpowiedź: Potrzebny jest specjalny rodzaj duszy. Ci, którzy ją mają, odczuwają w sobie dążenie do tego typu działania, do tej wiedzy. A ci którzy nie mają, nie mają żadnego zamiaru, dążenia do Kabały.

Z programu telewizyjnego „Rozmowy”, 18.05.2023

Kategorie: Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Czy odpowiadając na pytania, dokonuje Pan przez to jakiejś naprawy?

Odpowiedź: Oczywiście! Jeśli pytanie wynika z wyraźnego pragnienia człowieka, pojawia się w nim jako pilna potrzeba duchowego rozwoju, człowiek zadaje je mnie, ja przyjmuję to pytanie i zaczynam je przetwarzać, odczuwać w sobie, odpowiadać na nie, wchodzić z nim w interakcję, czyli w pragnienie tego człowieka, to naturalnie poprzez to następuje określona duchowa naprawa.

Jednak ten człowiek w zasadzie nie ma łatwiej. Nadal musi wykonać swoje działania. Takim sposobem przeprowadzam swoje zewnętrzne duchowe działania. Osobiście ich nie potrzebuję. Ale jakby rozrzucam, zasiewam wokół siebie takie „pola” z rozmaitymi odpowiedziami na pytania.

W takich okolicznościach ogólne informacyjne pole staje się znacznie szersze, bardziej dostępne, płodne. Dla ludzi, którzy pewnego dnia przyjdą do Kabały, to pole informacyjne będzie już gotowe. Dlatego lubię odpowiadać na pytania.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Wpływ poprzez zadawanie pytań”

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Pytanie: Jak człowiek może wytrzymać trzy godziny lekcji, będąc ograniczonym do jednego miejsca?

Odpowiedź: Ponieważ przez cały czas wykonuje wewnętrzną pracę. Przeżywa w ten sposób swoje życie! Lekcja daje mu ogromne napełnienie!

Pytanie: Czy mówi Pan o kabaliście, który już rozumie, co robi?

Odpowiedź: Nawet jeśli nie bardzo rozumie. Dla niego nie jest to tylko wysiłek umysłowy i praca nad różnymi obcymi aspektami. Kabalista znajduje się w ciągłej pustce i napełnianiu, w zasadzie podobnie jak robi to w materialnym życiu, tylko przechodzi przez to w ogromnym wewnętrznym tempie.

Powiedzmy, że jesteś głodny, wchodzisz do restauracji, nasycasz się wspaniałym posiłkiem dokładnie takim jakiego pragniesz. Wychodzisz stamtąd, przechodzisz dziesięć kroków, spotykasz kogoś, rozmawiasz z nim przez pięć minut i nagle – bum! – znów budzi się w tobie wielkie pragnienie.

Ponownie widzisz szyld, znowu przed tobą stół, kaczka faszerowana jabłkami, dobre wino, muzyka. Znowu przyjemnie rozmawiasz z przyjaciółmi, pijesz, jesz przekąskę, cieszysz się wszystkim i napełniasz się z powrotem, zaczynając od zapachów, muzyki i światła, jedzenia i wszystkiego innego. Jest to stan, którego kabalista doświadcza przez cały czas.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Magia lekcji Kabały”

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Ludzie wszystkimi siłami sprzeciwiają się duchowemu przepływowi, czy tworzą w sobie napięcie, które go odpycha?

Odpowiedź: Ludzie nie tworzą napięcia. Zwyczajnie nie zatrzymują w sobie duchowej siły. Powiedzmy, że mam butelkę z zielonego szkła. Dlaczego jest zielona? Dlatego że to szkło zatrzymuje zielone promienie w spektrum i dlatego wygląda na zielone.

Jeśli będziemy podobni do właściwości obdarzania, miłości, właściwości Stwórcy, to niejako zaczniemy zatrzymywać tę właściwość w sobie lub przeciwnie, przejawiać ją, jak na przykładzie butelki, która wstrzymuje zieloną część widma, jednocześnie świeci zielonym światłem. Tak właśnie działamy. Jest to więc precyzyjne prawo fizyczne. Nie ma tu nic nienaturalnego.

Kabała w całości daje człowiekowi jedynie możliwość uczynienia z siebie detektora Stwórcy, odkrycia w sobie Jego jedynej siły. Ale w tym celu należy naprawić siebie na jej podobieństwo. Gdy człowiek odkrywa tę siłę, staje się podobny do niej, to odczuwa to, co ona odczuwa: wieczność i doskonałość. Oczywiście istnieje stopniowanie, aż do osiągnięcia takiego stanu całkowitej naprawy. Jednakże na drodze do niego jest 125 stopni, stopniowego zbliżenia z tym absolutnym stanem.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Manipulacje kabalisty”

Kategorie: Praca duchowa

Pytanie: Przypuśćmy, że teraz odczuwam wielką przyjemność z faktu, że jestem szanowany. Później odkryje mi się Stwórca. Czy poczuję coś więcej niż tylko szacunek pochodzący od ludzi?

Odpowiedź: Znacznie więcej. Jeśli dokładnie wiemy, od kogo otrzymujemy przyjemność, jakiego rodzaju jest ta przyjemność itd., wtedy jej nie przegapimy. Wręcz przeciwnie, nadamy jej pewną ważność, pewną esencję i w związku z tym doświadczymy przyjemności. Jest różnica – czy dostaję coś od kochającej, ukochanej, bliskiej osoby, czy po prostu wszedłem do sklepu i coś kupiłem.

Pytanie: Czyli nawet sama przyjemność od szacunku zależy od miary mojego pragnienia, jak bardzo doceniam tych ludzi, którzy mnie szanują?

Odpowiedź: Tak, wszystko zależy od miary pragnienia.

Z programu telewizyjnego „Wstęp do nauki Kabały”, 14.05.2023

Kategorie: Praca duchowa

Istnieją dwa stany w człowieku: kiedy sprzeciwia się duchowej właściwości i kiedy zgadza się upodobnić siebie do Stwórcy. Dopóki człowiek pracuje w swoim egoizmie, a cierpienia jeszcze nie zmuszają go do zastanowienia się nad sensem życia, nad sensem uderzeń: „Dlaczego, po co, z jakiego powodu? Czy w takim razie warto żyć?”, to w naturalny sposób sprzeciwia się właściwości Stwórcy.

Ale wewnętrzne uderzenia zmuszają go do zastanowienia się nad sensem życia. To pytanie nie jest związane z dobrobytem materialnym czy nawet problemami fizycznymi. Pojawia się i to wszystko. Nie potrzeba do tego żadnych specjalnych predyspozycji czy zewnętrznych okoliczności. A jeśli takie pytania pojawiają się w człowieku, to zaczyna stopniowo zbliżać się do badania sensu życia. To naprawdę prowadzi go do odkrycia Stwórcy.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Manipulacje kabalisty”

Kategorie: Praca duchowa, Sens życia