Pytanie: Jak możemy pomóc przyjaciołom na duchowej drodze?

Odpowiedź: W zasadzie pomoc ta powinna być wzajemna, gdyż świat duchowy możemy zrozumieć tylko wtedy, gdy zjednoczymy się w jedną grupę. Kiedy pomagamy przyjaciołom, pomagamy sobie. Jeśli kilka osób, niekoniecznie dziesięć, zjednoczy się ze sobą, naprawią swój egoizm. Stwórca specjalnie stworzył egoizm, który oddala nas od siebie nawzajem, abyśmy starali się wzajemnie przyciągać i stworzyć jeden system.

Nie możemy się w pełni zjednoczyć, dlatego że każdy z nas jest indywidualnym egoistą, ale możemy wbrew naszemu egoizmowi dokonać skrócenia, nie używać egoizmu i stworzyć między sobą altruistyczne połączenia. Oznacza to, że pozostajemy egoistami w sobie, ale kształtujemy altruistyczne relacje między sobą, aż do miłości.

Jeśli wspólnie zbieramy się w takim systemie, w którym jest wielu zamkniętych w sobie egoistów, ale próbują zjednoczyć się dobrymi siłami, wtedy działa na nich otaczające światło Stwórcy i jednoczy ich w strukturę zwaną „duszą” lub „Adamem”, ponieważ staje się podobny do Stwórcy – obdarzający. To jest stan, który musimy osiągnąć.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaka jest różnica między upadkiem i wygnaniem, i jak ich nie mylić?

Odpowiedź: Upadek – to utrata znaczenia duchowego w moich oczach. Czuję, że w stosunku do tego co miałem, teraz upadłem i nie doceniam duchowego tak, jak wcześniej. Upadek jest konieczny, by doprowadzić mnie do następnego wzniesienia.

Wygnanie to stan, w którym nie mam żadnego powiązania z duchowością: ani z upadkami, ani ze wzlotami. Po prostu odłączam się od połączenia z duchowością, czyli nie czuję się z tym, mniej czy bardziej związany, i nie obchodzi mnie to. A jeśli mnie to niepokoi, jeśli czuję się nie tak, jak wczoraj, ale znacznie gorzej, to nie jest to jeszcze wygnanie, a upadek, którym Stwórca pobudza mnie do powrotu do Niego.

Z lekcji na temat „Pytania światowego kli”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Jaka jest gwarancja, że dziesiątka we wzajemnym włączeniu może wykonać pracę, której oczekuje od niej Stwórca?

Odpowiedź: Naprawiona dziesiątka to dziesiątka, która pracuje jak jeden człowiek. Każdy wypełnia w niej wszystkie swoje funkcje, jest wspierany przez innych i rozwija wszystkie maksymalne możliwości do wzajemnego włączenia. Taka dziesiątka nieustannie domaga się od Stwórcy, aby dał jej więcej światła do wzrostu. Absorbując to światło, wzrasta wraz z nim i przybliża się do Stwórcy.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 16.09.2024

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jakie podarunki mogę dać Stwórcy, aby kupić Jego miłość?

Odpowiedź: Kiedy nie przyciągasz wyższego światła do siebie swoim egoizmem, a pragniesz przeprowadzić je przez siebie dla przyjaciół. Z jednej strony jesteś połączony ze Stwórcą, a z drugiej strony ze swoim przyjacielem, z jednym lub wieloma, albo ze wszystkimi i kierujesz światło od Stwórcy do nich.

Pytanie: Czy dzieje się to tylko poprzez modlitwę?

Odpowiedź: Wszelkimi sposobami naszego świata. Można to zrobić za pomocą modlitwy, pragnienia, zupełnie bez słów, poprzez działania.

Pytanie: Skąd mogę mieć pewność, że przekazałem Stwórcy prezent?

Odpowiedź: Musisz to poczuć. Poproś Stwórcę, aby dał ci możliwość poczucia, czy postępujesz właściwie.

Z lekcji według listu Rabasza, 10.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jak powinienem odnosić się do pojawienia się problemów fizycznych w moim życiu?

Odpowiedź: Jeśli napotykam fizyczny problem, muszę go rozwiązać fizycznie, jednocześnie rozumiejąc, że jest mi dany przez Stwórcę, tak abym cały czas wyobrażał sobie, że „nie ma nikogo oprócz Niego” i wszystkie problemy zarówno dobre, jak i złe, pochodzą od Niego.

Naszym najważniejszym problemem jest postrzeganie świata jako obrazu przesłanego nam przez Stwórcę i utożsamianie z Nim wszystkiego, co się z nami dzieje. Nie ma żadnej innej siły na świecie, która wszystkim zarządza, a wszystko, co wydaje nam się że istnieje jakby poza Nim, Stwórca robi specjalnie, aby nas zmylić.

Dlaczego Stwórca nas myli? – Abyśmy rozwinęli w sobie głębokie poczucie Jego wyjątkowości. Wtedy zaczniemy odczuwać Jego manifestację we wszystkim, co nas otacza, do tego stopnia, że wszystko, co istnieje w nas, w sercu i w umyśle, i na zewnątrz nas, w nieożywionej, roślinnej, zwierzęcej i ludzkiej naturze – wszystko to jest stworzone, zdeterminowane i wysłane tylko przez Niego.

Dlatego w każdym momencie życia musimy być pewni że kierujemy się do Stwórcy i tego stale się trzymać od momentu przebudzenia i do chwili zaśnięcia. Jeśli postaramy się tak zrobić, to bardzo szybko poczujemy, że Stwórca nas otacza, że jesteśmy w Nim. Wówczas sami stwierdzimy, że „nie ma nikogo oprócz Niego”.

Na tym polega praktycznie cała nauka Kabały. Nie potrzebujemy niczego więcej w życiu. Gdy tylko poczujemy, że znajdujemy się wewnątrz Stwórcy, że zarządza wszystkimi i każdym z osobna, natychmiast zaczniemy wyraźnie postrzegać cały świat, całą rzeczywistość. Zrozumiemy, że sami nie istniejemy, z wyjątkiem naszego jedynego punktu postrzegania Stwórcy. A wszystko inne, cały ten świat, pozorny, i inne wyższe światy, są Jego odciskiem w nas.

A dopóki nie osiągniemy takiego stanu, że istniejemy w Stwórcy jako mały punkt, a wszystko inne jest Nim, musimy wykonywać działania w naszym świecie: pracować, utrzymywać siebie i swoją rodzinę. Oznacza to, że jednocześnie musimy istnieć w naszym świecie. Ale i to również się zmieni, gdy będziemy coraz bardziej odczuwać Stwórcę, który wypełnia cały świat.

Nauka Kabały doprowadza człowieka do stanu zdrowego, realnego zrozumienia podstaw natury. Nie wzywa ona: „Przestań pracować, porzuć swoje życie i myśl tylko o Stwórcy”. Człowiek powinien zajmować się sobą, poznaniem Stwórcy i stopniowo zobaczy, jak te dwa odczucia rzeczywistości zbliżają się.

Z lekcji na temat „Pytania i odpowiedzi”

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Studia Kabały

Świadomość zła to stan, w którym nie można znieść swojej egoistycznej natury i jesteś gotowy na wszystko, aby się jej pozbyć. Ale to nie jest cały twój egoizm, a jedynie ten, który na razie odkrywa się. Jednak jego uświadomienie wywołuje dziką nienawiść do niego.

Jeśli czujecie, że tkwicie w złu, rozumiecie, jak naprawdę odnosicie się do siebie nawzajem, do świata, do ludzi, a ostatecznie do samego Stwórcy i odczuwacie pragnienie, podniesienia się nad swoimi egoistycznymi problemami – na tym właśnie polega sens uzdrowienia z egoizmu.

Pytanie: Całkowite anulowanie przed przyjaciółmi i przed Nauczycielem – czy jest to lekarstwo na zły początek?

Odpowiedź: Nie tylko. Powinniście poczuć swoją chorobę i uświadomić sobie, że chcecie się jej pozbyć. Aby to zrobić, musicie zmienić swój stosunek do przyjaciół i do Stwórcy z negatywnego na pozytywny. Wtedy wszystko się naprawi i poczujecie, jak zmienia się świat.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 30.08.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

„I pobłogosławi cię Stwórca, Wszechmogący twój, we wszystkim, co uczynisz”. I to się nazywa „zrobimy i usłyszymy” (Rabasz. Artykuł 940. „Punkt w sercu”)

Pytanie: Jak z poziomu „zrobimy i usłyszymy” przejść do „zrobimy i zobaczmy”? Co dodać?

Odpowiedź: To zależy od ludzi. Stwórca wysyła nam to, co chce przekazać a od nas już zależy, na jakim poziomie to przyjmiemy – słuchu czy wzroku. Musimy wznieść się do poziomu wzroku, ponieważ wzrok jest taką percepcją, w której nie ma żadnych wątpliwości. Dlatego świadkami jakichkolwiek zdarzeń są zawsze ludzie, którzy coś widzieli i mogą o tym opowiedzieć.

Słyszenie to również wysoki poziom, ale niewystarczający. Dlatego, aby nawiązać kontakt ze Stwórcą, musimy wznieść się na poziom widzenia.

Z lekcji na podstawie notatek Rabasza, 09.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Czy możemy przypisać coś w stu procentach Stwórcy, jeśli Stwórca jest przed nami ukryty?

Odpowiedź: Wszystko, co ci się przytrafia, możesz odnieść do Stwórcy.

Pytanie: Czy ukrycie odbywa się tylko na pragnienia „dla siebie”?

Odpowiedź: Ukrycie może być na dowolne, najwyższe pragnienia.

Pytanie: Tak bardzo chcę otworzyć się na Stwórcę, rozpuścić się w Nim, przylgnąć do Niego, ale nie wystarcza siły, aby się odbić i wzlecieć. Skąd wziąć te siły?

Odpowiedź: Z modlitwy.

Pytanie: Z moim egoizmem, całkowicie nie zgadzamy się z wolą Stwórcy. Jak się zgodzić i dziękować Mu?

Odpowiedź: W zasadzie człowiek powinien być w zgodzie ze Stwórcą, bez względu na swoje położenie. Bez względu na to, co Stwórca mu daje, nadal powinien okazywać Mu miłość i przywiązanie.

Pytanie: Powiedział Pan, że za każdym razem odkrywamy nowego Stwórcę. Co to znaczy?

Odpowiedź: Oznacza to, że w naszych odczuciach Stwórca pojawia się w formie czegoś nowego.

Z lekcji według listu Rabasza, 16.07.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa

Pytanie: Bywają stany, gdy przyjaciel podejmuje wszelkie wysiłki, aby przybyć na kongres, angażuje się w dyżury i spotyka się z sytuacją, w której nie odczuwa wzajemnej troski ze strony innego przyjaciela. Nie może tego usprawiedliwić. Co zrobić w takich przypadkach?

Odpowiedź: Jeśli człowiek nie może usprawiedliwić drugiego, to jest to jego problem. Powinniśmy postrzegać każdego przyjaciela jako idealnego, który wypełnia absolutnie wszystko i ze wszystkich swoich sił dąży do duchowego celu. Jeśli widzimy go nie do końca takim, ale gorszym, to pokazuje, że musimy naprawić się, wznieść się na poziom, na którym zaczniemy postrzegać wszystkich jako absolutnie sprawiedliwych i w takim samym stopniu postrzegać siebie wraz z nimi.

Pytanie: Jak mogę w tym uczestniczyć, jak mogę pomóc, usprawiedliwiać lub zrobić coś, by człowiek się podniósł?

Odpowiedź: Jak usprawiedliwić siebie? Nie wiem jak można usprawiedliwiać siebie w takim przypadku. Mogę widzieć pewne wady u innych, ale one pokazują mi, co muszę naprawić w sobie. Jestem wówczas wdzięczny Stwórcy i przyjacielowi za odkrycie moich wad.

Generalnie, świat przede mną powinien być postrzegany jako absolutnie naprawiony, kiedy Szchina, obecność Stwórcy, przyobleka się we wszystkich, i każdy wypełnia wszystkie pragnienia, wszystkie warunki Stwórcy. A jeśli tego nie widzę, to tak naprawdę muszę naprawić się do takiego poziomu, kiedy będę postrzegać wszystkich w całkowitej naprawie.

Z lekcji na temat „Kontynuujemy kongres we wzniesieniu”, 15.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: Jaka jest różnica między duchowym zjednoczeniem, do którego dążymy, a materialnym zjednoczeniem, w które od wieków zaangażowany jest cały świat?

Odpowiedź: Musimy poczuć, jakim zwierzęciem – jest człowiek. Po co go Stwórca stworzył? Co Stwórca zyskuje, że jesteśmy takimi egoistami? Jak możemy się oczyścić, podnieść, zbliżyć się do Stwórcy i zjednoczyć z innymi przyjaciółmi?

Jak możemy odczuwać całe to stworzenie niczym podmokłe bagno, które stopniowo wciąga nas w siebie? Przecież w każdej minucie możemy się w nim zatopić po głowę, a wtedy nic nam nie pomoże.

W taki sposób powinniśmy myśleć o swoim przeznaczeniu i czuć, że każdy dzień, w którym żyjemy bez duchowego wznoszenia się do Stwórcy, bez przylgnięcia do Niego, wciąga nas do bagna. Właśnie tak musimy się dostroić, a wtedy poczujemy korzyści płynące z naszej duchowej pracy.

Z lekcji przygotowania do kongresu „Wzmacniamy się w dziesiątce”, 11.09.2024

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie