Kongres „Jednoczmy się w Liszma”. Lekcja nr 2

Pytanie: Jaka jest rola rozumu w pracy duchowej, jeśli najważniejsze jest wzniesienie się ponad wiedzę? Jak możemy sprawdzić, że rzeczywiście wznosimy się ponad wiedzę, a nie tylko tłumimy nasze wątpliwości?

Odpowiedź: Uczymy się postrzegać otaczający nas świat nie we właściwości otrzymywania, lecz we właściwości obdarzania. W takim przypadku w tym naszym postrzeganiu rzeczywistości odczujemy Stwórcę.

Aby właściwie odczuwać wszystko, co istnieje, musimy najpierw przyswoić sobie percepcję rzeczywistości stworzeń, następnie percepcję rzeczywistości Stwórcy a potem na ich podstawie budować swoje poczucie rzeczywistości. To właśnie uznamy za zadanie naszego forum.

Musimy znaleźć taki kontakt ze Stwórcą, kiedy On cały czas zmienia swój stosunek do nas, a my, zgodnie z tym, musimy zmieniać swój stosunek do Niego.

W rezultacie okaże się, że zaczniemy odczuwać Jego działania, Jego intencje i będziemy tak postępować, aż dostrzeżemy, że tylko Stwórca, panuje we wszystkich naszych odczuciach.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Jednoczymy się w Liszma”, 20.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Pytanie: W zwykłe dni, kiedy zaczyna się lekcja lub spotkanie na Zoomie, mój wewnętrzny egoizm, ten osioł, nieustannie sprzeciwia się, nie chce iść na lekcję, zmusza mnie do patrzenia na zegarek. Mówię mu: „Milcz, zostaw mnie w spokoju!”

A tu, na kongresie, jest tyle miłości, tyle światła, że ​​ten osioł siedzi cicho i wszystko mu się podoba. Czy to oznacza, że ​​praca została wstrzymana?

Odpowiedź: Nie, praca nie została zatrzymana. Przede wszystkim łączysz swoje pragnienie z pragnieniami swoich przyjaciół, i to ogromne pragnienie oddziałuje na twoje uczucia, wywiera na nie presję. Wszystko to prowadzi do tego, że czujesz się razem z przyjaciółmi jednym pragnieniem w centrum stworzenia.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 17.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Kongres „Jednoczmy się w Liszma”. Lekcja nr 2

Pytanie: Jaka jest rola mędrca w odniesieniu do stworzeń w naszym świecie?

Odpowiedź: Mędrzec to człowiek, który w swoim pojmowaniu osiągnął poziom Stwórcy.

Mędrzec ma obowiązek nauczać stworzenia, pomagać im wznieść się ponad siebie i zjednoczyć wzajemnie. Tak postrzega swoje zadanie.

Pytanie: To znaczy że możemy wykorzystać pracę, którą mędrzec wykonał przed nami?

Odpowiedź: Oczywiście, właśnie to studiujemy. Wszystkie nasze lekcje tylko tego dotyczą.

Pytanie: Jak mogę sprawdzić siebie, czy wierzę w mędrców, czy nie? A co jeśli wierzę samemu sobie?

Odpowiedź: Jeśli czytasz pierwotne źródła i całkowicie zgadzasz się z tym co tam jest napisane, to nie wierzysz sobie, lecz temu, kto je napisał.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Jednoczymy się w Liszma”, 20.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody, Studia Kabały

Kongres „Jednoczmy się w Liszma”. Lekcja nr 2

Pytanie: Czym jest obdarzanie?

Odpowiedź: Obdarzanie – jest redukcją na postrzeganie bieżącej rzeczywistości i stopniowe odkrywanie prawdziwej rzeczywistości w stopniu obdarzania innego.

W takim przypadku zaczniemy odczuwać, od Kogo otrzymujemy. Chociaż wszystko co istnieje, istnieje dzięki Stwórcy, ale jeśli będziemy w taki sposób otrzymywać od Niego, to możemy Go studiować. Będzie to nasza przewaga nad wszystkimi innymi stworzeniami zamieszkującymi nasz świat.

Z lekcji nr 2 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Jednoczymy się w Liszma”, 20.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Postrzeganie rzeczywistości, Praca duchowa

Kongres „Jednoczmy się w Liszma”. Lekcja nr 1

Pytanie: Jeśli każdy staje się poręczycielem za innych, czy to oznacza, że ​​osobiste potrzeby całkowicie znikają? Czy raczej pozostaje przestrzeń na indywidualne wysiłki i odpowiedzialność?

Odpowiedź: Chociaż jednoczymy się i każdy chce być poręczycielem za innych, ostatecznie okazuje się, że jest to nasze wspólne poręczenie. I tak, jednocząc się, napełniamy nasze wspólne pragnienie.

Pytanie: Jak to wspólne poręczenie wpływa na osobistą wolność i samodzielność każdego człowieka?

Odpowiedź: Nie ma żadnego wpływu. Zaczynamy myśleć, rozumować i czuć jak grupa naszych przyjaciół. Wszyscy jednoczą się w naszym sercu, i serce powiększa się. Więc postępujmy naprzód i poczujmy to.

Pytanie: Jak rozszerzyć swoje serce tak, aby pomieścić tutaj wszystkie serca światowego kli? A może wręcz przeciwnie, należy włączyć swoje serce w serca innych?

Odpowiedź: Nie, musisz poszerzyć swoje serce, pragnąc być razem z innymi w jednym wspólnym pragnieniu i intencji.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Jednoczymy się w Liszma”, 20.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Wzajemne poręczenie

Kongres „Jednoczmy się w Liszma”. Lekcja nr 1

Pytanie: Pierwszy raz przyjechałem na kongres i teraz czuję podekscytowanie, podziw. Nie mogę opisać słowami tych uczuć i miłości, które tutaj odczuwam. Jednak moja dziesiątka nie miała możliwości przybycia, więc przywiozłem ich ze sobą w sercu.

Co mogę zrobić, aby moja dziesiątka poczuła tę miłość, to światło, które ja tutaj poczułem?

Odpowiedź: Jak można najbardziej włącz się w to, co czujesz tutaj, aby to uczucie przeniknęło cię tak głęboko jak tylko się da. A twoja dziesiątka odczuje to z twojego serca. Zobaczysz, że to poczują.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Jednoczymy się w Liszma”, 20.02.2025

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Kongres „Jednoczmy się w Liszma”. Lekcja nr 1

Pytanie: O ile dobrze zrozumiałem, człowiek w stanie „liszma” nawiązuje do jednej myśli, jednego pragnienia Stwórcy. Czym jest ta myśl Stwórcy i jak ją wyodrębnić i oczyścić spośród setek pragnień, które stale napływają, nawet teraz na lekcji?

Odpowiedź: Na kongresie panuje szczególna atmosfera, w którą każdy może wejść. Wtedy nasze myśli i pragnienia stają się znacznie silniejsze.

A kiedy myśli i ich działania, które kontrolują nasze uczucia, jednoczą się i osiągają pewną wielkość, wtedy poczujemy, że mamy nasze wewnętrzne kli – pragnienie, intencję. Od tego momentu będzie nam łatwiej powrócić do tych myśli.

Z lekcji nr 1 Międzynarodowego kabalistycznego kongresu „Jednoczymy się w Liszma”, 20.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Musimy odczuwać stany które nazywają się „dzień” i stany zwane „noc”, aby połączyć je obydwa z naszym celem. Jeżeli będziemy tak pracować, to wszystkie nasze wysiłki włożone w czasie kongresu zbiorą się w mierze wystarczającej dla osiągnięcia celu, a my odkryjemy Stwórcę, który jest w naszej wspólnej jedności. To właśnie decyduje o sukcesie kongresu.

Stan nocy różni się od stanu „dzień”, w którym człowiek jest pełen sił i inspiracji, uczuć i jasnego zrozumienia stanów, przez które przechodzi. Jednak musimy starać się zebrać i zjednoczyć razem wszystkie stany, przez które jesteśmy prowadzeni, w jeden wspólny stan „wieczór i poranek – dzień pierwszy”, który jest całkowitym dobrem.

„Dzień” jest stanem, kiedy czuję, że światło oświetla moje relacje z innymi, a poprzez nich moją relację ze Stwórcą. Wszystko jest wypełnione światłem dnia, światłem Tory.

W nocy jednak wszystko jest inne. Ale kiedy noc jest nam zsyłana z góry, uczymy się zachowywać tak, aby wszystkie nasze myśli, pragnienia i działania były tylko po to, aby pochylić się przed brakiem światła i osiągnąć zjednoczenie, które ujawnia nam nowe pragnienia.

Uczymy się z obydwu stanów: nocy i dnia, które w rezultacie muszą się wzajemnie uzupełniać, łącząc się w jeden dzień, kiedy ciemność będzie świecić jako światło, a wszystkie przebyte stany posłużą do zrozumienia i połączenia.

Światło będzie świecić jak dzień, ponieważ i w ciemności, i w świetle musimy ujawnić stosunek Stwórcy do nas, zrozumieć, czego dokładnie od nas chce, i aby każdy przybliżył się do wszystkich, aż osiągniemy wspólne zjednoczenie (kongres).

Jest powiedziane, że człowiek musi stać na straży dniem i nocą, to znaczy zjednoczyć razem wszystkie stany: odkrycie, jak dzień, i ukrycie, jak noc, aż wewnątrz wszystkich ujawni nasze połączenie ze Stwórcą.

„Dniem” odczuwamy swoją więź ze Stwórcą, odkrytą w wiedzy, swojego dążenia zbliżenia się do Stwórcy. Na tym polega praca dnia. A nocna praca jest zupełnie inna, dlatego że nocą Stwórca jest ukryty i trudno nam Go zrozumieć i poczuć, trudno zwrócić się do Niego.

Ale zarówno dniem jak i nocą, nieważne w jakich warunkach się znajdujemy, musimy dążyć do wyższej siły i starać się włożyć w to wszystko, co mamy: wszystkie serca, pragnienia, czyny, myśli, modlitwy, aby zjednoczyć się wszyscy wspólnie i przyciągnąć Stwórcę do centrum naszego zjednoczenia.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 18.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Otwarcie serca nie jest takie proste. Nawet jeśli wydaje mi się, że udało mi się otworzyć serce, nie oznacza to jeszcze, że faktycznie się otworzyło. Może się okazać, że serce jest zamknięte, i może nawet bardziej niż wcześniej.

Dlatego posłuchajmy tego, co powiedział Baal HaSulam, spróbujmy go zrozumieć i zrealizować to. (Szamati 68): „Człowiek nie ma takiej możliwości, aby naprawić swoje myśli, ale można jedynie skierować serce, aby dążyło bezpośrednio w imię Stwórcy. W konsekwencji wszystkie myśli człowieka będą tylko takie, jak sprawić zadowolenie swojemu Stworzycielowi.

Jeśli człowiek wykonuje taką pracę duchową, coraz bardziej otwiera swoje serce i robi postępy. „Serce” oznacza pragnienie, i jeśli pragnienie zostanie naprawione, to wówczas serce stanie się naczyniem, w którym króluje wyższe światło. A kiedy wyższe światło oświetla serce, serce staje się silniejsze. I za każdym razem dodaje jeszcze więcej i podnosi się.

Serce wskazuje człowiekowi drogę, na której może wzmacniać się i rozwijać. W sercu musi być odczucie, że człowiek stoi na właściwych stopniach i w taki sposób wznosi się.

Trzeba cały czas sprawdzać, dokąd kieruje cię twoje serce. I wtedy poczujesz, czy twoje serce ciągnie cię w jakimś kierunku, czy też daje ci swobodę działania.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 19.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

W końcu zebrała się garstka ludzi, aby być razem w jednym miejscu pod jednym przywództwem; bohatersko, z nadludzkim wysiłkiem stawiają opór każdemu, kto powstaje przeciwko nim; i niewątpliwie są to ludzie odważni i silni duchem, ich stanowczość jest nieugięta jak stal, nie cofną się ani o krok; i zmagają się od pierwszego stopnia, kiedy walczą ze złym początkiem do ostatniej kropli krwi, i jedynym ich celem jest wygranie wojny dla chwały Stwórcy. [Rabasz. List 8]

Pytanie: O kim napisał Rabasz w tym liście: o ludziach, którzy zebrali się po raz pierwszy razem, czy o grupie, która pracowała przez długi czas i na koniec jej członkowie stali się odważni i zdecydowani?

Odpowiedź: Rabasz napisał tylko dla swoich uczniów. Dlatego też musimy tak to postrzegać co napisał. Musimy starać się być razem, jak jeden człowiek z jednym sercem.

Dlatego każdy powinien rozejrzeć się wokół siebie, czy ktoś potrzebuje jego pomocy. To jest najważniejsza rzecz.

Z lekcji na temat „Przygotowanie do otwarcia serca na kongresie”, 19.02.2025

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Kongresy, wydarzenia, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie