„Święty naród” i „królestwo kapłanów”
Baal HaSulam, „Poręczenie”, p. 27: Prawdziwą nagrodą jest połączenie ze Stwórcą. Nagroda ta wyrażona jest słowami „święty naród”, gdyż dzięki połączeniu z Nim stają się święci, jak powiedziano: „Będziecie święci, bo Ja jestem święty, Stwórca, wasz Wszechmogący”.
W taki sposób, widzisz, że słowa „królestwo kapłanów” wyrażają każdy rodzaj pracy, oparty na zasadzie „kochaj bliźniego swego, jak siebie samego”.
Istnieje naprawa, i jest to, co jest osiągane dzięki niej. „Królestwo kapłanów” i „święty naród” to dwa etapy. „Królestwo kapłanów” – nabycie właściwości obdarzania: biny, G”E.
Jest powiedziane, że „kapłani” nie mają związku z „ziemią”. To znaczy, że nie zajmujemy się pragnieniami, nie naprawiamy ich, a jedynie nabywamy na tle wszystkich pragnień intencję dla obdarzania – obdarzamy dla obdarzania. To właśnie nazywa się „królestwem kapłanów”: wszystko – tylko dla Stwórcy. Nabywamy te same właściwości, które są w binie, to znaczy właściwości Stwórcy.
Co oznacza „święty naród”? „Naród” – to otrzymujące kelim: wtedy zaczynamy używać ich już dla obdarzania. Stan „święty naród” według słów rabi Szymona, sugeruje także, że człowiek służy wszystkim narodom świata (oprócz narodów świata, znajdujących się w nim), czyli pracuje dla obdarzynia, wszystkimi otrzymującymi naczyniami. To właśnie nazywa się być „światłem dla narodów”.
Z lekcji według artykułu „Poręczenie”