Dlaczego czytamy teksty kabalistów? Czy nie wystarczy po prostu myśleć o tym, że łączymy się w sieci połączenia między nami, pragniemy i domagamy się tego od siły, która kryje się wewnątrz tej sieci, ale musi zostać ujawniona i czekamy na jej odkrycie w naszym połączeniu, kiedy ta sieć przybierze formę, zwaną „Stwórcą” – „Przyjdź i zobacz”?

Dlaczego więc mamy czytać? Dlaczego nie zrobić medytacji, bez wszelkiego czytania? Jest tu kilka aspektów. Przede wszystkim w takim przypadku nie łączymy się z kabalistami, którzy są już w tej samej sieci, która łączy wszystkie dusze, jako nauczyciele w systemie edukacji i pomagają nam zbliżyć się do nich, pracują nad nami.

Jeszcze tego nie ujawniliśmy, ale później odkryjemy, że wszystkie te naprawione dusze już pracują w tej sieci – są to nasi duchowi przodkowie – pomagają nam. Tylko poprzez nich możemy przyciągnąć do siebie wyższe światło. Bezpośrednio z sieci, bez studiowania pierwotnych źródeł, bardzo trudno to ujawnić – zdarzyło się to tylko nielicznym jednostkom – wybranym duszom wysłanym ze szczególną misją. Dlatego czytamy księgi wielkich kabalistów.

Ponadto konieczne jest zrozumienie szczególnego aspektu tekstu pisanego: co przedstawia sobą ten tekst, co to są litery, jaki jest nasz związek z językiem, jak ten tekst pisany jest ukryty, ponieważ w samym tekście są poziomy pszat, remez, drusz, sod (prosta interpretacja, podpowiedź, alegoria, tajemnica), a za tekstem – cztery poziomy ukrywajacych ekranów, światy ABE”A (pszat – świat Acilut, remez – Brija, drusz – Jecira, sod – Asija).

Dlatego czytamy Zohar z intencją w połączeniu między nami odkrywamy formę naszego połączenia, zwanej „Stwórcą”, w związku z nami. Jeśli osiągamy połączenie między nami na poziomie „nie czyń drugiemu tego, czego san nienawidzisz”, to ujawniamy właściwość Biny. A następnie, osiągając połączenie w „kochaj bliźniego jak siebie samego”, odkrywamy właściwość Chochma.

Ale to wszystko odkrywa się w związku między nami – początkowo w obdarzaniu ze względu na obdarzanie, a następnie w otrzymywaniu ze względu na obdarzanie, w naszej wzajemnej trosce o siebie, wewnątrz tej sieci. A formy połączenia między nami – to właśnie wyższa siła, ponieważ nie ma w co obłóczyć się i nigdzie zamanifestować się przed nami. Oznacza to, że jeśli odnoszę się do drugiego z dobrem, to także odkrywam Stwórcę – siłę dobra, która panuje między nami.

Koniecznie trzeba zrozumieć, że tekst, który czytamy, przychodzi do nas w dwóch przejawach – w ukryciu i w odkryciu. Dlatego za każdym razem musimy sprawdzać: czy nie ukrywa przede mną stanu, w którym jestem zobowiązany przebywać – w związku między nami, ujawnić formę naszego połączenia – Stwórcę.

Tekst musi znajdować się na tle tego obrazu. Powinien przynieść mi światło, które ukrywa się wewnątrz. Czyli najpierw przede mną powinna przedstawiać się sieć połączenia między nami, a za nią – ten sam tekst, który przynosi w tą sieć światło i powraca ją do źródła – nadaje jej formę obdarzania. Wtedy ta forma staje się obrazem Stwórcy.

Dlatego to samo połączenie między nami wewnątrz Malchut, zwane obrazem Stwórcy, stopniowo przybiera wszelkiego rodzaju formy odkrycia. A wszystkie 125 stopni, przez które musimy przejść, odkrywają się tylko w Malchut. Nie wznosimy się ponad nią, a razem z nią wznosimy się do Świata Nieskończoności.

Z lekcji według Księgi Zohar, 17.05.2011

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, Studia Kabały, ZOHAR

Komentarz: W Księdze Zohar jest wiele różnych imion, a Baal HaSulam, szczególnie w księdze TES, ma więcej nieziemskiej terminologii.

Odpowiedź: Jaka różnica?! To tylko opis. Do opisu duchowego świata dysponujemy czterema językami: językiem Tory, Talmudu, językiem opowieści i kabalistycznym. Kabalistyczny język jest najdokładniejszy, dlatego że matematycznie, fizycznie opisuje wszystkie poziomy, właściwości, interakcje. To oczywiście nie jest liryka, ale suchy język. Ale co można zrobić? W nauce zawsze tak jest!

Załóżmy, że teraz płaczesz, jesteś w rozpaczliwym stanie. Mówię: „Dajcie mu dziesięć gramów tego a tego”. Dają ci zastrzyk, uspokajasz się, a ja stwierdzam: „Teraz ten człowiek opuścił się z takiego poziomu pobudzenia do takiego a takiego poziomu”.

Więc Zohar mówi, ile trzeba ci „wstrzyknąć”, z jakiego poziomu do jakiego poziomu zejdziesz, ale przy tym nie przekazuje twoich emocji. A w innej formie, czyli w innym opisie będzie je przekazywać. Więc to nie ma znaczenia, ponieważ mówimy o jednym i tym samym, tylko z różnych perspektyw podchodzimy do człowieka.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czym w końcu jest Zohar?”

Kategorie: Język Kabały, Praca duchowa, Studia Kabały, ZOHAR

Pytanie: Co to jest Zohar?

Odpowiedź: „Zohar” w tłumaczeniu oznacza wyższy blask. Jest to światło poziomu głowy świata Acilut, Arich Anpin. Według tego świecenia została nazwana księga, gdyż mówi o tym źródle, które poprzez wiele różnych filtrów, stopniowo zmniejsza się i oddziałuje na nas.

Pytanie: Dlaczego Zohar ma opisową formę w postaci opowiadania historii?

Odpowiedź: Nie! Nie chodzi tam o ludzi. Ani w Torze, ani w Zoharze, ani nawet w Talmudzie nie mówi się o ludziach, a tylko o duchowych poziomach. Gdybyś był na jakimś duchowym poziomie, wtedy mierzylibyśmy twój poziom względem wysokości, powiedzmy, rabina Szimona lub kogoś innego. W taki sposób mierzy się człowieka, a nie zależy to od jego imienia. Nie ma dla mnie znaczenia, jak go nazywali!?

Ważny jest dla mnie poziom, z którego mówi, ponieważ na tym poziomie przebija się przez wszystkie ekrany i widzi duchowy świat. Dla mnie ważne jest, co się przed nim w tym czasie odkrywa. Działa jak przyspieszacz pewnych mikrocząstek. Dlatego potrzebuję tych danych o nim, nie jako o człowieku, ale z jaką mocą, ile elektronowoltów ma w swojej „broni”, za pomocą której przebija wszystkie bariery i ujawnia mi wyższy świat.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Czym w końcu jest Zohar?”

Kategorie: Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały, ZOHAR

Wielki kabalista Ari i jego następca Baal HaSulam opisali całą strukturę wszechświata. Dla nich była to rzeczywistość, którą poznali, a dla nas te wyższe korzenie istnieją jakby w potencjale. Gdy zaczynamy czytać teksty „Nauki Dziesięciu Sefirot” z właściwą intencją, właściwym podejściem do nauki, przywołujemy siły, które założone są w tych stanach. Nie są one założone w literach i słowach, ale właśnie w stanach. W taki sposób ta księga oddziałuje na nas.

Dlatego Baal HaSulam opracował słownik dla każdej części „Nauki Dziesięciu Sefirot”, którego powinniśmy stale używać i przypominać sobie poprawne definicje każdego kabalistycznego terminu, aby w nas nie pojawiły się materialne obrazy.

Pytanie: Czy dlatego Kabała była ukryta? Przecież nie było prawidłowego podejścia, dopóki Ari i Baal HaSulam jej nie wyjaśnili.

Odpowiedź: Tak. Przed Ari Kabała była praktycznie ukryta. Począwszy od Ari, pojawiają się kabaliści, którzy studiują i piszą wszelkiego rodzaju komentarze do jego dzieł. Od tego czasu Kabała jest już słyszana na świecie. W ciągu 400-500 lat od czasów Ari do Baal HaSulama oczywiście wiele się wydarzyło. Ale tylko Baal HaSulam mógł naprawdę odkryć Ari. Porozmawiamy jeszcze o tym, jak narodziła się w nim dusza Ari, jak wcieliła się w niego i dlatego był w stanie stworzyć komentarz do wszystkich dzieł Ari.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”

Kategorie: Praca duchowa, Studia Kabały

Pytanie: Jak zrozumieć, czym jest nieskończoność?

Odpowiedź: Nieskończoność jest w czasie, w miejscu, w zależności od tego, jakich podstawowych definicji używamy dla niej. W zasadzie nieskończonością nazywa się to, co nie ma końca. Jeśli chcę powiedzieć o jakimś procesie, który nie ma końca, to nazywam go „nieskończoność”.

Komentarz: W naszym świecie trudno jest zrozumieć tę kategorię, ponieważ wszystko jest skończone.

Odpowiedź: Tak, ponieważ tutaj wszystko dzieje się w stosunku do nas. A w rzeczywistości w Kabale nieskończoność odkrywa się jako właściwość Stwórcy, ponieważ jest On nieskończony. W naszym świecie z pewnością czegoś takiego nie ma.

Uczeń studiujący Kabałę jeszcze w tym życiu na tym świecie zaczyna odczuwać wyższy świat, wchodzi w niego, czuje jego ramy. Dlatego nasz świat wydaje mu się całkowicie ograniczony, mały i nieistotny. A wyższy świat staje się dla niego naprawdę światem Nieskończoności. Ale nie sam z siebie, dlatego że tam są światy, stopnie, Sefirot i tak dalej, ale dlatego, że prowadzi do stanu nieskończoności.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”, 14.08.2022

Kategorie: Praca duchowa, Studia Kabały

Dlatego postaram się interpretować absolutnie każde słowo w jego duchowym aspekcie, wyabstrahowanym od miejsca, czasu i zamiany.

A na uczniach spoczywa obowiązek utrwalenia w pamięci wyjaśnienia tych słów w jak najlepszy sposób, dlatego że nie można za każdym razem do nich powracać. (Baal HaSulam, Nauka dziesięciu Sefirot. cz. 1. „Skrócenie i linia” rozdz.1)

Komentarz: Baal HaSulam napisał również słownik, w którym podaje definicje terminów kabalistycznych. Zaleca człowiekowi ich zapamiętanie, w przeciwnym razie nie będzie w stanie za każdym razem do nich wracać.

Odpowiedź: Faktem jest, że nie możemy wziąć żadnego najmądrzejszego, najbardziej nieskazitelnego człowieka, bez względu na kryteria, i wyjaśnić mu, czym jest wyższy świat, świat nieskończoności, światło, napełnienie światłem. To jest niemożliwe. Człowiek musi do tego dojść sam w procesie długotrwałej pracy nad sobą. Dlatego w kabalistycznych księgach nie ma za co się uchwycić, tak bardzo niezrozumiałe wydają się na początku.

Ale w wyniku ich czytania człowiek studiujący Kabałę zaczyna być pod wpływem wyższego światła, które znajduje się w stworzonym miejscu (praktycznie jest to pragnienie). Pod wpływem tego światła zaczyna stopniowo odczuwać, o czym tu się mówi.

I tak stopniowo zbliża się do stanu, w którym może zacząć wyobrażać sobie, i to całkiem poprawnie, co to za miejsce, co to za wypełnienie miejsca wyższym światłem, o czym chce nam powiedzieć wielki kabalista Ari.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sefirot (TES)”, 14.08.2022

Kategorie: Praca duchowa, Studia Kabały

Pytanie: W jaki sposób formułowane jest pytanie? Skąd pochodzi samoistnie? Czy człowiek który zadaje Panu pytanie, jest po prostu jak „bodziec”, który pozwala Panu przekazać informacje?

Odpowiedź: Tak.

Pytanie: Jak powinien się do tego przygotować? Jak prawidłowo zadawać pytanie?

Odpowiedź: Pytanie, w rzeczywistości polega na tym, żeby przylgnąć do mnie i wzbudzić we mnie takie pragnienie, że chętnie podniosę zadającego pytanie, jak dziecko, które podbiega do dorosłego i wprasza się na ręce. To jest właśnie prawdziwe pytanie, a cała reszta to bzdury.

Komentarz: Zauważyłem, że są dwa typy ludzi. Jeden – kiedy człowiek chce konkretnie usłyszeć od Pana: „Nie, ja go o to nie pytam!” I są ludzie, którzy rozumieją i jakby idą z Pana falą. Pan zaczyna odpowiadać, a człowiek może mieć w zanadrzu drugie pytanie. Ale jeśli widzi, że Pan teraz lepiej odkrywa temat to podpiera go, zamiast stać na swoim.

Odpowiedź: To jest duży problem, bo mamy ogromną liczbę ludzi, którzy chcą słuchać, którzy być może są nastrojeni na zupełnie inną falę. A potem ktoś wchodzi do ogólnej dyskusji i swoimi osobistymi pytaniami lub tym, co mu się wydaje, wyprowadza wszystkich w innym kierunku.

W takim przypadku staram się reagować albo ostro, albo wcale, dlatego że ważne jest dla mnie aby utrzymać wspólnego ducha, aby ludzie dalej płynęli razem i podnosili się. Dlatego jeśli ktoś zadaje jakieś pytania z zewnątrz, mogę go odciąć i tyle. Dla mnie najważniejsze jest to, żeby ogólny nurt był przestrzegany.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak zadawać pytanie kabaliście?”

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały

Pytanie: W „Nauce Dziesięciu Sfirot“ Baal HaSulam napisał, że autorzy próbowali użyć wszystkich słów naszego świata, aby określić i wyjaśnić różne wyższe korzenie. Co oznacza „wyższe i niższe korzenie”?

Odpowiedź: Faktem jest, że kabaliści opisują stany, których sami doświadczyli, ponieważ nabyli nowe możliwości odczuwania. Dlatego przekazują je tak, aby było to jak najbliżej nas, i abyśmy mogli w jakiś sposób je sobie wyobrazić.

W rzeczywistości te substancje i objekty są niewyobrażalne. Chyba że tylko w przybliżeniu: istnieje pragnienie, które jest napełnione tym, czego pragnie. Taki stan – pragnienie i napełnienie razem nazywa się „wyższy świat”, czyli tym, co istnieje jako pierwszy etap stworzenia.

Z programu telewizyjnego „Nauka Dziesięciu Sfirot (TES)”, 14.08.2022

Kategorie: Praca duchowa, Struktura Wszechświata, Studia Kabały

Pytanie: Gdy zadają Panu pytanie, odpowiada Pan zgodnie z następującą zasadą: najpierw odpowiada Pan jeden raz, a w ramach tej samej odpowiedzi – drugi raz. Dlaczego odpowiedź jest tak zorganizowana?

Odpowiedź: Dlatego ze jeden raz muszę odpowiedzieć na samo pytanie, a za drugim razem muszę odpowiedzieć ogólnie: skąd się bierze to zjawisko, dlaczego istnieje, w jakiej formie odbywa się i tak dalej. Oznacza to, że nie chcę po prostu odpowiedzieć na pytanie, ja chcę dać ogólną formę, co to za zjawisko natury.

Pytanie: Ale nie robi Pan tego, bo człowiek nie usłyszał za pierwszym razem i trzeba wyjaśnić mu to po raz drugi?

Odpowiedź: Nie. W ogóle nie odnoszę pytania do człowieka. Patrzę na pytanie jak na możliwość, ujawnienia jeszcze innej części duchowego świata lub połączeń światów.

Komentarz: Zdarzają się sytuacje gdy zadają Panu pytanie a Pan odpowiada tak, jakby był na własnej fali. Człowiek ten mówi: „Nie, chodziło mi to!” – i dalej kontynuuje Pan na swojej fali, a reszta myśli: „O! Pan odpowiada na jego pytanie!”

Odpowiedź: Właściwie odpowiadam na jego pytanie. Tylko po prostu człowiek tego nie słyszy. Nie idę gdzieś na bok, a po prostu chcę, żeby to zobaczył z mojej strony, inaczej nie zrozumie odpowiedzi.

Pytanie: Oznacza to, że musi Pan znaleźć nie bezpośrednią, a jakąś okrężną drogę?

Odpowiedź: To nie jest okrężna droga. Uważam, że moja droga jest najbardziej bezpośrednia i ogólna. Daję zarówno liniową drogę odpowiedzi, jak i okrężną, która obejmuje w sobie generalnie cały ogólny problem i jego konkretne rozwiązanie.

Mam więc dwa podejścia: zawsze nakreślam ogólny stan i konkretną odpowiedź.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Jak zadawać pytanie kabaliście?”

Kategorie: Nauczyciel i uczeń, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi, Studia Kabały

I tak oddalony jest od Nieskończonego – najdalej ze wszystkich światów,

I dlatego materialnie jest tak ostatecznie niski –

Gdyż wewnątrz okręgów wszystkich znajduje się on-

W samym centrum ziejącej pustki. (Ari, Drzewo Życia)

Ten werset Ari, od którego zaczyna się księga „Drzewo Życia”, przetłumaczyłem z języka hebrajskiego na rosyjski około 45 lat temu, aby zaznajomić z nim ludzi i zwrócić ich uwagę na to, jak kabalista XVI wieku napisał o swoim odczuciu duchowej natury. To nie jest dosłowne tłumaczenie, ale moja przeróbka tego, co zrozumiałem wtedy z księgi Ari. Ale sens jest całkowicie zachowany.

Pytanie: Jak można wykorzystać ten werset dla duchowego postępu?

Odpowiedź: Praktycznie nie słyszałem od nikogo żadnych opinii.

Pytanie: A czy studiował Pan ten werset ze swoim nauczycielem czy z kimś innym?

Odpowiedź: Nie. Nigdy. Wszystko tylko zgodnie ze swoim własnym wyobrażeniem, odczuciem, postrzeganiem.

Pytanie: Dlaczego? Przecież jest to część z księgi „Drzewo Życia” („Ec Chaim”)?

Odpowiedź: Tak, od tego zaczyna się najważniejsza księga Kabały po Księdze Zohar. Ale nie studiujemy samej księgi „Drzewo Życia” Ari, ale komentarz do tej księgi, który nazywa się „Nauka Dziesięciu Sefirot”.

Pytanie: Czy poleciłby Pan początkującym przeczytać ten werset dla ogólnego wrażenia?

Odpowiedź: Uważam, że ten werset ogólnie daje pewne wyobrażenie o wyższym świecie, przyciąga ludzi. Polecałbym wprowadzenie go do programu nauczania Kabały. Bez odczuwania niektórych jego fragmentów nie możemy się poruszyć. Ta ziejąca pustka czasami przejawia się w nas i w poczuciu duchowego głodu dążymy do celu.

Uwierzcie mi, to konieczne. W przeciwnym razie nie ruszymy z miejsca! Przecież jesteśmy egoistami. Aby nie pozostawać w pustce, a właśnie napełnić siebie, musimy poczuć, że jesteśmy w pustce.

Powodzenia!

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 05.07.2022

Kategorie: Praca duchowa, Studia Kabały