Artykuły z kategorii Praca duchowa w grupie

Pragnienie, postęp, ważność celu

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy prawdziwa Kabała zaczyna się na etapie, gdy człowiek sprzeciwia się pragnieniu?

Odpowiedź: Nie, człowiek nie może sprzeciwiać się pragnieniu. Nie należy sprzeciwiać się pragnieniu, bo w końcu musi pojawić się w nim siła, by podążać naprzód. A siła pojawia się wtedy, kiedy podążasz przeciwko swojemu pierwotnemu pragnieniu.

Ale nadal, jeśli wykonujesz jakiś ruch, oznacza to, że skądś otrzymujesz energię, a to znaczy, że pojawia się w tobie pragnienie, aby wykonać ten ruch. Skąd się pojawia? Ze znaczenia celu. Skąd bierze się znaczenie celu, jeśli ten cel nie jest widoczny? Grupa ci go daje.

Jeśli poprzez grupę potrafisz przeniknąć ważnością celu i podążasz w jego kierunku, to potem, możesz nawet prosić Stwórcę, by odkrył ci się. Wówczas nawet Jego odkrycie będziesz wykorzystywać tylko dla duchowego postępu, a nie dla własnego zadowolenia.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Kiedy nie ma pragnienia”


Doładowanie w drodze

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Mówi Pan, że nie ma łatwej drogi. Gdy człowiek rozwija się duchowo, co musi przezwyciężyć i skąd czerpie zasilanie?

Odpowiedź: Człowiek czerpie pożywkę tylko ze swojego otoczenia, nie może niczego wziąć od siebie. Podobnie jak samochód, który trzeba naładować energią – trzeba zainstalować akumulator, napełnić bak benzyną, itd. Ta zewnętrzna energia musi być w nas, stale obecna. Musimy cały czas myśleć o tym, jak ją sobie dostarczyć.

Z reguły odbywa się to z dwóch źródeł, które następnie łączą się w jedno: grupa – otaczające środowisko, i Stwórca, który jest również twoim otaczającym środowiskiem, dopóki nie odnajdziesz ich obu w sobie, nie na zewnątrz, lecz wewnątrz. Dlatego można zmierzać naprzód tylko wtedy, gdy jesteś z nimi związany.

Komentarz: Ale Pan mówił, że sam uczy się od swoich uczniów.

Odpowiedź: Uczę się od nich – oznacza to, że dostrzegam ich pragnienia, pytania i zaczynam na nie odpowiadać, jeszcze bardziej rozumiem, jestem pod wrażeniem, odpowiadam sobie sam na wszystko, co istnieje i odkrywam dla siebie jeszcze szerszy, ogólny obraz.

Ponieważ pytania uczniów nie są moje. Każda dusza ma swoje. Kiedy włączam się w inne dusze i włączam je w siebie, wtedy mam więcej miejsca do możliwości badań. Pracuję już nie tylko ze swoim pragnieniem, które jest materią, na której badam wszystko, a z pragnieniami innych ludzi, które włączam w siebie. Dlatego jestem bardzo zadowolony ze studentów.

Z rozmowy „Mój telefon zadzwonił. Doładowanie w drodze”


Tylko prosić!

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czuję, że każde słowo przyjaciela oddala mnie od połączenia ze Stwórcą. Czy możemy zatem powiedzieć, że moje wady, które odczuwam, są chisaronami, które przyjmuję na siebie?

Odpowiedź: Nie chcesz ich odczuwać, dlatego nie można powiedzieć, że je przyjmujesz.

Pytanie: W takim razie, w którym momencie następuje odwrócenie, abym chciał je przyjąć na siebie?

Odpowiedź: Musisz prosić. Należy tylko prosić!

Z lekcji na temat „Pesach”, 17.04.2025


Co oznacza „Powrót do odpowiedzi”?

каббалист Михаэль Лайтман Z listu Rabasza nr 66: W opowieści Pesach mówimy: „Na początku nasi praojcowie byli bałwochwalcami, ale teraz przybliżyli się do pracy Stwórcy”.

Aby zrozumieć, czego nas to uczy, kim byli wcześniej, należy wyjaśnić to z perspektywy moralnej. Człowiek musi wiedzieć, że kiedy zajmuje się kwestią wyjścia z wygnania egipskiego, wszystkie przykazania są z tym związane, ponieważ o każdym z nich mówimy: „Pamiętaj o wyjściu z Egiptu”.

Wszystkie przykazania – to naprawy pragnienia otrzymywania przyjemności niewielkimi porcjami, które można przeprowadzić dopiero po przebudzeniu człowieka i wzniesieniu się ponad machsom. Po przekroczeniu machsom, człowiek zaczyna wybierać spod machsomu części pragnienia otrzymywania przyjemnosci i przenosić je ponad niego.

Przede wszystkim człowiek sam przechodzi przez machsom i przekształca swoje pragnienie otrzymywania przyjemności w obdarzanie. A następnie zaczyna obracać się w dół i wznosić pragnienie za pragnieniem. To nazywa się „powrót do odpowiedzi”, czyli do intencji obdarzania. Każde takie działanie nazywane jest przykazaniem i wykonywane jest z pomocą Tory, czyli otaczającego światła, które umożliwia te naprawy. Pierwsze działanie nazywa się wyjściem z Egiptu.

Znajdując się pod machsomem, nie mam żadnego zwiazku ze światłem. Lecz ponad machsomem mam światło, siłę obdarzania, i mogę jej użyć: iść i naprawiać. Posiadam do tego wiedzę, uczucie, rozum i siłę, jak dorosły, inteligentny człowiek, który ma w rękach środki.

Zamieniłem się w specjalistę od naprawy w takim stopniu, w jakim mam światło. Światło to siła obdarzania działająca we mnie, dzięki której mogę przyłączyć do siebie nowe pragnienia, jedno za drugim, i naprawiać. Zwracam się do wyższego stopnia i otrzymuję od niego dodatkową siłę dzięki tej niższej części, którą chcę naprawić – naprawiam ją i przyłączam do siebie.

W tym procesie uczestniczy troje:

Stwórca – źródło siły.

Ja – pragnący naprawy.

Pragnienie – które chcę naprawić.

W świetle, powstającym we mnie dzięki połączeniu ze Stwórcą, widzę, co dokładnie jest już we mnie gotowe do naprawy i proszę o siłę. Pracuję jako partner Stwórcy, ponieważ nie jestem już poniżej machsom, a razem z Nim, odczuwam Go. Dlatego zaczynam wybierać zepsute pragnienie i wyjaśniać, jak z nim pracować, jak obudzić i podnieść. Czyli chcę zmienić je z otrzymywania na obdarzanie, i dlatego proszę o nie.

Ja sam nie otrzymuję żadnej korzyści ani przyjemności z tego działania, chociaż odczuwam to pragnienie jako swoje własne. To pragnienie staje się dla mnie jeszcze droższe niż moje własne, jak pragnienie matki w stosunku do dziecka. Przekształcam jego pragnienie w swoje pragnienie i w ten sposób zaczynam je podnosić, prosząc Stwórcę, aby naprawił je dla mnie, tak jakbym prosił o swoje dziecko.

Wtedy otrzymuję całą potrzebną siłę, rozum, uczucie, ponieważ nie wiem, jak naprawić niższego – to jest zupełnie odrębny system, sformowany we mnie ACHAP, duchowa macica. Więc przede wszystkim rozwijam się, żeby naprawić go, otrzymuję nowy system i przyłączam niższego do siebie. Dlatego po naprawie stajemy się sobie bliscy. W taki sposób wiele parcufim przyobleka się w siebie nawzajem.

Pytanie: Czy ludzie którzy zajmują się rozpowszechnianiem z pewnością muszą przejść machsom?

Odpowiedź: Nie sądzę, żeby człowiek, który przekroczył machsom odniósł większy sukces w rozpowszechnianiu zewnętrznym. Nie jestem pewien, czy Rabasz odniósłby większy sukces w zewnętrznym rozpowszechnianiu, niż przeciętny człowiek z naszej grupy.

Dlatego Baal HaSulam napisał, że takich dystrybutorów można nawet wynająć za pieniądze. Ponieważ tutaj trzeba zejść maksymalnie jak najbliżej ludzi. Wiadomo jest, że rozpowszechniający muszą znać kierunek, cel, udzielać wyjaśnień, ale nie zbyt wzniosłych, dostosowanych do poziomu ludzi, do których się zwracają.

Z lekcji według listu Rabasza


Na przestrzeni całej drogi

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co oznacza osiągnąć miłość do przyjaciół w dziesiątce do takiego stopnia, żeby wyjść z Egiptu?

Odpowiedź: Połączenie, które osiągamy na końcu naszego rozwoju i z jego pomocą wychodzimy z Egiptu (ze złego początku) – to nasze całkowite, doskonałe zjednoczenie. To właśnie dzięki niemu podnosimy się z punktu wzajemnego odrzucenia od siebie i wychodzimy z nienawiści do miłości.

Pytanie: Czy jest to wynik systematycznej pracy na przestrzeni całej naprawy? Czy są tu jakieś pośrednie etapy, na przykład, możemy osiągnąć miłość do przyjaciół jutro lub za tydzień, żeby rzeczywiście wyjść z Egiptu? Czy raczej, stanie się to w Końcu Naprawy?

Odpowiedź: Od samego początku drogi i na przestrzeni całego okresu do Całkowitej Naprawy, musimy starać się rozpoznać, które siły sprzeciwiają się wyjściu z Egiptu i prosić o ich naprawę.

Z lekcji według artykułu Rabasza


Skok Nachszona

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Naród Izraela bał się skoczyć do Końcowego Morza, dopóki Nachszon nie zdecydował się tego zrobić. Z pewnością nie tak łatwo to zrobić?

Odpowiedź: To rzeczywiście nie jest takie łatwe. Widzimy, że trudności pojawiają się na wszystkich etapach duchowego procesu. Zawsze byli tacy, którzy byli gotowi cofnąć się z powrotem. Nasz egoizm jest tak nawarstwiony, że nie od razu umożliwia odejście od niego, albo chociaż określenie go jako zło.

Trudno jest człowiekowi anulować się przed innymi. Jeśli nie działam pierwszy, oznacza to, że wolę, aby zrobił to ktoś inny. Czy jest to dążenie do miłości i zjednoczenia? Na dany moment nie jest to jeszcze wyjaśnione. Widzimy, że wtedy pojawia się „złoty cielec” i wiele innych problemów.

Pytanie: Co symbolizuje „skok Nachszona”?

Odpowiedź: Człowiek ma właściwość, zdolność podążania ponad rozum: „Lepsza śmierć niż takie życie”. Wtedy człowiek rzuca się w morze, niech się dzieje, co chce. Oczywiście, nie chodzi tu o nasz obecny stan. Działanie, zwane „skok Nachszona”, wymaga przygotowania.

Jest to obowiązkowe dla przejścia na następny etap, ale czy jesteśmy w stanie je wypełnić? Na razie jesteśmy dalecy od jego realizacji, chociaż ten moment szybko się przybliża. Nie ma wątpliwości, że znajdujemy się dosłownie na etapach wyzwolenia.

W zjednoczeniu serc osiąga się pokój i doskonałość – w tym jest nasze zbawienie, które musi zastąpić obecny stan Egiptu. Dlatego cała nasza praca, studia i rozpowszechnianie mają na celu zjednoczenie. Zwracamy się do narodu Izraela z wezwaniem do jedności. Tylko z pomocą połączenia i wzajemnego dobrego odnoszenia możemy zostać zbawieni.

Z programu „Kabaliści piszą. Wyjście z Egiptu”


Potrzeba doskonałej wiary

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jak zwiększyć wiarę? Czy robimy to sami?

Odpowiedź: To Stwórca czyni, ale dlatego, że wszyscy pragniemy zwiększać wiarę, przez cały czas. Każdy na swój sposób, ale w zasadzie, razem. Chcemy być w doskonałej wierze. Doskonała wiara to wiara, która całkowicie zastępuje wiedzę, uczucia, wszystko, co mogę otrzymać od Stwórcy.

Pytanie: W jaki sposób możemy pomóc sobie nawzajem w osiągnięciu stałego braku takiej wiary, która całkowicie zastąpi naszą wiedzę i uczucia?

Odpowiedź: Przyjaciele mogą dać ci przykład, wesprzeć cię, a wtedy zobaczysz, czego ci brakuje do osiągnięcia pełnej wiary.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”


W kontakcie ze Stwórcą

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Pan nam radzi, zajmować się wewnętrznym dialogiem ze Stwórcą i anulować się przed przyjaciółmi. Na które aspekty zwracać szczególną uwagę? Przecież nie możemy koncentrować się na wszystkim naraz.

Odpowiedź: Nie musisz koncentrować się na wszystkim, nie ma potrzeby rozpraszać się. Wręcz odwrotnie, ważne jest, aby skoncentrować się i wyraźnie zrozumieć, co jest twoim celem. Cel powinien być bardzo prosty: skierować się do Stwórcy z całkowicie otwartym sercem i włączyć się w Niego.

To jest twoja osobista, wewnętrzna praca, twoje myśli i plany. Wyobraź sobie, że jesteś w ciągłym kontakcie ze Stwórcą i co z tego wynika.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 14.04.2025


Zechcemy teraz, będzie teraz!

каббалист Михаэль Лайтман Z artykułu Rabasza „Niecierpliwość i ociężałość w pracy duchowej”: Trzeba ciężko pracować, bo tylko cierpienia z ciężkiej pracy zmuszają człowieka do zwrócenia się do Stwórcy z zakończonym pragnieniem, z prośbą o pomoc wyjścia spod władzy faraona, króla Egiptu.

To właśnie nikczemny stan, poczucie, że położenie człowieka jest gorsze od innych, zmusza go do krzyku z całego serca o pomoc. I człowiek wierzy, że Stwórca słyszy jego modlitwę, ponieważ ujawnił człowiekowi jego zło, i oczywiście wyzwoli go też z tego zła, z wygnania.

Podążamy naprzód dzięki dwóm siłom. Jednak ci, którzy nie wiedzą dokąd iść, mają tylko jedną siłę, która popycha ich z tyłu i zmusza do pójścia naprzód. Cały czas biegną, ratując się przed „walcem rozwoju”, który dosięga ich z tyłu i popycha w stronę rozwoju.

Ale droga światła różni się od drogi cierpienia. Dlatego właśnie człowiekowi została dana Kabała, aby mógł rozwinąć siłę, która będzie mu świecić z przodu i przyciągać go: oczekiwaniem dobrej przyszłości, wielkimi nadziejami, pozytywnymi przykładami, inspirującym uczuciem, jakie daje zjednoczenie, duchowe wzniesienie.

Konieczne jest, aby cel był jak najjaśniejszy i najbardziej przyciągający, a także wyobrażony jako piękny i dobry. Choć postęp odbywa się kosztem egoizmu, którego musimy cały czas pozbywać się. Należy nauczyć się wykorzystywać tę technikę: przyciągać światło przywracające do źródła, aby wykonało całą pracę.

Tutaj wymagane jest subtelne podejście, jak w każdej sprawie. Jeśli wiesz, jak w nie wejść, będzie ci bardzo łatwo to zrobić. A inny człowiek, który tego nie zna, doświadcza strasznych trudności i cały czas napotyka na mur.

Niezbędne jest zorganizowanie sobie prawidłowego otoczenia, w którym bardzo szybko zaczniesz cierpieć z braku połączenia z powodu swojej zazdrości i ambicji. Ponieważ zobaczysz, że inni odnoszą większe sukcesy od ciebie. Zazdrościsz, że udaje im się takie silne połączenie a ty również chcesz to osiągnąć.

Zazdrość sprawia, że domagasz się swojej zmiany. Wiesz już, jak przebudzić światło, które przywraca do źródła, i zaczynasz się zmieniać pod wpływem światła, i tak zmierzasz do przodu. Najważniejsze jest rozwinięcie siły przyciągania, która nazywa się „przyspieszeniem czasu”.

W końcu problemy i cierpienia są siłą naturalnego biegu rozwoju „w swoim czasie” i nie zależą od nas. Należy zrozumieć, że cierpienie przychodzi po to, aby nas przebudzić. Musimy sami rozwijać cierpienia miłości w miejsce życiowych cierpień, aby zamiast zła które nas dogania, dobro świeciło przed nami.

Zamiast naturalnego biegu w uścisku czasu, musimy podnieść się ponad czas, aby określać prędkość własnego postępu. Oznacza to, że wszystko jest w naszych rękach!

Powinniśmy czuć się zainspirowani i zachwyceni, że wszystko zależy tylko od nas! Zechcemy dzisiaj, to będzie dzisiaj! Chcemy już teraz, to będzie teraz! Wszystko, czego pragniemy osiągnąć na drodze światła, może zostać przyspieszone i przybliżone.

Bardzo ważne jest, aby podkreślać to w pracy: wykorzystywać wszystkie komponenty, wszystkie dostępne środki na drodze przyspieszania czasu, które pomogą nam postępować naprzód. Należy rozwijać każdy ze środków i połączyć je razem w prawidłowej formie, aby zobaczyć, że istnieje tu określona metodyka. Zamiast podążać drogą cierpienia, rozwijając się pod presją własnej natury, człowiek będzie rozwijał się, wznosząc się ponad naturę: będzie wznosił się i otwierał przed sobą bramy.

Z przygotowania do lekcji


Pytania dotyczące pracy duchowej – 231

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy możemy skrócić wygnanie, przyspieszyć duchową pracę?

Odpowiedź: Oczywiście, że możemy. Zależy to od naszego pragnienia, od naszego zaangażowania.

Pytanie: Jak prawidłowo pracować w dziesiątce, aby osiągnąć trwogę, która obejmuje w sobie wszystko?

Odpowiedź: Praca w dziesiątce, w zasadzie jak cała Tora, składa się z prostych działań. Każdy musi odkryć swoje pragnienie, następnie zjednoczyć wszystkie pragnienia razem i wznieść je do Stwórcy. Całą resztę zrobi Stwórca.

Pytanie: Co możemy konkretnie zrobić, aby każdego dnia stawać się lepszymi, dobrymi i bardziej kochającymi przyjaciół?

Odpowiedź: Tak właśnie działać, czyli sprawdzać siebie, na ile bardziej bliscy jesteśmy z przyjaciółmi.

Pytanie: Jak kabalista rozwija taką wrażliwość, żeby czyjś chisaron stał się naprawdę moim?

Odpowiedź: Tylko dzięki Stwórcy.

Pytanie: Czy mogę jakoś kontrolować siebie i robić to, co jest poza moimi siłami?

Odpowiedź: Nie, tylko grupa lub Stwórca może to zrobić.

Z lekcji na temat „Pesach”, 13.04.2025