Z artykułu Rabasza „Niecierpliwość i ociężałość w pracy duchowej”: Trzeba ciężko pracować, bo tylko cierpienia z ciężkiej pracy zmuszają człowieka do zwrócenia się do Stwórcy z zakończonym pragnieniem, z prośbą o pomoc wyjścia spod władzy faraona, króla Egiptu.

To właśnie nikczemny stan, poczucie, że położenie człowieka jest gorsze od innych, zmusza go do krzyku z całego serca o pomoc. I człowiek wierzy, że Stwórca słyszy jego modlitwę, ponieważ ujawnił człowiekowi jego zło, i oczywiście wyzwoli go też z tego zła, z wygnania.

Podążamy naprzód dzięki dwóm siłom. Jednak ci, którzy nie wiedzą dokąd iść, mają tylko jedną siłę, która popycha ich z tyłu i zmusza do pójścia naprzód. Cały czas biegną, ratując się przed „walcem rozwoju”, który dosięga ich z tyłu i popycha w stronę rozwoju.

Ale droga światła różni się od drogi cierpienia. Dlatego właśnie człowiekowi została dana Kabała, aby mógł rozwinąć siłę, która będzie mu świecić z przodu i przyciągać go: oczekiwaniem dobrej przyszłości, wielkimi nadziejami, pozytywnymi przykładami, inspirującym uczuciem, jakie daje zjednoczenie, duchowe wzniesienie.

Konieczne jest, aby cel był jak najjaśniejszy i najbardziej przyciągający, a także wyobrażony jako piękny i dobry. Choć postęp odbywa się kosztem egoizmu, którego musimy cały czas pozbywać się. Należy nauczyć się wykorzystywać tę technikę: przyciągać światło przywracające do źródła, aby wykonało całą pracę.

Tutaj wymagane jest subtelne podejście, jak w każdej sprawie. Jeśli wiesz, jak w nie wejść, będzie ci bardzo łatwo to zrobić. A inny człowiek, który tego nie zna, doświadcza strasznych trudności i cały czas napotyka na mur.

Niezbędne jest zorganizowanie sobie prawidłowego otoczenia, w którym bardzo szybko zaczniesz cierpieć z braku połączenia z powodu swojej zazdrości i ambicji. Ponieważ zobaczysz, że inni odnoszą większe sukcesy od ciebie. Zazdrościsz, że udaje im się takie silne połączenie a ty również chcesz to osiągnąć.

Zazdrość sprawia, że domagasz się swojej zmiany. Wiesz już, jak przebudzić światło, które przywraca do źródła, i zaczynasz się zmieniać pod wpływem światła, i tak zmierzasz do przodu. Najważniejsze jest rozwinięcie siły przyciągania, która nazywa się „przyspieszeniem czasu”.

W końcu problemy i cierpienia są siłą naturalnego biegu rozwoju „w swoim czasie” i nie zależą od nas. Należy zrozumieć, że cierpienie przychodzi po to, aby nas przebudzić. Musimy sami rozwijać cierpienia miłości w miejsce życiowych cierpień, aby zamiast zła które nas dogania, dobro świeciło przed nami.

Zamiast naturalnego biegu w uścisku czasu, musimy podnieść się ponad czas, aby określać prędkość własnego postępu. Oznacza to, że wszystko jest w naszych rękach!

Powinniśmy czuć się zainspirowani i zachwyceni, że wszystko zależy tylko od nas! Zechcemy dzisiaj, to będzie dzisiaj! Chcemy już teraz, to będzie teraz! Wszystko, czego pragniemy osiągnąć na drodze światła, może zostać przyspieszone i przybliżone.

Bardzo ważne jest, aby podkreślać to w pracy: wykorzystywać wszystkie komponenty, wszystkie dostępne środki na drodze przyspieszania czasu, które pomogą nam postępować naprzód. Należy rozwijać każdy ze środków i połączyć je razem w prawidłowej formie, aby zobaczyć, że istnieje tu określona metodyka. Zamiast podążać drogą cierpienia, rozwijając się pod presją własnej natury, człowiek będzie rozwijał się, wznosząc się ponad naturę: będzie wznosił się i otwierał przed sobą bramy.

Z przygotowania do lekcji

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie