Artykuły z kategorii Praca duchowa w grupie

Modlitwa – to wspólne działanie

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy poprzez indywidualną modlitwę można zmiękczyć swoje serce i uwolnić je, aby mogło przyjąć Stwórcę? Jeśli jest to możliwe, to jak prawidłowo zbudować intencję dla tej indywidualnej modlitwy?

Odpowiedź: Myślę, że bardzo trudno jest to zrobić samemu. Najlepiej będzie, jeśli wszyscy przyjaciele z dziesiątki będą prosić razem z tobą.

Pytanie: Razem ze mną, czy za mnie?

Odpowiedź: I z tobą, i za ciebie, i wszyscy razem za kogoś, nie ma to znaczenia. Najważniejsze jest wspólne zwrócenie się do Stwórcy.

Pytanie: Jak przygotować się, aby stanąć przed Stwórcą z prawdziwą modlitwą, na którą odpowie?

Odpowiedź: Każdego dnia, w każdym zwróceniu się do Stwórcy, musimy prosić Go o to samo, o najważniejszą rzecz – o to, abyśmy mieli z Nim kontakt poprzez dziesiątkę.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”


Co zamienia nas w armię?

каббалист Михаэль Лайтман Armia „cawa” to wojownicy, ludzie wojny. Oznacza to, że ci ludzie, którzy każdego dnia idą na wojnę ze złym początkiem, nazywani są armią. (Rabasz. Artykuł 6 (1989). Co to jest „ponad wiedzą” w pracy duchowej)

Pytanie: Zwykle mówimy, że człowiek walczy ze swoim złym początkiem, ze swoim egoizmem – to znaczy, że prowadzi walkę. A tutaj chodzi o armię, to znaczy o pewnego rodzaju zjednoczenie. Co zamienia mnie lub nas w armię?

Odpowiedź: Twoje połączenie z przyjaciółmi. Kiedy jednoczycie się ze sobą z pragnieniem przeciwstawienia się swemu złemu początkowi – egoizmowi, i wbrew niemu, wzajemnie dążycie do siebie, to okazuje się, że grupa, dziesiątka, pokonuje zły początek.

Pytanie: Czy to oznacza, że walczymy z jakimś zbiorowym, zjednoczonym egoizmem?

Odpowiedź: Tak. Zjednoczony egoizm to egoizm was wszystkich, waszej grupy i tych, którzy są z nią związani. Ale pomimo tego należy dążyć do celu. A cel jest tylko w zjednoczeniu, w połączeniu nas wszystkich ze sobą.

Pytanie: Czy teraz w naszych czasach, musimy być wzmocnieni i zwracać się do Niego jako do Stwórcy armii? Jeśli tak, to co to jest?

Odpowiedź: Powinniśmy dążyć do połączenia ze sobą, kiedy każdy czuje to jako najważniejsze. A to, że człowiek odczuwa siebie jako jednostkę, oderwaną od innych, nie jest już dla niego ważne. Musimy dążyć do tego, by każdy czuł się połączony z innymi.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 18.06.2025


Po co rozwijać w sobie trwogę?

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Jeśli rozumiem, że odczuwam strach przed Stwórcą, ale nie czuję bojaźni, co może odwrócić ten zwierzęcy strach w trwogę, by nie sprawić zadowolenia Stwórcy?

Odpowiedź: Trwoga to strach, że nie mogę obdarzać całkowicie Stwórcy, że nie jestem dostatecznie związany z przyjaciółmi, aby być w połączeniu ze Stwórcą – to właśnie powinniśmy badać i rozwijać.

Pytanie: A co jeśli pojawia się uczucie, że połączenie z przyjaciółmi wydaje się już wystarczające, i że dalej wszystko zadziała automatycznie?

Odpowiedź: Dzieje się to celowo, po to abyście jeszcze bardziej rozwijali w sobie trwogę i strach przed tym, że nie możecie mieć właściwego stosunku ani do przyjaciół ani do Stwórcy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”


Strach i miłość

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Strach i miłość wspólnie są doskonałością. A jeśli jest mniej strachu niż miłości, to jaki jest ten stan w dziesiątce?

Odpowiedź: Strach i miłość muszą być w równowadze, aby się wzajemnie wspierać i istnieć razem.

Pytanie: Jeśli te właściwości będą rosły w miarę naszego postępu, to staniemy się jak przesyłowa linia wysokiego napięcia.
Jak znieść to napięcie, przecież będzie ono wzrastało?

Odpowiedź: Napięcie wzrośnie, ale będziesz w stanie je wytrzymać. Tylko połącz miłość i strach z przyjaciółmi a zobaczysz, jak to się zrównoważy.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”


Dążenie do obdarzania Stwórcy

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Czy głębia więzi ze Stwórcą odpowiada głębi więzi z przyjaciółmi?

Odpowiedź: Odczuwamy głębię na podstawie tego, jak bardzo jesteśmy połączeni z przyjaciółmi i w takim samym stopniu możemy przenieść ją na Stwórcę. Wtedy będziemy znajdować się z Nim na tej samej fali: my – jako otrzymujący, On – jak dajacy.

Pytanie: Powiedział Pan, że powinniśmy dążyć do obdarzania Stwórcy poprzez dziesiątkę. Jak mamy odróżnić, które działania są działaniami obdarzania, a które otrzymywania od Stwórcy?

Odpowiedź: Jak rozumiecie, tak postępujcie. To wszystko i tak doprowadzi was do właściwego połączenia między wami a Stwórcą.

Z lekcji na temat „Wszystko osiąga się siłą modlitwy”, 16.06.2025


Połączyć się punktami w sercu

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: W jaki sposób mogę praktycznie wyizolować swoje punkty w sercu i je zjednoczyć?

Odpowiedź: Praktycznie – zdecyduj! Wyciągnij z siebie ten punkt! Wyrzuć wszystko inne! Kopnij swoje „ja”, swoje ciało, wszystkie te łuski! Dlatego właśnie nazywa się to „klipa”. Zrzuć ją, tak jak wąż zrzuca skórę.

Komentarz: Mówi Pan o tym w takiej lekkiej formie. Ale nie do końca rozumiem, jak to zrobić.

Odpowiedź: To bardzo proste! Poważnie. Co tu zrobić?! Oddzielić.

Czy możesz to sobie wyobrazić teoretycznie? Zawsze rozmawiamy ze sobą w języku uczuć, wyrażamy coś. Wyciągnij ten punkt!

Kiedyś żyłeś bez tego punktu, zajmowałeś się swoimi sprawami, istniałeś jak normalne zwierzę. A potem nagle pojawił się punkt, który kieruje cię ku czemuś wyższemu niż zwierzęce. Wyciągnij go, oddziel od swojego zwierzęcia i połącz z innymi punktami.

Z góry specjalnie uczyniono tak, abyśmy oddzielnie istnieli i mogli żądać od Stwórcy. Wtedy ustalimy potrzebę w Nim, gdzie On istnieje i co musi uczynić. Określimy właściwości tej siły, w czym przejawia się w stosunku do nas.

Tej siły nie znamy. Jej działania, jej przejawy możemy poczuć tylko w odniesieniu do nas i tylko w takim stanie, kiedy próbujemy połączyć swoje punkty w sercu. A punkty to pragnienia względem Stwórcy.

Ale pragnienia te nie powinny być egoistyczne, a skierowane na obdarzanie. Dlatego, jeśli będziemy próbowali zjednoczyć się ze sobą ponad naszym ciałem, odrzucając je i cały ten świat, to w taki sposób zaczniemy domagać się Stwórcy dla obdarzania.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Właściwości przyjaciela”


Naszym zadaniem – jest pokonanie złego początku

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Cały czas mówimy o wojnie ze złym początkiem, a naszym zadaniem jest ją wygrać. Ale jednocześnie wyraźnie uświadamiamy sobie, że bez złego początku nie możemy zbudować właściwej linii. Gdzie są granice słowa „zwyciężyć”, jeśli nie możemy postępować naprzód bez złego początku?

Odpowiedź: Nie możemy postępować naprzód bez złego początku, ponieważ nasz postęp polega na tym, że zdobywamy coraz więcej sił, aby nad nim panować. Dlatego wszystko, co możemy zrobić dla tego zwycięstwa, należy zrobić. To znaczy, zarówno budzić się, i kłaść spać a w ciągu dnia cały czas wznosić się.

Poza tym w grupie musi być pewność, że wspieramy się wzajemnie. I tak musimy zmierzać naprzód, aż Stwórca zgodzi się, abyśmy otrzymali od Niego dobry początek przeciwko naszemu egoizmowi. A wtedy już w tym dobrym początku zaczniemy widzieć cały świat.

Z lekcji na temat „Wygrywamy w wojnie”, 19.06.2025


Wojna ze złym początkiem

каббалист Михаэль Лайтман Pytanie: Co to znaczy, że wyruszam na wojnę ze złym początkiem?

Odpowiedź: Chcesz walczyć ze wszystkimi myślami i pragnieniami, które są przeciwko zjednoczeniu, przeciwko wzniesieniu się do Stwórcy, chcesz je wymazać, nie słuchać ich.

Pytanie: Nasza praca jest regularna, według harmonogramu: lekcja, spotkanie na Zoomie, rozpowszechnianie. Co można do tego dodać, aby naprawdę zamieniło się to w walkę ze złym początkiem?

Odpowiedź: To zależy od twoich myśli, od twojego celu – czy będziesz coś robić, czy nie. Jeśli tak, to w jakim celu i w jaki sposób zostanie to wyrażone. Dlatego wojna ze złym początkiem w nas nie kończy się. Stwórca czeka, aż się o tym przekonamy.

Dopiero wtedy będziemy mogli naprawdę Go prosić, by nas wyciągnął, uwolnił spod władzy złego początku nad nami.

Z lekcji na temat „Zwyciężamy w wojnie”, 18.06.2025


Droga do odkrycia Stwórcy

каббалист Михаэль Лайтман Kiedy czytamy Księgę Zohar, staramy się stworzyć wspólną przestrzeń, pragnąc połączyć w niej wszystkie nasze punkty w sercu – to oznacza, że „uczymy się Tory”. Bez takiej intencji nie ma studiowania Tory. Punkt w sercu – to „Izrael”, Izrael-El, dążenie do Stwórcy. Za pomocą studiowania pragniemy osiągnąć Torę – Światło, które nas naprawia. Wtedy w połączeniu między nami odkrywamy Stwórcę.

W połączeniu między nami i odpowiednio w odkryciu Stwórcy, jest 125 stopni lub 5 światów, 5 świateł NARANCHAJ. Całkowity brak połączenia, od którego zaczynamy nasze starania, aby się połączyć, nazywają się „tym światem”. Ostateczny punkt jedności między nami nazywa się „Światem Nieskończoności”.

Tak odkrywa się cały system wspólnej Duszy, zwany Adam Riszon, Szchina lub Malchut Nieskończoności. Forma tego duchowego naczynia (kli) nazywa się „Stwórcą” (Kadosz Baruch Chu) – właściwość obdarzania i miłości, którą odkrywamy.

Wszystko znajduje się wewnątrz tego systemu. Cała nauka Kabały mówi tylko o tym, jak odkryć Stwórcę, zgodnie z prawem podobieństwa właściwości, jak powiedziano: „Od miłości do stworzeń – do miłości do Stwórcy”. Łącząc się razem, tworzymy w połączeniu między nami system, podobny do wyższej siły obdarzania.

Ten obraz powinien być cały czas przed naszymi oczami podczas czytania Księgi Zohar. Muszę stale sprawdzać, gdzie jestem na tej drabinie połączenia między nami, o czym teraz mówi Zohar, czy chcę połączyć się z innymi, czy się temu sprzeciwiam, co mi przeszkadza.

Cały czas myślę tylko o tym: jak ja (Izrael) połączony z innymi, siłą, która nas jednoczy (Torą), w naszym prawidłowym połączeniu, odkrywam pierwotną właściwość obdarzania (Stwórcę).

Z lekcji według Księgi Zohar


Taka prosta mechanika

каббалист Михаэль Лайтман Światło, które przywraca do Źródła, jest jedynym środkiem, jedynym instrumentem, którym naprawiam pragnienie. Mam tylko pragnienie i światło zwane „przywracającym do Źródła” – ponieważ właśnie tego od niego wymagam.

Dajemy światłu różne nazwy: „wewnętrzne”, „otaczające”, NaRaNHaJ itd. Ale w zasadzie wymagam od niego, aby przywróciło mnie do Źródła, do dobra. Nie mogę zwrócić się do niego z niczym więcej.

Moje zwrócenie może być tylko takie. Nie mogę żądać światła nefesz, albo światła ruach – to już będzie rezultat mojego stanu. A po to by go zmienić, muszę zwrócić się do światła, wywołać na siebie jego działanie, a to działanie zrealizuje nade mna światło, które przywraca do Źródła.

Mam instrukcje wyjaśniające, jak działać, jak pracować w grupie, uczyć się, przeprowadzać rozpowszechnianie. Te instrukcje są ogólnie nazywane „Torą”, czyli nauką (oraa), przewodnikiem po działaniu. Zgodnie z programem Tory przechodzę przez wszystkie etapy drogi, które są w nim opisane.

W taki sposób, chodzi o prostą rzecz. Mam egoistyczne pragnienie i światło, które może je zmienić. A ja sam stoję pośrodku, w środkowej trzeciej części Tiferet i decyduję: zmienić się czy nie. Co więcej, ten wybór nie jest dokonywany w pojedynkę, a w otoczeniu, w grupie.

Ostatecznie zależę od zupełnie „powierzchownych”, „mechanicznych” działań. Dołączam do grupy i pochylam przed nią głowę. Robię wszystko, czego chcą przyjaciele, i otrzymuję od nich pragnienie, aby się naprawić – dzięki zazdrości, dążeniu i ambicji. Z tym pragnieniem, otrzymanym od grupy, zwracam się do światła, aby mnie naprawiło. Wtedy ono przychodzi i robi to. I w nowym stanie – wszystko zaczynam od początku.

Widać stąd, że zarówno pragnienie, jak i naprawę (ekran) otrzymuję z zewnątrz – od grupy i światła. A sam jestem pojedynczym, bazowym punktem, którego nazwa brzmi: „coś z niczego”.

Z lekcji według artykułu „Darowanie Tory”