Pytanie: Czy dobrze rozumiem, że jedną z podstawowych zasad Kabały jest podejmowanie zobowiązań wobec innych, ponoszenie porażek i z bezsilności zwracanie się do Stwórcy o pomoc?

Odpowiedź: Jeśli będziesz szedł do przodu we właściwy sposób, zawsze z tobą tak będzie. Będziesz próbował zrobić coś dobrego dla innych, a wtedy zacznie się w tobie przejawiać, że tak naprawdę tego nie chcesz. Będziesz starał się robić lepiej i jeszcze lepiej, ale nigdy ci się to nie uda, wówczas, z rozczarowania odkryjesz w sobie zrozumienie, że musisz zwrócić się do Stwórcy. Dokładnie na to będą nakierowane twoje synapsy, wszelkie połączenia w głowie. Będziesz miał już do tego predyspozycje i taki stan się wytworzy.

Pytanie: A jakie połączenia są ważne do zbudowania tego w tym momencie? Czy to nie powinna być modlitwa?

Odpowiedź: Tak. To jest właśnie modlitwa, płacz, brama łez. Tylko to pomaga człowiekowi. Kiedy widzi, że wszystko jest przed nim zamknięte – tak być powinno – tylko brama łez jest otwarta, czyli tylko Stwórca może mu pomóc, wtedy to się dzieje.

Pytanie: Dlaczego budowanie połączeń trwa tak długo?

Odpowiedź: Nasz egoizm nie pozwala nam robić tego szybciej. Ciągle mówi: „Mój drogi, poczekaj, nie potrzebujesz innych. Spróbuj sam”. Egoizm nie kieruje cię do Stwórcy. Zwrócenie się do Stwórcy jest ostatnią rzeczą. To tak jak istnieje dziesięć sefirot, tylko ostatnia sfira zadziała.

Pytanie: W zasadzie odwieczne pytanie studentów brzmi: „Kiedy już?” Jak długo jeszcze muszą czekać? Albo może wszyscy dochodzą do tego nierównocześnie?

Odpowiedź: Kiedy będziecie chcieli, wtedy to się stanie.

Komentarz: Ale jedni potrzebują więcej czasu, inni idą szybciej.

Odpowiedź: Oczywiście. Jedni więcej, inni mniej, nie wszyscy razem. Człowiek może jako jeden z grupy dojść do tego. Ale pewna ilość dochodzi do tego niemal jednocześnie.

Z rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Podstawowa zasada Kabały”

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Pytania&Odpowiedzi

Mędrcy powiedzieli: „Wszystkie bramy do Stwórcy są zamknięte, z wyjątkiem bramy łez”. I zdumiony jest świat: „Jeżeli brama łez jest otwarta, to po co w ogóle są inne bramy”? („Szamati”, artykuł 18, „W ciemności płacz duszo moja”)

Brama łez otwiera się dopiero wtedy, gdy człowiek jest przekonany, że wszystkie inne bramy są zamknięte i nic przed nim nie ma. Potem wybucha płaczem z błaganiem i widzi, że otwiera się przed nim brama łez.

Pytanie: Okazuje się, że przed człowiekiem jest bardzo dużo barier. Jednak jest napisane: „Wszystkie bramy do Stwórcy są zamknięte, z wyjątkiem bramy łez”. Skoro są otwarte, dlaczego nie wejść do nich od razu?

Odpowiedź: Nie, bo człowiek nie czuje, że bramy są otwarte. Tylko wtedy gdy jest przekonany, że wszystkie bramy są zamknięte i płacze z własnej bezsilności: „Co mam robić?! – wtedy widzi, że brama łez jest dla niego otwarta.

Pytanie: A co w naszym życiu może być bramą, która jest zamknięta?

Odpowiedź: Brama która jest zamknięta i otwarte bramy – to połączenie człowieka ze Stwórcą. Albo człowiek widzi to, że są zamknięte, albo widzi, że są otwarte. To jest to uderzeniowe połączenie (ziwug de-akaa), zgodność właściwości. Jeśli nasze właściwości są zgodne z właściwościami Stwórcy, oznacza to że na pewnym etapie brama otwiera się.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 06.11.2022

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jak włożyć w jakiekolwiek połączenie coś, co mogłoby wpłynąć na przeciętnego człowieka, który nie ma żadnych obliczeń?

Odpowiedź: W mojej pracy, we wszystkim co robię, muszę umieścić altruistyczną intencję: chcę, aby ludzie poczuli, że ich zbawienie jest w połączeniu między nimi, ponieważ w intencji znajdujemy szczególną wyższą siłę natury, która może dla nas zrobić wszystko co najlepsze, czego zapragniemy. Przede wszystkim: zdrowie, rodzina, edukacja, wychowanie, nastrój, relacje społeczne, pokój, bezpieczeństwo – wszystko, czego pragniemy.

To życie jak w raju. Jeszcze bardziej, niż w raju. Dlatego że z naszego świata przechodzimy w duchowy stan bez żadnego poczucia śmierci, nawet fizycznej. Podnosimy się wręcz na następny poziom.

Tak jak w swoim ciele nie czuję nieożywionej materii, a nawet roślinnej – obcinam paznokcie, włosy i nie odczuwam ich utraty, tak samo, wznosząc się na następny poziom, na właściwe wzajemne relacje między ludźmi, tworząc ten poziom w połączeniu między nami, żyję w nim, stopniowo tracę poczucie zwierzęcego poziomu.

Zaczynam odczuwać siebie tylko na poziomie „człowiek” i dochodzę do stanu wiecznego doskonałego istnienia. To musimy osiągnąć.

Komentarz: Ale Pan mówi: jeśli człowiek nie zechce sam dokonywać wewnętrznych zmian, włożyć w to wszystkiego, co ma – to nie będzie to miało na niego żadnego wpływu.

Odpowiedź: Nie, pod wpływem społeczeństwa będzie chciał się zmienić, ponieważ jesteśmy konsekwencją społeczeństwa. Nie możesz nic zrobić! Jeśli społeczeństwo jest przesiąknięte tą ideą, to człowiek chcąc nie chcąc, zgodzi się z nią i działa w tym samym kierunku.

Pytanie: Gdy komunikuje się Pan z kimś, daje lekcje, jak Pan działa na tę publiczność, na tego człowieka, z którym ma Pan kontakt, żeby to go zmieniło?

Odpowiedź: Po prostu działam z siebie. Ponieważ jestem nosicielem tej idei, to człowiek komunikujący się ze mną poprzez moje materiały w dowolnej formie medialnej, zostaje nią zarażony, i stopniowo zaczyna z tym pracować.

rozmowy „Zadzwonił mój telefon. Włożyć cząsteczkę siebie”

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Rozpowszechnianie metody

Pytanie: Jaki jest mechanizm włączania pracy wyższych sił w systemie podczas modlitwy wielu? Przypuśćmy, że duża liczba ludzi zaczyna zwracać się do Stwórcy z prośbą. Jakie są mechanizmy w to włączone?

Odpowiedź: Zakładamy, że jesteśmy jednym jedynym duchowym obiektem, tak zwaną „duszą” lub „Adamem”. Jeśli naprawdę chcemy uruchomić ten jedyny duchowy obiekt, w którym wszyscy jesteśmy włączeni, zjednoczyć się w nim, podnieść ogólne pragnienie obiektu „Adam” do Stwórcy, aby Stwórca go naprawił, napełnił, przybliżył do siebie, to w końcu tak się dzieje. I z tego odczuwamy pozytywne konsekwencje.

Oznacza to, że człowiek poprzez swoją modlitwę uruchamia ogromne procesy we wspólnym organizmie, który nazywa się stworzeniem lub ludzkością, ponieważ działa poprzez wyższą siłę, Stwórcę. Dlatego niepozorny człowiek może uruchomić ogromne siły natury.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 25.09.2022

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Komentarz: Bardzo trudno wyobrazić sobie człowieka który od rana do wieczora chodzi i myśli: „Jak mam kochać wszystkich moich bliźnich?! Jeśli ich nie pokocham, to wolę nie żyć. Nie chcę tak żyć!”

Odpowiedź: Jeśli zaczniemy o tym myśleć i zrozumiemy, że sensem naszego życia jest naprawienie siebie z egoizmu na altruizm, to ogólnie, tak to działa.

Komentarz: Wyobraźcie sobie, że osiem miliardów ludzi siedzi i myśli: „Jak możemy pokochać się wzajemnie”? To jest przecież utopia.

Odpowiedź: Gdyby tylko przez sekundę wyobrazili sobie, siebie w taki sposób, to byłaby modlitwa ośmiu miliardów ludzi! Taka modlitwa spełniłaby się od razu.

Pytanie: Czy wierzy Pan, że kiedyś to się stanie?

Odpowiedź: Tak. Stopniowo w ludzkości gromadzą się różnego rodzaju negatywne emocje, odrzucenia, rozczarowania. W końcu wszyscy do tego dojdą.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 25.09.2022

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Nie ma szczęśliwszego momentu w życiu człowieka niż wtedy, gdy czuje się zrozpaczony z powodu utraty nadziei we własne siły. (Baal HaSulam, List 57)

Pytanie: Jak Pan myśli, ile czasu zajmuje człowiekowi rozpacz z powodu tego, że sam nie może się naprawić, a musi poprosić kogoś z góry?

Odpowiedź: Całe życie, z wyjątkiem ostatniej chwili, kiedy jest tak zrozpaczony, że krzyczy do Stwórcy, a Stwórca go słyszy i naprawia.

Pytanie: Czy moja modlitwa za innych ma na mnie jakiś uzdrawiający wpływ? Załóżmy, że proszę za innych i to też sprawia że czuję się dobrze?

Odpowiedź: Oczywiście, tak jest powiedziane w modlitwie: ja proszę za wszystkich-wszystkich i za siebie w ostatniej kolejności.

Pytanie: W dzisiejszych czasach naukowcy doszli do wniosku, że jeśli człowiek robi jakieś dobre, altruistyczne uczynki, to dobrze wpływa na jego stan psychiczny. Czy w Kabale jest to również mile widziane?

Odpowiedź: Oczywiście. Działa to na wszystkich poziomach. Im mniej człowiek myśli o sobie a więcej o innych, tym lepiej mu jest w życiu.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 25.09.2022

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Załóżmy, że człowiek ma jakieś materialne problemy i prosi Stwórcę, aby jakoś je rozwiązał. Czy to jest normalne?

Odpowiedź: A widzisz, że to pomaga?

Komentarz: Wydaje się że niektórym pomaga, a innym nie.

Odpowiedź: W zasadzie nie pomaga.

Pytanie: W literaturze kabalistycznej jest napisane bardziej ostro, że szkodzisz sobie tym. Czym dokładnie?

Odpowiedź: Tym że prosisz za siebie. Prosisz by napełnić lub przynajmniej uspokoić swój egoizm.

Komentarz: W takim razie ta informacja powinna być znana wszystkim, ponieważ ludzie zwykle proszą za siebie.

Odpowiedź: To niech przyjdą i uczą się Kabały. W wielu pierwotnych źródłach jest wyraźnie napisane, że jeśli człowiek prosi za siebie, to tym szkodzi swojej duszy. Dlatego ludzie powinni przychodzić i uczyć się, jak prawidłowo zwracać się do wyższej siły i w taki sposób kierować się do właściwego celu, do dobra.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 25.09.2022

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Człowiek powinien osiągnąć taki stan, gdy już samo zwrócenie się z modlitwą napełnia go tak, że nie potrzebuje żadnej odpowiedzi.

Jeśli mam połączenie ze Stwórcą i modlę się do Niego, wylewam Mu ze swojego serca i całej swojej duszy, przekazując wszystkie moje nadzieje i dążenia, to jestem tym tak wypełniony, że nie potrzebuję już żadnej odpowiedzi.

Z lekcji na temat „Jom Kipur”, 03.10.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Jakie są rodzaje modlitw?

Odpowiedź: Jest ich bardzo dużo. Są prośby, podziękowania, jest wiele różnych modlitw. Ale w zasadzie przeważają dwa rodzaje: prośba i wdzięczność. Jeśli zwracamy się do Stwórcy, musimy najpierw nawiązać z Nim jakiś rodzaj relacji. Dlatego istnieją modlitwy, które pozwalają człowiekowi prawidłowo dostroić się, dokładnie tak jak nastrajasz instrument muzyczny, abyś naprawdę mógł odtworzyć twoje uczucia. Zwykle jest to pierwsza część modlitwy.

Są też modlitwy, które mówią o Stwórcy: do Kogo się zwracamy, kim On jest, czym On jest, dlaczego powinniśmy Go postrzegać w taki sposób, a nie inaczej. Po to, aby właściwie się do Niego zwrócić, musimy zrozumieć Jego właściwości, Jego naturę. Ponadto musimy nastroić się na wdzięczność, na prośbę, na każdą relację jaką mamy ze sobą, ze światem, ze Stwórcą. Wszystko to musi koniecznie być odczuwane przez człowieka aby dokonał odpowiedniego dostrojenia.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 25.09.2022

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Pytanie: Pana nauczyciel Rabasz napisał, że modlitwa – to praca w sercu, a serce – to wszystkie pragnienia człowieka. Jak człowiek może pracować ze swoimi pragnieniami, jeśli nie są one pod jego władzą? Jak może nimi zarządzać?

Odpowiedź: Modlitwa – jest zwróceniem się do wyższej siły, czyli do ogólnej siły natury, którą nazywamy „Stwórcą”. Nauka Kabały wyjaśnia, w jaki sposób musimy dostroić się do natury, aby otrzymać od niej właściwe obdarzanie, i wtedy natura się przed nami odkryje. Dlatego musimy zmienić nasze pragnienia w taki sposób, aby kierowały nas na obdarzanie.

Komentarz: Okazuje się, że jeśli otwieram jakiś modlitewnik i tam jest napisane, że powinienem prosić, ale przychodzę do jakiegoś miejsca modlitwy i mam w sercu inne pragnienia, inne problemy, to powstaje dysonans.

Odpowiedź: Modlitwą nazywa się to, co czuje twoje serce. Dlatego trzeba nastroić się na to, aby poczuć: „Czego w tej chwili pragnie moje serce?”

A te modlitwy, które napisali wielcy mędrcy, są tym, do czego powinieneś dojść. Opisali pożądane odczucia, pożądane impulsy w sercu, które powinieneś poczuć.

Z programu telewizyjnego „Stany duchowe”, 25.09.2022

Kategorie: Modlitwa, Intencja, Praca duchowa