Połączenie serc – to uczucie tego, że jesteśmy w jednym sercu: rozumiemy się nawzajem, czujemy, mamy jeden cel i jest tylko jedna siła, która nami zarządza. Ale zjednoczenie zakłada w sobie zrozumienie tego, co oznacza oddzielenie. Jedno nie istnieje bez drugiego, przeciwieństwa wspierają się. Dwie właściwości muszą istnieć razem: Stwórca i stworzenie, pragnienie przyjemności i pragnienie obdarzania. Wówczas czujemy jedno na tle drugiego.

Jednak jednej właściwości: tylko pragnienia przyjemności lub tylko pragnienia obdarzania, nie jesteśmy w stanie zauważyć. Dlatego musimy czuć, że w naszym połączeniu zawarte są dwie przeciwstawne cechy.

Przede wszystkim musimy podziękować Stwórcy za to, że wszystkie kontynenty i wszyscy ludzie na całym świecie są teraz w jednakowym stanie. Stwórca daje nam zarówno stan duchowy, jak i materialny. Tego jeszcze nigdy nie było. Nasz materialny świat zaczyna łączyć się z duchowym światem i to jest naprawdę działanie Mesjasza, wyciągającego ten świat na stopień wyższego świata.

Dlatego potrzebujemy bardziej połączonych serc, w intencji, w zwróceniu się do Stwórcy, w modlitwie. W taki sposób rozwijamy nasze wspólne uczucie. Wszystko to zależy od osobistego, niewielkiego wkładu każdego z nas. Mam kamienne serce, które nic nie czuje, ale słyszę, że moi przyjaciele czują się wzajemnie i dlatego dążę do nich. Tak stara się robić kolejny przyjaciel, i następny – są nas miliony! Nie możemy zaprzepaścić naszej szansy, zaniedbując to, co daje nam Stwórca.

Zaczniecie z dnia na dzień coraz bardziej dostrzegać, jak nasza grupa otrzymuje błogosławieństwo z góry, wzniesienie, zrozumienie, połączenie ze Stwórcą. Stwórca wypełnia pustkę między nami, otwierając przed nami możliwości dla duchowego postępu.

Z porannej lekcji 07.04.2020

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Ekran antyegoistyczny – to siła połączenia między przyjaciółmi początkowo w dziesiątce, a następnie między nami a Stwórcą. Powstaje dzięki temu, że chcemy wznieść się ponad nasz egoizm i zjednoczyć się. Jeśli włożymy wysiłek w połączenie, to w taki sposób zaczynamy budować ekran. Jest to połączenie nie tylko w myślach, ale w sercach, serdeczne połączenie jednego serca z drugim. Chcemy połączyć się sercami, dlatego że Stwórca jest jeden dla wszystkich i odkrywa się wewnątrz połączenia między nami wszystkimi.

Robię wysiłek w swoim sercu, kierując go bezpośrednio na jakąś właściwość i zaczynam się do niej przybliżać. Najważniejszą rzeczą jest wysiłek w sercu, w fizycznym działaniu nie ma nic duchowego. Całym sercem dążę do tego, kogo kocham, chcę być bliżej niego i żeby także on poczuł tę serdeczną bliskość. To nazywa się zbliżeniem serc. Chcemy dawać sobie nawzajem. Oczywiście obdarzanie może być w zewnętrznej formie, w postaci materialnego prezentu, ponieważ przez to wyrażam swoje serdeczne uczucia.

Jak skierować swoje serce we właściwym kierunku? Z pomocą myśli. Serce – to pragnienie, a ja kieruję to pragnienie z pomocą myśli. Za pomocą myśli można zarządzać pragnieniem, jak kierownicą, jeśli wzniosę się w myślach do modlitwy, w której jednoczę moje pragnienie z moją myślą i z moim celem. To tak, jakbym dosłownie prowadził samochód. Myśl przychodzi do nas od Stwórcy, ale ja mogę wpływać na myśli za pomocą działania połączenia i zmienić je. Łączymy się sercami, ale pod wpływem myśli.

Z lekcji według artykułu z księgi „Szamati”, 22.09.2022

Kategorie: Dziesiątki, Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Czytając Księgę Zohar, koniecznie trzeba sobie uzmysłowić wszystkimi możliwymi sposobami, a głównie – w myślach, że wchodzimy teraz do gabinetu, w którym poprosisz – i otrzymasz, ale pod warunkiem, że twoja prośba jest właściwa. Pożądane jest, aby człowiek poczuł, że dana mu jest możliwość wejścia i powiedzenia tylko jednej frazy. A jeśli nie uda mu się przebudzić tego, Kto jest w tym gabinecie, od którego zależy cały jego los – to straci tę możliwość i więcej nie dostanie innej. Jeśli człowiek ma takie odczucie, to nawet jeśli otrzymuje możliwości raz po raz, może mu to w jakiś sposób pomóc.

Dlatego konieczna jest wiedza:

1. Wszystkie zmiany, których musimy przede wszystkim zapragnąć, to zmiany w kierunku obdarzania i miłości do bliźniego, a z niej – miłości do Stwórcy,

2. Zmiany te realizują się w nas tylko poprzez wyższą siłę, która może wpływać na nas i dokonywać tych zmian tylko pod warunkiem, że ich pragniemy, na ile można pragnąć z niższego stopnia wyższy [stopień]. Przecież jeszcze nie rozumiemy tych zmian i nie chcemy ich w 100%, ponieważ te zmiany są w kierunku obdarzania i miłości do bliźniego. Ale na ile jest mi dane, z całych swoich sił staram się. Jestem zobowiązany wierzyć, że jeśli moja prośba będzie prawidłowa, to te zmiany natychmiast się urzeczywistnią, zrealizują we mnie.

Dlatego musimy uformować w sobie taki obraz, w którym się znajdujemy, i czytając księgę Zohar, stale pozostawać na ostrzu proszenia, modlitwy, uwielbienia, błagania, żeby nawet jeśli nie doszliśmy do prawdziwej prośby, to poprzez błaganie, jak w modlitwie, która poprzedza modlitwę, mamy nadzieję, że nasza prośba przybierze właściwą formę. I jeśli nie wiem, jak Go poprosić, to proszę Go, aby pomógł mi dowiedzieć się, jak prosić. Nie mogę Mu powiedzieć: „Proszę, ale nie wiem jak – Ty to zrób!” Nie, to nie zadziała. Stwórca nie może tego zrobić, dlatego że moja prośba w każdym razie musi być prawidłowa, bo inaczej nie mam gdzie otrzymać naprawy.

Z lekcji według Księgi Zohar

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, ZOHAR

Przed czytaniem księgi Zohar musimy nastroić się na to, że to czytanie przyniesie nam korzyści. Zohar mówi o naprawie duszy, czyli o naprawie połączenia między nami – dlatego, czytając go musimy starać się, aby opisane w nim naprawione stany urzeczywistniały się w nas. Oznacza to, że chcemy ujawnić, o czym opowiada Zohar.

Odkrycie – nie jest zrozumieniem w umyśle. Jak mogę kiedykolwiek zrozumieć to, czego nigdy nie widziałem?… Zobaczyć można tylko pod warunkiem, że we mnie uformują się nowe wzory doznań, ponieważ widzenie jest doznaniem w naszych pragnieniach, naczyniach percepcji. A odczucie może powstać tylko zgodnie z moim szczególnym stanem wewnętrznym, gdy odpowiada temu co jest napisane w Zohar.

Można to osiągnąć tylko w tym wypadku, jeśli wzniosę się na poziom obdarzania, jak wymaga tego Zohar. Jak to jest możliwe? – Jeśli łączę się ze środowiskiem, w stosunku do którego mogę wyrazić miarę mojego obdarzania. Dlatego zanim jeszcze otworzymy księgę Zohar, musimy dążyć do połączenia się ze sobą – w takim stanie, na takim poziomie, z taką siłą, która będzie odpowiednia do odkrycia Zohar w połączeniu. między nami.

W miarę tego, jak każdy anuluje się, i jednoczymy się razem, we wzajemnym obdarzaniu i poręczeniu, – w tym działaniu możemy osiągnąć stan, w którym już poczujemy, o czym mówi Zohar, – przynajmniej w minimalnym stopniu. A wszystko to zależy tylko od siły jedności między nami, która musi być na wysokości pierwszego duchowego stopnia. Wtedy poczujemy, o czym opowiada Zohar.

Baal HaSulam tak napisał o tym w Przedmowie do Nauki Dziesięciu Sefirot, punkt 155: ten, kto stara się poznać to, czego się uczy, wywołuje na siebie światło, powracające do źródła. W istocie cała nasza praca polega na dążeniu do tego, aby być w tym stanie, poczuć go. Dlatego wymaga się od nas jedynie pragnienia, do odczuwania potrzeby odkrycia.

Z lekcji według Księgi Zohar

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie, ZOHAR

Kongres „Arawa” w Europie – Litwa 2022. Lekcja nr 1

Pytanie: W jakiej modlitwie być z tymi, którzy fizycznie zebrali się na Arawa i z całym światowym kli? Żeby nie rozpuścić się w tym pięknie, które nas otacza, ale w innym pięknie – w przyjacielu.

Odpowiedź: Najważniejsze jest jednak anulowanie siebie. Anulować się i jakby rzucić się w ramiona przyjaciół. I tak powinni wszyscy. Być może to nieprawidłowo zabrzmi, ale kiedy człowiek anuluje siebie, nie chce czuć siebie, ale tylko innych. Pragnie włożyć w nich swoje siły. Tego czego chcą przyjaciele, będę właśnie robił, jakbym nie miał swojego „ja”, nie ma nic, tylko siły, jak maszyna. Jestem gotowy pracować dla innych. Przyjaciele chcą się połączyć – ja ich połączę. Co zechcą, to będę robić, sam nie mam żadnych swoich pragnień, swoich celów.

To jest to, co powinniśmy w zasadzie zrobić z siebie. Wówczas bardzo szybko osiągniemy nasz cel, gdy wszyscy będziemy zjednoczeni i w połączeniu między sobą odkryjemy Stwórcę. Faktycznie to jest przed nami. I to jest blisko.

Z lekcji nr 1 Kongresu „Arawa“ w Europie – Litwa 2022, 22.07.2022

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Kongres „Arawa” w Europie – Litwa 2022. Lekcja nr 1

Pytanie: Jak sformułować żądanie anulowania egoistycznej powłoki i wyjścia do prawdziwego wewnętrznego połączenia sercami? Co to jest za żądanie? Jak należy go wyrazić?

Odpowiedź: To jest pytanie, na które nie ma odpowiedzi. Musisz sam, własnymi wysiłkami, dojść do tego, żeby poczuć, jak powinieneś prosić, aby zasłużyć na odpowiedź. A na razie nie zasłużyłeś na odpowiedź, ponieważ twoje żądanie jest jeszcze niewystarczające ani pod względem siły, ani treści.

Zobaczcie, jak jest napisane w piątym punkcie „Maor we-Szemesz”: „Najważniejsze jest zjednoczenie się w prawdziwej miłości i ciepłej relacji między przyjaciółmi, która przynosi zbawienie i łagodzi sądy. A kiedy zbierzecie się razem w miłości i braterstwie, i w przyjaźni, dzięki temu anulują się wszystkie sądy i złagodzone będą miłosierdziem, i na świecie odkryje się doskonałe miłosierdzie i otwarta miłość rozwinie się dzięki zjednoczeniu.

Właśnie o tym należy myśleć. Zwrócenie się do Stwórcy powinno pochodzić ze zjednoczenia, z prawidłowych relacji między nami. To jest niesamowicie trudne, ale właśnie tak powinno być zbudowane. A o co prosisz? Powinieneś osiągnąć stan, w którym zrobiłeś maksymalnie wszystko, co w twojej mocy, aby zbliżyć się do przyjaciół, a okazuje się, że nadal jest między wami przepaść. A kiedy czujesz tę przepaść, krzyczysz do Stwórcy, aby pomógł ci ją przeskoczyć. Wtedy to zadziała.

Z lekcji nr 1 Kongresu „Arawa“ w Europie – Litwa 2022, 22.07.2022

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Kongres „Arawa” w Europie – Litwa 2022. Lekcja nr 1

Pytanie: Jaką modlitwę Stwórca już włożył w nasze usta?

Odpowiedź: To co poczujesz do Stwórcy, gdy stwierdzisz, że to właśnie ta modlitwa jest tą którą On włożył w ciebie. Na początku będzie ci się wydawało, że ta modlitwa jest twoja, prośba jest twoja, wszystko twoje. A w rzeczywistości – tak nie jest. To jest wszystko co On włożył w ciebie od samego początku.

Z lekcji nr 1 Kongresu „Arawa“ w Europie – Litwa 2022, 22.07.2022

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Czujemy, jak daleko jesteśmy od siebie nawzajem i nic nie przyciąga nas do zjednoczenia, ponieważ czujemy w tym połączeniu smak prochu. Ale jeśli spróbujemy wprowadzić w ten stan nowy smak, to bardzo nas to do siebie zbliży.

Jak ożywić to połączenie, aby zamiast smaku prochu wnieść do niego duch życia? Trzeba dodać do niego wody, Chasadim, i proch zamieni się w ziemię. Skąd można wziąć tę wodę? A chociażby z łez! Płaczcie o to, że czujecie smak prochu w waszych połączeniach. Te połączenia muszą zostać ożywione, i wtedy w nich odkryje się Stwórca.

Płaczemy z żalu, że nie jesteśmy w stanie zbliżyć się do siebie. Egoistyczne pragnienia nie pozwalają nam zjednoczyć się w jedno serce i odkryć wyższego świata, wiecznego życia i Stwórcy. Oczywiście sami nie jesteśmy w stanie tego zrobić, ale należy prosić! Wówczas wyższe światło wpłynie na nas i zjednoczy nas.

Trzeba konieczne poczuć smak prochu, bo to jest prawda – i wspólnie pracować, aby ten proch, tę pustynię, zamienić w Rajski Ogród.

Z lekcji na temat „Rozbicie jako możliwość do naprawy”, 26.07.2022

Kategorie: Fragmenty z porannych lekcji, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie

Kongres „Arawa” w Europie – Litwa 2022. Lekcja nr 1

Pytanie: Zawsze czułyśmy się zależne od męskiej grupy a teraz z ogromną trwogą ujawniamy, że męska grupa w jakiś sposób zależy również od nas. Chcemy znaleźć to miejsce, w którym jest nasze dokładanie wysiłków – to, co zależy wyłącznie od nas.

Jak możemy dojść do takiej modlitwy? Jak dojść do tego punktu, który zależy tylko od kobiet? Chciałybyśmy podać pomocną dłoń mężczyznom, którzy nas teraz potrzebują, czujemy to.

Odpowiedź: Nie ma potrzeby wyciągania ręki do mężczyzn. Powinnyście po prostu się za nich modlić. Kobiety, jak powiedziałem, wiedzą jak to robić. Módlcie się za nich, a odniesiecie sukces.

Z lekcji nr 1 Kongresu „Arawa“ w Europie – Litwa 2022, 22.07.2022

Kategorie: Duchowość kobiety, Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa

Kongres „Arawa” w Europie – Litwa 2022. Lekcja nr 1

Pytanie: Dlaczego zawsze tak trudno jest trwać w nieustannej modlitwie przez całą lekcję? Dlaczego cały czas wyrzuca nas z tego? Jaka jest konieczność tych wejść i wyjść w modlitwie?

Odpowiedź: Dzieje się tak, ponieważ nie przygotowujesz się do tego wystarczająco. Gdybyś przygotował się bardziej do tego, prosił Stwórcę, żeby się nie wyłączać, cały czas poprawnie myśleć, to wtedy byłoby to inaczej. A tak wpadasz na lekcję i dopiero teraz zaczynasz myśleć o tym, co powinieneś robić. Powinieneś myśleć o tym przez wszystkie godziny przed lekcją lub przed takim spotkaniem, jak teraz.

Z lekcji nr1 Kongresu „Arawa“ w Europie – Litwa 2022, 22.07.2022

Kategorie: Kongresy, wydarzenia, Modlitwa, Intencja, Praca duchowa, Praca duchowa w grupie